Η ανεκπλήρωτη (;) «προφητεία» του Εϊσι Λο…

Ο Αντώνης Καλκαβούρας γυρίζει τον χρόνο πίσω στο καλοκαίρι του 2013 και με αφορμή την μετακόμιση του Ιωάννη Παπαπέτρου στον Παναθηναϊκό, θυμάται μία κουβέντα με τον παλαίμαχο Αμερικανό guard, για την προοπτική του 19χρονου τότε νεαοποκτηθέντα forward του Ολυμπιακού.

Μέχρι το καλοκαίρι του 2013, τον Ιωάννη Παπαπέτρου, μπασκετικά τον ήξεραν μονάχα οι πλέον μυημένοι του αθλήματος! Αυτοί δηλαδή που παρακολουθούν ανελλιπώς την πορεία των μικρών Εθνικών ομάδων στις διεθνείς διοργανώσεις παίδων και εφήβων. Σε δύο τέτοια τουρνουά (το 2009 και το 2010), ως μέλος της Εθνικής παίδων, ο μικρότερος γιος του παλαίμαχου διεθνούς σέντερ, Αργύρη Παπαπέτρου, είχε καταθέσει τα πρώτα του διαπιστευτήρια και αφήσει πολύ καλές υποσχέσεις για το μέλλον…

Ακολούθησε μία τριετία ακαδημαϊκής θητείας στην Αμερική (2010-2013), δύο χρόνια στην Florida Air Academy (High School) και ένα στο πανεπιστήμιο Texas Tech, μέχρι που τον Ιούλιο του 2013, μας συστήθηκε για τα καλά, ως ο πρώτος σκόρερ (μ.ο 15,9π.) και ο δεύτερος ριμπάουντερ (μ.ο. 5,3ρ.) στην Εθνική Νέων που κατετάγη 5η στο Eurobasket Νέων, στο Ταλίν της Εσθονίας. Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του “Papi” με την «γαλανόλευκη», λοιπόν, σε μία διοργάνωση που πήρε μεγάλη δημοσιότητα, γιατί ήταν η πρώτη του Γιάννη Αντετοκούνμπο (μ.ο. 8,0π., 7,6ρ. & 2,2ασ.) με το εθνόσημο στο στήθος, αποτέλεσαν την αφορμή για την μετεγγραφή του στον Ολυμπιακό, ο οποίος αναδείχτηκε τελικός νικητής στην πρώτη «αιώνια» μάχη για την διεκδίκησή του.

Λίγο πριν την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου και για την ακρίβεια στο περιθώριο μίας media-day που είχαν οργανώσει οι «ερυθρόλευκοι» πριν πετάξουν για το Σάο Πάουλο, ενόψει των αγώνων για το Διηπειρωτικό Κύπελλο, είχα ρωτήσει τον Έϊσι Λο που μαζί με τον Ιωάννη δεν ταξίδεψαν στην Βραζιλία (ο πρώτος είχε ενοχλήσεις στο πόδι και ο δεύτερος είχε σπάσει τη μύτη του), ποιος από τους τότε νεοφερμένους παίκτες των πρωταθλητών Ευρώπης, του είχε κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση στην προετοιμασία…

Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική και επειδή με την άποψή του συμφωνούσε εν πολλοίς και ο Βασίλης Σπανούλης, που είχε πάρει τον Παπαπέτρου υπό την προστασία του και τον είχε συγκάτοικο στις αποστολές, η πολύ θετική άποψη που είχα διαμορφώσει για τις δυνατότητες του, εκ των πραγμάτων ενισχύθηκε σημαντικά…

«Φίλε, στο πρόσωπο του μικρού “βλέπω” πολύ έντονα τον επόμενο μεγάλο ηγέτη του Ολυμπιακού, αυτόν που σε λίγα χρόνια θα πάρει τη σκυτάλη από τον Billy! Το συζητούσαμε πρόσφατα με τον Σπανούλη μετά από μία προπόνηση στην οποία είχε κάνει απίστευτα πράγματα και λίγο-πολύ, είχε την ίδια άποψη! Δεν είναι μόνο ότι ο τύπος έχει το πλέον γυμνασμένο και αρκετά αθλητικό κορμί, ενώ παράλληλα έχει μεγάλη επαφή με το καλάθι… Είναι ότι είναι πολύ σκληραγωγημένος χαρακτήρας με ισχυρή προσωπικότητα και έχει όλα τα φόντα να γράψει την δική του ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ. Πρόσεξέ τον καλά! Θα είναι μακράν η πιο πετυχημένη μετεγγραφή μας!», μου είπε o 28χρονος τότε Αμερικανός guard, που λίγους μήνες αργότερα, έμελλε να κρεμάσει πρόωρα (λόγω τραυματισμού στο γόνατο) τη φανέλα του… 

