Τον λαό του ΑΡΗ στο μπάσκετ τον λες και απαιτητικό. Με το δίκιο του! Έχει δει μεγαλεία! Πώς να το κάνουμε! Δεν υπάρχει άλλη ομάδα έξω από τα σθεναρά τείχη της Μητρόπολης να μετρά 21 τίτλους σε Ελλάδα και εξωτερικό!
Τον λες γκρινιάρη, τον λες δύστροπο, άντε να πεις ότι η συμπεριφορά του εμπεριέχει και κάποιες δόσεις μεγαλομανίας που οδηγούν σε υπερβολές! Αλλά αχάριστο δεν τον λες!
Ως εκ τούτου ο σκληρός πυρήνας των φίλων του ΑΡΗ αυτοί που χρόνια τώρα ζουν και αναπνέουν για το μπάσκετ, αποκλείεται να μην αναγνωρίζει το έργο και την προσφορά του Δημήτρη Πρίφτη!
Όχι γιατί υπήρξε ο μακροβιότερος κόουτς στον πάγκο των κιτρινόμαυρων μετά τον Γιάννη Ιωαννίδη! Δεν είναι οι αριθμοί, ακόμα και αν μιλάμε για ένα πάγκο πιο άβολο και από το κρεβάτι του φακίρη!
Αναλογιστείτε μόνο πόσοι πέρασαν και δεν άντεξαν στην πίεση και στις απαιτήσεις. Πόσοι έφυγαν τρέχοντας και ανακουφισμένοι!
Είναι αδύνατον λοιπόν να μην αναγνωρίσεις στον κόουτς Πρίφτη ότι άντεξε στα δύσκολα κι ότι κατάφερε να μεγαλώσει τον ΑΡΗ κάτω από αντίξοες συνθήκες.
Με τα χρέη να τρέχουν, τις οικονομικές δυνατότητες του συλλόγου να κυμαίνονται σε χαμηλά επίπεδα, την ομάδα να ψάχνει τα κομμάτια της , να ψάχνει την αγωνιστική της ταυτότητα, κυρίως το αγωνιστικό της κύρος και την επανάκτηση του βάρους φανέλας!
Ο ΑΡΗΣ με τον κόουτς Πρίφτη μπήκε και πάλι στο κάδρο του ανταγωνισμού , έπαιξε Ευρώπη , απόκτησε όραμα, στόχους , φιλοδοξίες!
Το γήπεδο γέμισε , η ελπίδα ζωντάνεψε, το ενδιαφέρον αναπτερώθηκε! Δεν είναι και λίγο στις μέρες μας!
Ο κόσμος έχει ένστικτο! Καταλαβαίνει! Πέρσι τέτοια περίοδο η Μπάνβιτ πρόσφερε μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα στον κόουτς κι αυτός αρνήθηκε! Δεν ήταν εύκολο. Θέλει χαρακτήρα αυτή η απόφαση! Ούτε συμβαίνει συχνά στους καιρούς που ζούμε! Το αντίθετο μάλιστα!
Ο Πρίφτης γύρισε την πλάτη σε μια δελεαστική πρόταση όχι μόνο από οικονομικής απόψεως, γιατί πίστευε στην ομάδα που έχτισε ό ίδιος , γιατί πίστεψε στο μέλλον της. Ήθελε να ολοκληρώσει το έργο του , να αναμετρηθεί με την πρόκληση της Ευρώπης!
Ο κόσμος το αντιλήφτηκε και εκτίμησε την στάση του! Τον ένοιωσε σαν δικό του άνθρωπο αν και ήταν ξενομπάτης!
Το δέσιμο είναι σαν την αγκαλιά! Θέλει δυο! Ο κόουτς όλα αυτά τα χρόνια δεν τήρησε απλά τις υποχρεώσεις που απέρρεαν από το συμβόλαιο του! Έγινε ΑΡΗΣ!
Έγινε φίλαθλος, έγινε οπαδός! Ο ήπιος χαρακτήρας τους μπορεί να μην άφησε πολλά περιθώρια στην εξωτερίκευση των συναισθημάτων του , αλλά πόνεσε την ομάδα ,όχι σύμφωνα με τον θεσμικό του ρόλο, αλλά σαν άνθρωπος βγαλμένος από τα σπλάχνα της! Ο κόσμος πήρε το μήνυμα και η αγκαλιά έγινε σφιχτή!
Αρωγός στην προσπάθεια του, ήταν σίγουρα η διοίκηση Λάσκαρη. Στην αρχή τουλάχιστον γιατί μετά η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του εκδηλώθηκε με άκομψο τρόπο! Η διοίκηση και το περιβάλλον της , ο στενός της κύκλος , πίστεψε ότι γνωρίζει το άθλημα καλύτερα από τον κόουτς.
Το ρητό: «συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες» στην συγκεκριμένη περίπτωση , ταιριάζει απόλυτα! Ας είναι….
Η διοίκηση Λάσκαρη για να είμαι δίκαιος μάζεψε στην κυριολεξία τα ασυμμάζευτα, έκλεισε τρύπες , επούλωσε πληγές χρόνων , πλήρωσε σπασμένα και ακριβά γούστα «μεγάλων Αρειανών» του παρελθόντος, που ειρήσθω εν παρόδω μακροημερεύουν ακόμα στον χώρο, ρύθμισε χρέη, έβαλε λεφτά να αποκτηθούν παίκτες ώστε η ομάδα να γίνει και πάλι ανταγωνιστική.
