Πολλές φορές ένας κύκλος μιας ομάδας κλείνει άδοξα, χωρίς τίτλο. Όχι γιατί δεν ήταν αρκετά άξια για να φτάσει στη Γη της Επαγγελίας, αλλά γιατί έτυχε να πέσει σε απαιτητικές εποχές και να παίξει σε τελικούς που μεσουρανούσαν τρομακτικά σύνολα με τεράστιους παίκτες.
Από το 1990 και μετά υπήρξαν πολλές ομάδες που τρέλαναν πολύ κόσμο, άγγιξαν την κορυφή, αλλά νερό δεν ήπιαν.
Το gazzetta.gr βρήκε 7 περιπτώσεις αγαπημένων ομάδων που ίσως η ιστορία να τους χρωστούσε έναν τίτλο και ζήτησε από τους αναγνώστες του να ψηφίσουν ποια άξιζε περισσότερο την κορυφή του ΝΒΑ!
”Εδώ παίζεις στην έδρα σου και με Cash Out* ” *Ισχύουν Όροι και Προυποθέσεις
Η συμμετοχή του κόσμου ήταν μεγάλη, αφού μέρος στην ψηφοφορία πήραν 4.047 άτομα. Η απάντηση του κοινού ήταν ξεκάθαρη. Οι Τζαζ του Μαλόουν και του Στόκτον που από το 1994 ως το 1998, έχασαν σε 2 τελικούς Δύσης και σε 2 τελικούς ΝΒΑ, είναι αυτοί που δικαιούταν πιο πολύ από κάθε άλλο ένα δαχτυλίδι του πρωταθλητή. Το 50% (2.020 ψήφοι) που συγκέντρωσαν δεν γίνεται να αμφισβητηθεί.
Στη δεύτερη θέση οι Θάντερ (19%, 765 ψήφοι), οι οποίοι από το 2011 ως το 2016 (οι Ουέστμπρουκ και Ντουράντ παρόντες σε όλες τις μεγάλες στιγμές) έπαιξαν σε 3 τελικούς Δύσης και έχασαν στον τελικό του ΝΒΑ το 2012 από τους Χιτ.
Για το τρίτο σκαλί του βάθρου έγινε ντέρμπι. Νικς, Σούπερσονικς, Σανς και Μπλέιζερς μονομάχησαν με την παρέα του Γιούιν που έφτασε 2 φορές στους τελικούς να είναι η νικήτρια με 306 ψήφους, ενώ Σιάτλ και Φοίνιξ είχαν από 298!
Πάμε να θυμηθούμε όλες τις ομάδες που μπήκαν στην ψηφοφορία και στο τέλος μπορείτε να δείτε αναλυτικά τα αποτελέσματα!
Mπλέιζερς 1990-92 (2 χαμένους τελικούς το 1990 και το 1992 και ένας χαμένος τελικός Δύσης το 1991)
Το Πόρτλαντ στις αρχές της δεκαετίας του 90’ έφτασε τρεις φορές κοντά στο πρωτάθλημα, αλλά δεν τα κατάφερε. Στην πρώτη περίπτωση που πήγε τελικό, υποκλίθηκε στα bad boys του Ντιτρόιτ, αφού Τόμας και Ντούμαρς σήκωσαν την κούπα. Ένα χρόνο αργότερα το stop το έβαλαν οι Λέικερς, ενώ το 1992 ήταν σειρά των Μπουλς του Τζόρνταν να στοιχειώσει τα όνειρα των Μπλέιζερς. H oμαδάρα του ηγέτη Κλάιντ Ντρέξλερ, του Τζερόμ Κέρσεϊ, του Μπακ Ουίλιαμς, του Κλιφ Ρόμπινσον και τον Ντάνι Έιντζ δεν μπόρεσε να χαρίσει έναν τίτλο στο Πόρτλαντ.
