Ναι, ο Ολυμπιακός πολύ καλά δεν παίζει. Αλλά ο Μαρτίνς έχει 5 σοβαρές δικαιολογίες…

Ο Κ. Νικολακόπουλος αναλύει μέσα από το blog του στο gazzetta τα δεδομένα για τον φετινό Ολυμπιακό και τον προπονητή του…

Πάγια αντίληψη μου είναι ότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές στις κρίσεις μας, γιατί πολύ απλά οτιδήποτε διαφορετικό δεν έχει ιδιαίτερο νόημα.

Λοιπόν αν θέλουμε να κρίνουμε την εικόνα του Ολυμπιακού μέχρι στιγμής στο φετινό πρωτάθλημα, από πλευράς απόδοσης, εμφανίσεων, πρέπει να δεχθούμε ότι ο Ολυμπιακός πολύ καλά δεν παίζει. Δεν παίζει δηλαδή έτσι όπως θα περιμέναμε, υπό το πρίσμα ότι είναι ομάδα που βρίσκεται πλέον δεύτερο χρόνο μαζί, έχοντας καλό δείγμα από πέρσι κι έχει ένα πολύ δυνατό, για τα ελληνικά δεδομένα, ρόστερ. Κι όταν μία ομάδα δεν παίζει πολύ καλά, αυτό σίγουρα αντανακλάται και στον προπονητή της.

Συνεχίζοντας, όμως, με το σκεπτικό ότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, πρέπει να δεχθούμε και κάτι άλλο: ότι ο Πέδρο Μαρτίνς έχει πέντε πολύ σοβαρές δικαιολογίες για την εικόνα της ομάδας, που φυσικά δεν είναι και…κακή, για να μην τρελαθούμε κιόλας-άλλωστε σταθερά πρώτη είναι από την πρώτη αγωνιστική…-, αλλά θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Είτε σε επίπεδο κατάθεσης ενέργειας μέσα στο παιχνίδι, καθότι δείχνει συχνά να παίζει σε χαμηλότερες στροφές, είτε σε επίπεδο μεγαλύτερης ποιότητας, ιδιαίτερα στο επιθετικό κομμάτι.

Ποια είναι αυτά τα πέντε πράγματα στα οποία είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε και να συνεκτιμήσουμε;

Ένα. Ο Ολυμπιακός είχε το καλοκαίρι, από τις 23 Ιουλίου έως τις 27 Αυγούστου μία πολύ επίπονη διαδικασία έξι προκριματικών αγώνων Τσάμπιονς Λιγκ. Ας θυμηθούμε δε ότι πάντοτε όταν είχε προκριματικά, είχε πολύ δύσκολες σεζόν στο πρωτάθλημα-το είχε χάσει και επί Κετσπάγια, Ζίκο παλιότερα και επί Χάσι, Γκαρθία πιο πρόσφατα, αλλά και με τον Μάρτινς πέρσι. Και το είχε πάρει μόνο επί Μπέντο. Φέτος μάλιστα είναι η πρώτη φορά που έδωσε τόσα πολλά, αλλά και πιο δύσκολα από ποτέ άλλοτε παιχνίδια.

Δύο. Ο Ολυμπιακός, έχοντας ξεκινήσει προετοιμασία από τις 20 Ιουνίου, αποτελεί τη μοναδική ομάδα που συνεχίζει στα Κύπελλα Ευρώπης και δη σε επίπεδο Τσάμπιονς Λιγκ, σε θηρία όπως η Μπάγερν κι η φιναλίστ του περσινού τελικού Τότεναμ, την στιγμή που οι ανταγωνιστές του στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν έχουν αγώνες μεσοβδόμαδα. Να υπενθυμίσω ότι πρώτον πέρσι ο ΠΑΟΚ χωρίς να έχει Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά Γιουρόπα Λιγκ, απέτυχε παταγωδώς να συνδυάσει πρωτάθλημα κι Ευρώπη και δεύτερον είναι η πρώτη φορά εδώ και πάνω από μία δεκαετία που καμία άλλη ομάδα δεν μετέχει στα Κύπελλα Ευρώπης, άρα ο Ολυμπιακός δέχεται αποκλειστικά την όποια φθορά φέρνει η παράλληλη υποχρέωση του.

