Ο Σάσα Βεζένκοβ πληρώθηκε αδρά (και) γιατί είναι ένας εκ των κορυφαίων shooting bigs της EuroLeague

Η πρόωρη επέκταση συμβολαίου δεν είναι κάτι που συνηθίζεται στην EuroLeague -ειδικά στην Ελλάδα. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια διαδικασία που ξεκίνησε (και ολοκληρώθηκε) σχεδόν ένα χρόνο πριν από το φινάλε της συνεργασίας των δύο πλευρών.

Ο Σάσα Βεζένκοβ “υποχρέωσε” τον Ολυμπιακό να του δώσει νέο τριετές συμβόλαιο (με σημαντικά καλύτερες ετήσιες αποδοχές), δείχνοντας εμπράκτως το μέγεθος της εμπιστοσύνης με την οποία τον περιβάλλει. Ο παίκτης που ήρθε ως μια πολύ καλή συμπληρωματική λύση το καλοκαίρι του 2018 εξελίχθηκε άλλωστε σε έναν εκ των κορυφαίων παικτών της EuroLeague στη θέση του.

Αυτό που δεν είναι ποτέ εκτός μόδας

Δύο πράγματα δεν είναι ποτέ εκτός μόδας -ακόμη κι όταν μιλάμε για την EuroLeague: η πάσα και το σουτ. Την στιγμή που όλα όσα αφορούν το παιχνίδι μεταβάλλονται και εξελίσσονται στο πέρασμα του χρόνου, αυτά τα δύο στοιχεία δεν είναι ποτέ… out of fashion. Γι αυτό κιόλας, από τις πρώτες κιόλας επαγγελματικές ημέρες του, ο Σάσα Βεζένκοβ είχε εξασφαλίσει την μπασκετική μακροζωΐα στο υψηλότερο επίπεδο.

Ακόμη κι όταν μιλάμε για την EuroLeague, όπου η αθλητικότητα μοιάζει να εξελίσσεται στο πλέον σημαντικό στοιχείο, η ικανότητα στο σουτ εξακολουθεί να λογίζεται ως βασικό προσόν στο βιογραφικό κάθε παίκτη. Ειδικά όταν μιλάμε για τη θέση του πάουερ φόργουορντ, η οποία -εκ των πραγμάτων- κρίνεται κομβική για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αντίπαλη άμυνα.

Τι έκανε λοιπόν ο Ολυμπιακός; Εξασφάλισε πως στο “4” θα έχει για πολύ καιρό ακόμη έναν παίκτη που απειλεί, έναν παίκτη που υποχρεώνει την αντίπαλη άμυνα σε προσαρμογές.

Η μετοχή σε διαρκή άνοδο

Για να φτάσει ο Ολυμπιακός στο σημείο να “καίγεται” για να κρατήσει τον 26χρονο φόργουορντ, χρειάστηκε βέβαια να βάλει κι αυτός το… χεράκι του. Εν προκειμένω να παρουσιάσει τέτοια βελτίωση την τελευταία τριετία ώστε από συμπληρωματικό κομμάτι του rotation να εξελιχθεί σε απαραίτητη μονάδα για τη λειτουργία της ομάδας.

Μία αντικειμενική αλήθεια που δεν αποτυπώνεται μόνο στον χρόνο συμμετοχής του (από τα 10′ το 2018/19 στα 24′ το 2020/21), αλλά κατά βάση στα σουτ τριών πόντων που είχε ανά αγώνα. Είναι σαφές πως η αύξηση της εμπιστοσύνης από το τεχνικό τιμ και η αντίστοχη αύξηση των απαιτήσεων έπαιξαν τον ρόλο τους προκειμένου να οδηγηθεί από τις 1.07 προσπάθειες για τρεις πόντους στις 4.35 που μέτρησε πέρσι.

Στην ελίτ των shooting bigs

Μέσα σε μια τριετία λοιπόν, ο Σάσα Βεζένκοβ κατάφερε να επαναπροδιορίσει τη θέση του στην αγορά. Η ταμπέλα του καλού σουτέρ που τον ακολουθούσε για χρόνια δεν ήταν αρκετή πια για να τον περιγράψει. Ο 26χρονος φόργουορντ εξελίχθηκε σε έναν εκ των κορυφαίων shooting bigs της EuroLeague, βάζοντας το όνομά του στην σχετική λίστα.

