Ο «Τρουλουζάντε», ο «Τσικίτο» και ο «Κατσοπίνο»

Αίσθηση προκάλεσε στο Ελληνικό ποδοσφαιρικό ποδοσφαιρικό «lobby» η πώληση του Κωνσταντίνου Μαυροπάνου από τον ΠΑΣ Γιάννινα στην… Άρσεναλ έναντι των 2,1 εκκατομυρίων ευρώ. Μα, γιατί; Επειδή δεν πήρε πρώτα το εισιτήριο για το «λιμάνι», πριν φύγει στο εξωτερικό ή για το που τον ανακάλυψε ο Χριστοβασίλης;

Ζούμε σε μια χώρα που μαστίζεται από την οικονομική κρίση τα τελευταία επτά χρόνια. Έχουμε ένα προϊόν που λέγεται ποδόσφαιρο που έχει κάνει τεράστια βήματα προς τα πίσω έχοντας ως δικαιολογία την οικονομική κρίση! Το ανάποδο έπρεπε να συμβαίνει. Οι ομάδες εκμεταλλευόμενες την οικονομική κρίση, θα έπρεπε να δικαιολογούνται για να μην αγοράζουν ούτε έναν παίκτη! Μα ούτε έναν! Τόσες ακαδημίες, τόσα νεαρά παιδάκια με όνειρο να φτάσουν μία ημέρα στην… Άρσεναλ, την Μπαρτσελόνα, την Ρεάλ Μαδρίτης. Είναι δυνατόν μία χώρα 10.000.000 ψυχών να μην βγάζει πέντε παικταράδες ανά 5ετία;

Αντ΄ αυτού τι έχει να προσφέρει η Ελλάδα ως χώρα στο παγκόσμιο «lobby» του ποδοσφαίρου; Έναν Κώστα Μανωλά και έναν Σωκράτη Παπασταθόπουλο; Μόνον αυτούς; Μα είναι δυνατόν; Τη στιγμή όπου παρακολουθείς ακαδημίες ποδοσφαίρου οργανωμένες που τα «αφεντικά» τους καμαρώνουν πως έχουν άλλος 150, άλλος 200 και άλλος 250 παιδάκια; Μα που πάνε όλα αυτά τα παιδάκια;

Πάνε περίπατο, όταν οι προέδροι αποφασίζουν να αγοράσουν τους «Τρουλουζάντε» και τους «Τσικίτο» και «Κατσοπίνο», αντί να εμπιστευτούν τους παίκτες που οι ίδιοι διαφημίζουν πως «δουλεύουν» στις Κ20.

Ειλικρινά, όταν ο Χριστοβασίλης έπαιρνε από τον Απόλλωνα Σμύρνης τον Μαυροπάνο θα φανταζόταν ποτέ αυτήν την εξέλιξη; Ή μήπως ο ίδιος ποδοσφαιριστής που αυτή τη στιγμή είναι στο Λονδίνο και κάνει προπόνηση υπό τις οδηγίες του Βενγκέρ;

Για πόσο ακόμη θα εμπιστευόμαστε τους «σωτήρες» αγνώστης… πατρότητας τύπου Γκουλουζάντε, Τσακοπίνο και Τικίτο;

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...