Οι μεγάλοι του ελληνικού ποδοσφαίρου πάνε μόνοι τους σε GREXIT

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για το νέο χάρτη των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, ο οποίος επί της ουσίας δεν περνάει καν από την Ελλάδα και εξηγεί τις συνέπειες στα μπάτζετ όλων των μεγάλων ομάδων, και την… αλλοίωση του επόμενου πρωταθλήματος.

Ετσι κι’ αλλιώς το ελληνικό ποδόσφαιρο αναζητούσε ένα θαύμα για να αλλάξει την κατάσταση, μετά την αποτυχία του, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή μόνο μίας από τις πέντε ομάδες του, σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης την φετινή σεζόν. Δεν ήταν απαραίτητη μία απλή νίκη του Ολυμπιακού επί της Αρσεναλ, ούτε καν μία πρόκριση, αλλά μία παρουσία μέχρι τα προημιτελικά ή τα ημιτελικά του εφετινού Europa League για να διατηρήσει τα κεκτημένα του το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Οπως όλα δείχνουν μετά και την επικράτηση της Αρσεναλ στο Καραϊσκάκη, κάτι τέτοιο εκτός εξαιρετικού απροόπτου δεν θα συμβεί και το ελληνικό ποδόσφαιρο θα κληθεί να αντιμετωπίσει μία πρωτόγνωρη κατάσταση για αυτό, την επόμενη σεζόν. Η πτώση της Ελλάδας στη 17η θέση της βαθμολογίας στην οποία βρίσκεται τώρα (από ακόμη πιο χαμηλά και την 18η θέση θα ξεκινήσει την επόμενη σεζόν), σημαίνει ότι το επόμενο ελληνικό πρωτάθλημα θα διεξαχθεί με τελείως διαφορετικούς όρους από αυτούς που διεξάγεται τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια.

Δεν είναι το μεγάλο πρόβλημα, ότι πλέον ευρωπαϊκό εισιτήριο θα παίρνουν τέσσερις και όχι πέντε ελληνικές ομάδες, αυτό είναι μάλλον το μικρότερο ζήτημα, είναι ότι επί της ουσίας ευρωπαϊκό εισιτήριο με πραγματικό νόημα, με πραγματικό δικαίωμα στην ελπίδα, θα παίρνει μόνο μία ελληνική ομάδα. Ναι σωστά διαβάσατε, μόνο μία, ο πρωταθλητής. Οι άλλες τρεις ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος (από τη 2η ως την 4η θέση), θα παίρνουν ένα εισιτήριο για τους προκριματικούς του Europa Conference League. Με λίγα λόγια πλέον δεν θα έχουμε καμία ομάδα στο Europa League και ο 2ος, ο 3ος και ο 4ος θα παίζουν στη τρίτη διοργάνωση της UEFA, η οποία θα έχει και ελάχιστα έσοδα, ακόμη και αν φτάνει κάποια ομάδα μέχρι τη νοκ άουτ φάση, προκρίνεται δηλαδή και από τους ομίλους.

Με λίγα λόγια, όποιοι από τους Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό, (όπως είναι σήμερα στη βαθμολογία) δεν κατακτήσουν το επόμενο πρωτάθλημα, θα κληθούν να παίξουν στην Ευρώπη από τα μέσα Ιουλίου με στόχο να μπουν στους ομίλους του Europa Conference κι’ ακόμη κι αν τα καταφέρουν να περάσουν και από τους ομίλους και πάνε στα νοκ άουτ του Φεβρουαρίου, το συνολικό ποσό που θα έχει μαζέψει η κάθε μία, σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες πληροφορίες, δεν θα ξεπερνά τα 2 με 3 εκατομμύρια ευρώ.

