Το ίδιο έργο για τον Ολυμπιακό δείχνει ότι του λείπουν και χέρια

Στο ίδιο έργο πρωταγωνίστησε ξανά ο Ολυμπιακός και ο Γιάννης Φιλέρης αναλύει το play by play της καθίζησης με την Εφές, που δεν ήταν όμως μόνο θέμα συγκέντρωσης. Λείπουν και κάποια χέρια στην τελική προσπάθεια για τέτοιες νίκες.

Ανεπίδεκτος μαθήσεως αποδείχθηκε ξανά ο Ολυμπιακός, που και η 4η ήττα του στην φετινή EuroLeague ήρθε με πανομοιότυπο τρόπο. Θα περίμενε κανείς το στραπάτσο στη Μακάμπι να ήταν αυτό που λέμε τρίτο και φαρμακερό, όμως οι “ερυθρόλευκοι” έκαναν ξανά τα ίδια λάθη.

Έχοντας κάνει σχεδόν τέλεια δουλειά για 23-24 λεπτά, άρχισαν να χάνουν έδαφος, είδαν την Εφές να επιστρέφει, έβαλε στην εξίσωση τον κόσμο και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος σε ένα έργο που, προς το παρόν, παίζεται συνέχεια.

Προφανώς δεν χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο, επειδή έχασε εκτός έδρας από την πρωταθλήτρια Ευρώπης, ο Ολυμπιακός. Ή μήπως όχι; Πολλές φορές δεν είναι αυτή καθαυτή η ήττα, αλλά ο τρόπος που έρχεται, ειδικά όταν όλα μοιάζουν με την προηγούμενη φορά.

.Διότι όσα είπε ο Γιώργος Μπαρτζώκας μετά το ματς (“όταν περάσαμε με διαφορά 10 πόντων δεν είχαμε υπομονή, δεν μοιράσαμε την μπάλα και οι αντίπαλοί μας πήραν μεγάλα σουτ, στα οποία ευστόχησαν) ισχύουν σχεδόν με καρμπόν και στις άλλες τρεις ήττες που έχει κάνει φέτος η ομάδα του.

Πράγματι, πρώτα ο Μπομπουά (άλυτο πρόβλημα σχεδόν σε ολόκληρο το ματς) κι ύστερα οι Κλάιμπερν και Μίτσιτς έκαναν αυτό που έπρεπε για να ξαναβάλουν την ομάδα τους στο παιχνίδι, ήταν όμως ο Ολυμπιακός αυτός που τους έδωσε τα δικαιώματα. Όταν μένεις χωρίς καλάθι συνολικά, σχεδόν … δέκα λεπτά, τότε θα έρθουν τα αστέρια των αντιπάλων για να σε τιμωρήσουν.

Η ανάγνωση του play by play είναι ενδεικτική για το τι έγινε στην έδρα της Εφές. Πάνω που ο Ολυμπιακός είχε χτίσει διψήφια διαφορά, είδε όλα να καταρρέουν σιγά-σιγιά και να χάνει το ματς μέσα από τα χέρια του. Ιδού πως:

