«Αν δεν δουλέψεις, δεν θα έρθει η επιτυχία…»

Αναμφίβολα, το να μιλάς με έναν ποδοσφαιριστή όπου έχει διακριθεί, έχει τόσα χρόνια καριέρας στο ποδόσφαιρο και έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδας, είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον.

Ο λόγος για τον Τάσο Κυριάκο, όπου έχει αγωνιστεί σε Ολυμπιακό, ΑΕΛ, Καλλιθέα, Απόλλων Σμύρνης, Ομόνοια, ΠΑΣ Γιάννινα, Ηρακλή, Αστέρα Τρίπολης, Νίκη Βόλου, Πανηλειακό και Τύρναβο, καθώς είχαμε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε από κοντά και ο ίδιος να μιλήσει στο ArenaLarissa.gr!

Ο 38χρόνος μεσοεπιθετικός μίλησε για την πολυετή θητεία του στο ποδόσφαιρο, για την ΑΕΛ, την κατάκτηση του πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό, τον Απόλλωνα Λάρισας αλλά και για τους Ριβάλντο, Γιάγια Τουρέ και Τουμέρ Μετίν!

Συνέντευξη στον Δημήτρη Αγραφιώτη

– Τάσο, πες μας δύο λόγια για σένα:

«Είμαι στην ηλικία των 38 ετών και ξεκίνησα τη καριέρα μου από τον Πηνειό, που ήταν τότε στη Δ΄εθνική. Βέβαια, η ομάδα βρισκόταν σε αυτή τη κατηγορία και ήταν δύσκολο για εμένα να αγωνιστώ σε τέτοια κατηγορία. Τότε, δεν υπήρχαν και μικρά τμήματα στην ομάδα μου και μεταγράφηκα στη Πελασγιώτιδα. Από εκεί και πέρα, αγωνίστηκα στον Απόλλων Λάρισα που ήταν στη Γ΄εθνική. Αγωνίστηκα εκεί για 2,5 χρόνια και μετέπειτα πήγα στην ΑΕΛ. Αγωνίστηκα εκεί για 3 περίπου χρόνια και λόγω πολλών προβλημάτων που υπήρχαν στη διοίκηση κι ενώ είχα συμβόλαιο, έφυγα και πήγα στη Καλλιθέα. Ήταν όνειρο μου να αγωνιστώ σε ομάδα της Α΄εθνικής. Μακάρι τα πράγματα να ήταν καλύτερα στην ΑΕΛ, όμως υπήρχαν αρκετά προβλήματα κι έτσι δεν μπορέσαμε να συνεχίσουμε μαζί. Στην Καλλιθέα αγωνίστηκα για 3 χρόνια, όπου θεωρώ πως είχα πολύ καλές χρονιές και μετά πήγα στον Ολυμπιακό. Εκεί, αγωνίστηκα για 1 χρόνο και μετά ακολούθησε ο Άρης. Μετέπειτα, αγωνίστηκα στον Αστέρα Τρίπολης και μετά γύρισα στην ομάδα της καρδιάς μου όπου έχω δηλώσει και θα το λέω, πως είναι η ΑΕΛ. Έπαιξα στη Super League με την ομάδα της καρδιάς μου και είναι κάτι που το ήθελα πολύ, αφού δεν το κατάφερα στη πρώτη μου θητεία και το πέτυχα στη δεύτερη. Νομίζω πως, είναι κάτι το εντυπωσιακό να αγωνίζεσαι στη μεγαλύτερη κατηγορία με την ομάδα της καρδιάς σου! Είχαμε μία πολύ καλή πορεία, καθώς αγωνιστήκαμε και στην Ευρώπη. Αμέσως μετά, πήρα μεταγραφή στην Ομόνοια, στην ομάδα της Κύπρου, όπου ήταν μία φανταστική εμπειρία για εμένα και πήραμε το πρωτάθλημα της Κύπρου. Από εκεί και πέρα, γύρισα στην Ελλάδα και αγωνίστηκα για 2 χρόνια στον ΠΑΣ Γιάννινα. Μετά, λόγω των αδειοδοτήσεων και λόγω των μεταγραφών αλλά και ανανεώσεων που υπήρχε πρόβλημα στην ομάδα, δεν συνεχίσαμε και πήγα στη Νίκη Βόλου και στο πρωτάθλημα της Β΄εθνικής. Είχαμε μία πολύ καλή χρονιά στη Β΄εθνική, μέσα και από τα προβλήματα που είχε η ομάδα. Έπειτα, πήγα στον Ηρακλή και μετά μεταγράφηκα στον Πανηλειακό. Ύστερα, πήρα μεταγραφή στον Απόλλωνα Σμύρνης για ένα εξάμηνο και λόγω της οικογενείας μου και του ότι ο γιος μου ξεκίνησε το σχολείο, επέλεξα να έρθω στη Λάρισα για λογαριασμό του Τυρνάβου, που έκανε μία προσπάθεια να μείνει στη κατηγορία. Έπειτα, είχα κάποιες προτάσεις να συνεχίσω τη καριέρα μου, ωστόσο δεν με κάλυπταν. Έτσι, πήρα μεταγραφή στην ομάδα απ΄όπου ξεκίνησα τη καριέρα μου, τον Απόλλωνα Λάρισας. Μου άρεσε ο τρόπος που με προσέγγισε ο πρόεδρος του συλλόγου κ. Παναγιώτης Μαντζανάς, μου άρεσαν αυτά που άκουσα και για το πλάνο της ομάδας για τα επόμενα χρόνια κι έτσι ήρθαμε σε συμφωνία. Ο Απόλλων Λάρισας τα τελευταία χρόνια είχε αλλάξει και έπεφτε κατηγορίες, όμως επειδή είναι από τις πιο ιστορικές ομάδες της Λάρισας και επειδή μέσα από τις δυσκολίες επανέρχεσαι, τα τελευταία 2 χρόνια ο σύλλογος βρήκε τα πατήματα του, ανέβηκε κατηγορίες και πλέον βρίσκεται όπως τη ξέρουμε από τα παλιά…».

