Η καλή λειτουργία της weak side και το ένστικτο που επιτρέπει ο Μπλατ

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες γράφει για τους πόντους που πέτυχε ο Ολυμπιακός από την αδύνατη πλευρά (weak side) και για την έλλειψη φόβου στην επιθετική πρωτοβουλία των παικτών.

Η αλήθεια είναι πως πριν ξεκινήσει η αναμέτρηση με τη Ρεάλ πίστευα πως θα είχε κατηφόρα.. Κάτι η λειψανδρία, κάτι η κούραση από το παιχνίδι με τη Μάλαγα 24 ώρες νωρίτερα και φυσικά η ποιότητα του αντιπάλου με είχαν κάνει απαισιόδοξο.

Απαισιόδοξο όχι ως προς το αποτέλεσμα. Αυτό δε με απασχολεί, αλλά ως προς την εικόνα που θα έβγαζε η ομάδα.

Οι Πειραιώτες όχι μόνο δεν εμφανίστηκαν όπως πίστευα, αλλά ανταποκρίθηκαν και με το παραπάνω στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης φιλικής αναμέτρησης.

Με τον Σπανούλη να ξεκουράζεται σε όλο το δεύτερο ημίχρονο (ορθότατη σκέψη του Μπλατ). Με τον ΛεΝτέι να πέφτει άτσαλα στο παρκέ και να μην παίζει από το 29΄κι έπειτα. Με την κούραση που συσσωρεύτηκε…

Ε, δε γίνεται να μην είναι κάποιος ικανοποιημένος όταν στο 34΄οι «ερυθρόλευκοι» ήταν μπροστά με 64-66. Οι Μαδριλένοι τελείωσαν τον αγώνα με πίεση σε όλο το γήπεδο και τους Κάρολ, Κοζέρ, Ρέγες στο παρκέ.

Δε θα αναφέρουμε πάλι την ταχύτητα που θέλει να βλέπει ο Μπλατ γιατί πλέον έχει γίνει κατανοητό από όλους.

Υπάρχουν όμως ορισμένα στοιχεία τα οποία χρίζουν αναφοράς και σίγουρα θα τα συναντήσουμε στο μέλλον (σε μικρό ή μεγάλο βαθμό).

Weak side πόντοι. Στο πρώτο ημίχρονο από τους 43 πόντους ο Ολυμπιακός έχει βρει περίπου 12-14 πόντους από γρήγορη πάσα στη weak side.

Αυτό το πέτυχε γιατί η μπάλα κινήθηκε με ταχύτητα (πάλι μπροστά μας) με πάσες και έτσι η άμυνα μετακινήθηκε αρκετά ώστε όταν την έπαιρνε ο παίκτης στην αδύνατη πλευρά (weak side) έβρισκε τον αντίπαλο εν κινήσει και ευάλωτο.

Λάθη βιασύνης. Αναπόφευκτα θα δούμε τέτοια. Τα 13 συνολικά λάθη δεν είναι πολλά σε παιχνίδι τόσων κατοχών. Γρήγορο μπάσκετ σημαίνει περισσότερες κατοχές μπάλας. Περισσότερες κατοχές μπάλας σημαίνουν περισσότερα λάθη και περισσότεροι πόντοι παθητικό.

Θα τα βλέπουμε αυτά και πρέπει να τα συνηθίσουμε.

Ένστικτο. Ο Μπλατ αφήνει την πρωτοβουλία στους παίκτες του. Δεν τους θέλει ρομπότ και τους δίνει το ελεύθερο να πράξουν αν κρίνουν πως μπορούν. Αυτό μη νομίζετε πως θα μένει ατιμώρητο αν δεν υπάρξει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ωστόσο είναι σπουδαίο πλεονέκτημα για την ψυχολογία ενός παίκτη να ξέρει πως μπορεί να κάνει αυτό που του υπαγορεύει το ένστικτό του εκείνη τη στιγμή χωρίς φόβο.

Χρειάζεται προσοχή όμως γιατί μία λεπτή κλωστούλα το χωρίζει από την αναρχία.

Δύσκολος στο scouting. Τον Ολυμπιακό δε θα μπορείς να τον διαβάσει εύκολα ο αντίπαλος. Όχι για τα δεκάδες συστήματα που θα έχει, αλλά γιατί σε επιθέσεις 12-13 δευτερολέπτων θα υπάρχουν τόσες πολλές επιλογές και τόσες πολλές πρωτοβουλίες που δε θα ξέρει τι ακριβώς να περιμένει ο αντίπαλος.

Στο μπάσκετ ο επιθετικός έχει μόνιμα πλεονέκτημα σε σχέση με τον αμυντικό. Έχει τη μπάλα, έχει την επιλογή. Γρήγορο μπάσκετ σημαίνει γρήγορη σκέψη. Γρήγορη σκέψη σημαίνει πρόβλημα για την άμυνα.

ΥΓ: Λόγω της κούρασης ο Μπλατ έκανε τις διπλάσιες αλλαγές στο πρώτο ημίχρονο σε σχέση με το ματς κόντρα στη Μάλαγα. Σωστά έπραξε.

ΥΓ 2: Στο τελευταίο δεκάλεπτο δεν έκαναν ούτε ένα σύστημα. Μόνο ένας εναντίον ενός, κόψιμο μακριά από τη μπάλα κι ένα pick n roll. (Το pnr δεν είναι σύστημα, είναι κίνηση). Λογικό αφού αυτοί που έπαιζαν σε εκείνο το διάστημα δεν είχαν ξαναβρεθεί ταυτόχρονα στο παρκέ (π.χ Μπόγρης τεσσάρι).

ΥΓ 3: Χτυπάει παίκτης, άλλος γλιστράει και μας πιάνει η καρδιά μας. Κι έχουμε Σεπτέμβριο…

ΥΓ 4: Σίγουρα θα αφιερωθεί χρόνος στο βίντεο για το τρίποντο που δέχτηκε από τον Ρούντι στο τέλος της τρίτης περιόδου.

ΥΓ 5: Τον μάτιασαν τον Τσάπμαν και έκανε 0/8 τρίποντα. Οκτώ ρε θηρίο;

 

Πηγή: gazzeta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...