Ο δρόμος της Ευρώπης είναι ακόμα μακρύς…

O Δήμος Μπουλούκος γράφει για την απότομη προσγείωση ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Ολυμπιακού και ελπίζει ότι το καμπανάκι που χτύπησε νωρίς, θα αφυπνίσει τις ελληνικές ομάδες.

Όπως και να το κάνουμε, ήταν μία δυνατή σφαλιάρα και για τις τρεις ομάδες μας. Μετά την αισιοδοξία που χτίστηκε μέσα στο καλοκαίρι από τη μεταγραφική ενίσχυση κυρίως του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού, αλλά και τις προκρίσεις στους ευρωπαϊκούς ομίλους, ήρθαν οι δύο ήττες και η μία ισοπαλία, να μας προσγειώσουν όλους!

Και κυρίως να υπενθυμίσουν ότι το 3 Χ 3 στην Super League και οι εντυπωσιακές εμφανίσεις δεν έχουν κανένα αντίκτυπο, στον… άλλο ποδοσφαιρικό κόσμο της Ευρώπης. Όπως λέγαμε παλιά, άλλο Ευρώπη, άλλο… Νευροκόπι!

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ήταν άδικα τα τρία αποτελέσματα, ασχέτως αν στο τελευταίο ματς της τριάδας, ο Ολυμπιακός έχασε ευκαιρίες να πετύχει γκολ. Το μηδέν στον επιθετικό τομέα και κυρίως η διαφορά στις τελικές προσπάθειες και στα τρία ματς, αποδεικνύουν την πραγματικότητα.

Στο Αμστερνταμ Αρίνα οι προσπάθειες για γκολ ήταν 18 – 4 για τους Ολλανδούς, στην Τούμπα 22 – 3 για τους Αγγλους και στο Καραϊσκάκη 13 – 9 για τους Ισπανούς. Δηλαδή στο σύνολο 53 – 16, μία απίστευτη διαφορά που καταδεικνύει τι συνέβη στον αγωνιστικό χώρο, ασχέτως εάν θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια.

Την διαφορά κλάσης των τριών ξένων ομάδων την ξέραμε και πριν από τα ματς, αλλά αυτό που δεν περίμενα προσωπικά, ήταν η μεγάλη διαφορά στην ταχύτητα, τομέας που για εμένα έκρινε και τις τρεις αναμετρήσεις.

Αγιαξ, Τσέλσι και Μπέτις ήταν τουλάχιστον κατά ένα χρόνο ταχύτερες ομάδες από τις ελληνικές, τόσο στις κινήσεις των παικτών με ή χωρίς την μπάλα, όσο και στις μεταβιβάσεις τους. Το αποτέλεσμα ήταν η απόλυτη κυριαρχία μέσα στο γήπεδο και φυσικά ο έλεγχος του παιχνιδιού. Κι όταν ο αντίπαλος σου ελέγχει τον αγώνα, το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να ελπίζεις να σου χαμογελάσει η τύχη, κάτι που δεν συνέβη…

Ακόμα και στον αγώνα που είδαμε την καλύτερη εμφάνιση από ελληνικής πλευράς, στο Καραϊσκάκη δηλαδή, ο Ολυμπιακός είχε 252 πάσες, έναντι… 744 της Μπέτις! Στην Τούμπα η Τσέλσι είχε 681 πάσες με τον ΠΑΟΚ να μένει στις 315 και στο Αμστερνταμ, ο Αγιαξ τελείωσε το παιχνίδι με 553 πάσες και η ΑΕΚ με 218.

Πάντως σε αυτή τη χρονική στιγμή, δεν χωρά μοιρολατρία. Ούτως ή άλλως αντίπαλοι ήταν η πρωτοπόρος στην Αγγλία Τσέλσι, ο δεύτερος στην Ολλανδία Αγιαξ και η Μπέτις που είναι 10η στην Ισπανία. Αυτό που πρέπει να κάνουν οι τρεις ομάδες μας και κυρίως οι προπονητές τους, είναι να μελετήσουν όλα όσα έγιναν στην πρεμιέρα και να αφομοιώσουν το μάθημα που πήραν.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουν ξανά ότι στην Ευρώπη, ακόμα και με μικρομεσαίο αντίπαλο, τα πράγματα είναι διαφορετικά σε σχέση με το εγχώριο πρωτάθλημα. Άλλες οι ανάγκες, άλλες οι απαιτήσεις και εντελώς διαφορετικές οι συνθήκες του παιχνιδιού.

Και για τους τρεις, ήταν πάντως ιδιαίτερα ωφέλιμο το γεγονός ότι μόλις στο πρώτο ματς, χτύπησε δυνατά η καμπάνα και υπάρχει χρόνος να γίνουν οι όποιες διορθώσεις. Απομένουν πέντε ματς και υπάρχει ο καιρός να γίνουν αλλαγές και βελτιώσεις, ώστε στους επόμενους αγώνες να παρουσιαστούν η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός με διαφορετικό πρόσωπο και κυρίως με μεγαλύτερη κατανόηση του ευρωπαϊκού παιχνιδιού.

Και σε τελική ανάλυση, αν δεν μπορείς να χτυπήσεις τον αντίπαλο στα ίσια, μπορείς να επιχειρήσεις να καταστρέψεις το παιχνίδι, κάτι που μπορούν να πετύχουν και οι τρεις ομάδες μας. O ΠΑΟΚ 

Αλλωστε, το είπαμε, δρόμος της Ευρώπης είναι ακόμα μακρύς…

Ο δρόμος της Ευρώπης είναι ακόμα μακρύς...

Πηγή: gazzeta.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...