Μετά την λήξη του παιχνιδιού ο Πασκουάλ δήλωσε ότι δεν έμεινε ικανοποιημένος από την απόδοση της ομάδας του. Δίκιο έχει. Σίγουρα το αποτέλεσμα δεν μπορεί να μην τον ευχαριστεί , αλλά όταν βλέπει την ομάδα του να κλείνει το φύλλο αγώνα με 9 ασίστ λογικό και επόμενο να προβληματίζεται. Βέβαια για τις 9 ασίστ έπαιξε ρόλο η άμυνα του Ολυμπιακού αφού με τις αλλαγές στα σκριν δεν υπήρχαν ελεύθεροι παίκτες , αλλά και πάλι τα νούμερο κρίνεται χαμηλό.
Ένας μετριότατος και κουρασμένος σωματικά και πνευματικά Παναθηναϊκός κατάφερε να κερδίσει τον Ολυμπιακό στα σημεία , στις λεπτομέρειες. Από την άλλη δεν είναι λίγο να κερδίζεις ένα ντέρμπι πρωταθλήματος -αλλά και Ευρωλίγκας- με την απόδοση σου να κυμαίνεται σε μέτρια επίπεδα.
Ο περσινός Παναθηναϊκός ενδεχομένως αυτό το ματς να το είχε χάσει. Αλλά ο φετινός σώζεται γιατί έχει βελτιωθεί σημαντικά κυρίως στον αμυντικό τομέα και όχι μόνο. Πέρσι οι πράσινοι ήταν η χαρά κάθε αντιπάλου στο ένας εναντίον ενός στην Ευρωλίγκα και αναφέρομαι στον θεσμό, γιατί ματς Ευρωλίγκας παρακολουθήσαμε στο ΟΑΚΑ!
Και αν δεν το έχουν καταλάβει μερικοί , διαβολοεβδομάδα κατ’ κάποιο τρόπο είναι κι αυτή που διανύουμε για τις ομάδες μας, αφού έχουν να δώσουν δυο παιχνίδια επιπέδου Ευρωλίγκας.
Από τις πιο χάρτινες άμυνες λοιπόν αυτή του Παναθηναϊκού στην περσινή σεζόν και γράφω μια από τις «πιο» για να μην «αδικήσω» την Μακάμπι. Ως γνωστόν όποιος παίκτης υπογράφει στην Ομάδα του Λαού, ορκίζεται να υπηρετεί την επίθεση και να μισεί την άμυνα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το χαρτόνι πλέον έχει γίνει μπετόν. Αντε να περάσεις. Πέφτουν πάνω σου κορμιά, χέρια , βοήθειες. Η ορθή αμυντική λειτουργία μεγάλωσε την αυτοπεποίθηση των παικτών με αποτέλεσμα στην επίθεση οι πράσινοι να εμφανίζονται πιο ήρεμοι, πιο συγκροτημένοι και πιο αποτελεσματικοί.
Η νηφαλιότητα , η καθαρότητα στις επιλογές και στις αποφάσεις, το γεγονός επίσης ότι η ομάδα οδηγείται ως επι το πλείστον από τον Καλάθη , βοηθά ώστε σε κάθε αναμέτρηση να εμφανίζονται περισσότεροι από δυο βασικοί πρωταγωνιστές. Χθες ο αντι-Καλάθης ήταν ο Λεκαβίτσιους! Έτοιμος , μπήκε και καθάρισε.
Ο Παναθηναϊκός φέτος περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά στηρίζεται στο σύνολο του. Άλλο στοιχείο άξιο παρατήρησης το γεγονός ότι φέτος οι Πράσινοι έχουν απλώσει το ρόστερ τους.
Ο Πασκουάλ μεθοδικά έχει καταφέρει παιχνίδι με παιχνίδι τόσο στο πρωτάθλημα , όσο και στην Ευρωλίγκα να μεγαλώνει την συμμετοχή αλλά κυρίως την παρουσία παικτών με αποτέλεσμα οι βοήθειες από τον πάγκο να αποδεικνύονται ουσιαστικές αλλά και σωτήριες. Δείτε με προσοχή τα στατιστικά του χθεσινού παιχνιδιού και θα καταλάβετε που αναφέρομαι.
Οι πράσινοι μετράνε 46 πόντους σε σύνολο 68 από τον πάγκο και οι ερυθρόλευκοι μόνο 19! Μπορεί να στερήθηκε τις υπηρεσίες του αθλητικότατου Θανάση Αντετοκούνμπο ο Παναθηναϊκός αλλά την δουλειά τους και την «ζημιά» τους την έκαναν οι Βουγιούκας και Μήτογλου!
Ο πρώτος με την παρουσία του στο ζωγραφιστό βοήθησε να ροκανίσει η ομάδα του την διαφορά και να ξεπεράσει την σαστιμάρα της στην επίθεση , ο δεύτερος λίγο στην άμυνα , λίγο στα ριμπάουντ και …λίγο με το τρίποντο που πέτυχε εκτοξεύοντας την διαφορά στους 8 πόντους (61-53) στο πιο κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης, έκαναν την διαφορά!
Αυτές οι…λεπτομέρειες σε βοηθάνε να κερδίσεις ένα παιχνίδι λεπτών ισορροπιών. Ο Σφαιρόπουλος δήλωσε ότι η ομάδα του αντέδρασε. Κι αυτός δίκιο έχει. Εστίασε βέβαια αλλού την ήττα κι σ’ αυτό έχει το δίκιο του, αλλά τα εξωαγωνιστικά τα αφήνω για μετά!
Ο Ολυμπιακός όντως αντέδρασε, γιατί κυρίως διαφοροποίησε την αμυντική του λειτουργία αλλάζοντας την τακτική του στα σκριν και στην επίθεση βάζοντας στα σκριν το 4 και όχι το 5.
