«Στόχος μας πλέον το πρωτάθλημα»

Ένας από τους παίκτες που έχουν διακριθεί μέχρι τώρα με την Λάρισα 2012 είναι και ο Κώστας Τσιάκος!

Ο 20χρονος επιθετικός μίλησε στο ArenaLarissa.gr για την μέχρι τώρα πορεία του στα γήπεδα, για την ΑΕΛ, την νέα του ομάδα αλλά και για το ποια θα ήταν η συμβουλή που θα έδινε σε ένα παιδί που θα ήθελε να ξεκινήσει το ποδόσφαιρο…

Συνέντευξη στον Δημήτρη Αγραφιώτη

– Κώστα, πες μας δύο λόγια για σένα:

«Είμαι στην ηλικία των είκοσι ετών και ξεκίνησα την μπάλα από τον Αίαντα Λαμίας. Έπαιξα εκεί στις ακαδημίες τις ομάδας και μετά έπαιξα στην ανδρική ομάδα στην Α΄τοπική κατηγορία όπου και πέτυχα 18 γκολ. Μετά, μεταγράφηκα στον Ολυμπιακό Βόλου και στην ηλικία των δεκατεσσάρων έπαιζα στους Νέους. Στην αρχή τα πράγματα για μένα ήταν λίγο δύσκολα, όμως πέρασαν τα πρώτα 5 – 10 παιχνίδια, μετά πήρα τα πάνω μου και καθιερώθηκα στην ομάδα. Δυστυχώς, ο Ολυμπιακός Βόλου έπεσε κατηγορία κι έτσι εγώ βρέθηκα στην Λαμία που τότε έπαιζε στην Δ΄εθνική. Με την Λαμία πήραμε το πρωτάθλημα, η ομάδα ανέβηκε στην Γ΄εθνική κι εγώ επέστρεψα στον Ολυμπιακό Βόλου, όπου έκανα προπονήσεις με την ανδρική ομάδα και έπαιζα με τους Νέους. Έπειτα, έφυγα από τον Ολυμπιακό Βόλου και πήγα στη Νίκη Βόλου που ήταν στη Νίκη Βόλου. Δεν πήρα κάποια ευκαιρία στη Super League που βρισκόταν η ομάδα, όμως πήρα πολλές εμπειρίες. Ύστερα μεταγράφηκα στην ΑΕΛ όπου και πήρα πολλές ευκαιρίες με τους Νέους της ομάδας. Το περασμένο καλοκαίρι ήρθε ο κ. Κούγιας στην ΑΕΛ, μεταγράφηκαν κάποια παιδιά κι εγώ επέλεξα και ήρθα στην Λάρισα 2012».

DSC_0013

– Έχεις περάσει δηλαδή από την ΑΕΛ. Ποιες ήταν οι εμπειρίες που αποκόμισες από τους «βυσσινί»;

«Ήμουν για έξι μήνες στην ΑΕΛ και πήρα τρομερές εμπειρίες, καθώς είναι μία από τις μεγαλύτερες ομάδες στην Ελλάδα. Ο κόσμος βρίσκεται κοντά στην ομάδα τόσο στους αγώνες, ακόμη και στις προπονήσεις. Θεωρώ πως πήρα πολλά θετικά πράγματα από τον κ. Τζαναβάρα που ήταν προπονητής στην ΑΕΛ όταν ήμουν εγώ στην ομάδα. Μακάρι η ΑΕΛ να πετύχει τον στόχο της και να ανέβει στη Super League».

– Η ομάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος της Α΄1 τοπικής κατηγορίας. Πως βλέπεις εσύ τη συνέχεια;

«Η ομάδα είναι τώρα στη πρώτη θέση του πρωταθλήματος και κοιτάμε παιχνίδι με παιχνίδι για να συγκεντρώσουμε όσους περισσότερους βαθμούς γίνεται. Στόχος μας ήταν από την αρχή η ομάδα να παραμείνει στη κατηγορία και μετά ότι καλύτερο μπορούμε να το πετύχουμε. Το έχουμε καταφέρει και με το παραπάνω αυτό μέχρι τώρα, καθώς βρισκόμαστε στην πρώτη θέση μετά και το τέλος του πρώτου γύρου. Όπως λέει και ο προπονητής μας κ. Θοδωρής Στεργιάδης κοιτάμε παιχνίδι με παιχνίδι και θα προσπαθήσουμε στο τέλος να πάρουμε το πρωτάθλημα».

DSC_0017

– Ποιος είναι δηλαδή πλέον ο στόχος της Λάρισας 2012 στο υπόλοιπο της φετινής ποδοσφαιρικής χρονιάς;

«Φυσικά. Ο στόχος άλλαξε για εμάς. Θέλαμε την παραμονή και τώρα βρισκόμαστε στη πρώτη θέση. Έχουμε πολύ καλό ρόστερ και ποιοτικούς ποδοσφαιριστές στην ομάδας και πλέον ο στόχος μας είναι το πρωτάθλημα».

