Αλήθεια, μπορείς να κρυφτείς πίσω από το δάχτυλό σου;

Η απάντηση είναι όχι. Ούτε εγώ, ούτε εσείς που διαβάζετε το συγκεκριμένο άρθρο, ούτε κανένας άνθρωπος πάνω σε αυτόν τον πλανήτη μπορεί να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του.

Κι όμως. Εδώ και αρκετές αγωνιστικές βλέπουμε τη ΠΑΕ ΑΕΛ να ψάχνει δικαιολογίες σε διαιτητές και τις αποφάσεις τους, αγνοώντας κατηγορηματικά τα λάθη της που ήταν και είναι υπεύθυνα για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας. Προσωπικά, έχω κουραστεί να διαβάζω ανακοινώσεις της ΠΑΕ (και προσωπικές δηλώσεις) γι’αυτό το θέμα.

Πόσο μάλλον όταν «δηλητηριάζουν» το σκεπτικό ανθρώπων, που για κάποιο λόγο ίσως να μην έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τα στιγμιότυπα από τους αγώνες των «βυσσινί». Αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να βγει κάποιος και να παραδεχτεί όλα αυτά τα λάθη;

Να πει ρε παιδί μου, εκεί και εκεί πέσαμε έξω. Προσπαθούμε να διορθώσουμε τη κατάσταση, δεν είμαστε καλοί, πάμε να σωθούμε, σταθείτε δίπλα μας. Μιάμιση γραμμή είναι. Και όμως έχουν γραφτεί… άπειρες σειρές για τη διαιτησία και πως η ΑΕΛ είναι ομαδάρα. Γι’ αυτό τίποτα.

Λυπάμαι, αλλά ούτε ομαδάρα είναι, ούτε φταίει η διαιτησία για τη θέση της. Λυπάμαι, αλλά μοναδικός στόχος της ΑΕΛ είναι η παραμονή. Γι’ αυτό ας σταματήσουν κάποιοι να προσπαθούν να μας πείσουν το αντίθετο. Όπως επίσης ας σταματήσει και ο κόσμος να έχει απαιτήσεις για να δει καλή μπάλα.

Οι «βυσσινί» αυτό μπορούν, αυτό κάνουν. Αν δεν θέλουν να σταθούν δίπλα στη διοίκηση, οφείλουν να σταθούν δίπλα στους παίκτες (όποιοι και αν είναι αυτοί) που υπηρετούν την ομάδα. Αυτοί τους χρειάζονται πραγματικά.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com