Την χρονιά που μας πέρασε οι προσδοκίες ξεπέρασαν το μέτρο( και σ’ αυτό έχει ευθύνη η διοίκηση) , οι επιδόσεις της ομάδας κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα , οι επιλογές από το προπονητικό τιμ δεν βγήκαν! Αλλά η ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό Κυπέλλου και στην Ευρώπη με την διαιτησία κόντρα , ο ΑΡΗΣ ξεπέρασε τα όρια του. Στο τέλος η περίοδος έκλεισε με την ομάδα να αγωνίζεται με ένα ξένο!
Αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις, λέει η παροιμία!
Όπως και να έχει η διοίκηση αποφάσισε και μάλιστα νωρίς ότι έκλεισε ο κύκλος Πρίφτη για τον ΑΡΗ! Για τον πόλεμο εκ των έσω, γιατί κι εκεί υπήρχε πόλεμος, ο τζέντλεμαν Πρίφτης δεν μίλησε ποτέ του, χρεώθηκε λάθη και αστοχίες και αποχώρησε με το κεφάλι ψηλά!
Το θέμα είναι η επόμενη μέρα. Τι γίνεται τώρα; Ποιο είναι το αύριο του ΑΡΗ; Θα μας το πει κανείς; Σκοπεύει κάποιος να μας ενημερώσει ή ότι μαθαίνουμε από τα επίκαιρα; Πώς να διακρίνεις το αύριο μέσα από το θολό και ομιχλώδες τοπίο του σήμερα;
Γιατί η διοίκηση Λάσκαρη πρόσφερε πολλά , το δίχως άλλο, αλλά δεν σημαίνει ότι είναι και στο απυρόβλητο! Να υπενθυμίσω μάλιστα ότι αυτό το απυρόβλητο η ομάδα το έχει πληρώσει στο παρελθόν πανάκριβα!!! Ο νοών νοείτω!!!
Η διοίκηση αδυνατεί να πληρώσει παραδεχόμενη τουλάχιστον την έλλειψη ρευστότητας, λόγω των προβλημάτων που ανέκυψαν με την δικαιοσύνη.
Τα χρέη των προηγούμενων χρόνων σχεδόν καλύφθηκαν (λογικά ο ΑΡΗΣ έκλεινε τα παλιά του βιβλία τον ερχόμενο Σεπτέμβρη) αλλά οι νέες οφειλές επανέφεραν το πρόβλημα στο προσκήνιο.
Μετά είναι και κάτι ακόμα! Η διοίκηση πληρώνει την αλαζονεία την οποία έχει επιδείξει στους ανθρώπους του συλλόγου, όλο αυτό το διάστημα! Αυτός είναι ο λόγος που έχει μείνει μόνη σαν την καλαμιά στον κάμπο! Γιατί όσοι ασχολούνταν τόσα χρόνια με τον σύλλογο πριν την έλευση της οικογένειας, έχοντας βάλει το κεφάλι τους στον ντορβά , βρέθηκαν στην γωνία εξορισμένοι και απομονωμένοι!
Η διοίκηση Λάσκαρη δεν εκτίμησε την προσφορά τους , δεν την σεβάστηκε ως όφειλε, χρέωσε εκ προοιμίου ιδιοτελή και εκ του πονηρού, την όποια παρουσία τους , την όποια προτεινόμενη προσφορά τους!
Την ίδια συμπεριφορά αντιμετώπισε και ο πρώην πρόεδρος-διακοσμητικός πλέον- Λευτέρης Αρβανίτης , την ίδια και πρώην παίκτες που κατά καιρούς προσπάθησαν να βρουν διαύλους επικοινωνίας με την οικογένεια-διοίκηση! Τώρα που ψάχνουν συμπαραστάτες , άντε να τους βρουν!
Μετά δεν βγαίνει κανείς να μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημα και με τρόπο ειλικρινή και υπεύθυνο! Να μάθει ο κόσμος επιτέλους το μέγεθος του προβλήματος! Σε κάθε τοποθέτηση της διοίκησης έχουμε το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού!
Υπονοούμενα για κάποιους , μπηχτές για βρώμικο πόλεμο και αντάρτικο για κάποιους άλλους, αόριστες δεσμεύσεις, αόριστες υποσχέσεις! Από ουσία τίποτα! Οι παίκτες δραπετεύουν ο ένας μετά τον άλλο, ο σχεδιασμός για την επόμενη χρονιά απουσιάζει ακόμα και από τα χαρτιά, προπονητής δεν υπάρχει!
Εκτός αν πιστεύει κάποιος αφελής ότι μετά από αυτόν τον ντόρο και την αβεβαιότητα την οποία καλλιεργεί με την στάση της η διοίκηση , θα βρεθεί μεγάλο όνομα να υπογράψει στον ΑΡΗ! Ο Πρίφτης ότι ήταν να κάνει το έκανε και με το παραπάνω! Η κωλυσιεργία στον χειρισμό της υπόθεσης του , στοίχισε στον ίδιο των απώλεια της θέσης του ομοσπονδιακού!
Το γεγονός πλέον είναι ένα και δύσκολα το αμφισβητείς! Ότι έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα γεγονότα στα μάτια του κόσμου ο κόουτς που φεύγει αποδεικνύεται πιο χρήσιμος από μια διοίκηση που μένει , αλλά αδυνατεί να ανταποκριθεί σε όλους τους τομείς των υποχρεώσεων της!
