Από το “Be like Mike” στο “Be like Giannis”!

O Αντώνης Καλκαβούρας γράφει για την ολοένα αυξανόμενη επίδραση των μη Αμερικανών στο κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου και την απολύτως κατανοητή σπουδή των διοργανωτών να εξαπλώσουν το προϊόν σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Τις τελευταίες μέρες χύθηκε πολύ μελάνι για το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος πρεσβευτής του ελληνικού αθλητισμού αλλά και της χώρας ολόκληρης στο εξωτερικό, δεν επελέγη από τα μέλη του ΠΣΑΤ για το βραβείο του κορυφαίου Έλληνα αθλητή για το 2019. Κι όλα αυτά, για την σεζόν που ο “Greek Freak” αναδείχτηκε πολυτιμότερος παίκτης στην κανονική περίοδο του ΝΒΑ (!) κι έφτασε την ομάδα του δύο νίκες μακριά από τους τελικούς στον «άλλο πλανήτη» του αθλήματος.

Το θέμα μας, όμως, στις γραμμές που διαβάζετε, δεν είναι τα κριτήρια της ψηφοφορίας ή το αν η «ετυμηγορία» των συναδέλφων ήταν σωστή ή λάθος. Δεν υπάρχει αμφιβολία, άλλωστε, ότι αθλητής που συγκέντρωσε την προτίμηση των «ειδικών» (Στέφανος Τσιτσιπάς), «τρύπησε κι αυτός το ταβάνι του», κατακτώντας τρεις τίτλους μέσα στο ημερολογιακό έτος που διανύουμε και φτάνοντας μέχρι το νο6 της παγκόσμιας κατάταξης στο τένις!

«Ο δεύτερος στο χωριό και πρώτος στην πόλη», Γιάννης Αντετοκούνμπο, πάντως, μη νομίζετε ότι τα ‘χει βάψει μαύρα! Βλέπετε, η δημοτικότητά του έχει εκτοξευθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό, που πραγματικά δεν χωράει στα ελληνικά σύνορα. Στα 25 του, θεωρείται το μεγαλύτερο «κεφάλαιο αθλητή» του ΝΒΑ για την επόμενη δεκαετία, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν φτάσει στο σημείο να προβλέψουν ότι θα προσπεράσει τον ένα και μοναδικό Μάϊκλ Τζόρνταν! Πολύ βαριά κουβέντα, η αλήθεια είναι…

Με Έλληνα σημαιοφόρο…

Αυτό που δεν μπαίνει σε καμία διαδικασία αμφισβήτησης, όμως, είναι ότι ο Giannis είναι ο «σημαιοφόρος» της πορείας στην οποία κατευθύνεται, με ολοένα και περισσότερη ακρίβεια,

το κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου. Αναφέρομαι φυσικά στην παγκοσμιοποίηση του brand, που αφού έχει «ξεζουμίσει» την αμερικανική αγορά, πλέον έχει θέσει ως στόχο την μέγιστη δυνατή εξάπλωση και επέκταση του σε όλες τις υπόλοιπες ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Ωκεανία), με στόχο φυσικά τον πολλαπλασιασμό των ήδη τεράστιων εσόδων του.

Ο ηγέτης των Μπακς, λοιπόν, πέραν του ότι είναι ο πρώτος Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας που πήρε σπίτι του το βραβείο του MVP στην regular-season, βρίσκεται στο νο1 της λίστας των 119 μη Αμερικανών παικτών, αριθμός που φέτος βρίσκεται κοντά στο 1/4 των συμβολαίων που έχουν συνολικά οι 30  ομάδες του «μαγικού κόσμου» (15 εγγυημένα + 2 “two-way”).

H εφετινή σεζόν, εξάλλου, είναι η 6η συνεχόμενη στην ιστορία του ΝΒΑ, που η κανονική περίοδος αρχίζει με τουλάχιστον 100 «ξένους» παίκτες, τέσσερις φορές δηλαδή πάνω από τον εντυπωσιακό (για την εποχή) αριθμό των 25 που καταγράφηκαν στο ξεκίνημα της σεζόν 1994-95. Να φανταστείτε ότι υπάρχουν οργανισμοί, όπως οι Μάβερικς που έχουν επτά αθλητές οι οποίοι δεν έχουν γεννηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ διψήφιος (10) είναι πλέον ο αριθμός των ομάδων που έχουν τουλάχιστον πέντε μη Αμερικανούς στο ρόστερ τους.