  • Οι τέσσερις συνεχόμενοι πόντοι του Φάλ εκτοξεύουν τη διαφορά στο +10, 6:46 πριν από το τέλος της τρίτης περιόδου, καθώς ο Ολυμπιακός προηγείται, πλέον, με 35-45. Ο Μπομπουά δεν αφήνει τη διαφορά να ξεφύγει, μειώνοντας με τρίποντο κι αμέσως μετά ο Γουόκαπ, ενώ έχει τον έλεγχο της μπάλας, πέφτει με δύναμη πάνω στον Μίτσιτς, για να εκμαιεύσει φάουλ, που σφυρίζεται (σωστά) επιθετικό. Ο Πολονάρα σκοράρει με βολές, ο Μακ Κίσικ χάνει λέι-απ και ο Ζίζιτς γράφει το 42-45. Η διαφορά, σχεδόν, εξανεμίζεται, ο Ζίζιτς βάζει μια στις δυο βολές, πριν ο Βεζένκοβ σπάσει τη σιωπή του Ολυμπιακού δίνοντας προβάδισμα +4π (43-47). Συνολικός χρόνος χωρίς σκορ, 3:29 λεπτά.
  • Ο Βεζένκοβ μπαίνει μπροστά και με δυο σερί τρίποντα, κάνει το 46-53, αλλά η διαφορά των 7 πόντων δεν κρατάει πολύ, γιατί ο Ολυμπιακός κάνει ξανά επιθετικό φάουλ (ο Σλούκας στον Τέιλορ), ο Παπανικολάου αστοχεί σε δυο τρίποντα, ο Μπομπουά με τρίποντο μειώνει στον πόντο (52-53) κι οι “ερυθρόλευκοι” για 2:24 λεπτά σιγούν ξανά στην επίθεση τους.
  • Ακόμη κι έτσι, με την συμπλήρωση τριάντα λεπτών, ο Ολυμπιακός είναι μπροστά. Η Εφές όμως έχει νιώσει ξανά δυνατή. Η αυτοπεποίθησή της ανεβαίνει στα ύψη, το σερί της μεγαλώνει σε 12-0 όταν ο Κλάιμπερν κάνει το 58-53. Ο Μπαρτζώκας ζητάει τάιμ-άουτ και στην επιστροφή των ομάδων στο παρκέ ο Σλούκας σκοράρει για τρεις (58-56), στο πρώτο καλάθι της ομάδας του, 2:49 μετά την έναρξη της τελευταίας περιόδου. Είναι όμως και η τελευταία φορά που ο Ολυμπιακός θα μείνει σε απόσταση αναπνοής. Ο Μπράιαντ και ο Μίτσιτς θα ευστοχήσουν για τρεις, οι Λαρεντζάκης και Βεζένκοβ όχι, η διαφορά θα πάει στο +8 και ουσιαστικά το ματς έχει τελειώσει. Για ακόμη ένα λεπτό και 15 δευτερόλεπτα ο Ολυμπιακός θα μείνει “άπραγος” και ο συνολικός χρόνος, χωρίς καλάθι, στο δεύτερο ημίχρονο ανεβαίνει σε 9:43 λεπτά.
  • Σχεδόν στο ένα από τα δυο δεκαλεπτα δηλαδή, ο Ολυμπιακός στο Σινάν Ερντέμ … κυνηγούσε πεταλούδες, κάνοντας τα 8 από τα 13 λάθη του, δίνοντας 8 ασίστ (έναντι 11 στο πρώτο μέρος) σε έναν αντιστρόφως ανάλογο συσχετισμό. Κάνοντας λάθη στην επίθεση, έχασε και την ισορροπία του στην άμυνα. Η Εφές στο δεύτερο μέρος είχε 16/28 σουτ (57.1%) που μεταφράζεται σε 6/11 δίποντα (54.5%) και κυρίως 10/17 τρίποντα (58.8%) που λάβωσαν ανεπανόρθωτα την άμυνα των φιλοξενουμένων…

Αδικεί την προσπάθεια του, ή του λείπουν οι λύσεις;

Είναι κρίμα για τον Ολυμπιακό να χτίζει τόσο καλά την υπεροχή του πάνω στο παρκέ και να βλέπει τους αντιπάλους του να έρχονται από πίσω, να τους ξεπερνούν και να πανηγυρίζουν στο τέλος. Αδικούν τη δική τους προσπάθεια οι “ερυθρόλευκοι”, όπως έκαναν και την Πέμπτη στην Κωνσταντινούπολη. Για 24 λεπτά ήταν απόλυτα κυρίαρχοι, η άμυνα τους είχε βραχυκυκλώσει τα πάντα γύρω από την τουρκική επίθεση.

Ξαφνικά άρχισε η σταδιακή καθίζηση, η βιασύνη, τα λάθη και ο Ολυμπιακός έπαθε ξανά τα ίδια. Προφανώς δεν είναι θέμα μεταφυσικής, ούτε οι παίκτες ξεχνάνε τον τρόπο με τον οποίο έχουν τον έλεγχο κάθε παιχνιδιού. Προφανώς παίζει και ο αντίπαλος, η Εφές έχει παίκτες τεράστιας κλάσης, γενικά είναι σε ανοδική πορεία, μετρώντας τέσσερις σερί νίκες, όμως το πρόβλημα των πρωταθλητών Ελλάδος έχει να κάνει και με τη δική τους εικόνα.

