«Σκοπός μας να αναδειχθούν νέα παιδιά στην νέα μου ομάδα»

Ο μέχρι πρότινος πρώτος σκόρερ της Ολύμπικ/Νέες Καρυές με επτά τέρματα στο φετινό πρωτάθλημα της Α΄1 τοπικής κατηγορίας είναι ο Ανδρέας Τσιρβούλης.

Ο 28χρονος μέσος μίλησε στο ArenaLarissa.gr για την δική του ιστορία, για τα τρία επιτυχημένα χρόνια στο Αβέρωφ, για τον καλύτερο του συμπαίκτη αλλά και την προπονητική στις ακαδημίες!

Συνέντευξη στον Δημήτρη Αγραφιώτη

– Ανδρέα, πες μας δύο λόγια για σένα:

«Είμαι στην ηλικία των 28 ετών και ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο στα 9 μου στον Όλυμπο Λάρισας. Μετά ήμουν στον Α.Ο.Δ.Λ. για δύο χρόνια και είχα προπονητή τον κ. Κωνσταντίνο Ζέρβα. Ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος, καλός προπονητής αλλά και πολύ καλός γυμναστής που τον είχα αργότερα στο σχολείο μου. Εκείνος μας έκανε να αγαπήσουμε το ποδόσφαιρο. Από εκεί και έπειτα, αγωνίστηκα για αρκετά χρόνια σε όλα τα αγωνιστικά τμήματα στην ομάδα του Προμηθέα με υπεύθυνο τον κ. Θάνο Αγγέλη, που πραγματικά μας έδειξε τον δρόμο για το πως θα προχωρήσουμε στο ποδόσφαιρο και πρώτος μου προπονητής εκεί ήταν ο κ. Θοδωρής Στεργιάδης. Πλέον, τον βρίσκω συχνά αντίπαλο και θέλω να πω πως αυτός ο άνθρωπος πίστεψε σε μένα και στις ικανότητες μου έτσι ώστε στο μέλλον να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο. Μετά και σε ηλικία 16 ετών μεταπήδησα στον Απόλλων Λάρισας που ήταν τότε στην Δ΄εθνική. Η ομάδα ήταν πολύ δυνατή με προπονητή τον κ. Μιχάλη Ζιώγα και παρότι δεν αγωνίστηκα καθόλου πήρα πάρα πολλά πράγματα και πολλές εμπειρίες με τον τρόπο που δούλευε τότε ο σύλλογος. Έπειτα, έπαιξα για ένα χρόνο στη Δήμητρα Γιάννουλης, είχα προπονητή τον κ. Τηλέμαχο Ζιάκα και έπαιξα σε όλα τα παιχνίδια και πήρα μάλιστα πολλές εμπειρίες και από εκεί. Από εκεί και πέρα, άλλαξα πολλές ομάδες στη Θεσσαλονίκη όπου και πέρασα φοιτητής στην Γυμναστική Ακαδημία. Έπαιξα για ένα χρόνο στην Ένωση Συκεών (ομάδα στην Α’ τοπική κατηγορία Θεσσαλονίκης), στον ΠΑΟ Κουφαλίων (ομάδα Δ΄εθνικής), αγωνίστηκα για δύο χρόνια στη Χαλκιδική πρώτα στο Φοίνικα Νικύτης και στον Αετό Βαρβάρας (ομάδες Α΄τοπικής κατηγορίας). Τελευταία μου ομάδα στη Θεσσαλονίκη ήταν το Νέο Ρύσιο, στην ομάδα όπου έπαιξα με πολλούς Λαρισαίους φίλους μου. Έπειτα, γύρισα στη Λάρισα, πήγα φαντάρος, αγωνίστηκα στη ΠΑΕΔ Πλατυκάμπου, μετά ήμουν για τρία υπέροχα χρόνια στον ΠΑΟΛ Αβέρωφ και τώρα βρίσκομαι στην Ολύμπικ/Νέες Καρυές».