– Τη ποδοσφαιρική χρονιά 2005 – 2006 κατέκτησες το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τον Ολυμπιακό. Πως είναι για έναν άνθρωπο στο άθλημα του ποδοσφαίρου να έχει την τιμή να είναι πρωταθλητής Ελλάδος;

«Είναι ότι καλύτερο. Πάντα όταν ξεκινάς να αγωνίζεσαι σε κάποιο άθλημα έχεις όνειρα και φιλοδοξίες. Θέλεις να πετύχεις στην ομάδα που είσαι και να έχεις διακρίσεις. Εγώ, δόξα τον θεό κατάφερα να πανηγυρίσω πρωτάθλημα και κύπελλο, αλλά και στις ομάδες που αγωνίστηκα, διακρίθηκαν αυτές και διακρίθηκα κι εγώ. Είναι ότι καλύτερο και κατάφερα να κατακτήσω το πρωτάθλημα Κύπρου με την Ομόνοια. Είναι κάτι που θα το κουβαλάω μαζί μου για πάντα…».

– Τη σεζόν 2009 – 2010 αγωνίσθηκες στο πρωτάθλημα της Κύπρου με την Ομόνοια Λευκωσίας. Πως ήταν αυτή η εμπειρία για σένα;

«Σίγουρα, είναι λίγο δύσκολο στην αρχή, γιατί αλλάζεις χώρα, όμως η Κύπρος θεωρείται… Ελλάδα! Είναι ότι καλύτερο για κάποιον αθλητή να δοκιμάζει κάτι καινούργιο και έξω από τα σύνορα της χώρας που βρίσκεται. Πήγα σε μία μεγάλη και ιστορική ομάδα της Κύπρου. Θεωρείται από τις μεγαλύτερες ομάδες της Κύπρου και κατάφερε να πάρει το πρωτάθλημα μετά από 7 χρόνια, τη σεζόν που αγωνίστηκα εγώ στην ομάδα και άλλα παιδιά από την Ελλάδα, με Έλληνα προπονητή. Απέκτησα πολλές εμπειρίες κι ενώ άκουγα πως το Κυπριακό ποδόσφαιρο βρίσκεται πίσω, θεωρώ πως έχει κάνει πολλά βήματα προόδου. Θα έλεγα στα νέα παιδιά να αγωνιστούν στο εξωτερικό, όπως βλέπουμε πολλούς Έλληνες ποδοσφαιριστές να αγωνίζονται σε πρωταθλήματα εκτός Ελλάδος».

