Αν ο Γιάννης είναι φαινόμενο, ο Λούκα τι θα γίνει;

Ο Αντώνης Καλκαβούρας προσπαθεί ακόμη να συλλάβει την πραγματική αξία των όσων κάνει ο Ντόντσιτς στην δεύτερη σεζόν του στον «μαγικό κόσμο» και με βάση την σταδιακή εξέλιξη του Αντετοκούνμπο, επιχειρεί να προβλέψει πότε το ΝΒΑ θα επιτρέψει στον Σλοβένο να γίνει ο νέος «βασιλιάς».

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν δειλά-δειλά η ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα άρχισε να βάζει στα σπίτια μας την εικόνα του “Ι love this game”, βιώσαμε τα τελευταία χρόνια της αντιπαλότητας των Λέϊκερς με Σέλτικς και μοιραία η κόντρα του Μάτζικ Τζόνσον με τον Λάρι Μπερντ κυριαρχούσε στο star-system της εποχής.

Οι Αμερικανοί, όμως, που δεν αφήνουν τίποτε στην τύχη και πριν πεινάσουν… μαγειρεύουν, προετοίμασαν την διάδοχη κατάσταση στο πρόσωπο του Michael Jordan, ο οποίος έμελλε να εξελιχθεί στον κορυφαίο μπασκετμπολίστα όλων των εποχών!

Στον άνθρωπο που εκτόξευσε τα κέρδη του ΝΒΑ (και της NIKE βεβαίως) αλλά και την δημοτικότητα του αθλήματος στα ύψη και ανάγκασε τους απανταχού μπασκετόφιλους να γίνουν ξαφνικά… Μπουλς, όχι επειδή είχαν κάποιο μπάρμπα στο Σικάγο, αλλά γιατί βρε αδερφέ, πως να το κάνουμε ήταν απόλαυση να βλέπεις την «αυτού μεγαλειότητα» να παίζει πολλές φορές ένας εναντίον πέντε και να κερδίζει σχεδόν… πάντα! Και όχι μόνο…

Από την πρώτη κιόλας απόσυρση του Τζόρνταν, η βιομηχανία παραγωγής αστέρων είχε ήδη βάλει σε εφαρμογή το project ανάδειξης και προώθησης του Κόμπι Μπράϊαντ, ο οποίος πλαισίωσε το «βουνό» που άκουγε στο όνομα Σακίλ Ο’Νιλ και η «σύμπραξη» των δύο στο Λος Άντζελες δημιούργησε μία νέα δυναστεία για τους «λιμνανθρώπους» με τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα (2000-2002) και δύο ακόμη (2009 & 2010), αυτή τη φορά με τον “Black Mamba” σε solo καριέρα, να δικαιώνει όλους όσοι τον θεωρούν ό,τι κοντινότερο στον “Air”, που όμως είχε 6/6 σε τελικούς.

Στο μεσοδιάστημα, το αστέρι του “next big thing” του μεγαλύτερου «εργοστασίου» παραγωγής superstar, άρχιζε να λάμπει ολοένα και πιο εκτυφλωτικά. Κι αφού το πρώτο εγχείρημα με τους  Καβαλίερς δεν είχε τύχη, ήρθε η μετακόμιση στο Μαϊάμι, όπου το «πάντρεμα» του ΛεΜπρόν Τζέϊμς με τους Ουέϊντ και Μπος, ανέδειξε τον νέο «βασιλιά» του κορυφαίου πρωταθλήματος μπάσκετ στον κόσμο. Ο “King James” φόρεσε δύο διαδοχικά δαχτυλίδια πρωταθλητή (2012 & 2013) και έκανε το back-to-back σε τίτλους MVP στην κανονική περίοδο και τους τελικούς.