– Έχεις αγωνιστεί στο παρελθόν σε ομάδες εκτός νομού. Ποιες είναι οι διαφορές που έχεις δει με τα δικά μας πρωταθλήματα;

«Όσον αφορά το πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης, το επίπεδο ήταν πάρα πολύ ανεβασμένο σε σχέση με αυτό της Λάρισας. Ασχολούνται πάρα πολύ με τις υποδομές στις ομάδες της Θεσσαλονίκης και προσπαθούν να σπρώξουν τα νεαρά παιδιά. Ακόμη, αγωνίζονται πολλοί έμπειροι ποδοσφαιριστές στις μεγάλες ομάδες. Υπάρχει μεγάλη οργάνωση στα γήπεδα, στα προπονητικά κέντρα και δίνουν μεγάλη σημασία όπως κάνετε κι εσείς εδώ στη Λάρισα με τα αθλητικά site, έτσι κι εκεί θέλουν την προβολή για να βγαίνει προς τα έξω η καλή δουλειά που γίνεται».

ΤΣΙΡΒΟΥΛΗΣ

– Ποιες είναι οι εμπειρίες που έχεις αποκομίσει από τις ομάδες που ήσουν και έπαιξες στη Δ΄εθνική;

«Προσωπικά πήρα πάρα πολλά πράγματα ακόμα και από τον Απόλλωνα Λάρισας που δεν έπαιξα καθόλου. Πήρα πολλά πράγματα όσον αφορά την οργάνωση, την πειθαρχία, το ευ αγωνίζεσθαι, το ότι πρέπει να κάνεις θυσίες για να παίξεις ποδόσφαιρο και ακόμη ότι αν δεν γίνεις επαγγελματίας ποδοσφαιριστής θα έχεις κερδίσει. Στα Κουφάλια ειδικά πήρα πολλά πράγματα και εμπειρίες, καθώς έπαιζα με παίκτες που είχαν αγωνιστεί στη Super League».

– Πριν από τρία χρόνια ήσουν στην Α΄1 κατηγορία με τον ΠΑΟΛ Αβέρωφ. Έτσι και φέτος βρίσκεσαι στην ίδια κατηγορία όμως με την Ολύμπικ/Νέες Καρυές. Πιστεύεις πως είναι ίδια η κατηγορία;

«Υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Τότε, στο Αβέρωφ είχαμε δημιουργήσει όπως μας είχαν πει μία μικτή ερασιτεχνών, είχαμε μία πολύ καλή ομάδα για τα δεδομένα του πρωταθλήματος και είχαμε πάρει με σχετική άνεση το πρωτάθλημα στην Α΄1 κατηγορία. Είχαμε διαφορά με όλες τις άλλες ομάδες της κατηγορίας. Τώρα, αυτό που μου αρέσει στη κατηγορία που παίζω είναι ότι υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός. Παλεύουν πολλές ομάδες για την κορυφή, παλεύουν πολλές ομάδες για την παραμονή και αυτό κάνει το πρωτάθλημα να είναι ανταγωνιστικό. Δεν είναι τόσο καλό το επίπεδο όπως τότε, όμως υπάρχει ανταγωνισμός και αυτό είναι πολύ καλό γιατί κάνει όμορφο το ποδόσφαιρο σε αυτή τη κατηγορία».

– Τι ήταν αυτό που σας συνέδεε στο Αβέρωφ εκείνες τις χρονιές, με την κατάκτηση του πρωταθλήματος; Είναι κάτι που δεν το βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην ομάδα της ΠΑΟΛΑ…