Νικς 1994,1999 (δύο χαμένοι τελικοί το 1994 και το 1999)
Στα μέσα των 90s ως το τέλος της δεκαετίας οι Νικς ήταν μόδα και πολύς κόσμος πίστευε πως το πρωτάθλημα μπορεί να έρθει στην Νέα Υόρκη και στο εκπληκτικό γήπεδο Madison Square Garden. H πρώτη ευκαιρία εμφανίστηκε το 1994, τότε που η παρέα των Γιούιν, Σταρκς, Χάρπερ, Όκλεϊ και Τσαρλς Σμιθ πέρασε στον τελικό μετά από μία από τις κλασικότερες σειρές στην ιστορία των playoffs κόντρα στους Πέισερς του Ρέτζι Μίλερ. Στον τελικό, όμως oι Ρόκετς των Ολάζουον και Κένι Σμιθ πήραν τη σειρά με 4-3 και μαζί το δαχτυλίδι. Πέντε χρόνια μετά οι Νικς ξαναφτάνουν κοντά. Δεν υπάρχει Σταρκς, ο Γιούιν έχει πατήσει τα 36 , αλλά στην ομάδα βρίσκονται οι διψασμένοι Λάρι Τζόνσον, Άλαν Χιούστον και Λατρέλ Σπρίουελ. Τελικός με Σπερς αυτή τη φορά, αλλά ξανά η Νέα Υόρκη δεν θα πανηγυρίσει!
Σούπερσονικς 1996 (χαμένος τελικός το 1996)
Οι εντυπωσιακοί Σούπερσονικς! Πως γίνεται να ξεχάσεις το εκπληκτικό δίδυμο του Γκάρι Πέιτον με τον Σον Κεμπ (ένας από τους καλύτερους ψηλούς dunkers όλων των εποχών). Το Σιάτλ τότε ευτύχησε να παίξει τελικό. Αλλά για κακή του τύχη αντίπαλος του ήταν οι Μπουλς του Τζόρνταν. Και όλοι ξέρουμε πως δεν υπάρχει τρόπος να νικήσεις τον Αir σε τελικούς. Κρίμα γιατί εκείνη η ομάδα του Κεμπ, του Πέιτον, του Χόκινς και Σρεμπφ ήταν πολύ όμορφη στο μάτι!
Τζαζ 1994-1998 (δύο χαμένοι τελικοί Δύσης και δύο χαμένοι τελικοί ΝΒΑ το 1997 και το 1998)
Είναι ένα από τα κορυφαία δίδυμα στην ιστορία. Οι τύποι αυτοί δίδαξαν το άρτιο pick n roll. Παρόλα αυτά οι κύριοι Στόκτον και Μαλόουν έμειναν άτιτλοι. Ίσως να δικαιούταν κάτι παραπάνω. Μετά την αποτυχία τους στους τελικούς της Δύσης το 1994 και το 1996, έφτασαν μια ανάσα από τον τίτλο το 1997 και ο 1998, αλλά αυτοί οι άτιμοι Μπουλς του Τζόρνταν αποδείχθηκαν ανυπέρβλητο εμπόδιο. To νικητήριο καλάθι του Τζόρνταν στο Game 6 των τελικών το 1998, χάρισε το πρωτάθλημα στους ταύρους και στην ουσία ήταν η τελευταία μεγάλη παράσταση των Μαλόουν-Στόκτον σε τελικούς ΝΒΑ.
Νετς 2003-2003 (χαμένοι τελικοί το 2002 και το 2003)
Άλλη μία λατρεμένη ομάδα που δεν τα κατάφερε. Tη πρώτη φορά (2002) οι Λέικερς τους έσβησαν τα όνειρα, ενώ ένα χρόνο μετά στους τελικούς τη θέση των λιμνανθρώπων πήραν οι Σπερς. Πόσοι από τους ανθρώπους που θα διαβάσουν το άρθρο την είχαν πάρει στα NBA LIVE 2002 και 2003. Σίγουρα πάντως ο συντάκτης του θέματος. Πέρα από την πλάκα, το Νιου Τζέρσεϊ εκείνης της εποχής ήταν η καλύτερη ομάδα της Ανατολής. Απλά δεν είχε τρόπο να τα βάλει με τον κορυφαίο της Δύσης. Αξέχαστη ομάδα αποτελούμενη από τους Κιντ, Κιτλς, Τζέφερσον, Βαν Χορν και Κένιον Μάρτιν. Ωραίες εποχές!
