«Άδικη η μπάλα κι έχουν χαθεί πολλά ταλέντα…»

Ένας από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες στην Α΄κατηγορία από την έναρξη της φετινής σεζόν είναι και ο Βασίλης Λόλας.

Ο 22χρονος μεσοεπιθετικός του Δαμασιακού έχει πετύχει μέχρι και την έκτη αγωνιστική δύο χατ – τρικ και βρίσκεται στην κορυφή των σκόρερ με έξι τέρματα στο πρωτάθλημα της «μεγάλης» κατηγορίας!

Ο Βασίλης Λόλας μίλησε στο ArenaLarissa.gr για την παραγωγική φετινή χρονιά για τον ίδιο, για τους στόχους που έχει με την ομάδα του, για τον πατέρα του Χρήστο Λόλα που τον είχε προπονητή στο παρελθόν και για τον τεχνικό Βασίλη Νάρη αλλά και για τον αν μπορεί ο ίδιος να κάνει το βήμα παραπάνω στην καριέρα του.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Αγραφιώτη

–  Βασίλη, από που ξεκίνησες την ποδοσφαιρική σου καριέρα;

«Τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα και λόγω του πατέρα μου που εκείνος με ώθησε να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο ήταν στις ακαδημίες του Αίαντα και στην θέση του τερματοφύλακα. Βέβαια, νωρίς άλλαξα θέση και με τον κ. Νίκο Κεχαγιά που με βοήθησε πολύ αγωνίσθηκα στο κέντρο της άμυνας. Εκεί, καθιερώθηκα ως λίμπερο ακόμη και στις μικτές της ΕΠΣΛ όπου και ήμουν στην ηλικία των 13 ετών. Συνέχισα για δύο χρόνια μετά στον Αίαντα Τυρνάβου και το καλοκαίρι όπου ήμουν 15 χρονών πήρα μεταγραφή στην ομάδα του Τυρνάβου. Ωστόσο δεν ανήκα κανονικά στον Τύρναβο κι έτσι έπαιρνα παιχνίδια με την μικρή ομάδα την Ακαδημία στο Β΄τοπικό ως αμυντικό χαφ. Την επόμενη χρονιά και στην ηλικία των 16 ετών ήμουν στον Τύρναβο και στην Γ΄εθνική. Με προπονητή τον κ. Μιχάλη Ζιώγα είχα πάρει κάποιες εμπειρίες, ήταν κάτι άγνωστο για μένα ενώ ήμουν και ο μικρότερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής και έπρεπε να προσπαθήσω πολύ για να καταφέρω κάτι καλό. Βελτιώθηκα πολύ στην περίοδο της προετοιμασίας, στις προπονήσεις και με την οργάνωση που υπήρχε στον Τύρναβο. Μετά, πέρασα στις στρατιωτικές σχολές και πήρα μεταγραφή στην ομάδα του Πετρωτού. Οι υποχρεώσεις με την σχολή δεν με άφησε να ακολουθήσω και πολύ την ομάδα κι έτσι από το 2011 ανήκω στον Δαμασιακό».

DSC_0005

– Τι είναι αυτό που είδες στον Τύρναβο που δεν είδες σε κάποια ομάδα που έχεις αγωνισθεί; Τι σου έκανε εντύπωση;

«Μιλάμε καθαρά για μία επαγγελματική ομάδα. Υπήρχε οργάνωση σε όλους τους τομείς. Είχες την πολυτέλεια να τα έχεις όλα έτοιμα, τα ρούχα της προπόνησης, το πρόγραμμα της προπόνησης, υπήρχε πολύ καλή αποκατάσταση μετά τις προπονήσεις είτε με τους τραυματισμούς. Νομίζω πως είχε τα πάντα και αυτά που χρειάζεται μία ομάδα για να είναι σε επαγγελματικά πλαίσια. Ήταν η πρώτη χρονιά που η ομάδα είχε γίνει ΠΑΕ και το κατάφερε και με την αξία της και άλλαξε επίπεδο. Δύσκολα το συναντάς αυτό σε ομάδα στο ερασιτεχνικό. Βέβαια, υπάρχουν κάποιες ομάδες όπου προσπαθούν να κρατήσουν το επίπεδο ψηλά και αυτό το βλέπουμε ακόμη και σήμερα. Υπάρχουν ομάδες που υστερούν σε γήπεδα όπου δεν υπάρχουν καλές γηπεδικές εγκαταστάσεις, όμως πιστεύω στην Α΄κατηγορία τα σωματεία κάνουν μεγάλη προσπάθεια σε όλους τους τομείς».