Τρία. Ο Ολυμπιακός είναι η μοναδική ομάδα που σε κάθε διακοπή του πρωταθλήματος (κι η τωρινή είναι η τρίτη) αντί να έχει τη δυνατότητα για φρεσκάρισμα και ξεκούραση της ομάδας του, βλέπει τους μισούς παίκτες του να κουράζονται περισσότερο! Γιατί έχει 12 διεθνείς (ο ΠΑΟΚ πέντε κι η ΑΕΚ τέσσερις…), που μέσα σε 10 ημέρες κάνουν κάθε φορά τέσσερα ταξίδια σε Αφρική, Πορτογαλία, Νορβηγία κ αλλού κι έχουν δύο παιχνίδια με τις Εθνικές τους. Αυτοί δε οι 12 (Σα, Ομάρ, Μεριά, Σεμέδο, Κούτρης, Τσιμίκας, Μπουχαλάκης, Καμαρά, Ποντένσε, Σουντανί, Ελ Αραμπί, Μασούρας) αποτελούν το μισό του ρόστερ…

Τέσσερα. Ο Ολυμπιακός έχει την ατυχία να στερείται, λόγω τραυματισμών, των υπηρεσιών τόσο του Φορτούνη, όσο και του Λάζαρου, δηλαδή του καλύτερου παίκτη του για πέρσι (που θα είναι ακόμη δύο μήνες τουλάχιστον στα πιτς) κι ενός από τα σπουδαιότερα επιθετικά όπλα του την περασμένη σεζόν (που ακόμη καλά καλά δεν έχει γυρίσει). Ο δε κορυφαίος παίκτης του στο πρώτο δίμηνο της φετινής σεζόν, ο Βαλμπουενά, εδώ και δύο μήνες πλέον, δηλαδή μετά το παιχνίδι με την Τότεναμ, επίσης λόγω τραυματισμών, έχει ουσιαστικά παίξει σε μόλις δύο ματς, με τη Λαμία και τον Άρη. Στο ίδιο αυτό διάστημα, των δύο μηνών, ο τρίτος στόπερ της ομάδας, ο Σισέ, είναι εκτός μάχης (και θα είναι ακόμη για αρκετές εβδομάδες), εξαιτίας σοβαρού θέματος υγείας.

Πέντε. Ο Ολυμπιακός έκανε όλη την προετοιμασία του χωρίς τους τρεις Αφρικάνους διεθνείς του (Καμαρά, Μεριά, Σισέ), που πήραν μέρος μέχρι τις 15 Ιουλίου στην τελική φάση του Κόπα Άφρικα, με συνέπεια κανείς τους να μην έχει κάνει ουσιαστικά προετοιμασία, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την απόδοση τους και τις αντοχές τους.

Όλα αυτά τα δεδομένα, δεν μπορούμε να τα παραγνωρίσουμε. Αν το κάνουμε, θα είμαστε άδικοι εναντίον του Μαρτίνς, ο οποίος ακόμη κι έτσι  και παρότι η ομάδα του μόνο την ίδια αντιμετώπιση δεν τυγχάνει από την διαιτησία σε σχέση ειδικά με τον ΠΑΟΚ (κι όχι μόνο!), έχει τον Ολυμπιακό επί δέκα αγωνιστικές στην κορυφή της βαθμολογίας, αυτή την στιγμή στο +2 από τον ΠΑΟΚ και στο +9 από την ΑΕΚ, έχοντας περάσει (πανηγυρικά) στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και έχοντας ακόμη την ελπίδα ότι μπορεί να συνεχίσει στην Ευρώπη (κάτι καθόλου εύκολο, πάντως, για εμένα).

Λάθη κάνει ο προπονητής του Ολυμπιακού, ενίοτε και σοβαρά-βλέπε προσέγγιση του παιχνιδιού με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι και κοουτσάρισμα του στην Ξάνθη, ακόμη, κατά την γνώμη μου, και στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ…Ζητήματα γενικότερης διαχείρισης επίσης έχει…Και κάπου με όλα αυτά δεν παίζει κι η ομάδα όσο καλά την περιμέναμε, για να φτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμ το κομμάτι…

Εξ΄σου ξεκάθαρο, όμως, είναι ότι στις όποιες κρίσεις μας, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν μας απολύτως σοβαά τις πέντε παραμέτρους που αναλύθηκαν παραπάνω. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δούμε, και να καταλάβουμε, όλο το κάδρο…

Εσκεμμένα δεν έβαλα στις πέντε παραμέτρους τον παράγοντα διαιτησία, μολονότι είναι καθοριστικός, αφού ενώ άλλοι ‘σπρώχνονται’, στον Ολυμπιακό μπαίνουν συνεχώς τρικλοποδιές . Αλλά ήθελα να επικεντρωθώ στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι.

Πηγή: gazzetta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...