«Τότε στο Αβέρωφ ήμασταν είκοσι φίλοι. Ήμασταν όλοι παιδιά της γειτονιάς του Αβέρωφ και κάποιοι ήταν φίλοι των παιδιών από τη γειτονιά που έπαιζαν στην ομάδα. Ήμασταν όλοι μαζί ώρες πριν την προπόνηση αλλά και μετά από αυτή και αυτό δημιουργούσε ένα φοβερό κλίμα στην προπόνηση, στο γήπεδο αλλά και στον αγώνα. Οι καιροί αλλάζουν, ο καθένας διαλέγει τον δρόμο του και τον στόχο του και γι΄αυτό σιγά – σιγά ξεκαθάρισε όλο αυτό. Ακόμη, θα ήθελα να πω ότι έπαιξε για μένα προσωπικά ρόλο ο πρόεδρος του Αβέρωφ κ. Τάκης Ελευθέρογλου που με συνδέει μαζί του φιλία ετών. Προσωπικά για μένα, ήταν και είναι από τους καλύτερους ανθρώπους που συνεργάστηκα στο ποδόσφαιρο και βέβαια παραμένει φίλος μου. Ίσως στο μέλλον ξανά συνεργαστώ μαζί του. Και αυτός φυσικά από την πλευρά του συνέβαλλε στο να είναι όλα όπως πρέπει στην ομάδα με τα παιδιά του που ήμασταν συμπαίκτες όλα αυτά τα χρόνια που ήμουν στο Αβέρωφ».

ΤΣΙΡΒΟΥΛΗΣ

– Φέτος, είσαι στην Ολύμπικ/Νέες Καρυές. Πως είναι τα πράγματα στη νέα σου ομάδα;

«Στην Ολύμπικ/Νέες Καρυές έχουμε σαν στόχο να αναδειχθούν τα νέα παιδιά. Είναι πολύ βασικό αυτό και το τηρούν λίγες ομάδες. Σε εμάς αγωνίζονται αρκετά παιδιά σε νεαρή ηλικία κάτω των 20 ετών. Κάνουμε μία πολύ καλή πορεία μέχρι τώρα, δεν υπάρχει πίεση από την διοίκηση και το θετικό για την ομάδα είναι το ότι το προπονητικό δίδυμο Γιώργος Λιάπης – Γιώργος Σκαφιδάς είναι ένα φανταστικό δίδυμο όσον αφορά τον χαρακτήρα αλλά και την προπόνηση που κάνουν αυτοί οι δύο άνθρωποι. Είναι πολυτέλεια για μία ομάδα Α΄1 κατηγορίας να έχει αυτούς τους δύο προπονητές».

– Στις πρώτες αγωνιστικές ήσουν στην πρώτη θέση των σκόρερ στην Α΄1 κατηγορία και έχεις πετύχει μέχρι στιγμής, επτά τέρματα. Πως είναι η χρονιά για σένα;

«Ο προπονητής μου φέτος με χρησιμοποιεί σε μία θέση που δεν έχω ξανά παίξει, αυτή του επιτελικού μέσου. Αγωνίζομαι πίσω από τους επιθετικούς και τα πιο πολλά παιχνίδια παίζω σε αυτή τη θέση. Το στυλ του παιχνιδιού που έχουμε πιστεύω πως μου ταιριάζει να παίζω στην αντίπαλη περιοχή. Έχω βάλει κάποια γκολ, πατάω περισσότερο περιοχή, μου αρέσει ο τρόπος παιχνιδιού που παίζει η ομάδα και είμαι ευχαριστημένος με την απόδοση μου βάσει των υποχρεώσεων μου με την δουλειά μου. Δεν μπορώ να ακολουθήσω όλες τις προπονήσεις της ομάδας λόγω της δουλειάς μου, αλλά προσπαθώ να βοηθήσω όσο μπορώ να αναδειχθεί η ομάδα και να αναδειχθούν οι νέοι παίκτες που έχουμε. Δεν με ενδιαφέρει το να βάλω γκολ ή να βγω πρώτος σκόρερ, δεν με ενδιαφέρει αυτό, αλλά το να πάει καλά η ομάδα. Πέτυχα ένα χατ – τρικ και σε αυτό βοήθησε όλη η ομάδα, όμως έχω ξανά πετύχει χατ – τρικ στο παρελθόν και όταν έπαιζα στη θέση του επιθετικού. Τα τελευταία χρόνια έπαιζα ως αμυντικός μέσος, είχα χρόνια να σκοράρω και γι΄αυτό το επίτευγμα είχαμε μία πλάκα στα αποδυτήρια μετά το τέλος του ματς με την Ραψάνη».