– Στο παρελθόν και στην ομάδα του Δαμασιακού είχες προπονητή τον πατέρα σου Χρήστο Λόλα. Πως είναι να έχεις για προπονητή σε μία ομάδα τον ίδιο σου τον πατέρα;

«Από μικρός πάντα θαύμαζα τον πατέρα μου και γενικά με ιστορίες που έχω ακούσει γι΄αυτόν στο παρελθόν. Ήταν κάτι πολύ ευχάριστο για μένα να είμαστε μαζί στην ίδια ομάδα. Επειδή ήμουν μία χρονιά πιο μπροστά στον Δαμασιακό από εκείνο, με πήρε ξαφνικά μία μέρα τηλέφωνο και με ρώτησε εάν θα με πείραζε να είναι εκείνος προπονητής στην ομάδα. Εγώ φυσικά είπα όχι. Στο γήπεδο δεν τον έβλεπα σαν πατέρα αλλά σαν προπονητή και αυτό έχει περάσει και στο σπίτι. Πιστεύω πως το κλίμα που είχαμε εκείνη την χρονιά στην Α΄1 ήταν απίστευτο. Υπήρχε πολύ καλό κλίμα στην ομάδα, ευχαριστιόμουν την προπόνηση και χαιρόμουν πολύ να παίρνω οδηγίες από ένα τόσο κοντινό μου άνθρωπο, όπως ήταν ο πατέρας μου. Δεν ήθελα να με βλέπει σαν υιό του στο γήπεδο αλλά σαν παίκτη της ομάδας».

– Τώρα, στην ομάδα τεχνικός είναι ο Βασίλης Νάρης. Τι είναι αυτό που σας ωθεί ο συγκεκριμένος άνθρωπος και τα πηγαίνετε τόσο καλά στις πρώτες αγωνιστικές;

«Κάθε φορά που μία ομάδα αλλάζει προπονητή υπάρχει και ένα κίνητρο για κάθε ποδοσφαιριστή. Θέλει να δείξει το ποιος είναι, τις ικανότητες του, να κερδίσει μία θέση στην ενδεκάδα και ο κάθε προπονητής φυσικά έχει την δική του φιλοσοφία. Ο κ. Νάρης από την αρχή που ήρθε και μας γνώρισε θέλησε να περάσει στην ομάδα κάποια στοιχεία. Την πειθαρχία, την δύναμη και την αγωνιστικότητα μέσα στο παιχνίδι και πως ποτέ δεν παίζεις με το σώμα αλλά με το μυαλό. Νομίζω πως η δουλειά που έχουμε κάνει μέχρι τώρα είναι πολύ καλή. Κάνουμε πολύ καλές προπονήσεις, είμαστε σε αρκετά καλό σημείο και πιστεύω πως έχουμε δεθεί αν και υπάρχουν ακόμη περιθώρια βελτίωσης. Δεν ήμασταν έτοιμοι στην προετοιμασία, όμως με την βοήθεια της διοίκησης, του κ. Νάρη αλλά και την δική μας τώρα έχουμε σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο και θέλουμε να συνεχίσουμε έτσι. Με πειθαρχία, αγωνιστικότητα και να παίξουμε με μυαλό αυτά είναι που θέλει για να παίξουμε ποδόσφαιρο».

