Όταν –κατά πολλούς- είσαι ο κορυφαίος παίκτης του πλανήτη, η συμπεριφορά σου εντός και εκτός παρκέ πρέπει να γιγαντώνει ακόμα περισσότερο το μεγαλείο σου. Ο κύριος ΛεΜπρόν Τζέιμς από την περσινή σεζόν έχει αρχίσει να χάνει λίγο την μπάλα όσον αφορά την αυτοκυριαρχία του, απαιτώντας συνεχώς πράγματα που δεν έχει καμία δουλειά να ζητάει.
Αλλά ας μην τον πάρουμε από… μούτρα κατ’ ευθείαν. Θα ήταν άδικο για μια τόσο τεράστια παιχτάρα!
Τι να πρωτοπεί κάποιος για τον ηγέτη του Κλίβελαντ. Είναι ο κορυφαίος παίκτης της γενιάς του, ένας τύπος που μπορεί να κάνει τόσες διαφορετικές δουλειές μέσα στο παρκέ με επιτυχία. Ακόμα και τώρα να τελείωνε το μπάσκετ, μια θέση στο Hall of Fame ήδη θα τον περίμενε. Όμως έχει ακόμα χιλιόμετρα να γράψει το κοντέρ και να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο τον μύθο.
Παίκτες σαν αυτόν βγαίνουν μια φορά κάθε 50 χρόνια, ενώ όταν θα αποφασίσει να σταματήσει το μπάσκετ λογικά θα αξίζει να βρίσκεται ανάμεσα στους 5 κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών. Ο ΛεΜπρόν αποτελεί τεράστιο μέγεθος στο παρκέ ως αθλητής, είναι ο κορυφαίος, ο κυρίαρχος.
Όταν είσαι όμως ένας τόσο σπουδαίος αθλητής, δημιουργείς απαιτήσεις. Όχι μόνο στο παρκέ και στον καθαρά αθλητικό τομέα. Θα πρέπει η συμπεριφορά σου και ο χαρακτήρας σου να κάνουν ακόμα δυνατότερη την εικόνα σου, να γιγαντώνουν ακόμα περισσότερο τον μύθο σου. Στην περίπτωση του «Βασιλιά» όμως δεν φαίνεται να συμβαίνει αυτό. Αναφέρομαι σε αυτά που κάνει ο ΛεΜπρόν εκτός παρκέ, τα οποία όμως αφορούν το μπάσκετ, αλλά και σε κάποια περιστατικά εντός παρκέ.
Δεν μιλάω για τον ΛεΜπρόν εκτός μπάσκετ. Εκεί ο «Βασιλιάς» είναι ένα υπόδειγμα ανθρώπου που βοηθάει την κοινωνία, την γενέτειρα του και γενικότερα όποιον έχει ανάγκη, με τις φιλανθρωπίες και πολλά άλλα. Επιπλέον ποτέ δεν κρύβεται και σαν αθλητής-πρότυπο παίρνει θέση στα θέματα που απασχολούν την κοινωνία, κάτι μπορεί να κάνει με μια συγκλονιστική ανάρτηση για την εμπορία παιδιών ή με την εναντίωση του προς την πολιτική και την συμπεριφορά του Τραμπ με σκοπό να ταχθεί κατά του ρατσισμού.
Εκεί που εστιάζουμε είναι στα πεπραγμένα και στις δηλώσεις που έχει ξεκινήσει να κάνει από την αρχή της περασμένης σεζόν και συνεχίζει να κάνει φέτος, δείχνοντας ευάλωτος σε αυτόν τον τομέα.
Ο Βασιλιάς προσπαθεί να παίξει έναν πολλαπλό ρόλο στους Καβαλίερς τα τελευταία χρόνια, αφού νιώθει πως εκτός από παίκτης είναι πρόεδρος, προπονητής, GM και γενικότερα όλοι και όλα εξαρτώνται από αυτόν. Προσπαθεί να εμπλακεί σε θέματα που δεν είναι δουλεία του αθλητή και πολλές φορές με αυτά που κάνει χάνει λίγους πόντους στην εκτίμηση του κόσμου.
Η περσινή πίεση προς την διοίκηση
Πέρυσι κατά τη διάρκεια της σεζόν δεν σταμάτησε να ζητάει έναν γαμ… playmaker όπως είχε δηλώσει, επεμβαίνοντας έτσι στη δουλειά της διοίκησης και του GM της ομάδας. Μιας διοίκησης που του εκπλήρωσε όλες τις επιθυμίες από τότε που επέστρεψε στο Κλίβελαντ, φέρνοντας στην ομάδα όποιον ζήτησε με αποτέλεσμα να μην έχει την ευελιξία να κινηθεί άνετα εξαιτίας του salary cap.