Αλλά ποιος Ολυμπιακός , για να έχουμε καλό ερώτημα; Αντέδρασε κυρίως ο περιβόητος ελληνικός κορμός. Τουλάχιστον στα 4/5 γιατί ο ένας απουσίαζε. (Παπαπέτρου).
Από την «ξένη βοήθεια» ο Μακ Λίν όπως πάντα θετικός παρόλο που κάποιοι τον κατάντησαν πολύ γρήγορα κουμπαρά για φάουλ και από εκεί και πέρα κάπως πιο δραστήριος , πιο βελτιωμένος ο Ρόμπερτς. Πέραν αυτών οι υπόλοιποι αναζητούνται και δεν είναι πλέον θέμα ρόλων. Ο Στρέλνικς λιπόθυμος δεν είχε δυνάμεις ούτε σουτ να επιχειρήσει , ο Μιλουτίνοβ αλλού γι’ αλλού, ο Τόμπσον…μυστήριο και ο Γουίλτζερ σημαδεμένος σαν αδύναμος αμυντικά κρίκος !
Αν θέλουμε λοιπόν να λέμε τα πράματα με το όνομα τους έχοντας φτάσει πλέον στα μέσα της χρονιάς , έχοντας δηλαδή εικόνα ώστε να προβούμε σε ασφαλή συμπεράσματα , το κάρο θα το τραβήξουν τα ελληνόπουλα!
Όλοι μαζί!!! Από τους νεώτερους , έως τους… γεροντότερους. Καταπονημένοι, ξεκαταπονημένοι αυτοί έχουν τον πρώτο λόγο! Και όσο η βοήθεια δεν έρχεται από τις ξένες συμμαχικές δυνάμεις ή τουλάχιστον δεν έρχεται από όλους ή στον βαθμό που θα προσδοκούσαν , πάλι από όλους στον Ολυμπιακό , τότε φυσικό κι επόμενο να βγουν μπροστά τα δικά μας παιδιά.
Ο Ολυμπιακός θα έχει συνέχεια και θα βρει τα πατήματα του αν ο ελληνικός κορμός ανταποκριθεί στο ακέραιο στις απαιτήσεις καλύπτοντας τα κενά- τα όποια κενά- και των ξένων παικτών!
Ο Ολυμπιακός θα έχει συνέχεια αν ο ελληνικός κορμός αποκτήσει διάρκεια και τις απαραίτητες αντοχές για μια ολόκληρη αγωνιστική περίοδο και όχι για διαστήματα και συγχρόνως αν κάποιοι από τους ξένους συνέλθουν και ανεβάσουν αισθητά την απόδοση τους. Μέχρι τότε το μέλλον θα είναι… μάλλον!
Μέχρι τότε όμως κάποιοι από τους έλληνες οφείλουν να βάλουν στο φουλ τις μηχανές τους, να αναλάβουν πρωτοβουλίες σε άμυνα και επίθεση , να αποκτήσουν περισσότερη αυτοπεποίθηση σε άμυνα και επίθεση αλλά και προσωπικότητα στο παιχνίδι τους, επίσης σε άμυνα και επίθεση! Με λίγα λόγια οφείλουν να μεγαλώσουν μπασκετικά ακόμα περισσότερο! Πράμα που έτσι κι αλλιώς οφείλουν να κάνουν ανεξάρτητα από την συμβολή και την ποιότητα των ξένων.
Τις δυνατότητες τις έχουν, όσο για τις δυνάμεις, οφείλουν να τις βρουν , όπως είπε και ο Πασκουάλ για τους παίκτες του! Αν τώρα-πράγμα θεμιτό- κάποιοι έχουν τις ενστάσεις τους για τους ξένους για τα κριτήρια επιλογής και για το μπάτζετ , στο τέλος της χρονιάς ας ζητήσουν από την διοίκηση αναδιάρθρωση του προϋπολογισμού. Αναδιάρθρωση που θα περιλαμβάνει όμως άπαντες!
Μέχρι τότε καλό θα είναι να ηρεμήσουν, να στηρίξουν όσο μπορούν κι όσο θέλουν την προσπάθεια αφού η ομάδα βρίσκεται μέσα στους στόχους της και κυρίως να μην ονειρεύονται προσθήκες με λεφτά άλλων ούτε να χρεώνουν τις επιλογές των ξένων σε έλληνες παίκτες. Αυτό και αν δεν είναι θεμιτό!
Όσο για την διαιτησία, έχει δίκιο ο Σφαιρόπουλος να διαμαρτύρεται. Δυο φάουλ στον Μακ Λίν νωρίς-νωρίς…αναζητούνται! Όπως κι ο πάντα νηφάλιος και ψύχραιμος Πρίντεζης, ο οποίος μίλησε για βελτίωση των διαιτητών. Η διαιτησία είναι σε κακά χάλια γενικότερα και σ’αυτό έχει παίξει ρόλο η έλλειψη ανταγωνισμού στο πρωτάθλημα. Όχι τον κύριο ρόλο αλλά σημαντικό.
Να ξέρουμε πάντως κάτι όσοι, μακριά από οπαδισμούς, αγαπάμε το άθλημα. Η διαιτησία αδικεί και τις δυο ομάδες. Και τον Ολυμπιακό που διαμαρτύρεται για τα σφυρίγματα και τον Παναθηναϊκό που του κολλά το «στίγμα» του ευνοούμενου.
Καθήκον όλων των ομάδων είναι λοιπόν να διορθωθεί η κατάσταση αν υπάρχει ευθιξία και κυρίως διάθεση συνεργασίας για την επίλυση σοβαρών προβλημάτων προς όφελος του αθλήματος.