Κι ενώ η πρωτοκαθεδρία του στο ΝΒΑ, δεν φαινόταν ότι μπορούσε να απειληθεί, προέκυψαν οι Γκόλντεν Στέϊτ Ουόριορς! Αρχικά με τους “splash brothers”, Κάρι και Τόμπσον, που έσπασαν το ρεκόρ των Μπουλς στην κανονική περίοδο (73-9) και στη συνέχεια, όταν ο ΛεΜπρόν έκανε την ανατροπή επιστρέφοντας στο Κλίβελαντ, στην παρέα τους προστέθηκε ο Κέβιν Ντουράντ κι εκεί, η μάχη έγινε άνιση!

Από το καλοκαίρι του 2013, όμως, η εμφάνιση ενός άγνωστου – πλην όμως προικισμένου – Έλληνα πιτσιρικά, που ήρθε από την ανέχεια και την μηδενική διαδρομή στο επαγγελματικό μπάσκετ, προκάλεσε την μέγιστη δυνατή ίντριγκα (με την καλή έννοια) κι άφησε υποσχέσεις για την δημιουργία του νέου προσώπου της λίγκας, παγκοσμίως.

Οι οικογενειακές καταβολές (παιδί Νιγηριανών μεταναστών που ήρθαν στην Ελλάδα για μία καλύτερη ζωή), το backround της μεγάλης φτώχειας μέσα στην οποία μεγάλωσε o Γιάννης Αντετοκούνμπο, οι ασύλληπτες αθλητικές και μπασκετικές του ικανότητες, ο αδαμάντινος χαρακτήρας του, αλλά και ο συνδυασμός της μαχητικότητας και τη σκληρής δουλειάς με το χαμόγελο στα χείλη, δημιούργησαν το “Be like Giannis”, που τόσο πολύ είχε ανάγκη το ΝΒΑ!

Οι Μιλγουόκι Μπακς τράβηξαν στο νο15 του draft τον «πρώτο αριθμό του λαχείου» και το κυριότερο (να είναι καλά ο Τζον Χάμοντ) κατάλαβαν αμέσως, ότι έπρεπε να χτίσουν γύρω απ’ αυτόν! Για να μην παρεξηγηθώ, τίποτε δεν έχει χαριστεί στον “Greek Freak”! Είχε την πρώτη ύλη, κάποιοι την διέκριναν και του έδωσαν την ευκαιρία, εκείνος την άρπαξε από τα μαλλιά και νάτος πλέον στο προσκήνιο, ως ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα της λίγκας στα 24 του και με επτά χρόνια καριέρας πίσω του!

Το ότι είναι φαινόμενο και αποτελεί το τέλειο παράδειγμα για τα παιδιά μας, δεν χωράει καν σε συζήτηση. Το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα γύρω από τον περυσινό MVP και ήδη τρεις φορές All Star, είναι ότι ο ίδιος δεν έμεινε ποτέ έως τώρα ικανοποιημένος με όσα του προέκυψαν και δεν έπαψε να βάζει μεγαλύτερους στόχους και να κυνηγάει μεγαλύτερες κορυφές! Και πιστέψτε με, όσο τον έχω γνωρίσει μου δίνει την αίσθηση ότι ποτέ δεν πρόκειται να συμφιλιωθεί με την ιδέα της χαλάρωσης και να κάτσει πάνω στα κεκτημένα του.

Θα συνεχίσει να «ανεβαίνει» και θα αργήσει να έρθει ο καιρός που θα σταματήσει ή θα αρχίσει να «κατεβαίνει». Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με το νέο μεγάλο “talk of the league”, που λένε και οι Αμερικανοί. Μη νομίζετε ότι δεν ξέρουν τι μπασκετικός «τυφώνας» του βρήκε! Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πέρυσι, στην rookie χρονιά του, ο Λούκα Ντόντσιτς λίγο έλλειψε να ψηφιστεί βασικός, για το All Star Game της Σάρλοτ.