Θάντερ 2011-2016 (1 xαμένος τελικός το 2012 και 3 χαμένοι Δύσης το 2011 το 2014 και το 2016)
Τι θα γινόταν αν οι Ντουράντ, Ουέστμπρουκ και Χάρντεν έμεναν για πολλά χρόνια στους Θάντερ; Ποτέ δεν θα απαντηθεί αυτό το ερώτημα. Η Οκλαχόμα του 2011 άρχισε να δείχνει την ποιότητα της, αφού πήγε μέχρι τους τελικούς Δύσης, εκεί όπου έχασε από τους Μάβερικς του Νοβίτσκι. Ένα χρόνο μετά φτάνει στην καλύτερη στιγμή της. Τελικοί κόντρα στο Μαϊάμι, αλλά δεν ήταν γραφτό να έρθει ο τίτλος στην Οκλαχόμα (ήττα με 4-1). Το 2014 ο Χάρντεν έχει φύγει για Χιούστον, αλλά οι Ντουράντ, Ουέστμπρουκ και Ιμπάκα κρατάνε τις… Θερμοπύλες και οδηγούν την ομάδα στον τελικό Δύσης. Εκεί όμως χάνουν από τους Σπερς. Το έργο επαναλαμβάνεται δύο χρόνια αργότερα, αλλά με διαφορετικό θύτη. Oι Θάντερ αγγίζουν τους τελικούς, αφού προηγούνται με 3-1 στη σειρά. Αλλά οι πρωταθλητές απαντούν με 3 σερί νίκες και γράφουν ένα άδοξο τέλος μιας ομάδας που μπορούσε να πανηγυρίσει ένα δαχτυλιδάκι. Μετά από αυτό ο «KD» μετακομίζει στο Γκόλντεν Στέιτ για να πάρει τον πρώτο του τίτλο στο ΝΒΑ το 2017, όντας ο MVP των τελικών.
Σανς 2005-06, 2010 (τρεις χαμένοι τελικοί Δύσης το 2005, το 2006 και το 2010)
Αναμφίβολα μία από τις πιο fun to watch ομάδες της ιστορίας. Εκείνοι οι εκπληκτικοί ήλιοι του Μάικ Ντ’Αντόνι της διετίας 2005-06 ήταν ξεχωριστοί. Δίδυμο από άλλο πλανήτη με τους κυρίους Στιβ Νας και Αμάρε Στουντεμάιρ να σκορπούν τρόμο στους αντιπάλους τους και μαζί με τους Σον Μάριον, Κουέντιν Ρίτσαρντσον και Τζό Τζόνσον να φτάνουν σε δύο σερί τελικούς Δύσης το 2005 και το 2006. Και στους δύο χάνουν με 4-2 από Σπερς και Μάβερικς και η ελπίδα πεθαίνει. Ένα χρόνο μετά το Φοίνιξ συναντιέται στους ημιτελικούς Δύσης με το Σαν Αντόνιο και στο Game 3 γίνονται περίεργα πραγματάκια κατά των Σανς από την πλευρά των διαιτητών (Τιμ Ντόναχι) σε ένα ματς που μέχρι σήμερα υπάρχουν πολλές… σκιές! Το Φοίνιξ δεν τα παρατάει, κάνει υπομονή μέχρι το 2010, τότε που επιστρέφει σε τελικούς Δύσης. Αυτή όμως η χρονιά θα αποτελέσει το κύκνειο άσμα των φοβερών και τρομερών «ήλιων» που πλέον είχαν περάσει στα χέρια του Τζέντρι. Οι Λέικερς τους χαλάνε τα σχέδια, αφού τους πετούν εκτός τελικών με 4-2. Οι Σανς του Αμάρε, του Νας, του Ρίτσαρντσον, του Φράι και του Γκραντ Χιλ μένει και πάλι με άδεια τα χέρια.
*Aπό το αφιέρωμα λείπουν οι Κινγκς των Στογιάκοβιτς, Ντίβατς, Μπίμπι, Ουέμπερ και Τζέισον Ουίλιαμς, καθώς έφτασαν μόλις μια φορά σε τελικούς περιφέρειας και καμία σε τελικούς ΝΒΑ. Πάντως είχε πολλούς fans και εκείνη η ομάδα.
