Σπάω το κεφάλι μου να καταλάβω τι μπάσκετ ήθελε να παίξει στην Βαρκελώνη ο Παναθηναϊκός.
Γιατί συγχωρέστε με, αλλά αυτά τα «κακή βραδιά» και τα «παιδιά ήταν ματιασμένα» , δεν τα δέχομαι.
Άλλο λοιπόν μια ομάδα να ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ μέσα στο γήπεδο και να μην της βγουν , επειδή ενδεχομένως τα ατού της βρισκόταν σε άσχημο φεγγάρι και άλλο να ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ!
Για να είμαι ειλικρινής πιο πολύ με προβληματίζει η δήλωση του Πασκουάλ , ότι για 13 λεπτά αντιδράσαμε και ότι η ομάδα ήταν μέσα στο παιχνίδι!!!
Στο διάστημα αυτό ο Ερτέλ έχει μοιράσει τις μισές από τις συνολικές ασίστ της αναμέτρησης και ο συμπατριώτης του Σεραφέν παίζει στο ζωγραφιστό με το ένα χέρι γιατί με το άλλο στέλνει μηνύματα από το κινητό.
Εκτός αν ο Πασκουάλ πίστεψε –και τώρα αδυνατεί να το παραδεχθεί- ότι οι πράσινοι θα μπορούσαν να παίξουν κόντρα-τέμπο την Μπαρτσελόνα.
Δηλαδή γρήγορο μπάσκετ αυτοί, αστραπές εμείς.
Γιατί εγώ αυτό είδα.
Την Μπαρτσελόνα να τρέχει να βρει ρυθμό με στόχο τις επιθέσεις στα 12 με 14 δευτερόλεπτα και τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί να την μιμηθεί.
Imitation’s boring, τραγουδά ο Ιggy Pop και έχει απόλυτο δίκιο, όπως αποδείχθηκε περίτρανα χθες.
Σ’ αυτό τον ρυθμό λογικό και επόμενο οι πράσινοι να σκάσουν σαν την τσιχλόφουσκα στα μούτρα του κακομαθημένου παιδιού.
Οι πράσινοι θα έμεναν στο παιχνίδι μέχρι να ζεσταθεί η Μπαρτσελόνα.
Μετά εξαντλημένοι από το αλόγιστο πάνω-κάτω θα γονάτιζαν σε μια ακρούλα να βλέπουν τους παίκτες του Αλόνσο σκοράρουν με όποιο τρόπο θέλουν.
Έτσι και έγινε με την έναρξη του δευτέρου μέρους. Στο 11-0 των Καταλανών τα κουράγια από μεριάς Παναθηναϊκού είχαν εξαντληθεί.
Μην παραβλέπουμε επίσης το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός παραμένει ευάλωτος αμυντικά στο ένας εναντίον ενός.
Κι όσο πιο γρήγορο είναι σε ρυθμό ένα παιχνίδι , τόσο περισσότερο τονίζεται αυτή του η αδυναμία.
Ο μόνος παίκτης των πρασίνων που μπορεί να παίξει γρήγορο μπάσκετ με το σώμα αλλά και με το μυαλό στο παρκέ, γιατί χρειάζεται και μυαλό, σ’ αυτό το επίπεδο, είναι ο Καλάθης.
Γιατί με αντίπαλο τον Κόροιβο ή τον Κολοσσό ή βάλτε όποια ελληνική ομάδα θέλετε, ακόμα και τον αμοντάριστο με απουσίες Ολυμπιακό, παίζοντας γρήγορα αποκλείεται να μην σου βγει και εκτός από τον Καλάθη θα ανταποκριθούν και οι υπόλοιποι.
Αλλά με ομάδες Ευρωλίγκας πρώτης γραμμής ή τις Ισπανικές δεν είναι να παίζεις με τον ρυθμό γιατί άμα σου φύγουν θα τις κυνηγάς όπως το κέρμα στην κατηφόρα φορώντας λουστρίνια.
Ο Παναθηναϊκός δέχθηκε 52 πόντους από το ζωγραφιστό. (Σεραφέν 24, Μόερμαν 16 και Οριόλα 10) αλλά δεν οφείλεται μόνο στην αδυναμία του στο «5» εκεί που ένας «πύργος ελέγχου» απουσιάζει από την ομάδα.
Σίγουρα κι αυτό παίζει ρόλο και μάλιστα σημαντικό.
Αλλά με την ταχύτητα που επέβαλε στο παιχνίδι η Μπαρτσελόνα με την σύμφωνη γνώμη των πρασίνων , ήταν αδύνατον να έχουν αναπνοές οι ψηλοί του από το συνεχές πάνω-κάτω, να μαρκάρουν στο ζωγραφιστό ακόμα κι όταν έφταναν στα μετόπισθεν χωρίς καθυστέρηση.
Για κάθε οργανωμένη άμυνα των πρασίνων είχαν προηγηθεί 4-5 κύκλοι παιχνιδιού σε ρυθμό Moto GP!
Το ίδιο ισχύει και για τα τρίποντα. Για το απελπιστικό ποσοστό των 2 στα 18 τρίποντα.
Με τι πνευμόνια να σουτάρεις όταν κινείσαι ακατάπαυστα σαν το ηλεκτρόδιο;
Δεν είδατε τον Παππά που άνετα τον συμπεριλαμβάνεις στους διασωθέντες. Σκάρτα δέκα λεπτά έπαιξε σ’ αυτό τον ρυθμό και ζήτησε αλλαγή!
Αυτό είναι το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα. Το δικό σου πιο είναι Παναθηναϊκέ;
Μετά όλοι αυτοί που κάθονται στον πάγκο είναι για την συμμετοχή στην αποστολή ή για την παρουσία στα παιχνίδια;
Γατί αν είναι ακόμα νωρίς να βγάλουμε τελικά συμπεράσματα για κάποιους παίκτες , δεν είναι καθόλου νωρίς ώστε να έχουμε κάποια θετικά στοιχεία γι’ αυτούς.
Μόνο που τα στοιχεία αυτά πρέπει να τα δούμε! Αλλιώς πώς;
Στο Παναθηναϊκό καλό είναι να προβληματιστούν τώρα που είναι ακόμα νωρίς για την ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ της ομάδας αλλά και την αγωνιστική της ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.
Γιατί το πρόγραμμα που ακολουθεί είναι βαρύ και αν δεν το πράξουν τώρα , ο προβληματισμός μετά θα είναι αν για τους πονοκεφάλους θα πρέπει να πάρουν αναλγητικά των 100 ή των 150 mg.
Όσο για τους Καταλανούς αυτό το μπάσκετ αγαπούν κι αυτό θα παίξουν.
Γι’ αυτό το λόγο εξάλλου ξόδεψαν ένα σκασμό λεφτά να φέρουν παίκτες από όλες τις μεριές του πλανήτη , ώστε να το ερμηνεύσουν σωστά.
Γρήγορες επιθέσεις , λίγο χτύπημα τις μπάλας στο παρκέ, η δεύτερη πάσα στον παίκτη κλειδί , πριν οργανωθεί η άμυνα των αντιπάλων, γρήγορα πικ εν ρόλ και πολύ ένας εναντίον ενός στο ανοιχτό γήπεδο.
Την Μπαρτσελόνα με το ριντό, την κουρτίνα τον Τόμιτς στο ζωγραφιστό και όλοι γύρω-γύρω ξεχάστε την!
Επιστρέφει στις παραδόσεις. Επιστρέφει στο μπάσκετ περασμένων δεκαετιών όσον αφορά την ταχύτητα με παίκτες αθλητικούς αλλά και άρτιους τεχνικά.