Θα έχουν παίξει δηλαδή από τον Ιούλιο ως τον Φεβρουάριο ευρωπαϊκούς αγώνες, θα έχουν κάνει πορεία τουλάχιστον 14 ευρωπαϊκών αναμετρήσεων (το καλό σενάριο) και δεν θα έχουν μαζέψει συνολικά πάνω από 2- 3 εκατομμύρια ευρώ. Οι δε αντίπαλοι που θα έχουν αντιμετωπίσει θα είναι ασφαλώς αντι εμπορικοί και τα ονόματά τους θα τα ξέρουν μόνο οι φανατικοί του στοιχήματος…

Συνεπώς, πέρα από την τεράστια ζημιά για τις ίδιες τις ομάδες, ακόμη και τις πλέον ισχυρές του ελληνικού ποδοσφαίρου, πέρα από την αναπροσαρμογή που πρέπει να κάνουν στα μπάτζετ τους με ταχύτατους ρυθμούς προς τα κάτω (ελληνική ομάδα με μπάτζετ 40 ή 30 ή ακόμη και 20 εκατομμυρίων ευρώ θα είναι αδύνατον να βγει οικονομικά), θα αλλοιωθεί και ο χαρακτήρας των εγχώριων διοργανώσεων. Το ελληνικό πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν δεν θα έχει κανένα νόημα, παρά μόνο για τον πρώτο.

Σε όποια άλλη θέση κι’ αν τερματίσει κάποια ομάδα δεν αλλάζει τίποτα. Η διεξαγωγή των πλέι οφ του επόμενου πρωταθλήματος δεν έχουν κανένα νόημα παρά μόνο για την πρώτη θέση, από εκεί και πέρα είτε δεύτερος, είτε τρίτος τερματίσεις δεν αλλάζει απολύτως τίποτα είτε για το πρεστίζ, είτε για την οικονομία του club.

Επιπροσθέτως δεν αλλάζει απολύτως τίποτα και για τον κάτοχο του Κυπέλλου σε σχέση με το ευρωπαϊκό του όραμα. Είτε τέταρτος στο πρωτάθλημα, είτε Κυπελλούχος το ίδιο ακριβώς σημαίνει. Η αλλοίωση του χαρακτήρα των εγχώριων διοργανώσεων όπως αντιλαμβάνεστε εύκολα, είναι τέτοια που θα μειώσει δεδομένα ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον για το πρωτάθλημα και το Κύπελλο.

Και βέβαια το ενδιαφέρον θα χαθεί τελείως αν για παράδειγμα του χρόνου κάποια ομάδα ξεφύγει στη βαθμολογία και πηγαίνει προς ολοταχώς για την κατάκτηση του πρωταθλήματος με διαφορά από τον δεύτερο. Τότε το πρωτάθλημα δεν θα έχει κανένα απολύτως ενδιαφέρον και τα ματς του είτε στην κανονική διάρκεια, είτε στα πλέι οφ θα γίνονται απλώς για να ολοκληρωθεί η σεζόν, με εξαίρεση τη μάχη του υποβιβασμού. Το πρώτος ή τίποτα θα ισχύει πλέον 100% για το ελληνικό πρωτάθλημα και φυσικά αυτό θα κάνει αφόρητη και την διαμάχη στο εσωτερικό μεταξύ των παραγόντων. Αν τα τελευταία χρόνια συμβαίνει ότι συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο αναφορικά με τον πρωταθλητή, φανταστείτε τι θα συμβεί από εδώ και στο εξής, όταν ακόμη και ο δεύτερος δεν θα έχει πραγματική ευρωπαϊκή διέξοδο και άρα και μηδαμινά έσοδα.