Όλα όσα ακολούθησαν στην διάρκεια της πενταετούς θητείας του Ιωάννη, είναι λίγο-πολύ γνωστά… Ο δυναμικός και πολλά υποσχόμενος διεθνής forward, που ταλαιπωρήθηκε πολύ από τραυματισμούς στις δύο πρώτες χρονιές του στο «λιμάνι» (έχασε περισσότερα από τα μισά ματς σε καθεμία σεζόν και δεν βρήκε ποτέ σταθερό ρόλο), άρχισε να δείχνει «ψήγματα» του πολύπλευρου ταλέντου του, την περίοδο 2015-16, όταν και αγωνίστηκε σε 24 παιχνίδια στην Euroleague (μ.ο. 5,7π. σε 19,0′) και είχε σημαντική συμβολή στην κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Ελλάδα (μ.ο. 7,7π. σε 20,6′).

Η 4η χρονιά του στον Πειραιά (2016-2017), ήταν η πρώτη της αγωνιστικής «συμβίωσης» – από το ξεκίνημα της σεζόν – με τον Κώστα Παπανικολάου, ο οποίος είχε επιστρέψει στον Ολυμπιακό από τα μέσα της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου (Ιανουάριος του 2016) και εν τω μεταξύ, είχε εξελιχθεί σε πολύ καλό του φίλο. Μίας συνύπαρξης, που έμελλε να αποδειχθεί «μοιραία» και να οδηγήσει στο «διαζύγιο» ανάμεσα στις δύο πλευρές…

Έστω κι αν τα αγωνιστικά πεπραγμένα και τα στατιστικά του νεότερου “Παπ” στις δύο τελευταίες χρονιές με την «ερυθρόλευκη» φανέλα, άρχισαν σταδιακά να ανεβαίνουν! Με αποκορύφωμα την σεζόν που ολοκληρώθηκε, στην διάρκεια της οποίας, σε απόλυτους αριθμούς, ο Ιωάννης Παπαπέτρου αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ (μ.ο. 10,2π. με 64,3% διπ. & 48,3% τριπ.) και δεύτερος ριμπάουντερ (μ.ο. 5,0ρ.) της ομάδας του στην Basket League και είχε τα καλύτερα νούμερα (μ.ο. 6,8π. & 3,6ρ. σε 22′) της καριέρας του στην Euroleague!

Η κατάληξη του μέχρι στιγμής μεγαλύτερου μετεγγραφικού σίριαλ του εφετινού καλοκαιριού και η απόφαση του “Papi” να γίνει ο 11ος παίκτης της ιστορίας (και ο 6ος Έλληνας), που πάει από τον έναν «αιώνιο αντίπαλο» στον άλλον, αποδεικνύει ότι:

* Προφανώς είχε αποφασίσει ότι στο περιβάλλον του Ολυμπιακού είχε πλέον «καεί» και ήθελε μία καινούρια αρχή σε μία ομάδα, στην οποία θα ένιωθε από την πρώτη στιγμή πολύ σημαντικός. Το γεγονός ότι από την πρώτη στιγμή, στα ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού, το όνομά του είχε κομβικό ρόλο στην έκβαση του μετεγγραφικού σχεδιασμού του «τριφυλλιού», ενίσχυσε το «αισθητήριό» του και παρά τις όποιες φυσιολογικά συναισθηματικές αμφιταλαντεύσεις, οι δύο κουβέντες με τον Ντέϊβιντ Μπλατ, δεν στάθηκαν αρκετές για να αλλάξει γνώμη.

* Το οικονομικό μάλλον έπαιξε ελάχιστο έως μηδαμινό ρόλο. Από τα «δεδομένα» της υπόθεσης προκύπτει ότι «ψυχολογικά» δεν ένιωθε καλά να παραμείνει και να παλέψει για την αύξηση του χρόνου του και την βελτίωση του ρόλου του. Ίσως γιατί το περιβάλλον δεν τον χώραγε πια… Ίσως γιατί ο ανταγωνισμός με τον Θανάση Αντετοκούνμπο κρίνει ότι του ταιριάζει περισσότερο απ’ ό,τι με τον Κώστα Παπανικολάου… Ίσως γιατί αυτά που άκουσε από τον Τσάβι Πασκουάλ του άρεσαν περισσότερο. Ίσως γιατί από παιδί, κάποια στιγμή, ήθελε να φορέσει τη φανέλα που φόρεσε ο πατέρας του… Κανείς δεν ξέρει πραγματικά πως έχουν τα πράγματα, πέραν του ιδίου και της οικογένειάς του.