– Ποιος είναι ο προσωπικός σου στόχος;

«Προσωπικός μου στόχος είναι να πετύχω όσα περισσότερα γκολ γίνεται και να βγω πρώτος σκόρερ. Ο καθένας μας θα ήθελε να βγει πρώτος σκόρερ ως επιθετικός και η ομάδα να κερδίσει την άνοδο στη πιο πάνω κατηγορία. Τέλος, θέλω μέσα από την ομάδα να τα πάω όσο καλύτερα γίνεται και στο μέλλον να μεταγραφώ σε κάποια ομάδα σε επαγγελματική κατηγορία».

– Πως είναι τα πράγματα στη νέα σου ομάδα;

«Τα πράγματα στη Λάρισα 2012 είναι πολύ καλά. Τα παιδιά στην ομάδα με αποδέχθηκαν από την πρώτη στιγμή και ήταν πολύ φιλικοί μαζί μου. Ο μέσος όρος ηλικίας της ομάδας είναι πολύ χαμηλός και αυτό είναι πολύ καλό. Έχουμε προπονητή τον κ. Θοδωρή Στεργιάδη όπου εμείς τον αποκαλούμε «δάσκαλο», επειδή μας έχει μάθει πολλά πράγματα και ειδικά στα μικρά παιδιά. Η ομάδα είναι σε πολύ καλό δρόμο…».

DSC_0015

– Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλος και ο καλύτερος συμπαίκτης που είχες ποτέ;

«Ο δυσκολότερος αντίπαλος που έχω αντιμετωπίσει ήταν ο Ντάλλας του Ολυμπιακού που παίξαμε σε αγώνα U20 με τον Ολυμπιακό Βόλου και δεν μπορούσα να δημιουργήσω φάσεις για την ομάδα μου. Καλύτερος  συμπαίκτης για μένα ήταν ένα παιδί που γνώρισα στον Ολυμπιακό Βόλου και λέγεται Γιάννης Καψιώτης. Ήμασταν σαν αδέρφια όταν παίζαμε μαζί στον Ολυμπιακό Βόλου και έχουμε πολύ καλές σχέσεις μέχρι σήμερα. Αν και είμαστε μακρυά ο ένας από τον άλλο, κρατάμε σχέσεις φιλίας εδώ και πέντε χρόνια».

– Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή σου στο ποδόσφαιρο;

«Η καλύτερη στιγμή για μένα στο ποδόσφαιρο ήταν ένα παιχνίδι με τους Νέους της Νίκης Βόλου στη Λεωφόρο απέναντι στον Παναθηναϊκό, όπου χάναμε και με δικό μου τέρμα προς το τέλος της αναμέτρησης πήραμε ένα σπουδαίο βαθμό και πήραμε θετικό αποτέλεσμα απέναντι σε μία μεγάλη ομάδα. Αυτή η στιγμή θα μου μείνει αξέχαστη! Η χειρότερη στιγμή ήταν στον αγώνα της Λαμίας με τον Άρη Αγίου Κωνσταντίνου στα ημιτελικά του Κυπέλλου Φθιώτιδας, όπου και στο 90′ βγήκα απέναντι στον τερματοφύλακα, τον πέρασα όμως έστειλα τη μπάλα άουτ κι ενώ το σκορ ήταν 0 – 0. Εν τέλει, αποκλειστήκαμε στα πέναλτι και η στεναχώρια μου ήταν μεγάλη…».

DSC_0022

– Έχεις μετανιώσει ποτέ που ασχολήθηκες με το ποδόσφαιρο;

«Δεν έχω μετανιώσει να πω την αλήθεια αλλά με έχει πικράνει το γεγονός ότι έχω αγωνιστεί λίγο πιο ψηλά σε επαγγελματικές κατηγορίες και είδα κάποια πράγματα και καταστάσεις… Από μικρός ήμουν με μία μπάλα, αυτή είναι η καψούρα μου και απλά στεναχωριέμαι που είδα κάποιες καταστάσεις…».

– Τέλος, ποια θα ήταν η συμβουλή που θα έδινες σε ένα παιδί που θέλει να ξεκινήσει να παίζει ποδόσφαιρο;

«Η συμβουλή που θα έδινα σε ένα μικρό παιδί που θέλει να ασχοληθεί πραγματικά με το ποδόσφαιρο και να προσπαθήσει να φθάσει ψηλά, θα ήταν να φύγει από την Ελλάδα και να δουλέψει σκληρά στο εξωτερικό. Βέβαια, δεν είναι εύκολο αυτό, όμως για μένα αυτό είναι το καλύτερο. Εκεί, δουλεύεις σκληρά από μικρές ηλικίες, υπάρχει αξιοκρατία και ο καθένας φθάνει όπου του αξίζει».

* Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στην καφετέρια «L_CITY», τους ανθρώπους τους οποίους και ευχαριστούμε για την άψογη φιλοξενία.