Ο πρώτος αγώνας του Ολυμπιακού στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ, με την Μπέτις στο Καραϊσκάκη, πλησιάζει…επικίνδυνα. Μόλις 10 ημέρες απέμειναν!
Και νομίζω ότι είναι μία κατάλληλη στιγμή για να αξιολογηθεί σωστά το τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι των «ερυθρόλευκων», με την Μπέρνλι στην Αγγλία. Ήταν το μακράν χειρότερο τους στα προκριματικά και πρέπει κι αυτό να ληφθεί υπόψιν, όπως και τα τρία προηγούμενα καλά παιχνίδια τους, με την υποσημείωση ότι και στο α΄ ημίχρονο του α΄ αγώνα με την Μπέρνλι δεν ήταν καλοί.
Κατ΄ αρχάς, να δεχθούμε ότι ήταν ένα ιδιόμορφο ματς, από αυτά που δύσκολα θα βρει πάλι μπροστά του ο Ολυμπιακός. Γιατί η Μπέρνλι παίζει ένα εντελώς ιδιαίτερο ποδόσφαιρο, που ειδικά στο γήπεδο της μόνο εύκολο δεν είναι να το αντιμετωπίσεις, με την μπάλα να φεύγει απευθείας από τον γκολκίπερ και να φτάνει στους δύο σέντερ φορ, για να δώσουν τα δύο «ντερέκια» τις μάχες στον αέρα. Δεν είναι τόσο απλό να διώχνεις συνέχεια αυτά τα γεμίσματα, όταν έχεις να κάνεις με ψηλά, δυναμικά κορμιά, που «τρέφονται» από τέτοιου είδους πόλεμο μέσα στο παιχνίδι.
Αλλά από εκεί και πέρα, πρέπει να (παρα)δεχθούμε και κάτι άλλο, ότι ο Ολυμπιακός έφαγε εν τέλει πολλές φάσεις. Έγιναν και ατομικά και ομαδικά αρκετά έως πολλά λάθη, με συνέπεια η ισοπαλία (1-1) να είναι ξεκάθαρα κολακευτικό αποτέλεσμα.
Μεγάλο πρόβλημα εμφανίστηκε στις στημένες φάσεις, όπου οι Άγγλοι έκαναν έξι φάσεις για γκολ! Ο Ολυμπιακός ήταν τυχερός που έγινε γκολ μόνο η τελευταία, στο 85’, αλλά να απειλείσαι σε ένα 90λεπτο έξι φορές από κόρνερ και φάουλ είναι too much…
Κι εδώ υπάρχει μία φάση, όπου το πρόβλημα δεν ήταν στον αέρα. Στο 55’, υπάρχει μία εκτέλεση φάουλ κάθετα, με Άγγλο παίκτη να βγαίνει εντελώς μόνος απέναντι στον Γιαννιώτη, την στιγμή που έξι (!!!) παίκτες του Ολυμπιακού ήταν μαζεμένοι στο ίδιο σημείο, αφήνοντας αμαρκάριστο τον αντίπαλο. Νομίζω εδώ ότι τουλάχιστον ο Μπουχαλάκης έπρεπε να είχε τα μάτια του δεκατέσσερα. Και πάλι καλά που ο Ομάρ στο τέλος επενέβη αποφασιστικά.
Υπήρξε θέμα γενικότερης αμυντικής συμπεριφοράς. Μόλις στα πρώτα 22 δευτερόλεπτα οι Άγγλοι μπούκαραν από αριστερά κι έβγαλαν σέντρα για φάση, με τον Ποντένσε απλά να…βλέπει αντί να πάει να βοηθήσει τον Τσιμίκα μαρκάροντας…Αντίθετα, ο Γκερέρο όταν χρειάστηκε σε ένα κόρνερ είχε σωτήρια επέμβαση.
Τα προσωπικά λάθη ήταν πολλά. Δύο ευκαιρίες της Μπέρνλι ήταν από ισάριθμα λάθη του Μπουχαλάκη. Άλλη μία επειδή έχασε εύκολα την μπάλα ο Ομάρ. Άλλες δύο από λάθος ενέργειες του Μιράντα κι άλλη μία από λάθος υπολογισμό του όταν πήγε να παίξει το οφσάϊντ. Κάποια στιγμή ο Τσιμίκας γλίστρησε υπερβολικά εύκολα μέσα στην περιοχή κι ευτυχώς που σηκώθηκε αμέσως και το διόρθωσε γιατί μάλλον εύκολα θα γίνονταν το 0-1 στο 61’. Λίγο μετά ο νεαρός μπακ έκανε φάουλ χωρίς λόγο και πήρε και κάρτα.