dsc_0289

– Αγωνίστηκες στον Απόλλωνα σε ηλικία 18 ετών και τώρα βρίσκεσαι και πάλι στον σύλλογο της Φιλιππούπολης ύστερα από περίπου 20 χρόνια. Ποιες είναι οι διαφορές που βλέπεις στο πρωτάθλημα της Γ΄εθνικής;

«Ήταν διαφορετική εκείνη η Γ΄εθνική με τη σημερινή. Τότε, ήταν μόνο 2 όμιλοι, ενώ τώρα υπάρχουν 4 όμιλοι. Σίγουρα, διαφορές υπάρχουν και στους ποδοσφαιριστές που απαρτίζουν τις ομάδες, με χαρακτηριστικά όπως η δύναμη και το ταλέντο. Τώρα, θα δεις να αγωνίζονται πολλά νέα παιδιά, ενώ τότε δεν υπήρχε εύκολα αυτό το στοιχείο. Πάντως, ποδόσφαιρο παίζαμε τότε, ποδόσφαιρο παίζουμε και τώρα. Απλά, αυτόν τον καιρό για έναν νέο ποδοσφαιριστή υπάρχουν κάποιες καλύτερες συνθήκες στο να αγωνιστεί και στο να προπονηθεί».

– Για ποιο λόγο τη περασμένη σεζόν επέλεξες να αγωνιστείς σε ερασιτεχνικό επίπεδο με την ομάδα του Απόλλωνα και όχι σε μία ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας;

«Πρώτα από όλα ήταν το θέμα της οικογένειας, καθώς το παιδί μου πηγαίνει σχολείο εδώ στη Λάρισα και δεν ήθελα να φύγω ξανά από τη πόλη αυτή. Κι έτσι όπως έχει γίνει τώρα το ποδόσφαιρο, υπάρχουν παντού προβλήματα. Και αυτός ήταν ο λόγος που τελευταία άλλαξα πολλές ομάδες, καθώς δεν νοιώθω καλά και δεν θέλω να πατάω πάνω σε ένα συμβόλαιο για να πάρω λεφτά και να λέω ότι είμαι καλά. Γι΄αυτό τον λόγο επέλεξα τον Απόλλωνα. Σίγουρα, είχα προτάσεις από ομάδες της Β΄και της Γ΄εθνικής, όμως επέλεξα τον Απόλλωνα, γιατί είμαι και σε μία ηλικία που παρόλο που μου αρέσει να παίζω ποδόσφαιρο και δόξα τον θεό δεν είχα θέμα τραυματισμών, δικαιώθηκα για την επιλογή μου να έρθω στην ομάδα αυτή και μετά από όσα μου είχε εξηγήσει για το πλάνο ο κ. Μαντζανάς».

– Πως ήταν για σένα η περσινή χρονιά με τον Απόλλωνα Λάρισας που πετύχατε το ντρεμπλ (Πρωτάθλημα, Κύπελλο ΕΠΣΛ και άνοδος στη Γ΄εθνική);

«Αν και είμαι από τους ανθρώπους που προσαρμόζονται αρκετά εύκολα, λίγο στην αρχή μου φάνηκε κάπως περίεργα, καθώς για 18 περίπου χρόνια αγωνιζόμουν σε επαγγελματικές κατηγορίες. Προσαρμόστηκα γρήγορα στις απαιτήσεις και στη κατηγορία της Α΄τοπικής κατηγορίας. Το σημαντικό είναι πως η ομάδα πέτυχε τους στόχους της. Μάλιστα, είχα μιλήσει ξανά στο ArenaLarissa.gr στη πρώτη μου προπόνηση και είχα αναφέρει τους στόχους και το καλό είναι πως πιάσαμε τους στόχους και η ομάδα πλέον αγωνίζεται στη Γ΄εθνική!».

– Τι ήταν αυτό που σε έκανε να συνεχίσεις τη καριέρα σου για δεύτερη ποδοσφαιρική σεζόν στον Απόλλωνα;

«Έβλεπα από τη περσινή χρονιά πως στην ομάδα πάει να γίνει κάτι καλό, τόσο με το έμψυχο υλικό, με τις μεταγραφές, με τον νέο προπονητή αλλά και τις εγκαταστάσεις. Μου αρέσει πολύ να αγωνίζομαι και εφόσον βλέπω πως νιώθω καλά αλλά και έτοιμος να προσφέρω, αποφάσισα πως μπορώ να συνεχίσω για άλλη μία χρονιά. Πρώτα από όλα να έχουμε υγεία με τους συμπαίκτες και με την ομάδα μου. Ήθελα να βάλω κι εγώ ένα λιθαράκι σε όλο αυτό που θέλει να δημιουργήσει η διοίκηση της ομάδας μου».

