Face control ή απλά «έφαγα πόρτα»
Πριν από μερικά χρόνια το φαινόμενο αυτό ήταν σε ιδιαίτερη έξαρση στη Λάρισα καθώς πολλοί επιχειρηματίες της νύχτας θέλοντας να κρατήσουν ένα επίπεδο στο μαγαζί τους δεν επέτρεπαν την είσοδο σε όσους είτε απλά δεν τους άρεσε η φάτσα τους είτε απλά ήταν αντροπαρέα και πίστευαν πως χαλάει η εικόνα του μαγαζιού…
Που κρύβεται όμως η αλήθεια και σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να ισχύει το face control;
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο καθένας έχει δικαίωμα στη διασκέδαση και μπορεί ελεύθερα να επιλέγει το νυχτερινό μαγαζί που του αρέσει… Αλλά σε κάθε περίπτωση το face control δεν αναιρεί το παραπάνω δικαίωμα.
Κατά τη γνώμη μου, κάθε νυχτερινό μαγαζί οφείλει να έχει στο προσωπικό του και ένα άτομο το οποίο θα είναι υπεύθυνο για την «πόρτα» και το οποίο θα πρέπει να ακολουθεί κάποιους κανόνες και να έχει κάποια κριτήρια.
Καταρχήν, ακολουθώντας το νόμο, ο πορτιέρης οφείλει να απαγορεύει την είσοδο στους ανήλικους. Ο συγκεκριμένος νόμος εφαρμόζεται αυστηρά σχεδόν σε όλα τα νυχτερινά μαγαζιά της Ευρώπης και θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει και στη χώρα μας. Βέβαια, επειδή και οι ανήλικοι έχουν δικαίωμα να διασκεδάζουν στα club για το λόγο αυτό διοργανώνονται και τα μαθητικά πάρτυ σχεδόν σε μηναία βάση.
Ένας ακόμα σημαντικός λόγος είναι η χωρητικότητα ενός μαγαζιού. Όταν ο πορτιέρης βλέπει ότι πλέον το μαγαζί δε μπορεί να χωρέσει παραπάνω κόσμο τότε οφείλει να είναι αυστηρός και να μην επιτρέπει την είσοδο σε κανέναν μέχρι να φύγουν κάποιοι πελάτες για να μπούνε οι επόμενοι… Είναι άκρως επικίνδυνο σε κάποιο μαγαζί να μπούνε περισσότερα άτομα από την χωρητικότητα του καθώς και όλοι οι θαμώνες στριμώχνονται με αποτέλεσμα να μη διασκεδάζουν.
Επίσης, η «πόρτα» είναι επιβεβλημένη σε όλους όσους βλέπει ο πορτιέρης ότι είναι μεθυσμένοι ή βρίσκονται υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών καθώς αυτοί είναι επίφοβοι στο να δημιουργήσουν φασαρίες μέσα στο μαγαζί.
Ένας ακόμα λόγος που μπορεί να υπάρχει η «πόρτα» είναι επειδή κάποιες συγκεκριμένες βραδιές το μαγαζί διοργανώνει events με προσκεκλημένους πελάτες οπότε στην περίπτωση αυτή οφείλει να ενημερώσει έγκαιρα τους πελάτες του ότι τη συγκεκριμένη βραδιά επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε όσους έχουν προσκλήσεις. Κάθε νυχτερινό μαγαζί είναι μια ιδιωτική επιχείρηση και έχει κάθε δικαίωμα να επιλέξει τους πελάτες που θέλει να καλέσει στις εκδηλώσεις του.
Τέλος, ένας ακόμα σημαντικός λόγος για το λεγόμενο face control είναι και το dresscode… δηλαδή το ντύσιμο των πελατών. Οφείλουν όλοι οι πελάτες όταν επιλέγουν ένα νυχτερινό μαγαζί για τη διασκέδαση τους να συμμορφώνονται μέσα σε λογικά πλαίσια και με το αντίστοιχο dresscode της πλειοψηφίας των πελατών και του προσωπικού. Δε μπορείς να πας να διασκεδάσεις με τις φόρμες σου όπως δεν πας στο γάμο ή στην εκκλησία με τις φόρμες χωρίς να στο απαγορεύει κανένας.
