Πριν από περίπου έναν χρόνο, η Βενέτσια γιόρτασε τη συμπλήρωση 110 χρόνων από το έτος ίδρυσής της. Στα περισσότερα ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, μιας αδιάκοπης ταλαιπωρίας στις χαμηλές κατηγορίες του ιταλικού μπάσκετ. Κι όταν μια ομάδα η οποία για (περίπου) 70 χρόνια περιπλανιέται στα… τάρταρα, η αναρρίχησή της στο γκρουπ των τεσσάρων καλύτερων ομάδων της χώρας, σε συνδυασμό μάλιστα με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος αλλά κι ενός ευρωπαϊκού τίτλου, προφανώς δείχνουν ότι ζει τη δική της περίοδο της Αναγέννησης.
Για την ακρίβεια, από τα χρόνια του πολέμου και τις δύο διαδοχικές κατακτήσεις Πρωταθλημάτων (1942, 1943), έως και την επιστροφή στην κορυφή του ιταλικού μπάσκετ (2017) οι εκλάμψεις ήταν ελάχιστες. Σπουδαιότερη, η συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου Κόρατς (1981), όπου έχοντας στις τάξεις τους σπουδαίους Σπένσερ Χέιγουντ, Ντράζεν Νταλίπαγκιτς, έχασε τον τίτλο μέσα από τα χέρια της καθώς έφτασε να προηγηθεί με διαφορά έξι πόντων, 36’’ πριν το τέλος της κανονικής διάρκειας, αλλά ηττήθηκε στην παράταση από την Μπανταλόνα.
Ο Ρεκαλκάτι έδειξε τον δρόμο, ο Ντε Ραφαέλε… τον είδε
Τα χρόνια της υπομονής έλαβαν τέλος για τη Βενέτσια στην αρχή της δεκαετίας, υπό την καθοδήγηση του Αντρέα Ματσόν. Επί τεχνικής ηγεσίας του Κάρλο Ρεκαλκάτι, η ιταλική ομάδα σκαρφάλωσε στις τέσσερις καλύτερες ομάδες του Πρωταθλήματος και στα χέρια του Βάλτερ Ντε Ραφαέλε «αναγεννήθηκε» με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος το 2017, στην πρώτη χρονιά του 50χρονου τεχνικού σε ρόλο πρώτου προπονητή. Το εκπληκτικό με τον Ιταλό τεχνικό είναι ότι, αυτό που δεν κατάφερε ως παίκτης της Λιβόρνο (στους συγκλονιστικούς τελικούς του 1989 απέναντι στη Philips Milano) με τον άλλοτε συμπαίκτη του Αλμπέρτο Τονούτ, το κατάφερε με τον γιο του τελευταίου (σ. σ. Στέφανο), 28 χρόνια μετά! Κυρίως όμως, επί θητείας του η Βενέτσια παραμένει στις κορυφαίες ομάδες της Lega A, ενώ πέρυσι την οδήγησε και στην κατάκτηση του FIBA Europe Cup «χρυσώνοντας» έτσι το χάπι του «ταπεινωτικού» αποκλεισμού από τη φάση των ομίλων του BCL. Για την ακρίβεια, οι τελικοί της διοργάνωσης εξελίχθηκαν σε ιταλικό εμφύλιο και η Βενέτσια επικράτησε και στα δύο παιχνίδια της Αβελίνο.