Η συνεχόμενη πίεση από τον ΛεΜπρόν έφερε στο Κλίβελαντ τον Ντερόν Ουίλιαμς. Η αλήθεια είναι όμως πως δεν γίνεται να ζητάς συνεχώς, ειδικά όταν έχεις μια πολύ καλή ομάδα ικανή να χτυπήσει τον τίτλο. Οι Καβς πέρυσι είχαν στο ρόστερ τους έναν από τους 5 καλύτερους point guards του ΝΒΑ (Ίρβινγκ), έναν από τους πιο υποτιμημένους σκόρερ (Τζέι Αρ Σμιθ) έναν από τους σπουδαιότερους σουτέρ στη λίγκα (Κόρβερ), ένα ποιοτικό «4» που απειλεί τόσο μέσα όσο και μακριά από τη ρακέτα (Λοβ) και πολλούς χρήσιμους παίκτες (Φράι, Τζέφερσον, Τόμπσον, Σάμπερτ). Παρόλα αυτά ο ΛεΜπρόν δεν ήταν ευχαριστημένος με τίποτα, τη στιγμή που άλλες ομάδες δεν έχουν ούτε καν καλό βασικό point guard πόσο μάλλον αναπληρωματικό.
Και θα πουν πολύ πως τα έκανε όλα αυτά για να κοντράρει τους Ουόριορς. Όμως κάνεις παίκτης στην ιστορία (ούτε ο τεράστιος Τζόρνταν) δεν απαιτούσε συνεχώς πράγματα, βοήθεια, παίκτες. Όλοι οι υπόλοιποι σπουδαίοι παίκτες του παρελθόντος πορεύονταν με τα υλικά και τους συμπαίκτες που είχαν και δεν έκαναν συνεχώς δηλώσεις για να δείξουν πως χρειάζονται ενίσχυση. Και να το ένιωθαν, δεν το έλεγαν. Έχεις κάποια δεδομένα και με αυτά πορεύεσαι. Όταν ζητάς κάθε λίγο και λιγάκι, σημαίνει πως δεν εμπιστεύεσαι αυτά που έχεις και αυτό ταράζει έναν οργανισμό, μια ομάδα. Δημιουργεί αστάθεια και μεγάλη αμφισβήτηση την οποία αρκετοί άνθρωποι δεν αντέχουν.
Η φετινή σεζόν είναι τόσο ιδιαίτερη για τους Καβαλίερς, αφού η ομάδα χρειάζεται ηρεμία περισσότερο από κάθε άλλη σεζόν. Βλέπετε ο ΛεΜπρόν δεν έχει ακόμα πει το μεγάλο «ναι» για παραμονή στο Κλίβελαντ (θα είναι free agent το καλοκαίρι) και απ’ ότι φαίνεται δεν είναι και πολύ πιθανό πως θα το πράξει.
Παρόλα αυτά οφείλει να διατηρήσει ενωμένη την ομάδα όχι μόνο με αυτά που κάνει εντός παρκέ (εκεί τα καταφέρνει περίφημα με τις επιδόσεις του), αλλά και με τον τρόπο που φέρεται εκτός παρκέ. Είναι καθήκον του το Κλίβελαντ να παλέψει με όλες του τις δυνάμεις για τον τίτλο μακριά από εσωτερικές τριβές που… ταράζουν τον σύλλογο. Μέχρι τώρα όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Ο «Βασιλιάς» βρίσκεται σε σύγχυση και ας μπαίνουν τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι, λόγω των θετικών τελευταίων αποτελεσμάτων της ομάδας.
Η κωλοτούμπα του ΛεΜπρόν
Στις 10 Νοέμβρη είχε δηλώσει πως η ομάδα του δεν θα πρέπει να εξαρτιέται από την επιστροφή του Τόμας. Πέντε μέρες μετά άρχισε και πάλι να ζητά… δώρα από την διοίκηση, αφού τόνισε πως χρειάζεται κοντά του έναν γκαρντ που να σκοράρει. Δηλαδή δεν θες να εξαρτιέται η ομάδα από ένα γκαρντ που σκοράρει και είναι στα… πιτς και λίγες μέρες μετά ζητάς point guard που σκοράρει; Με αυτόν τον τρόπο αναιρεί τα όσα είπε και δείχνει πως δεν μπορεί να περιμένει τον Αϊζάια.
Άρα ασκεί πίεση χωρίς να το θέλει και σε άλλο έναν άνθρωπο, ο οποίος έχει περάσει πολλά την περσινή σεζόν και προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Ο Τόμας αποκτήθηκε για να είναι το Νο.2 πίσω από τον ΛεΜπρόν, αλλά η διαχείριση του κατά την περίοδο της αποθεραπείας του θα πρέπει να είναι προσεκτική και μελετημένη. Η ανυπομονησία και το άγχος του ΛεΜπρόν δεν βοηθούν.
Όταν είσαι ο κορυφαίος του πλανήτη, δεν γίνεται συνέχεια να φωνάζεις συνεχώς για βοήθεια, να θες συνεχώς και άλλες ανταλλαγές. Για άλλη μια φορά σου έκαναν το χατίρι και σου έφεραν ό,τι ζήτησες. Πήραν τον Ουέιντ και τον Ρόουζ για να σε βοηθήσουν, άσχετα αν μέχρι τώρα ο ένας δεν ανταποκρίνεται στον ρόλο του και ο άλλος σκέφτεται να σταματήσει το μπάσκετ. Η προσπάθεια έγινε όπως γίνεται πάντα από τη στιγμή που ο ΛεΜπρόν γύρισε στο Κλίβελαντ για να εκπληρώσει την υπόσχεση του και να φέρει το πρωτάθλημα στην πόλη, κάτι που τελικά κατάφερε.