Αντίθετα, σε καμία περίπτωση δε μπορεί ο πορτιέρης να ρίξει «πόρτα» σε όσους απλά δεν του αρέσει η φάτσα τους ή σε κάποια αντροπαρέα επειδή θέλει να διασκεδάσει χωρίς τη συνοδεία γυναικών… Επίσης, δε θα πρέπει να γίνονται φυλετικές ή ρατσιστικές διακρίσεις και το κυριότερο είναι πως σε κάθε περίπτωση που ο πορτιέρης θα επιλέξει να ρίξει πόρτα σε κάποιον είναι να του μιλήσει ευγενικά και να του αιτιολογήσει όμορφα το λόγο για τον οποίο δεν του επιτρέπει την είσοδο στο μαγαζί αποφεύγοντας κάθε σχολιασμό και ειρωνεία.
Βέβαια, τα 2 τελευταία χρόνια με την οικονομική κρίση που έχει επηρεάσει τα πάντα είναι λογικό και τα νυχτερινά μαγαζιά στη Λάρισα να έχουν ελαττώσει σημαντικά την «πόρτα» στα μαγαζιά τους και μερικά να την έχουν εξαφανίσει κιόλας…
Ας δούμε λίγο τι γίνεται φέτος στην πόλη της Λάρισας…
Το μοναδικό club της πόλης, το Lost Avenue σχεδόν έχει καταργήσει την «πόρτα» και πολλές βραδιές μετατρέπονται σε μαθητικά πάρτυ. Σε αντίθεση βέβαια με το παρελθόν όπου πριν από 2-3 χρόνια περίπου κάθε βράδυ μπορεί να έριχνε πόρτα σε πάνω από 200 άτομα.
Το πιο πετυχημένο bar-club της πόλης τα τελευταία χρόνια, το Reina, συνήθως αναγκάζεται να ρίξει πόρτα ειδικά τις βραδιές που έχει πάρα πολύ κόσμο καθώς έχει μικρή χωρητικότητα.
Το πιο κυριλέ bar της πόλης, το Rooms, κρατάει τα πιο αυστηρά στάνταρ στην πόρτα του και ανεξάρτητα από τον κόσμο κρατάει πάντα την ποιότητά του καθώς αντικειμενικά συγκεντρώνει τον καλύτερο κόσμο της πόλης.
Το ανερχόμενο bar-club της πόλης, το Mobil, που άνοιξε πέρυσι δεν ήταν ιδιαίτερα αυστηρό στην πόρτα του καθώς επειδή ήταν πρώτη χρονιά δεν ήξερε εάν θα το επιλέξει ο κόσμος για τη νυχτερινή του διασκέδαση.
Τέλος, όσον αφορά τα Χίλια Χείλια έχει πλέον καθιερωθεί στη συνείδηση των Λαρισαίων ως το πιο κυριλέ μαγαζί της πόλης και σχεδόν όλοι οι θαμώνες ντύνονται με τον καλύτερο τρόπο όταν το επιλέξουν για τη διασκέδασή τους. Όλες οι βραδιές τους είναι από τις πιο λαμπερές και οι περισσότεροι πελάτες προσέχουν ιδιαίτερα το dresscode όταν το επισκέπτονται.
Αντίθετα, στο Buzios, τα μπουζούκια με τη μεγαλύτερη ιστορία στην πόλη μας, η λέξη dresscode είναι άγνωστη και ίσως γι αυτό το λόγο οι θαμώνες να διασκεδάζουν περισσότερο και να τιμούν ιδιαίτερα τα τραπέζια για τις χορευτικές τους δεξιότητες χωρίς να νοιάζονται για το ντύσιμο και την εμφάνισή τους.
Πηγή larisaout.gr
Επιμέλεια Γιάννης Μπατζιόλας
