Όχι μόνον να το θέλεις, αλλά και να μπορείς…

Δεύτερη συνεχόμενη πολύ καλή εμφάνιση, από την ΑΕΛ και μάλιστα αυτή την φορά απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης, που μην ξεχνάμε αυτή την στιγμή είναι στην 3η θέση της Σούπερ Λιγκ. Είδαμε μια ΑΕΛ απόλυτη κυρίαρχο, απελευθερωμένη και πολύ δημιουργική στην επίθεση κάτι που αν συνεχιστεί, μόνο θετικό πρόσημο θ΄ αφήσει στην ομάδα και στον κόσμο.

Το 0 – 0 σε άλλες περιπτώσεις θα άφηνε ικανοποιημένο τον κόσμος της ομάδας, αλλά χθες πιστεύω πως όσοι βρίσκοταν στο γήπεδο, στο τέλος έφυγαν με μια πικρία που δεν κατάφερε η ΑΕΛ να πετύχει έστω ένα γκολ, παρόλο που είχε τις ευκαιρίες να πετύχει παραπάνω από ένα.

Από ότι φαίνεται τελικά οι δύο συνεχόμενες ήττες πιο καλό, έκαναν στην ομάδα παρά κακό, κάτι που έχει αποδείξει και στο γήπεδο στα δυο τελευταία παιχνίδια.

Υπάρχει όμως ένα μεγάλο πρόβλημα, το οποίο πρέπει να λυθεί σύντομα… Αναφέρομαι φυσικά στο πρόβλημα που έχει η ΑΕΛ, στο τελείωμα των φάσεων. Αυτό το λέω διότι χθες είδαμε μια ομάδα να επιτίθεται ορθολογικά και με υπομονή, είτε από τα πλάγια είτε μεσα από το κέντρο.

Δυστυχώς όμως ο Τσιμπάμπα κατά κύριο λόγο, αλλά  και ο Ζουρούδης δεν μπόρεσαν να εκμεταλλευτούν μια από τις 4 κλασσικές ευκαιρίες που τους παρουσιάστηκαν.

Απ΄ ότι φαίνεται θέληση υπάρχει αλλά, μάλλον δεν μπορούν οι επιθετικοί μας, τουλάχιστον στο εύκολο γκολ από την στιγμή που ο Κογκολέζος έχει πετύχει δύσκολα γκολ, αλλά στα εύκολα μάλλον δεν μπορεί…

Δεν εξηγείτε αλλιώς το γεγονός να βγαίνεις φάτσα με το τέρμα και να χάνεις το κοντρόλ, αυτό ούτε στο παιδικό πρωτάθλημα. Επίσης ορισμένες φορές δίνει την εντύπωση, ότι και ο ίδιος στο μυαλό του μπερδεύεται ως αναφορά το τι θέλει να κάνει.

Από την άλλη βέβαια ο Τσιμπάμπα έδειξε ότι είναι καλύτερο, να αγωνίζεται είτε σαν δεύτερος επιθετικός ή στα πλάγια μιας και έχει την ικανότητα να ταλαιπωρεί την αντίπαλη άμυνα περισσότερο απ’ ότι σαν καθαρό σέντερ φορ.

Ο Ζουρούδης από την άλλη χθες, ναι μεν είχε θετική εμφάνιση καθώς απασχολούσε τους αμυντικούς του Αστέρα καθώς πάντα έπρεπε να είναι πάνω του κάποιος, όμως έδειξε ότι με το γκολ δεν έχει καλή σχέση ειδικά σε δυο φάσεις στο δεύτερο ημίχρονο, που πήρε ασσίστ από τον Τσιμπάμπα πάρε βάλε. Και πιο συγκεκριμένα στη φάση του 83΄ έκανε ήρωα τον Μπαντή, με το άψυχο σουτ που πραγματοποίησε

Ίσως βέβαια η μεγάλη θέληση του, να πετύχει κάποιο γκολ, να είναι και αυτή που του στερεί το καθαρό μυαλό που χρειάζεται στην τελική προσπάθεια.

Τέλος ο Μιχάλης Ζιώγας αναφέρθηκε στην συνέντευξη τύπου, στην πίεση που υπάρχει στην ΑΕΛ. Θα συμφωνήσω μαζί του πως η πίεση που ασκεί ο κόσμος, ίσως και να μην κάνει καλό στην ομάδα.

Ναι όλοι θέλουμε η ΑΕΛ στο τέλος του μαραθωνίου, να ανέβει στην Σούπερ Λιγκ αλλά και να προχωρήσει στο κύπελλο, αλλά μήπως αντιμετωπίζοντας τα λάθη των παιχτών που σίγουρα θα γίνουν στα 90 λεπτά ενός αγώνα, αντί να τα γιουχάρουμε να χειροκροτάμε εμψυχώνοντας τους παίκτες; Μήπως με το χειροκρότημα οι παίχτες νιώσουν ακόμα πιο απελευθερωμένοι και δούμε ακόμα καλύτερη ΑΕΛ στον αγωνιστικό χώρο;

Επίσης ο Δημόπουλος για τα 65’ λεπτά που αγωνίστηκε, έδειξε ότι έχει όλα τα προσόντα να πάρει ακόμα και φανέλα βασικού στην ομάδα.