DSC_0006

– Έχεις συνεργαστεί με πολλούς προπονητές. Ποιος θεωρείς ότι ήταν αυτός που σε βοήθησε περισσότερο να εξελιχθείς και με ποιον είχες καλύτερη χημεία;

«Είναι δύσκολη η ερώτηση καθώς από όλους τους προπονητές έχω κερδίσει κάτι. Αρχικά, ο κ. Νίκος Κεχαγιάς όπου ήμουν στις ακαδημίες του Αίαντα και πίστεψε πολύ σε μένα ο άνθρωπος αυτός και δουλέψαμε στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης. Όταν πήγα στον Τύρναβο με τον κ. Μιχάλη Ζιώγα αλλά και όλο το τεχνικό επιτελείο από εκεί κέρδισα πολλά πράγματα όσον αφορά τακτικής. Εκεί άλλαξα επίπεδο στο σώμα μου, στον τρόπο σκέψης μου αλλά γενικότερα βελτιώθηκα σε πολλά πράγματα. Δεν νομίζω πως δέθηκα περισσότερο με κάποιον άλλο προπονητή, καθώς συνήθως με τους προπονητές δεν έρχομαι και πολύ κοντά, κρατάω τις επαφές που πρέπει. Από όλους τους προπονητές έχω πάρει πράγματα, ακόμη και από τον πατέρα μου, όπου ο ίδιος με έχει διώξει από την προπόνηση (γέλια). Όλοι με βοήθησαν να φθάσω στο επίπεδο που είμαι τώρα».

– Πέρυσι ολοκλήρωσες την χρονιά με 13 γκολ και φέτος έχεις πετύχεις 6 γκολ στις πρώτες έξι αγωνιστικές. Ποια θα είναι η συνέχεια για σένα;

«Δεν είναι τα γκολ για μένα, σημασία έχει να κερδίζει η ομάδα. Τώρα, τα προσωπικά γκολ έρχονται για να τα βάλω και σ΄αυτό βοηθάει όλη η ομάδα. Δεν ξέρω εάν έχει αλλάξει κάτι στην ομάδα σε σχέση με πέρυσι, πάντως φέτος είμαστε πιο δεμένοι. Είχαμε πολλά προβλήματα πέρυσι με κόκκινες κάρτες, τραυματισμούς και άσχημα αποτελέσματα. Φέτος, έχουμε ξεκινήσει πολύ καλά την χρονιά και υπάρχει καλή ψυχολογία στην ομάδα. Νομίζω πως είμαι πιο ώριμος σαν παίκτης και αυτό βγαίνει και στο γήπεδο. Βέβαια, είναι ευλογία να έχεις συμπαίκτη τον Κώστα Μπουκουβάλα, όπου μας βοηθάει πολύ στην επίτευξη του γκολ και νομίζω πως είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι φέτος στην κατηγορία που είμαστε, ενώ πέρυσι υπήρχαν πολλά νέα παιδιά και δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της κατηγορίας. Πιστεύω πως σε ατομικό επίπεδο βρίσκομαι σε καλή κατάσταση».

– Η ομάδα την περσινή χρονιά σώθηκε την τελευταία αγωνιστική. Τι άλλαξε φέτος και η ομάδα διανύει φέτος ένα πολύ καλό πρωτάθλημα όπου και βρίσκεστε στην τρίτη θέση της βαθμολογίας μετά από έξι αγωνιστικές;

«Πέρυσι, η ομάδα είχε βγει στην κατηγορία μετά από επτά χρόνια και δεν ξέραμε πολλά παιδιά πως ήταν η κατηγορία. Χάσαμε πολλά παιχνίδια λόγω απειρίας και δεν ήμασταν έτοιμοι για την Α΄κατηγορία. Φέτος, υπάρχει περισσότερη εμπειρία ακόμη και από τα νέα παιδιά που βοηθούν στο σύνολο. Είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι φέτος και ξέρουμε την κατηγορία. Είναι ένας κύριος λόγος που βρισκόμαστε ψηλά στην βαθμολογία. Ξέρουμε που παίζουμε, τις ομάδες που αντιμετωπίζουμε και τι θέλουμε στο γήπεδο. Δεν λέμε ότι πάμε για πρωτάθλημα αλλά δεν θέλουμε και να χάσουμε το κάθε παιχνίδι. Πάμε σε όλα τα παιχνίδια για την νίκη».