dsc_0282

– Σκέφτηκες το καλοκαίρι που μας πέρασε να σταματήσεις το ποδόσφαιρο;

«Αρκετές φορές είπα να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Πιστεύω πως είμαι από τους ανθρώπους που μπορούν να αλλάξουν εύκολα γνώμη που έχει να κάνει με κάτι που το αγαπάς. Πιστεύω πως με το που μπω στο γήπεδο για να προπονηθώ με τα φιλαράκια μου θα αλλάξω σίγουρα γνώμη και θα θελήσω να συνεχίσω. Το πιο σημαντικό για μένα είναι να έχεις υγεία. Δόξα τον θεό στη καριέρα μου δεν είχα τραυματισμούς και γι΄αυτό έφθασα στην ηλικία αυτή και συνεχίζω να παίζω ποδόσφαιρο».

– Το πρωτάθλημα δεν ξεκίνησε καλά για τον Απόλλωνα απέναντι στη Πύδνα Κίτρους, όμως στη δεύτερη και τη τρίτη αγωνιστική ο Απόλλων πανηγύρισε τη νίκη και έχει έξι βαθμούς μέχρι τώρα. Πως βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα;

«Ακόμη είναι πολύ νωρίς, καθώς βρισκόμαστε στη 3η αγωνιστική. Παρόλο που στα φιλικά της προετοιμασίας τα πήγαμε πολύ καλά, κερδίσαμε όλα τα φιλικά και ακούστηκαν καλά λόγια για την ομάδα μας, ξεκινήσαμε τη πρώτη αγωνιστική και ηττηθήκαμε. Βέβαια, δεν πρέπει να ασχολούμαστε με τους διαιτητές, καθώς πρέπει να δούμε το πως μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι εμείς. Θεωρώ πως αδικήθηκε η ομάδα μας στη πρεμιέρα του πρωταθλήματος, όμως δεν πτοηθήκαμε και στη δεύτερη αγωνιστική πήραμε μία σπουδαία νίκη απέναντι στον Εθνικό Φιλιππιάδας, σε μία δύσκολη έδρα, που πιστεύω πως λίγες ομάδες θα κερδίσουν σ΄αυτή την έδρα. Ακόμη, πετύχαμε τη δεύτερη νίκη στο πρωτάθλημα και έχουμε ανέβει κι άλλο στη βαθμολογία. Έχουμε την ψυχολογία που πρέπει και έτσι θα συνεχίσουμε και για τα επόμενα παιχνίδια. Θέλουμε κάθε Κυριακή να κερδίζουμε και το κάθε παιχνίδι το βλέπουμε ξεχωριστά».

– Ποιος θεωρείς πως είναι ο στόχος για τον Απόλλωνα στο φετινό πρωτάθλημα;

«Δεν θα πω πως ο στόχος της ομάδας μου είναι να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα, εγώ θα έλεγα πως στόχος μας είναι να δεθούμε πρώτα σαν οικογένεια, καθώς έχουν έρθει πολλά νέα πρόσωπα, όπως και το τεχνικό επιτελείο. Θα προσπαθούμε συνέχεια για τη νίκη και στο τέλος θα κάνουμε ταμείο».

– Ποια ήταν για σένα η καλύτερη και ποια η χειρότερη σου στιγμή στο ποδόσφαιρο;

«Θεωρώ χειρότερη στιγμή για μένα στη καριέρα μου ήταν το 2009 – 10 που έφυγα από την ΑΕΛ κι ενώ είχα συμβόλαιο με την ομάδα, αφού συμμετείχα στις προπονήσεις και στη προετοιμασία. Ήταν δύσκολο για εμένα να βρω νέα ομάδα, καθώς τότε είχε γεννηθεί και ο γιος μου είχε μόλις 20 περίπου ημέρες που είχε έρθει στον κόσμο και γενικότερα μου ήταν λίγο δύσκολο όλο αυτό στο να ψάξω για νέα ομάδα. Για μένα η καλύτερη στιγμή στη καριέρα μου ήταν όταν έγινα επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και αγωνίστηκα με την ομάδα της καρδιάς μου την ΑΕΛ, όπου έχει αγωνιστεί τόσο ο πατέρας μου όσο και ο θείος μου. Ακόμη, στιγμές που δεν ξεχάσω ποτέ είναι οι κατακτήσεις των πρωταθλημάτων και του κυπέλλου, όπως και οι πορείες που έκανα στην Ευρώπη με τις ομάδες που αωνιζόμουν. Διακρίσεις που δεν θα τις ξεχάσω ποτέ».