Ο Μπαρτζώκας ακολούθησε ξανά την πεπατημένη. Ροτέισον 12 παικτών στα δυο πρώτα δεκάλεπτα και οκτώ (στην ουσία εφτά, καθως ο Μπόλομποϊ έπαιξε δυόμισι λεπτά) στο δεύτερο ημίχρονο. Ο κόουτς του Ολυμπιακού θέλει να τελειώνει πάντα με τους παίκτες που θεωρεί ότι του δίνουν τις νίκες, τους εκάστοτε καλύτερους, μόνο που μοιάζει να έχει τα χέρια του ολίγον τι δεμένα.

Οι τρεις που δεν έπαιξαν καθόλου στο δεύτερο μέρος είναι ξένοι.

Κι αν ο Πίτερς είχε, ας πούμε, τη δικαιολογία του τραυματία και ο Μπλακ είναι απλά ο τρίτος σέντερ (άρα παίζει λιγότερο από τον καθένα) ο ρόλος του Κάναν ακόμη αναζητείται. Μοιάζει περισσότερο βοηθητικός, αλλά ούτε σε αυτό μπορεί ο Αμερικανός να αποδειχθεί χρήσιμος, απόδειξη τα 5:54 λεπτά που έπαιξε στο δεύτερο δεκάλεπτο, περνώντας σχεδόν απαρατήρητος με ένα κλέψιμο, ένα λάθος και ένα άστοχο εκτός ισορροπίας σουτ. Την θέση του στην πεντάδα πήρε εκ νέου ο Μακ Κίσικ, για να έχει ο Ολυμπιακός και το ένας εναντίον ενός, παρόλα αυτά η “ερυθρόλευκη” ομάδα δείχνει να μην μπορεί να αξιοποιήσει έναν παίκτη που αποκτήθηκε με τη φήμη του έξοχου σουτέρ.

Ναι, ακόμη βρισκόμαστε στην αρχή, ναι χρειάζεται υπομονή, κάποια στιγμή μπορεί να ισορροπήσει η όλη κατάσταση, ωστόσο, αυτή την στιγμή ο Ολυμπιακός δεν παίρνει το παραμικρό από τον Κάναν είτε στις νίκες, είτε στις ήττες. Δεν είναι θέμα ποιότητας ή ικανότητας του παίκτη. Κάποιες μεταγραφές δεν βγαίνουν ποτέ, γιατί ο παίκτης δεν μπορεί να κολλήσει με το υπόλοιπο παζλ.

Κάπως έτσι, ωστόσο, ο Ολυμπιακός μένει να παλεύει με τους ίδιους και τους ίδιους, περιμένοντας να είναι αλάνθαστοι και με τη συγκέντρωση τους στο εκατό τοις εκατό. Κάποιες φορές θα το πετύχουν, κάποιες άλλες όχι και θα χάσουν με το ίδιο ακριβώς σενάριο.

Το ρεκόρ του Ολυμπιακού που πήγε στο 7-4, παραμένει ικανοποιητικό για το χρονικό σημείο που βρισκόμαστε και αντικατοπτρίζει σε γενικές γραμμές μια ομάδα που συνολικά παίζει καλό μπάσκετ. Χρειάζεται, ωστόσο, να δώσει απαντήσεις στα όποια ερωτηματικά της για να κάνει τη ζωή της ακόμη καλύτερη στη συνέχεια.

Μία νίκη επί του Παναθηναϊκού -τη Δευτέρα (5/12) – θα του φτιάξει σίγουρα την ατμόσφαιρα με την Βίρτους να ακολουθεί. Δεν προλαβαίνει να κοιτάξει πίσω ο Ολυμπιακός, κάποια στιγμή όμως πρέπει να μάθει και από τα παθήματα του…

Πηγή: Sport24.gr