DSC_0002

– Τα περισσότερα γήπεδα είναι άδεια στους αγώνες. Γιατί πιστεύεις ότι τα γήπεδα είναι σήμερα άδεια; Πώς είναι για έναν ποδοσφαιριστή να αγωνίζεται σε ένα άδειο γήπεδο; Επηρεάζει την απόδοσή του;

«Ο παίκτης από την στιγμή που βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο για τον αγώνα θέλει να έχει τον κόσμο στο πλάι του. Θέλει τον κόσμο σε μία δύσκολη φάση γι΄αυτόν, να είναι με το μέρος του. Είναι άσχημο να μην υπάρχει κόσμος στο γήπεδο, δεν το θεωρώ υγιεινό για το ποδόσφαιρο. Δυστυχώς όμως, αυτήν η κατάσταση επικρατεί σε όλη την χώρα. Από πλευράς Δαμασιακού, ο κόσμος έρχεται στο γήπεδο και οι φίλαθλοι είναι πάρα πολλοί. Μας κάνει ευτυχισμένους αυτό το πράγμα καθώς ο κόσμος μας στηρίζει τόσο εντός όσο και σε εκτός αγώνες, ενώ άλλες ομάδες δεν το έχουν αυτό. Είναι πολύ καλό αυτό για την ομάδα. Όμως, ακόμη και αυτό δεν είναι αρκετό, καθώς όλα τα γήπεδα κάθε Κυριακή θα έπρεπε να ήταν γεμάτα από κόσμο. Δεν νομίζω ότι τα γήπεδα θα έπρεπε να ήταν άδεια, καθώς είναι άσχημο για έναν ποδοσφαιριστή».

– Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη σου στιγμή στο ποδόσφαιρο και ποιο το σημαντικότερο γκολ που έχεις πετύχει μέχρι τώρα;

«Η καλύτερη στιγμή για μένα είναι αναμφισβήτητα η χρονιά που ανεβήκαμε στην Α΄κατηγορία πριν από δύο χρόνια με τον Δαμασιακό. Ήταν ένα υπέροχο συναίσθημα, καθώς υπήρχε φανταστικό κλίμα στην ομάδα και αυτό φάνηκε και στο γήπεδο. Είχαμε φθάσει πάνω από τα εκατό γκολ που είχαμε πετύχει, ήμασταν σε πολύ καλή καλή κατάσταση και πιστεύω πως το χαρήκαμε στο έπακρο. Μπορεί να μην είχαμε πάρει το πρωτάθλημα στο τέλος, όμως ήταν κάτι σπουδαίο για εμάς και θα μας μείνει. Το θεωρώ πολύ μεγάλο κατόρθωμα τα γκολ που πετύχαμε και ας χάσαμε το πρωτάθλημα στην τελευταία αγωνιστική. Η χειρότερη στιγμή για μένα ήταν στο ίδιο πρωτάθλημα και στον πρώτο γύρο κι ενώ τα πράγματα ήταν εύθραυστα για την πρώτη θέση, στον αγώνα απέναντι στην Γλαύκη στο ένατο λεπτό αποβλήθηκα με κόκκινη κάρτα. Ήταν ένα μεγάλο λάθος, μία άτυχη στιγμή και ένα λάθος λόγω νεύρων και πολλών συγκυριών. Αποβλήθηκα λοιπόν από την κ. Τσιοφλίκη για εξύβριση προς το πρόσωπο της. Ωστόσο δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Υπήρχε ένας διάλογος με τον πατέρα μου που τότε ήταν προπονητής και λόγω και της εξοικείωσης που είχα, της μίλησα άσχημα και μεταφράστηκε κάπως αλλιώς από τον παρατηρητή του αγώνα και στο τέλος αντίκρισα την κόκκινη κάρτα. Άφησα την ομάδα μου με δέκα παίκτες, χάσαμε με σκορ 2 – 1 και χάσαμε και την πρωτιά αλλά και το πρωτάθλημα στο τέλος. Είχαμε προηγηθεί στον αγώνα όμως στο τέλος χάσαμε. Ήταν από τις πιο άσχημες στιγμές για μένα, καθώς δεν έχω ξανά δεχθεί κόκκινη κάρτα. Το πιο σημαντικό γκολ που έχω πετύχει είναι την τελευταία αγωνιστική στο περσινό πρωτάθλημα απέναντι στον Φαλανιακό, όπου κερδίσαμε με 2 – 1 και εξασφαλίσαμε την παραμονή μας στην κατηγορία. Θέλαμε μόνο την νίκη, την πετύχαμε και χαρήκαμε με το παραπάνω την παραμονή μας στην κατηγορία».

