Στο τέλος πάντα νικάς…

Καλοκαίρι 2011. Ημέρα Σάββατο, καύσωνας τρελός, μέρα για μπάνιο, δέχομαι το πρώτο τηλέφωνο: “Θέλουμε να μας φτιάξεις αθλητικό σάιτ, έχουμε έτοιμη την δομή, όνομα βρήκαμε, θα χρειαστούμε λογότυπο, το θέλουμε σε 2 μέρες να είναι έτοιμο”. Στην άλλη άκρη της γραμμής ο Δημήτρης, θα έκανε το startup με τον Χρήστο.

Πρώτη σκέψη: Ψυχραιμία.

Δεύτερη σκέψη: Αυτό που λένε στις ακαδημίες της Μπάρτσα: “Να σκέφτεσαι, να σκέφτεσαι, να σκέφτεσαι γρήγορα. Σήκωσε το κεφάλι, κινήσου, ξεμαρκαρίσου, σκέψου.”

Τρίτη σκέψη: ΠΑΜΕ, το χουμε (το ΄χουμε αποδείξει άλλωστε)!

Η αλήθεια είναι, ότι το στήσιμο του ArenaLarissa.gr, ήταν μια ευχάριστη δουλειά. Ναι όντως υλοποιήθηκε μέσα σε δύο ημέρες ή για την ακρίβεια μερόνυχτα. Διήμερο ξενύχτι, με πολυ καφέ, πολύ δουλειά, πολύ κουβέντα.

Δουλειά. Αυτό κάνει διαφορετικό το ArenaLarissa.gr. Γίνετε δουλειά. Και αυτήν φαίνεται στο περιεχόμενο. Είναι πρωτογενές. Το πιο όμορφο site του κόσμου να στήσεις, αν δεν έχει περιεχόμενο πας άπατος.

Και χημεία. Συνεννόηση. Εγωισμοί κατα μέρους. Πληρωμή στην ώρα σου. Ούτε πιστόλια, ούτε τίποτα. Και ανταπόκριση. Και βήματα πολλά πίσω και άλματα μπροστά.

fb-head

Και, επειδή πάντα μου άρεσε η αλήθεια, εγώ μπορεί να έβαλα τα θεμέλια (στο τεχνικό κομμάτι), αλλά πλέον μιλάμε για πολυκατοικία. Το μοναδικό σάιτ της πόλης με τέτοια εξέλιξη. Και σε δομή και σε περιεχόμενο. Και αυτό είναι αποτέλεσμα δουλειάς. Και αυτό είναι η αλήθεια.

Εύχομαι από καρδιάς, το δεύτερο μου παιδί (υπήρξαν κι αλλα) να υπάρχει στα γήπεδα της Λάρισας, της Ελλάδας και της Ευρώπης για πολλά χρόνια ακόμα. Γιατί το αξίζει. Γιατί αν δε το άξιζε, δεν θα διαβάζατε αυτό το κείμενο σήμερα.

Υ.Γ.1 ΑΕΛ γερά, πρωτάθλημα ξανα!

Υ.Γ.2 “Δε μ΄ αναγνωρίζετε γιατί έλειπα καιρό,
τα δάκρυά μου δε σας λένε κάτι.
Λοιπόν, διηγηθείτε μου τι έγινε εδώ
να βρω ξανά του νήματος την άκρη.”

Μάνος Βαλαής

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...