Η εμμονή με τον Ντιλίκινα
Άλλο ένα θέμα όμως που… ξεσκόνισαν τα αμερικανικά Μέσα είναι η ιστορία με τον rookie των Νικς, τον Φρανκ Ντιλίκινα. Ο Βασιλίας αντί να προσπαθεί να… αγκαλιάσει κάθε νέο παίκτη που παλεύει να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα και να καθιερωθεί στο ΝΒΑ, έδειξε έλλειψη σεβασμού προς ένα ταλαντούχο παιδί.
Στις 12 Νοέμβρη δήλωσε πως οι Νικς έκαναν λάθος που διάλεξαν τον Ντιλίκινα και θα έπρεπε να επιλέξουν στο draft τον Ντένις Σμιθ. Στεγνό άδειασμα. Θα μπορούσε να ειπωθεί διαφορετικά, αλλά κάποιος μπορεί να σκεφτεί πως δεν το έκανε για να μειώσει τον πιτσιρικά Γάλλο.
Αλλά έρχεται μια μέρα μετά να συνεχίσει να παίζει με μυαλό του Ντιλίκινα. Χωρίς κανένα λόγο και αιτία, μετά από ένα κάρφωμα του στο Νικς-Καβς, πάει και κολλάει στον Γάλλο. Δεν προσπαθεί να του παίξει άμυνα, απλά τον σπρώχνει με το σώμα του δυο φορές για να μην τον αφήσει να πάει να κάνει την επαναφορά, μέχρι που αναλαμβάνει ο υπερπροστατευτικός Καντέρ. Ο Τζέιμς Θέλει να δείξει την κυριαρχία του. Όμως έτσι… βιάζει πνευματικά έναν άνθρωπο που προσπαθεί να κάνει τα πρώτα βήματα στο ΝΒΑ. Πρώτα με δηλώσεις και μετά την συμπεριφορά του σε ένα ματς.
Τα βάζει με τον πιο εύκολο στόχο, έναν rookie που δεν φταίει σε κάτι. Θες να trash talking, να παίξεις με το μυαλό κάποιου; Κάντο! Αλλά διάλεξε κάποιον στα μέτρα σου ή κάποιον εξίσου σκληρό όσο εσύ, όχι τον rookie και πολύ περισσότερο όχι τον τύπο που πριν μια μέρα αμφισβήτησες.
Και έχει μεγάλη βαρύτητα αυτό για τον Ντιλίκινα, επειδή αυτή η συμπεριφορά προέρχεται από τον κορυφαίο, τον παίκτη-φαινόμενο ΛεΜπρόν Τζέιμς.
Σεβάσου τον μύθο σου
Σε όλη την καριέρα του ο Τζέιμς ήταν εκπληκτικός με τα μαγικά που έκανε στο παρκέ. Ο τύπος έχει ακόμα χρόνια μπροστά του μέχρι την απόσυρση και ήδη έχει σπάσει πολλά ρεκόρ, ενώ ανεβαίνει σε πολλές σημαντικές λίστες της κορυφαίας λίγκας του πλανήτη.
Όμως κάποιες συμπεριφορές του, όπως τότε που κορόιδευε τον άρρωστο Νοβίτσκι στους τελικούς του 2011 δεν μας αρέσουν. Δεν ταιριάζουν με το μεγαλείο του. Επίσης όταν είσαι ο ΛεΜπρόν, ένα τέρας της φύσης, ένας από τους πιο δυνατούς αθλητές του κόσμου δεν γίνεται να σε ακουμπάνε και να εκτοξεύεσαι λες και σε χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Το flopping είναι… ντροπή για το μπάσκετ και δεν πρέπει να το κάνουν επιστήμη οι σπουδαίοι. Και εσύ ΛεΜπρόν είσαι ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ. Απίστευτη παιχτάρα, ένας άνθρωπος που πήρε από το χεράκι τους μέτριους Καβς της περασμένης δεκαετίας και τους oδήγησε σε τελικούς και ημιτελικούς της Ανατολής, αλλά και σε τελικούς του ΝΒΑ το 2007. Έχεις φτάσει στην κορυφή της λίγκας σε 3 περιπτώσεις, έχεις πάρει 3 βραβεία MVP των τελικών και 4 της regular season, ενώ έχεις αγωνιστεί σε 13 All Star Game. Μαχητής, αγωνιστής, υπεράνθρωπος, μπασκετική ιδιοφυία.
Όχι άλλα flopping, όχι άλλο κλαψούρισμα, όχι άλλα παιδιαρίσματα. Λέγεσαι ΛεΜπρόν, ένα όνομα τόσο βαρύ. Είναι υποχρέωση σου να τιμάς αυτό το όνομα και να φέρεσει σαν… ΛεΜπρόν.