– Υπάρχει κάτι για το οποίο μετάνιωσες, τόσο στην ποδοσφαιρική σου καριέρα, όσο και στην προσωπική σου ζωή;

«Έχω μετανιώσει για τα δύο χρόνια που ήμουν στην Στρατιωτική σχολή και που δεν ασχολήθηκα καθόλου με τον τομέα του ποδοσφαίρου. Μπορεί να είχα αλλάξει τον ελεύθερο χρόνο και λόγω σχολής αλλά και λόγω δυνατοτήτων, θα μπορούσα να είχα κρατήσει μία επαφή, να ήμουν σε καλύτερο επίπεδο όμως δεν το έκανα και μετάνιωσα γι΄αυτό. Μερικές φορές κι επειδή είμαι λίγο εγωιστής μέσα στο γήπεδο, έχω φερθεί άσχημα τόσο σε συμπαίκτη μου όσο και σε αντίπαλο. Όμως πιστεύω πως δεν πρέπει να συμβαίνουν αυτά. Αυτό είναι που μετανιώνω την ώρα του αγώνα».

DSC_0017

– Πιστεύεις ότι κάποιος που αξίζει και προσπαθεί στο ποδόσφαιρο, στο τέλος δικαιώνεται ή μήπως η μπάλα τελικά δεν είναι δίκαιη;

«Όχι δεν είναι δίκαιη η μπάλα. Γι΄αυτό και δεν έχει βγει τυχαία η φράση «π****** μπάλα». Έτσι είναι τα πράγματα. Αν δεν προωθηθείς δύσκολα στο μέλλον να δικαιωθείς. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις ποδοσφαιριστών όπου μέσα από σκληρή δουλειά και πολύ προσπάθεια έχουν φθάσει πολύ ψηλά. Όμως, βλέπουμε και ταλέντα τα οποία δεν έχουν αναδειχθεί μόνο και μόνο για ευνόητους λόγους. Νομίζω πως η μπάλα είναι πολύ άδικη, όμως είναι και η μαγεία που σου προσφέρει, ποτέ δεν κερδίζει ο καλύτερος. Μπορεί να είσαι κακός στο παιχνίδι και παρόλα αυτά να κερδίσεις. Αυτήν είναι η μαγεία που μπορεί να σου προσφέρει το ποδόσφαιρο γι΄αυτό και δεν είναι δίκαιη η μπάλα».

–  Τι να περιμένουμε από τον Βασίλη Λόλα στο μέλλον;

«Όσον αφορά το βήμα παραπάνω είναι ένα μεγάλο θέμα, καθώς ως στρατιωτικός υπάρχουν πάρα πολλοί περιορισμοί. Δεν μπορώ να παρακολουθήσω καθημερινές προπονήσεις όπως και ταξίδια με διανυκτερεύσεις. Όμως εάν ερχόταν μία πρόταση για το κάτι παραπάνω θα το σκεφτόμουν σοβαρά. Θα μπορούσα να πιέσω λίγο παραπάνω τον εαυτό μου για την μία προπόνηση παραπάνω. Δεν θα το επιδιώξω αλλά δεν θα έλεγα όχι και σε κάτι που είναι να έρθει. Δεν μπορώ να ξέρω κάτι για το μέλλον, καθώς υπάρχουν δυσκολίες με την δουλειά μου. Καλοδεχούμενο όμως εάν έρθει και βλέπουμε…».

* Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στην καφετέρια «L_CITY», τους ανθρώπους τους οποίους και ευχαριστούμε για την άψογη φιλοξενία.