Οχι βέβαια ότι και ο πρώτος θα έχει κάτι εξασφαλίσει. Για να παίξει Τσάμπιονς Λιγκ θα πρέπει να κάνει τρεις ή και τέσσερις (θα εξαρτηθεί από το που θα “κλειδώσει” η βαθμολογία της Ελλάδας στο τέλος της φετινής σεζόν) προκρίσεις μέσα στο καλοκαίρι για να παίξει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ή έστω δύο ή τρεις για να παίξει στους ομίλους του Europa League και εξυπακούεται ότι οι κληρώσεις θα είναι με αρκετά ισχυρές ομάδες. Αλλά τέλος πάντως ας πούμε ότι ο πρωταθλητής θα έχει δικαίωμα στο όνειρο, όλοι οι υπόλοιποι ούτε αυτό δεν θα έχουν…

Αυτές είναι οι συνθήκες λοιπόν κάτω από τις οποίες θα διεξαχθεί το επόμενο πρωτάθλημα και αυτό δεν αλλάζει. Το ζητούμενο πλέον είναι, αν αυτό θα είναι απλά μία εξαίρεση στον κανόνα των τελευταίων ετών ή αν αυτή η κατάσταση θα παγιωθεί και θα είναι η εικόνα της επόμενης ημέρας του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα. Αυτό θα εξαρτηθεί από τι θα κάνουν οι ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη την ερχόμενη σεζόν, την τελευταία που θα έχει το ελληνικό ποδόσφαιρο δύο εκπροσώπους στο Τσάμπιονς Λιγκ και 3 στο Europa League. 

Η επόμενη σεζόν θα κρίνει αν το ελληνικό ποδόσφαιρο θα ζήσει απλά μία εξαιρετικά δύσκολη χρονιά που είναι δεδομένο, ή αν θα μπει οριστικά και αμετάκλητα σε μία εξαιρετικά δύσκολη εποχή που θα αλλοιώσει τον σημερινό χαρακτήρα του.

Πραγματικά ακόμη και για αυτούς τους Ελληνες παράγοντες, αυτής της λογικής και αυτής της νοοτροπίας, οι οποίοι ενδιαφέρονται μόνο για το σήμερα και για την μεταξύ τους κόντρα, απορώ. Απορώ που δεν έχουν αντιληφθεί ότι πλέον είμαστε στο σημείο μηδέν, ότι πλέον δεν μπορούν να συντηρήσουν τις ομάδες τους και θα πρέπει να αλλάξουν άρδην τα μπάτζετ τους, κάποιοι ακόμη και στο 50% κάτω προκειμένου να συνεχίσουν να υπάρχουν.

Απορώ που δεν μαζεύτηκαν μία φορά όχι για να σκοτωθούν για την ΕΠΟ, την ΚΕΔ, την διαιτησία και δεν ξέρω κι’ εγώ τι άλλο, αλλά για να συζητήσουν πως θα προετοιμαστούν καλύτερα για το ερχόμενο καλοκαίρι που θα είναι η τελευταία ευκαιρία όχι μόνο του ελληνικού ποδοσφαίρου αλλά και η δική τους.

Πως θα φτιάξουν το πρόγραμμα, πως θα βοηθήσουν συνολικά όλα τα club που θα παίξουν στην Ευρώπη, προκειμένου η χρονιά εφιάλτης να είναι μία και να μην γίνει μόνιμο καθεστώς του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αν το ελληνικό ποδόσφαιρο το ερχόμενο καλοκαίρι δεν βάλει τουλάχιστον 3 ομάδες στους ομίλους των ευρωπαϊκών διοργανώσεων (δύο στο Τσάμπιονς και μία στο Europa, μία στο Τσάμπιονς και δύο στο Europa, ή έστω τρεις στους ομίλους του Europa), τότε δεν θα υπάρχει καμία επιστροφή.

Στην πραγματικότητα αυτό που θα έχει συμβεί θα είναι το εξής. Δεν θα χρειάζεται καμία κυβέρνηση, καμία FIFA ή UEFA να απειλούν το ελληνικό ποδόσφαιρο με GREXIT. Στο ουσιαστικό GREXIT από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, θα έχουν οδηγήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο οι ίδιες οι ομάδες του. Ποιός να σε απειλήσει μετά με GREXIT όταν έτσι κι’ αλλιώς επί της ουσίας δεν θα παίζεις στην Ευρώπη ποτέ…

Πηγή: gazzetta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...