Με ποιους μπορεί να συγκριθεί; Με λίγους, αλλά πολύ καλούς, με τους πάουερ φόργουορντ που βρίσκονται ως επί το πλείστον σε ομάδες που διεκδικούν τον τίτλο της EuroLeague κάθε χρόνο: τον Νίκολα Μίροτιτς, τον Τρέι Τόμπκινς, τον Νάιτζελ Χέιζ, τον Γιοχάνες Φόγκτμαν, αλλά και τον Πολ Τσίπσερ.

Παίκτες δηλαδή που παίζουν κατά βάση στο “4” -κι εν συνεχεία πηγαίνουν είτε προς το “3” είτε προς το “5”.

Μεταξύ των φόργουορντ που την περσινή σεζόν εκτελούσαν 3+ τρίποντα ανά αγώνα άλλωστε, ο Σάσα Βεζένκοβ (4.35 προσπάθειες – 42.96% ποσοστό ευστοχίας) βρίσκεται στην πρώτη τετράδα. Μόλις τρεις βρίσκονται μπροστά από αυτόν σε επίπεδο αποδοτικότητας, έχοντας όμως λιγότερες εκτελεσμένες προσπάθειες ανά αγώνα. Πρόκειται για τους: Γιοχάνες Φόγκτμαν (2.97 προσπάθειες – 46.36%), Πολ Τσίπσερ (3.51 προσπάθειες – 43.8%) και Νάιτζελ Χέιζ (3.70 προσπάθειες – 44.26%).

Σε απόλυτους αριθμούς, μόνο ο Ρόκας Γκεντράιτις σούταρε περισσότερο από εκείνον την περσινή σεζόν (4.79 προσπάθειες), έχοντας όμως χειρότερα ποσοστά ευστοχίας (40.49%).

Ο κορυφαίος ψηλός σε catch and shoot και η τέταρτη περίοδος

Αντίστοιχα, ο Σάσα Βεζένκοβ ήταν ο ψηλός που εκτελούσε περισσότερο από κάθε άλλον σε catch-and-shoot (με 3.4 προσπάθειες ανά αγώνα), αλλά κι αυτός με τις περισσότερες εύστοχες προσπάθειες σε ανάλογες καταστάσεις (με 1.6 τρίποντα ανά αγώνα). Όσο για τα ποσοστά του; Πολύ πάνω από τον μέσο όρο της EuroLeague. Για την ακρίβεια, σε τέτοια επίπεδα που τον έκαναν να ξεχωρίσει, αφού είχε 45.3% σε catch-and-shoot το 2020/21.

Όλα αυτά τα νούμερα/στατιστικά δεν θα είχαν βέβαια την ίδια αξία, αν δεν επιβεβαιώνονταν την στιγμή που πρέπει. Ήτοι στην τελευταία περίοδο των αγώνων. Το εντυπωσιακό με την περίπτωσή του 26χρονου φόργουορντ λοιπόν είναι πως στο “κλείσιμο” των αναμετρήσεων είναι ακόμη πιο αποδοτικός, αφού την περσινή σεζόν σούταρε με 45.65% από την περιφέρεια.

Η συνέχεια του Ολυμπιακού στο “4”

Πλην όλων των στατιστικών παραμέτρων, υπάρχει κάτι ακόμη που έχει τη δική του σημασία. Ολυμπιακός εξασφάλισε τη συνέχειά του στη θέση του πάουερ φόργουορντ, για την στιγμή που ο Γιώργος Πρίντεζης αποφασίσει να γράψει τον επίλογο της καριέρας του. Ο αρχηγός των ερυθρολεύκων βρίσκεται στην τελική ευθεία της πορείας του, δίχως όμως να είναι υποχρεωμένος κάθε βδομάδα να κουβαλάει την ομάδα του και να κάνει πολλά περισσότερα από αυτά που επιτάσσουν η ηλικία και οι αντοχές του.

Ο Ολυμπιακός έχει μία νέα κολώνα στο “4” για να στηριχθεί, έναν παίκτη με πολύ διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά, αλλά αντίστοιχα μεγάλη επίδραση στο παιχνίδι του. Όχι μόνο για το 2021/22, αλλά για πολλά χρόνια ακόμη…

Πηγή: Sport24.gr