Κράτησε τον κορμό, πρόσθεσε ποιότητα
Στα περσινά playoffs του ιταλικού Πρωταθλήματος, η Βενέτσια αποκλείστηκε από την Τρέντο στην ημιτελική φάση και αποφασίστηκε πλάνο… μερικών αλλαγών. Ο βασικός κορμός δεν άλλαξε και οι προσθαφαιρέσεις μάλλον ανέβασαν το επίπεδο ποιότητας. Ο Αμερικανός Μαρκίζ Χέινς (σ. σ. προ διετίας πέρασε από τον Παναθηναϊκό) διατηρεί τον τίτλο του καθοδηγητή με τα… καλά και τα άσχημά του. Δίπλα του θα έχει τον συμπατριώτη του Τζούλιαν Στόουν ο οποίος μάλλον αποτελεί το μεγαλύτερο στοίχημα του Ντε Ραφαέλε. Θα φορέσει τη φανέλα της ομάδας για 3η διαφορετική φορά με την ιδιαιτερότητα ότι το καλοκαίρι υπέγραψε διετές συμβόλαιο. Στις δύο προηγούμενες απόπειρες δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία αλλά από το καλοκαίρι του 2015 μέχρι και σήμερα μεσολάβησε η παρουσία του στη Γκαζιαντέπ, στην G League και πέρυσι στους Charlotte Hornets. Αν και διανύει το 29οέτος της ηλικίας του, δεν έχει δοκιμαστεί σε βασικό ρόλο και μένει να φανεί αν θα ταιριάξει περισσότερο στη θέση «1» όπου έπαιξε πέρυσι. Τρίτος και μάλλον ο μοναδικός αυθεντικός point guard είναι ο Αντρέα Ντε Νικολάο.
Ο Μπράμος και οι άλλοι
Στην 4η χρονιά του στην ομάδα, ο Μάικ Μπράμος διατηρεί τον ρόλο του βασικού σούτινγκ γκαρντ με την προσθήκη του Τόμας Κίζλικ ο οποίος προέρχεται από εξαιρετική σεζόν (στη Legadue) με τη φανέλα της Σιένα, ενώ είναι και διεθνής. Σταθερό ρόλο έχει και ο Στέφανο Τονούτ. Βασικός φόργουορντ είναι ο 32χρονος Ντερόν Ουάσινγκτον ο οποίος αγωνίζεται στο ιταλικό Πρωτάθλημα την τελευταία τρία, ενώ την περσινή σεζόν στην Τορίνο είχε 9.5 πόντους κατά μέσο όρο. Παίκτης με πολλές παραστάσεις μέσα από την πολυετή θητεία του στην Αρμάνι Μιλάνο, ο Μπρούνο Τσερέλα αποτελεί αξιόπιστη λύσεις στις θέσεις 2-3. Ωστόσο, η δύναμη της Βενέτσια βρίσκεται κάτω από τα καλάθια.
Ανέβηκε επίπεδο με Βίντμαρ
Πριν από περίπου μία εβδομάδα, η Βενέτσια προχώρησε σε μια σπουδαία κίνηση με την απόκτηση του 31χρονου Σλοβένου σέντερ, Γκάσπερ Βίντμαρ ο οποίος την περσινή σεζόν συμπεριλήφθηκε στη δεύτερη καλύτερη πεντάδα του BCL. Έπειτα από δύο χρόνια στην τουρκική Μπάνβιτ, ο Βίντμαρ είναι δεδομένο ότι θα προσφέρει δύναμη και inside game στη Βενέτσια καθώς διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους υπόλοιπους ψηλούς. Ο κοινός παρονομαστής με τον Μίτσελ Γουάτ είναι η ικανότητα και των δύο στο pick n’ roll παιχνίδι με τη διαφορά ότι ο Βίντμαρ βασίζεται στον όγκο του και ο Αμερικανός στην αθλητικότητά του. Τρίτος ψηλός είναι ο Καμερουνέζος (με ιταλικό διαβατήριο) Πολ Μπιλίνγκα, ένας undersize center ο οποίος στηρίζεται στη σωματική δύναμή του αλλά και στην ταχύτητα έναντι κάθε αντίπαλου σέντερ.
Στη θέση «4», δεσπόζει η παρουσία του Όστιν Ντέι. Ο Αμερικανός (Νο15 στο ντραφτ 2009) είναι στη Βενετία από τα μέσα της περσινής σεζόν, έχει παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο (ΝΒΑ και Euroleague) και το πλεονέκτημά του είναι το ύψος του. Με 2.11μ. έχει την ικανότητα να παίξει post παιχνίδι, πέρυσι (με τη φανέλα της Βενέτσια) σούταρε με ποσοστό 50% στο τρίποντο και είχε 12.7 πόντους ανά αγώνα. Παίκτης ίδιας… κοπιάς είναι και ο Βαλέριο Ματσόλα ο οποίος μεταγράφηκε φέτος από την Τορίνο, δεν συνηθίζει να πατάει ρακέτα και παίζει με πρόσωπο στο καλάθι.