dsc_0287

– Ποιος ήταν ο καλύτερος συμπαίκτης που είχες μέχρι τώρα και ποιος ήταν ο δυσκολότερος αντίπαλος που έχεις αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής;

«Όταν έχεις αγωνιστεί δίπλα στον μεγάλο Ριβάλντο που έχει κατακτήσει τη Χρυσή μπάλα, αλλά και είναι ένας εκ των καλύτερων ποδοσφαιριστών του κόσμου, τον Γιάγια Τουρέ αλλά και τον Τουμέρ Μετίν εδώ στην ΑΕΛ, όπου για μένα τον θεωρώ από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί στη πόλη μας αλλά και σαν προσωπικότητα, μιλάμε για τρία μεγάλα ονόματα, νιώθεις μεγάλη ικανοποίηση. Υπήρχαν πολύ καλοί αμυντικοί που αντιμετώπισα με τις ομάδες που έχω αγωνιστεί, αν και με τη θέση που παίζω δεν μπορείς να πεις πως είχα κάποιον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή που να με μαρκάρει. Θεωρώ πως, σε έναν ποδοσφαιριστή ο χειρότερος του αντίπαλος είναι ο κακός του εαυτός. Εάν είσαι καλά εσύ με τον εαυτό σου και συγκεντρωμένος σ΄αυτό που κάνεις, τότε δεν θα αντιμετωπίσεις πρόβλημα. Πάντως όπως και να έχει, στη καριέρα μου έχω αντιμετωπίσει πολλούς καλούς αμυντικούς».

– Πήρες ποτέ συμβουλές από τον πατέρα σου ή ακόμη και από τον θείο σου που είχαν αγωνιστεί στο παρελθόν στην ΑΕΛ, ώστε να γίνεις καλύτερος και να βελτιωθείς;

«Παρόλο που ο πατέρας μου και ο θείος μου έπαιξαν ποδόσφαιρο, αυτό που μου άρεσε είναι πως ήταν αυστηρός στη κριτική απέναντι μου. Δεν ήταν από αυτούς που θα μου έλεγαν εύκολα συγχαρητήρια. Ήταν πάντα στο γήπεδο, όμως μου έλεγε τα λάθη και το τι θα βελτιώσω. Κάτι διαφορετικό από αυτό που συνέβη σήμερα, καθώς πιστεύω πως περισσότερο κακό κάνουν οι πατεράδες στα παιδιά τους παρά καλό. Εμένα σ΄αυτό με βοήθησε πολύ ο πατέρας μου, καθώς όταν γύριζα στο σπίτι πάντα μου έλεγε τα λάθη και το πως θα γίνω καλύτερος».

– Εάν γύριζες τον χρόνο πίσω τι ήταν αυτό που θα άλλαζες στην ποδοσφαιρική σου καριέρα;

«Το έχω ξανά πει. Πιστεύω πως δεν θα άλλαζα κάτι. Αυτό που θα προσπαθούσα να κάνω θα ήταν να μην άλλαζα τόσες ομάδες μέχρι σήμερα. Θα προσπαθούσα να μείνω περισσότερο στις ομάδες που είχα συμβόλαιο. Όπως σας είπα, αν δεν μου αρέσει κάτι δεν θέλω να καθίσω πάνω σε ένα συμβόλαιο και να μην περνάω καλά. Πέρασα από ομάδες, όπου κάποιοι άλλοι θα ήθελαν να πάνε στις μισές από αυτές που πήγα…».

– Θεωρείς πως ένα νέο παιδί μπορεί να εξελιχθεί εύκολα ή δύσκολα στη χώρα μας στο άθλημα του ποδοσφαίρου;

«Αυτό με τα παιδιά στην Ελλάδα στο άθλημα του ποδοσφαίρου είναι πως παίζουν 2 – 3 παιχνίδια και αμέσως «βαφτίζονται»… ποδοσφαιριστές. Παλιά δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Πρέπει να έχεις διάρκεια. Ο ποδοσφαιριστής πρέπει να έχει το μυαλό του μέσα στο κεφάλι και σίγουρα το να έχει διάρκεια. Πρέπει από το πρώτο ματς να διακρίνεται και μετά να πάει σε μεγάλη ομάδα. Αν συμβεί κάτι άλλο και ο ποδοσφαιριστής πάρει μεταγραφή χωρίς να έχει διακριθεί, τότε δύσκολα θα ανταπεξέλθει στη νέα του ομάδα».

