Μανωλάς, Βίντα, Βιάνα κι οι στόπερ του Ολυμπιακού…

Ο Κ. Νικολακόπουλος γράφει στο blog του στο gazzetta δύο πράγματα για τον Ολυμπιακό με αφορμή κάποιες…φάσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ!

Έβλεπα τις προάλλες την εκπομπή του Οτε tv με τα εκτεταμένα στιγμιότυπα των αγώνων του Τσάμπιονς Λιγκ και το μυαλό μου ήταν στον…Ολυμπιακό.

Κοίταζα τον Φακούντο Περέϊρα της Σαχτάρ να κάνει γιο γιό τον Μανωλά στο Σαχτάρ-Ρόμα 2-1 στη φάση του 1-1 και σκεφτόμουν τι θα είχε ακούσει απ΄ όλους μας ο Μανωλάς για μία τέτοια φάση, στην οποία ο αντίπαλος φορ τον «ξεφτίλισε» ποδοσφαιρικά, παίζοντας στον Ολυμπιακό…Κοίταζα τον Κροάτη διεθνή Βίντα να αφήνει με εντελώς επιπόλαια αποβολή του την ομάδα του, την Μπεσίκτας, με 10 παίκτες από το 16ο κιόλας λεπτό στο Μπάγερν-Μπεσίκτας και να της τελειώνει με το καλημέρα κάθε ελπίδα πρόκρισης στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού το ματς ήταν 0-0 την στιγμή της κόκκινης, αλλά τέλειωσε 5-0 και σκεφτόμουν τι θα είχε ακούσει απ΄ όλους μας ο Βίντα για μία τέτοια φάση παίζοντας στον Ολυμπιακό κι ενώ είχε μόλις (το Γενάρη) κάνει μεταγραφή, με τεράστιο συμβόλαιο…

Που θέλω να καταλήξω. Ο Ολυμπιακός ως οργανισμός, όχι μόνο ως σύλλογος και ως ομάδα, αλλά και ως κόσμος και ως Τύπος, θα πρέπει κάποια στιγμή να κατανοήσει ότι στο ποδόσφαιρο υπάρξει κι η λέξη υπομονή. Και να φροντίσει να μην «καίει» τόσο εύκολα παίκτες του, όπως για παράδειγμα πέρσι τον Βιάνα, ένα παιδί με τέτοια προσόντα που σπάνια να μπορέσει να βρει πάλι ο Ολυμπιακός από μία αγορά τόσο ακριβή όπως της Βραζιλίας.

Ειδικά δε η θέση του στόπερ είναι πολύ ευαίσθητη για τον Ολυμπιακό, καθότι ομάδα παραδοσιακά πολύ επιθετική κι άρα «εύκολη» στο να εκθέτει με τον τρόπο παιχνιδιού της τους αμυντικούς της. Φέτος ποιο ήταν το ένα από τα δύο-τρία μεγάλα προβλήματα της ομάδας; Μα πολύ απλά ότι χρησιμοποιήθηκαν συνολικά εφτά σέντερ μπακ!!! Ξεκίνησε με Ρέτσο, Βούκοβιτς, συνέχισε με Ένγκελς, Σισέ, Μποτία, Νικολάου και σε πολλά κρίσιμα παιχνίδια, ειδικά στην αρχή της σεζόν στην Ευρώπη, έβαλε και τον Ρομάο…

Παίζοντας σε μία χρονιά με έξι-εφτά στόπερ πόσο καλός μπορεί να είσαι αμυντικά, χάνοντας μαθηματικά αυτό που λέμε «χημεία» και που είναι τόσο απαραίτητο συστατικό στο ποδόσφαιρο; Το βασικότερο σε μία αμυντική γραμμή είναι ο γκολκίπερ να συνεννοείται άριστα, ει δυνατόν με τα μάτια με τους στόπερ, να ξέρουν απέξω κι ανακατωτά τι κάνει ο μεν κι οι δε. Αλλά όταν αλλάζουν οι κεντρικοί αμυντικοί  τόσο υπερβολικά συχνά, γιατί πρώτον αλλάζουν οι προπονητές κάθε τρεις και λίγο και δεύτερον γιατί ο κόσμος δεν βοηθάει και δεν στηρίζει τους υπάρχοντες παίκτες στα δύσκολα και γιατί ο Τύπος δεν ξέρει να κρίνει σωστά, τότε…

Μία ομάδα επιπέδου Ολυμπιακού πρέπει να έχει τρεις πολύ καλούς στόπερ κι ένα ακόμη σαν εναλλακτική λύση-όπως ακριβώς έκανε, και πολύ σωστά, ο ίδιος ο Ολυμπιακός επί τόσα χρόνια. Με το να μην «βγάζεις» εμπιστοσύνη στους αμυντικούς σου, έχοντας…έξι στόπερ και βάζοντας τελικά στόπερ και τον αμυντικό σου χαφ Ρομάο σε τουλάχιστον πέντε-έξι σημαντικά ματς, δεν κερδίζεις τίποτα.

Η λογική φέτος έλεγε ότι η ομάδα έπρεπε να πάει με ένα πιο νέο στόπερ, καθώς υπήρχε το ταλέντο των Σισέ κι Ένγκελς και Νικολάου και δίπλα του ένα πιο έμπειρο στόπερ, τον Βούκοβιτς η, τον Μποτία. Ποτέ, όμως, δεν είδαμε να καθιερώνεται ένα τέτοιο δίδυμο.

Ούτε καν να «μένει» για να δέσει το νεαρό δίδυμο των Ένγκελς και Σισέ, που έδειχνε κάποια στιγμή να αρχίσει να «τραβάει»…

Πηγή: gazzetta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...