Το αν – μπασκετικά – είχε δίκιο ή άδικο, θα το δείξει το μέλλον και θα φανεί στο… χειροκρότημα! Αν και στον επαγγελματικό αθλητισμό, δεν υπάρχουν σωστές ή λάθος αποφάσεις. Υπάρχουν αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει οικονομικού, αγωνιστικού και εν τέλει συναισθηματικού συμφέροντος, το οποίο έχει διαφορετικές όψεις και εξαρτάται από την σκοπιά που το βλέπει ο καθένας.

Η απόφαση, όμως, αυτή καθεαυτή, θέλει κότσια και ειδικότερα στη σημερινή εποχή που η αντιπαλότητα των «αιωνίων αντιπάλων», διάγει την πιο έντονη περίοδό της! Η μεταπήδηση από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναϊκό και τούμπαλιν, άλλωστε, απαιτεί δυνατό χαρακτήρα και ισχυρή προσωπικότητα και ο Ιωάννης Παπαπέτρου, έδειξε ότι είχε τα «αβγά» για να την πάρει… Μένει να δούμε αν κι εφόσον θα μπορέσει να την «υποστηρίξει» και στην πράξη για να δικαιώσει έστω και ετεροχρονισμένα, τον πιο ένθερμο υποστηρικτή του!

Έστω κι αν αυτό γίνει σε διαφορετικό στρατόπεδο και με διαφορετικού χρώματος φανέλα! Ο Έϊσι Λο, άλλωστε, τον αποκάλεσε κάποτε, επίδοξο διάδοχο του Σπανούλη. Στο μόνο που δικαιώθηκε μέχρι στιγμής, ήταν στο ότι έγινε ο πρώτος Έλληνας, που μετά τον “Kill-Bill”, αποφάσισε να ακολουθήσει την αντίθετη διαδρομή, την ίδια ώρα που η ομάδα του προσπαθούσε να τον κρατήσει… Το αν αυτή θα έχει αίσιο τέλος, θα το δείξει η ιστορία. Ο Παπαπέτρου άλλωστε είναι μόλις 24 ετών, αποτελεί κεφάλαιο για την Εθνική ομάδα και έχει πολλά χρόνια ποιοτικού μπάσκετ μπροστά του… 

Υγ.1: Η δεύτερη συνεχόμενη εμπειρία στο “Aegean Ball Festival” ήταν ακόμη πιο ευχάριστη από πέρυσι και πέραν της εξαιρετικής δουλειάς από τον Φάνη Ξηνταβελώνη και τον Γιάννη Λάσκαρη της Pro Game, τα περισσότερα συγχαρητήρια αξίζουν στο πιο ακομπλεξάριστο star του ελληνικού μπάσκετ. Μέσα σε 3 χρόνια, ο Γιώργος Πρίντεζης και οι συνεργάτες του κατάφεραν να μετατρέψουν μία ταπεινή ιδέα που έπεσε για ένα τουρνουά “3 on 3”, σε μπασκετικό θεσμό με πανευρωπαϊκή αναγνώριση κι επαγγελματική οργάνωση και να καταστήσουν την ιδιαίτερη πατρίδα του (Σύρος), σε must προορισμό του καλοκαιριού!

Υγ2: Οι πολυάριθμοι παιδικοί σταθμοί που χτίστηκαν στο νησί και τα χρήματα που μαζεύτηκαν για την ανακαίνιση του πεπαλαιωμένου κλειστού γυμναστηρίου της Ερμούπολης, αποτελούν την ελάχιστη κληρονομιά του “Πριντ”, που δεν θα αργήσει να μετακομίσει μόνιμα στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων. Η μεγαλύτερη προσφορά του έγκειται στην ανανέωση αθλητικών κυττάρων της κυκλαδίτικης νεολαίας, που πλέον δε ζει και αναπνέει μόνο για το ετήσιο μπασκετικό ραντεβού του καλοκαιριού, αλλά βρίσκει τα καλύτερα κίνητρα για να ασχοληθεί με τον αθλητισμό και να αποφύγει τις απανταχού κακοτοπιές.

 

Υγ3: Μεταξύ του Παπαπέτρου και του Σπανούλη, μεσολάβησε η μετακίνηση του Περπέρογλου, ο οποίος όμως, δεν ήταν τότε στα πλάνα του «τριφυλλιού», οπότε δεν ανήκει ακριβώς στην ίδια κατηγορία.

Πηγή: gazzeta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...