– Έχεις μετανιώσει ποτέ για επιλογές σου στο ποδόσφαιρο;

«Το είπα και πριν πως δεν θα άλλαζα κάτι στη καριέρα μου αλλά δεν έχω μετανιώσει και για κάτι… Μακάρι τα πράγματα να ήταν καλύτερα τόσο σε εγκαταστάσεις όσο και οικονομικά και το ποδόσφαιρο θα ήταν πολύ καλύτερο από ότι είναι τώρα. Η προετοιμασία του ποδοσφαιριστή ξεκινά με το που τελειώσει το παιχνίδι της Κυριακής. Αμέσως από την επόμενη κιόλας ημέρα».

dsc_0292

– Υπάρχει το ενδεχόμενο όταν αποσυρθείς από την ενεργό δράση να σε δούμε να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο από άλλο πόστο, αυτό του προπονητή;

«Σαν προπονητής δεν νομίζω να ακολουθήσω αλλά ποτέ μη λες ποτέ. Μου αρέσει πολύ το κομμάτι που έχει να κάνει με τα παιδιά. Μου αρέσει δηλαδή το να οργανώσω ένα κομμάτι που να έχει να κάνει με παιδιά. Με αυτό ναι, θα ήθελα να ασχοληθώ στο μέλλον σε μία ομάδα, αλλά όπως προείπα, ποτέ μη λες ποτέ. Μου αρέσει δηλαδή να είμαι σε μία ομάδα ως τεχνικός διευθυντής και να οργανώσω μία ομάδα, παρά η θέση του προπονητή. Επειδή έχω περάσει από αρκετές ομάδες και έχω ζήσει ομάδες, μπορώ να βοηθήσω κάποια ομάδα σε αυτό το κομμάτι».

– Η ΑΕΛ επέστρεψε στη Super League μετά από πέντε χρόνια. Πως βλέπεις τη φετινή προσπάθεια των «βυσσινί» στη «μεγάλη» κατηγορία;

«Όπως είπα και για την ομάδα μου τον Απόλλωνα, αυτό θα πω και για την ΑΕΛ. Είναι ακόμη νωρίς. Όπως βλέπετε, το πρωτάθλημα ξεκίνησε από την 3η αγωνιστική. Αυτά, μόνο στην Ελλάδα μπορούν να συμβούν. Ομάδες όπως η ΑΕΛ λείπουν από το πρωτάθλημα της Super League. Η ομάδα επέστρεψε εκεί όπου ανήκει και μακάρι να κάνει μία πολύ καλή πορεία και να φθάσει όσο πιο ψηλά γίνεται. Ο κόσμος διψάει να δει την ομάδα και πόσο μάλλον εκείνη να κερδίζει κάθε Κυριακή και να φτάνει στο πολυπόθητο τρίποντο».

– Τέλος, ποια θα ήταν η συμβουλή που θα έδινες σε ένα παιδί που θέλει να ξεκινήσει να παίζει ποδόσφαιρο;

«Η συμβουλή που θα έδινα σε ένα παιδί θα ήταν να έχει το μυαλό κάτω και να δουλεύει συνεχώς. Αυτό δηλαδή το είχα κι εγώ και περίμενα πάντα την ευκαιρία για να παίξω. Πρέπει να έχεις θράσος, ποδοσφαιρικό θράσος, δηλαδή να αρπάξεις την ευκαιρία και να παίξεις όσο καλύτερα γίνεται. Αυτό κάνω κι εγώ στα 38 μου σήμερα. Πιστεύω πως στον αθλητισμό δεν είναι μόνο το να αθληθείς αλλά μέσα από αυτό γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. Μέσα από δουλειά θεωρώ πως θα πάει ένα παιδί μπροστά, είτε αυτό έχει να κάνει με σπουδές ή ακόμη και με τον αθλητισμό».

* Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στην καφετέρια «L_CITY», τους ανθρώπους τους οποίους και ευχαριστούμε για την άψογη φιλοξενία.