Όταν οι μη Αμερικανοί αρχίζουν να κλέβουν την παράσταση!

Όλα αυτά, όμως, είναι λίγο-πολύ γνωστά και πλέον δεν προκαλούν την παραμικρή έκπληξη. Αυτό που σίγουρα προκαλεί εντύπωση, θαυμασμό και αποτελεί «τροφή» για σκέψη και μελέτη, είναι ο διαρκώς αυξανόμενος αριθμός των Ευρωπαίων (κυρίως) και Αφρικανών παικτών, που κάνουν την διαφορά και στρέφουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Γίνονται δηλαδή stars και εν συνεχεία “franchise players”!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στους πέντε παίκτες που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην συζήτηση για το βραβείο του MVP (Αντετοκούνμπο, ΛεΜπρόν, Ντόντσιτς, Χάρντεν και Σιάκαμ), οι τρεις γεννήθηκαν κι ανδρώθηκαν μπασκετικά πολύ μακριά από την Αμερική. Με τον “King James” να είναι φέτος σε εξαιρετική κατάσταση αλλά να οδεύει στο 35ο έτος της ηλικίας, δεν μπορεί να είναι καθόλου συμπτωματικό που η «εξωπραγματική» απόδοση και τα ασύλληπτα στατιστικά κατορθώματα του 20χρονου “Luka Magic” (στην 2η σεζόν του) κάνουν μεγαλύτερο «θόρυβο» και έχουν αναγκάσει την παγκόσμια μπασκετική κοινή γνώμη να υποκλίνεται συνεχώς στον Σλοβένο θαυματουργό πιτσιρικά…

Για να μην σας ζαλίσουμε κι άλλο με τον αρχηγό των Μπακς, που κατά γενική ομολογία δεν έχει αντίπαλο στο ένας εναντίον ενός και πριν αρχίσει το πρωτάθλημα, ο Αντετοκούνμπο είχε ήδη συγκεντρώσει το 52% των ψήφων από τους general managers των 30 ομάδων, στην ερώτηση για τον επικρατέστερο MVP νέας αγωνιστικής περιόδου και αντίστοιχα το 86% των προτιμήσεων για τον παίκτη γύρω από τον οποίο θα έχτιζαν την επόμενη μέρα του οργανισμού τους…  

Ο έτερος μη Αμερικανός παίκτης που έχει απασχολήσει το ΝΒΑ με την εφετινή του απόδοση, είναι ο περυσινός πιο βελτιωμένος του πρωταθλήματος. Ο λόγος για τον Καμερουνέζο forward, Πασκάλ Σιάκαμ, ο οποίος έχει την μεγαλύτερη συμβολή στο εξαιρετικό ξεκίνημα των πρωταθλητών, Τορόντο Ράπτορς, που συνεχίζουν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο, παρά την απώλεια του πολυτιμότερου παίκτη των περυσινών τελικών (Καουάϊ Λέοναρντ). 

Τι λένε οι τα στοιχεία και οι αριθμοί…

Η μεγαλύτερη επιβεβαίωση στο φαινόμενο που αναλύουμε όμως, έχει να κάνει με το γεγονός ότι πέντε από τις οκτώ πρώτες ομάδες της κατάταξης στην Ανατολή και αντίστοιχα έξι στην Δύση, έχουν τουλάχιστον έναν ξένο στην πεντάδα τους, ενώ 28 από τις 30 χρησιμοποιούν ανελλιπώς στο rotation τους τουλάχιστον έναν μη Αμερικανό.