– Είσαι προπονητής στις ακαδημίες εδώ και αρκετά χρόνια. Πως είναι για σένα η προπονητική;

«Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τις ακαδημίες με το Νέο Ρύσιο το 2009. Έπειτα συνέχισα στο Αβέρωφ για τρία χρόνια που για μένα τα παιδιά είναι ότι καλύτερο. Είναι ξεκούραστο να ασχολείσαι με τα παιδιά, είναι το πάθος μου να ασχολούμαι με τα παιδιά αλλά και η δουλειά μου. Στο πανεπιστήμιο μάθαμε και διδαχθήκαμε πως θα δουλεύουμε με παιδιά. Θεωρώ πως οι προπονητές τουλάχιστον στα τμήματα υποδομής πρέπει να είμαστε παιδαγωγοί, να δείχνουμε τον σωστό τρόπο στα παιδιά και ύστερα να μάθουμε τα μυστικά του ποδοσφαίρου. Ήμουν για τρία χρόνια στο Αβέρωφ και συνεργάστηκα για λίγο καιρό με την Νίκη Μιχαήλ και τον Ζήση Γεράση που είναι προσωπικός μου φίλος και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα γι΄αυτό. Τώρα, βρίσκομαι στο Olympik Park από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Δουλεύω σε ένα φανταστικό χώρο με υπέροχες εγκαταστάσεις και αυτό βοηθάει πολύ στο έργο μας. Μάλιστα, περνάμε για πρώτη φορά εγώ και οι συνάδελφοι μου ένα μοντέλο προπονητικό που δεν έχει ξανά διδαχθεί σε ποδοσφαιριστές είτε μεγάλης είτε μικρής ηλικίας. Τα πρώτα δείγματα γραφής είναι πολύ ικανοποιητικά και δουλεύουμε πολύ επαγγελματικά υπό την καθοδήγηση των Νίκου Λιούπα και Γιώργου Σκαφιδά. Πιστεύουμε το μοντέλο αυτό και τα γήπεδα μας είναι γεμάτα παιδιά. Είμαστε χαρούμενοι εμείς σαν προπονητές, καθώς από τον σωστό τρόπο εκμάθησης τα παιδιά μας χαίρονται το ποδόσφαιρο».

ΤΣΙΡΒΟΥΛΗΣ

– Θα ήθελες στο μέλλον να μείνεις στις ακαδημίες ή να ασχοληθείς και μία ανδρική ομάδα;

«Σίγουρα, η προπονητική με τα παιδιά μου αρέσει πάρα πολύ και θα ήθελα να ασχοληθώ και στο μέλλον. Αυτό που σκέφτομαι τώρα είναι τα παιδάκια και τα τμήματα υποδομής. Θέλω να είμαι μέσα στους ανθρώπους που μαθαίνουν το ποδόσφαιρο στα μικρά παιδιά. Τώρα, δεν αναιρώ πως κάποια στιγμή ίσως ασχοληθώ και με κάποια ανδρική ομάδα».

– Ποια ήταν για σένα η καλύτερη και ποια η χειρότερη σου στιγμή στο ποδόσφαιρο;

«Είχα πολλές καλές στιγμές στο ποδόσφαιρο, γιατί αγωνιζόμουν με φίλους, αλλά η κορυφαία μου στιγμή που την θεωρώ και την χάρηκα πιο πολύ, ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος και η άνοδος με τον ΠΑΟΛ Αβέρωφ από την Α΄1 στην Α΄κατηγορία, γιατί έπαιζα με φίλους. Η χειρότερη μου στιγμή στο ποδόσφαιρο ήταν η κόκκινη κάρτα που δέχθηκα όταν ήμουν στις Μικτές της Λάρισας. Δέχθηκα κόκκινη κάρτα στον τελευταίο αγώνα των ομίλων κι έτσι δεν είχα το δικαίωμα να αγωνιστώ στον τελικό. Το μετάνιωσα και από τότε δεν αντίκρισα ποτέ ξανά κόκκινη κάρτα. Τότε, πανηγυρίσαμε το Κύπελλο, εγώ δεν ήμουν σε εκείνο το ματς και αυτό θα με στοιχειώνει για πάντα, καθώς και τότε είχαμε ένα πολύ καλό κλίμα στην ομάδα».

