Γλιστρήματα στον πάγο

O Nίκος Παπαδογιάννης πιστεύει ότι η απομυθοποίηση της παντοδύναμης έδρας είναι ένα χρήσιμο μάθημα για το υπόλοιπο της σεζόν.

Tα καλά νέα, για τον Παναθηναϊκό, είναι ότι μέσα σε 50 ώρες αντιμετώπισε τις δύο καλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες και τις κοίταξε, και τις δύο, κατάματα. Ηττήθηκε στις λεπτομέρειες και έδωσε την εντύπωση ότι δεν είναι αγεφύρωτο το χάντικαπ που τον χωρίζει από αυτές.

Το άσχημο νέο, για τον Παναθηναϊκό, είναι ότι δεν κέρδισε κανένα από αυτά τα δύο ντέρμπι. Τα χειροκροτήματα των φιλάθλων ήταν μία θαυμάσια -και δίκαιη- ανταμοιβή για παίκτες και προπονητή, αλλά δεν φαίνονται πουθενά στη βαθμολογία.

Το φινάλε της «διαβολοβδομάδας» τον βρήκε στο 0-2 και εκτός τετράδας, ισόβαθμο στις θέσεις 4-6 με τις Ρεάλ, Ζαλγκίρις. Το αποψινό δωράκι της Μάλαγα ήταν ένα χρήσιμο χάδι παρηγοριάς.

Την ερχόμενη Πέμπτη, καταφτάνει στο ΟΑΚΑ ο Σάρας, τρίτος στη σειρά των φευγάτων παλιόφιλων που επιστρέφουν από το παρελθόν για να καταφέρουν πληγές στο κοινό που τους αποθέωνε.

Ο Ομπράντοβιτς κουτσά στραβά το πέτυχε, ο Ιτούδης κουτσά στραβά το πέτυχε, αλλά το κοκκαλάκι της νυχτερίδας δεν πέφτει πάντοτε στην ίδια τσέπη.

Ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να πάρει αυτό το ματς, εάν θέλει να σταματήσει τη γλίστρα.

Επίτηδες χρησιμοποίησα αυτή τη λέξη. Δεν είναι κατηφόρα, αλλά συνηθισμένη γλίστρα στον πάγο του χειμώνα.  

Κατηφόρα θα ήταν αν έχανε κατά κράτος τους αγώνες, όπως χάνει ο Ολυμπιακός τους δικούς του τις τελευταίες μέρες. Εδώ δεν υπάρχει εικόνα παρακμής.

Οι «πράσινοι» έφυγαν από το γήπεδο με το κεφάλι κατεβασμένο, αλλά με το ηθικό ανέπαφο. Δεν είναι πολλές οι ομάδες που μπορούν μέσα σε ένα τριήμερο να παίξουν στα ίσα τη Φενέρ και τη ΤΣΣΚΑ.

Απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, προχθές η νίκη χάθηκε σε δύο ριμπάουντ, σε ένα φάουλ, σε ένα σφύριγμα αν πρέπει να παίξουμε το παιχνίδι των διαμαρτυριών και της καχυποψίας.

Απέναντι στην προηγούμενη κάτοχο του στέμματος, πάλι, χρειάστηκε ένα μικρό θαύμα (το τρίποντο-προσευχή του «Τσάτσο» στο 69-71) για να πετάξει το ροζ φύλλο προ την παγωμένη Μόσχα.

Με λίγη τύχη, το 0-2 θα ήταν 2-0. Να τελειώνουμε όμως με τους υποθετικούς λόγους, διότι θα πρέπει να γίνει και κριτική…

Στους δύο αγώνες του με την ΤΣΣΚΑ, ο Παναθηναϊκός δέχθηκε 25+21=46 πόντους από τον Σέρχιο Ροντρίγκεθ. Δεν ήταν όμως ίδια η εξίσωση.

Στη Μόσχα, ο σπουδαίος Ισπανός μοίρασε και 9 ασίστ. Αυτή τη φορά, ο Τσάβι Πασκουάλ του «έδωσε» το σουτ και προσπάθησε να σταματήσει τη δημιουργία.

Ο «Τσάτσο» δεν είναι Τεόντοσιτς και σπανίως μπορεί να νικήσει οποιονδήποτε με το σκοράρισμα. Απόψε, όμως, ο κανόνας διαψεύστηκε.

Οι 5 πόντοι του στο 46-36 στερέωσαν την ΤΣΣΚΑ στα τρεμάμενα πόδια της ενώ τα τρία καλάθια του στην δ’ περίοδο σημειώθηκαν υπό συνθήκες που για άλλον θα ήταν απαγορευτικές.