Ακόμη και αυτές οι δύο (Λέϊκερς και Ουόριορς) που δεν έχουν σταθερά κάποιον στην 12άδα τους, διαθέτουν τον δικό τους Σέρβο και Έλληνα, με τον Άλεν Σμάϊλαγκιτς (νο39 στο draft) να μην έχει παίξει ακόμη με τους «πολεμιστές» και τον δικό μας Κώστα Αντετοκούνμπο, να παίζει στην G-League και να περιμένει την ευκαιρία του.

Πιο πίσω στην ιεραρχία βρίσκουμε, τον Καμερουνέζο Εμπίντ, τον Αυστραλό, Μπεν Σίμονς και τον Τούρκ,ο Φουρκάν Κορκμάζ των Σίξερς, τον Μαυροβούνιο Νίκολα Βούτσεβιτς των Μάτζικ, τον Σλοβένο, Γκόραν Ντράγκιτς των Χιτ, τον Γερμανό, Ντάνιελ Τάϊς και τον Τούρκο, Ένες Κάντερ των Σέλτικς (έχουν και τον Πουαριέ), τους Ισπανούς Μαρκ Γκασόλ και Σερζ Ιμπάκα από τους Ράπτορς και φυσικά τον Λιθουανό Ντομάντας Σαμπόνις στους Πέϊσερς (έχουν και τον Γεωργιανό rookie Μπιτάτζε) και τον Τούρκο, Έρσαν Ιλιασόβα από τα «ελάφια», όσον αφορά στις 8 πρώτες ομάδες της ανατολικής περιφέρειας.

Από τις οκτώ πρώτες ομάδες στην Δύση, ξεχωρίζουν φυσικά ο ελαφρώς πεσμένος φέτος Νίκολα Γιόκιτς στο Ντένβερ, ο Κρίσταπς Πορζίνγκις (μαζί με τον Ντόντσιτς είναι οι δύο καλύτεροι παίκτες των Μάβερικς), ο Πορτορικάνος Μπαρέα, ο Σέρβος Μαριάνοβιτς και ο Γερμανός Κλέμπερ στο Ντάλας, ο Ελβετός Κλιντ Καπέλα στο Χιούστον, ο Γάλλος Ρούντι Γκομπέρ, ο Κροάτης Μπογκντάνοβιτς (Μπόγιαν) και ο Αυστραλός Ίνγκλες των Τζαζ, οι Σέρβοι Μπονγκντάνοβιτς (Μπόγκνταν) και Μπιέλιτσα στο Σακραμέντο και ο Ισπανός Ρίκι Ρούμπιο με τον Αυστραλό Άαρον Μπέϊνς στο Φίνιξ.

Το “Be like Giannis” ακούγεται ολοένα και συχνότερα!

Όλοι οι προαναεφερθέντες δεν είναι οι μόνοι! Υπάρχουν και άλλοι που ξεχωρίζουν και παίζουν σε ασθενέστερες ομάδες (Βαλαντσιούνας, Γκαλινάρι, Μιλς, Σατοράνσκι, Μάρκανεν, Μπερτάνς, Μπάρετ, Όσμαν). Όλοι ανεξαιρέτως πάντως, βαδίζουν στο μονοπάτι που χάραξαν ο Χακίμ Ολάζουον και ο Τόνι Κούκοτς παλαιότερα και στη συνέχεια ο Τόνι Πάρκερ, ο Μάνου Τζινόμπιλι, ο Πάου Γκασόλ, ο Ντιρκ Νοβίτσκι, ο Στιβ Νας…

Ένα μονοπάτι το οποίο ανακάλυψε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και μέσα σε χρόνο dt το μετέτρεψε σε… λεωφόρο! Οι πρόσφατες δηλώσεις του Σακίλ και του Μπάρκλεϊ, που μ’ ένα στόμα προέτρεψαν τον Τζοέλ Εμπίντ να ακολουθήσει «το παράδειγμα του Γιάννη που θέλει να γίνεται συνεχώς καλύτερος», είναι ίσως ο καλύτερος επίλογος στο κείμενο που διαβάζετε και καταδεικνύει την εποχή που οδεύει το ΝΒΑ… Κάποτε ήταν το “Βe like Mike”. Tώρα ζούμε στο “Be like Giannis”!  

Πηγή: gazzeta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...