– Ποιος ήταν ο καλύτερος συμπαίκτης που είχες μέχρι τώρα και ποιος ήταν ο δυσκολότερος αντίπαλος που έχεις αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής;

«Καλύτερο συμπαίκτη δεν ξέρω ποιον να προ το πω! Είχα τόσους καλούς φίλους και τόσο καλούς παίκτες που δεν ξέρω ποιον να επιλέξω. Επειδή πρέπει να πω κάποιον, θα πω τον συμπαίκτη που με ακολούθησε σε άλλη πόλη, ήρθε για την παρέα και αυτός είναι ο Χρήστος Κολοβός που μας συνδέει μία φιλία χρόνων. Εκτός του ότι είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για κάθε ομάδα, είναι και πολύ καλός και περνούσαμε πολύ καλά σε όσες ομάδες αγωνιστήκαμε μαζί. Έχω αγωνιστεί με πολλούς καλούς αντιπάλους αλλά θα αναφερθώ σε έναν που μου έμεινε στο μυαλό και μου έκανε εντύπωση όταν τον αντιμετώπισα. Ο λόγος για τον Δικόπουλο που έπαιζε σε επαγγελματικό επίπεδο και επέστρεψε στις ερασιτεχνικές κατηγορίες για οικογενειακούς λόγους. Ήταν ένα ντέρμπι της Χαλκιδικής το παιχνίδι Αετός Βαρβάρας – Αρναία, εμείς χάσαμε με σκορ 3 – 2 και αυτός ο παίκτης σκόραρε δύο φορές και έδωσε το άλλο. Ήταν πραγματικά ένας δύσκολος αντίπαλος που δεν τον μάρκαρες εύκολα, μόνο με φάουλ τον σταματούσες».

ΤΣΙΡΒΟΥΛΗΣ

– Έχεις μετανιώσει ποτέ για επιλογές σου στο ποδόσφαιρο;

«Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα στο ποδόσφαιρο. Είναι μεγάλη τύχη για όποιον είναι να πάει να παίξει την Κυριακή με οποιαδήποτε ομάδα μέσα στο χορτάρι. Από το ποδόσφαιρο μόνο κερδίζεις φιλίες που κρατούν μία ζωή. Αθλείσαι για μία ζωή και δεν έχω μετανιώσει για τίποτα. Ότι ήταν να γίνει έγινε και μόνο κερδισμένος πιστεύω πως βγήκα μέσα από το ποδόσφαιρο».

– Τέλος, ποια θα ήταν η συμβουλή που θα έδινες σε ένα μικρό παιδί που θα ήθελε να ξεκινήσει το ποδόσφαιρο;

«Η συμβουλή μου είναι τα παιδιά να αγαπήσουν τον αθλητισμό. Βέβαια, όλα είναι θέμα επιλογών. Ωστόσο το ποδόσφαιρο είναι πολύ καλή επιλογή όσον αφορά την ομαδοποίηση, τη συνεργασία και μαθαίνεις πολλά πράγματα μέσα από αυτό. Κερδίζεις πράγματα, κερδίζεις φίλους και είναι καλό να σε ακολουθεί για μία ζωή είτε γίνεις επαγγελματίας που το εύχομαι σε κάθε παιδί αυτό, είτε παραμείνεις ερασιτέχνης θα κερδίσεις από το ποδόσφαιρο. Εύχομαι στα παιδιά να αθληθούν, να μάθουν το ευ αγωνίζεσθαι, να ακούν τους προπονητές τους και να παίρνουν όσα περισσότερα μπορούν από αυτούς».

* Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στην καφετέρια «L_CITY», τους ανθρώπους τους οποίους και ευχαριστούμε για την άψογη φιλοξενία.