Όμως και συνολικά κάποια πράγματα δεν λειτούργησαν. Στην πρώτη φάση των Άγγλων στο β΄ ημίχρονο δεν μάρκαραν καθόλου καλά οι δύο στόπερ, κι ο Βούκοβιτς κι ο Μιράντα. Επιπλέον και οι δύο στη φάση του δοκαριού της Μπέρνλι δεν ενήργησαν σωστά. Διότι και ο Βούκοβιτς μάρκαρε από μακριά τον παίκτη που έκανε την πάσα προς τα πίσω και ο Μιράντα μάρκαρε επίσης από μακριά τον παίκτη που σούταρε. Ο δε Πορτογάλος και σε άλλη μία φάση έχασε τον έλεγχο σε μία ψηλή μπαλιά, ενώ και άλλη πάσα του ήταν λανθασμένη. Όπως κι ο Βούκοβιτς στη φάση της ισοφάρισης των Άγγλων έχασε κατά κράτος την μονομαχία στον αέρα.
Προσέξτε, επειδή καταγράφω εδώ τα λάθη, δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν έκαναν και πολλά καλά πράγματα μέσα στο παιχνίδι. Ειδικά ο Βούκοβιτς, ο Τσιμίκας κι ο Ομάρ έβγαλαν πολλές καλές άμυνες. Κι ο Μιράντα, που γενικά έβγαλε ερωτηματικά με την εμφάνιση του, είχε ορισμένες πολύ καλές επεμβάσεις. Ο Μπουχαλάκης είχε καλές στιγμές. Κι ο Λάζαρος, που σε εκείνο το ματς δεν τράβηξε, το πάλεψε πολύ. Τον είδες να κάνει και τάκλιν και πάσες. Όμως, αυτό δεν αναιρεί το τελικό συμπέρασμα, ότι δηλαδή έγιναν από πολλούς, πολλά λάθη, εξ ου και έφαγε η ομάδα πολλές φάσεις.
Κι ο Γιαννιώτης, αυτός για πρώτη φορά, είχε μία εικόνα με τόσα λάθη. Είχε αρκετές καλές στιγμές, έκανε την απόκρουση του αγώνα στο φαρμακερό μακρινό σουτ, βγήκε και καθάρισε μπάλες ψηλά, ακόμη και στη φάση του γκολ πήγε να διώξει και να το σώσει, αλλά έχει στο παθητικό του τέσσερις εξόδους λάθος. Κι αν η πρώτη ήταν σε δύσκολη φάση, όπου ίσως και μόνο που βγήκε δυσκόλεψε τον αντίπαλο φορ στην στόχευση για το γκολ κι ακόμη και μία δεύτερη είχε μεγάλο βαθμό δυσκολίας, εκεί προς το τέλος του ματς το «έχασε» σε δύο-τρεις πολύ χαρακτηριστικές περιπτώσεις βρίσκοντας αέρα.
Έχω την αίσθηση ότι ήταν τέτοια η πίεση των Άγγλων από κάποια στιγμή και μετά που «οδήγησε» και τον γκολκίπερ του Ολυμπιακού σε λάθη-γιατί π.χ. μπορούσες να προσέξεις και ένα κακό διώξιμο της μπάλας (βολέ) με τα πόδια. Νομίζω, πάντως, ότι αν ο Γιαννιώτης δουλέψει πάνω στα λάθη του σε αυτό το ματς, θα βγει πολύ ωφελημένος στη συνέχεια. Κι είναι μεγάλη δουλειά για τον γκολκίπερ να παίρνει η ομάδα την πρόκριση, έχοντας κάνει ο ίδιος λάθη, γιατί ακριβώς μπορεί με μεγαλύτερη ηρεμία να τα φτιάξει.
Αυτή δε είναι γενικότερα η ουσία: να πάρει όλη η ομάδα το μάθημα της από ένα κακό της, ειδικά αμυντικά, παιχνίδι, που δεν της στοίχισε. Γιατί στη φάση των ομίλων, με την Μίλαν και την Μπέτις, ανάλογο παιχνίδι μαθηματικά θα φέρει ήττα, ίσως και βαριά…
Η ομάδα πρέπει κατά την γνώμη μου να κρατήσει από αυτό το ματς πρώτον ότι όταν έβαλε κάτω την μπάλα έγινε πολύ επικίνδυνη μπροστά με Φορτούνη και Ποντένσε, άρα έχει την ποιότητα να δημιουργήσει φάσεις ακόμη και σε έδρες δύσκολες όπως μέσα στην Αγγλία και δεύτερον κάποια στιγμιότυπα προς το τέλος του ματς, με τον Βούκοβιτς και τον Τοροσίδη να κάνουν τάκλιν σαν καμικάζι για να μην γίνει το 2-1 υπέρ της Μπέρνλι και τον Λάζαρο στο 94’ να κόβει σε κόρνερ σαν τον καλύτερο δεξί μπακ.
Μην έχουμε καμία αμφιβολία: τα παιχνίδια με Μπέτις και Μίλαν θα είναι 100% πιο δύσκολα από εκείνα με τους Άγγλους. Άρα κι ο Ολυμπιακός πρέπει να εμφανιστεί καλύτερος, αν θέλει να επιβιώσει στη μάχη του ομίλου.
