Το γηπεδικό «μπέρδεμα» στη Super League: από το Παγκρήτιο στην Τρίπολη και η… περιπλανώμενη Κηφισιά

Η φετινή Stoiximan Super League μπαίνει στην 6η αγωνιστική της, αλλά αντί το ενδιαφέρον να περιορίζεται στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, βγαίνει συχνά… έξω από αυτές.

Γράφει ο Δημήτρης Αγραφιώτης

Ο λόγος; Το πρόβλημα καταλληλότητας πολλών αγωνιστικών χώρων και οι συνεχείς μετακινήσεις έδρας.

ΟΦΗ: από το Παγκρήτιο στην Τρίπολη

Η αρχή έγινε με το ΟΦΗ – Κηφισιά. Το ματς που θα έπρεπε να διεξαχθεί στο Παγκρήτιο Στάδιο μεταφέρθηκε στο Ηράκλειο (Γεντί Κουλέ), καθώς ο αγωνιστικός χώρος κρίθηκε ακατάλληλος. Ωστόσο, το πρόβλημα δεν διορθώθηκε και στον κρίσιμο αγώνα ΟΦΗ – Άρης, η Super League αποφάσισε οριστικά τη μεταφορά στην Τρίπολη, στο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης».

Η εικόνα του Παγκρητίου με λασπωμένο χορτάρι, ανώμαλες επιφάνειες και τμήματα που θυμίζουν περισσότερο γήπεδο… ερασιτεχνικών κατηγοριών, δείχνει το μέγεθος της αδυναμίας. Ένα στάδιο που έχει φιλοξενήσει Ολυμπιακούς Αγώνες (2004) δεν πληροί πλέον ούτε τα ελάχιστα πρότυπα μιας κορυφαίας κατηγορίας.

Κηφισιά: Η ομάδα χωρίς «σπίτι»

Αντίστοιχα, η Κηφισιά παίζει το κάθε εντός έδρας ματς… αλλού. Από το γήπεδο του Πανθεσσαλικού μέχρι το γήπεδο του Αγρινίου και τώρα στο Περιστέρι, οι «νεοφώτιστοι» δεν έχουν αποκτήσει σταθερή έδρα. Αυτό δεν είναι απλά μια ταλαιπωρία για τον κόσμο, αλλά και μια αλλοίωση της ίδιας της έννοιας «έδρας» στη Super League. Ο αντίπαλος ποτέ δεν ξέρει τι ατμόσφαιρα θα βρει, η ομάδα χάνει την οικειότητα με τον χώρο, και ο θεσμός αποκτά χαρακτηριστικά… περιπλανώμενου θιάσου.

Τα κριτήρια της Λίγκας

Κι εδώ γεννάται το εύλογο ερώτημα: με ποια κριτήρια δίνονται οι άδειες συμμετοχής;

Η Super League, τυπικά, απαιτεί από κάθε ΠΑΕ:

• Κατάλληλο αγωνιστικό χώρο με φυσικό χορτάρι σε καλή κατάσταση.

• Εγκαταστάσεις φωτισμού που πληρούν τις προδιαγραφές τηλεοπτικής κάλυψης.

• Ασφάλεια (κερκίδες, είσοδοι-έξοδοι, θύρες φιλοξενούμενων).

• Βοηθητικούς χώρους για ομάδες και διαιτητές.

Στην πράξη, όμως, η Λίγκα δείχνει να λειτουργεί με τη λογική της «εξαίρεσης». Είτε γιατί δεν θέλει να αφήσει εκτός ομάδες που έχουν κερδίσει την άνοδο στο γήπεδο, είτε γιατί δεν υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές υποδομές. Το αποτέλεσμα είναι παρατυπίες που νομιμοποιούνται: το Παγκρήτιο παίρνει προσωρινές παρατάσεις, η Κηφισιά μετακινείται συνεχώς, ενώ άλλες ομάδες καλούνται να παίζουν σε γήπεδα που δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο μιας επαγγελματικής κατηγορίας.

Το ζήτημα αξιοπιστίας

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πρακτικό. Είναι και ζήτημα αξιοπιστίας. Πώς μπορεί να θεωρείται «σοβαρό» ένα πρωτάθλημα όπου μια ομάδα δεν ξέρει σε ποιο γήπεδο θα παίξει, ή όπου οι συνθήκες του αγωνιστικού χώρου επηρεάζουν άμεσα την ισονομία;

Ο ΟΦΗ καλείται να παίξει εκτός Ηρακλείου σε «εντός έδρας» ματς με τον Άρη, ενώ η Κηφισιά δεν έχει γνωρίσει το πλεονέκτημα μιας δικής της φυσικής έδρας. Το ερώτημα που πλανάται είναι αν η Super League πρέπει να σκληρύνει τη στάση της και να επιβάλλει αυστηρούς ελέγχους, ή αν θα συνεχίσει να κάνει «εκπτώσεις» που τελικά υποβαθμίζουν το προϊόν.