Για την ακρίβεια ψηφίστηκε από τους φιλάθλους, αλλά στην συνέχεια ενεπλάκη το «σύστημα» του ΝΒΑ (στην ψηφοφορία των παικτών και των δημοσιογράφων) και όλως τυχαίως, οι ψήφοι του Σλοβένου δεν ανέβηκαν κι άλλο, με αποτέλεσμα να χάσει την θέση στην πεντάδα… Πρυτάνευσε η λογική του να παίξει στο Rising Stars Challenge και στο Skills Challenge, για να προετοιμαστεί σωστά για του χρόνου στο Σικάγο και να μην εκτοξευθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό η φήμη του από τα 20 του!

Από πέρυσι κιόλας (που χάρη στις καθιερωμένες αποστολές του gazzetta.gr, τον παρακολούθησα δια ζώσης στο Ντάλας), πολλώ δε μάλλον μετά απ’ αυτά που κάνει φέτος, ο “Luka Magic” δεν άφησε σε κανέναν το περιθώριο να αμφισβητήσει ότι είναι μακράν ο πιο έτοιμος 19άρης που μπήκε ποτέ στο ΝΒΑ!

Παίζοντας επαγγελματικό μπάσκετ από τα 16 του στο κορυφαίο επίπεδο της Ευρώπης (Ρεάλ Μαδρίτης) και κατακτώντας τα πάντα σε τίτλους (Euroleague & ACB) και ατομικές διακρίσεις (MVP παντού) στην «Γηραιά Ήπειρο», ο γεννημένος στην Λιουμπλιάνα ξανθομάλλης forward δεν πήγε στην Aμερική για να δοκιμάσει την τύχη του. Αλλά όπως έδειξε με το καλημέρα, για να δείξει ότι είναι ένας από τους καλύτερους. Όχι γιατί είναι το ίδιο αθλητικός με τους εκεί superstars (απεναντίας μάλιστα)… Αλλά για να τους δείξει ότι μπάσκετ που ξέρει είναι old school! Και το ξέρει τόσο καλά, που θα ξεχωρίσει ακόμη κι αν δεν έχει τα μούσκουλά τους, ούτε πηδάει όσο αυτοί.

Το μέχρι στιγμής εφετινό δείγμα του “Matador” (μ.ο. 29,9π., 10,6ρ. & 9,4ασ.) είναι τρομακτικό και όπως έλεγε τις προάλλες στο “The Jump” του ESPN, ο Τρέϊσι ΜακΓκρέϊντι, «ο Λούκα είναι πάνω από τον Χάρντεν στην 4μελή λίστα μου για το MVP, λίγο κάτω από τον Γιάννη και τον ΛεΜπρόν, που οι ομάδες τους είναι στην κορυφή σε Ανατολή και Δύση…»! Μιλάμε για απίστευτα πράγματα για ένα παιδί, που όλα αυτά που βλέπουμε, τα κάνει με απίστευτη ευκολία, χωρίς πιέζεται και το κυριότερο απολαμβάνοντας το παιχνίδι. Όχι τίποτε άλλο, αλλά μ’ αρέσει που ο Μαρκ Κιούμπαν μου αρνήθηκε ότι ήταν η κλοπή του περυσινού draft…

Δυστυχώς για τους Αμερικανούς, η ορμή του «τυφώνα Ντόντσιτς», δεν μπορεί να περιμένει και αυτό έχουν αρχίσει ήδη να το καταλαβαίνει και να το αποδέχεται σιγά-σιγά και ολόκληρη η κοινωνία του ΝΒΑ. Ευτυχώς για μας, η εποχής της νέας αντιπαλότητας (Μπακς vs Μάβερικς ή καλύτερα Γιάννης vs Λούκα) πλησιάζει!

Μία ακόμη φανταστική ιστορία σε global φόντο… on the rise! Και για πολλά χρόνια ακόμη… Και γι’ αυτό, το ΝΒΑ έχει γίνει το πιο συναρπαστικό αθλητικό event σε όλον τον κόσμο! Και όχι μόνο στα 48 λεπτα που παίζεται μπάσκετ…   

Πηγή: gazzeta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...