Ανήκω σε εκείνους που θεωρούν αναβάθμιση την αντικατάσταση του Μίλος με τον Σέρχιο και δηλώνω δικαιωμένος. Να μου έλειπε, βέβαια, τέτοια δικαίωση…   

Σχεδόν όλοι οι πόντοι της ΤΣΣΚΑ στο δεύτερο μισό του αγώνα σημειώθηκαν από περιφερειακούς παίκτες: Ροντρίγκεθ 16, Χίγκινς 10, Ντε Κολό 10, Κλάιμπερν 5, το όλον 41 στους 44.

Νωρίτερα, όμως, η ΤΣΣΚΑ σημάδεψε την άμυνα του Παναθηναϊκού στην ίδια Κερκόπορτα από την οποία τρύπωσε την προηγούμενη εβδομάδα ο Ομπράντοβιτς.

Οι 17 πόντοι των Χάντερ, Χάινς πάνω στο «βαμμένο» έκαναν τους παίκτες του Πασκουάλ να μαζεύονται στη ρακέτα για να προστατεύσουν τα απροστάτευτα και πρόσφεραν ζωτικό χώρο σε περιφερειακούς που δεν συγχωρούν.

Ο Καταλανός υποχρεώθηκε να χρησιμοποιήσει τον Αντετοκούνμπο περισσότερο απ’ όσο θα ήθελε ώστε να μπαλώσει τα κενά, αλλά η παρουσία του Θανάση έκανε την ομάδα δυσκίνητη και λιγότερο αποτελεσματική στην επίθεση.

Στο τέλος του α’ ημιχρόνου, ο Παναθηναϊκός μετρούσε 1/16 τρίποντα και έψαχνε απεγνωσμένα ένα ξέσπασμα που θα έκοβε τα πόδια των Ρώσων και θα έκανε το παρκέ να γέρνει.

Το βρήκε νωρίς, ίσως νωρίτερα από ό,τι θα ήθελε. Τα δύο εύστοχα σουτ του Ρίβερς αποδείχθηκαν αντικατοπτρισμός και δεν είχαν συνέχεια.

Ήταν θέμα χρόνου, να βρει η ΤΣΣΚΑ αντίδοτο στο αποτελεσματικό, αλλά προβλέψιμο και απλό pick’n’roll που ανέβασε τον Καλάθη στις 11 ασίστ και έκανε το ρώσικο καλάθι να στενάξει.

Εκείνη η σχεδόν ανεξήγητη διακοπή, στο 46-36, τη βοήθησε να ανασυγκροτηθεί.

Ο Σίνγκλετον πέτυχε το τελευταίο καλάθι του στο 7ο λεπτό, ο Γκιστ το μάτωσε μόνο μία φορά, ο Ντένμον αγωνίστηκε 4 λεπτά και σούταρε δύο τούβλα, ενώ ο Λοτζέσκι παρακολουθούσε ντυμένος με πολιτικά.

Ο Παππάς σκόραρε με μπούκες, αλλά η άμυνα της ΤΣΣΚΑ χρειαζόταν τρίποντα για να ξελασκάρει. Όταν αυτά βρίσκουν σίδερο, ο τελικός απολογισμός αγγίζει μετά βίας το 70.

Εάν ο Παναθηναϊκός έπαθε ζημιά από το χθεσινό ματς, αυτή είναι περισσότερο ψυχολογική. Το εντός έδρας 9-0 έγινε 9-1, οπότε το άπαρτο κάστρο φαίνεται λιγότερο άπαρτο, στα μάτια των εχθρών που θα προσπαθήσουν να το κουρσέψουν στο μέλλον.

Αλλά η μεταφυσική δεν είναι πάντοτε καλός σύμβουλος. Ο μύθος της παντοδύναμης έδρας κατέρρευσε στα περυσινά πλέι-οφ και το πάθημα θα πρέπει να γίνει μάθημα.

Εάν οι «πράσινοι» θέλουν να φτάσουν στην τελική ευθεία αισιόδοξοι και σίγουροι για τον εαυτό τους, θα πρέπει να μάθουν να κερδίζουν εκτός συνόρων.

Τα επόμενα δύο ταξίδια τους, στη Γερμανία και στο Χίμκι, θα δείξουν κατά πόσον έχει ενισχυθεί το μέταλλο αυτής της ομάδας.

Πηγή: gazzeta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com