Από όλες τις αναμετρήσεις αυτού του αγωνιστικού Γολγοθά που ξεκίνησε για την ΑΕΚ από την Θεσσαλία και έως το ματς που θα δώσουν οι «κιτρινόμαυροι» στο Περιστέρι με τον Ατρόμητο, αυτό με αντίπαλο την Λάρισα, ήταν και το πλέον δύσκολο. Πιο δύσκολο απ’ ότι αυτό που θα παίξει στο Φάληρο για το πρωτάθλημα η Ένωση με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας (σ.σ.: το παιχνίδι στον κάμπο) και από αυτό αργότερα που θα δώσουν οι παίκτες του Χιμένεθ στην Θεσσαλονίκη κόντρα στον ΠΑΟΚ. Είναι καλύτερη η ΑΕΛ από τους άλλους δυο που αναφέρω και διεκδικούν το πρωτάθλημα με την ΑΕΚ; Όχι βέβαια… Όμως αυτή η έκδοση ομάδας του Μανόλο είναι δομημένη για τα δύσκολα, για τα μεγάλα!
Συνιστά γκέλα το γεγονός ότι οι «κιτρινόμαυροι» δεν κατάφεραν να κερδίσουν κόντρα στην ΑΕΛ και αυτό δεν είναι κάτι διαπραγματεύσιμο. Όχι επειδή εκεί επικράτησε ο Ολυμπιακός (δεν αναφέρω τον ΠΑΟΚ διότι δεν επικράτησε αντιμετωπίζοντας τότε μια προβληματική Λάρισα), αλλά γιατί όλα παίζουν ρόλο στον μαραθώνιο που παρακολουθούμε και κυρίως γιατί υπενθυμίζω ότι για μένα αυτά τα ματς είναι που θα εξασφάλιζαν στην ΑΕΚ την επιστροφή στην κατάκτηση πρωταθλημάτων. Στα μεγάλα ματς από παλιά ήταν γενικά συνεπής σαν σύλλογος. Ακόμη και απ’ όταν επέστρεψε από την περιπέτεια της τραγωδίας των χαμηλότερων κατηγοριών η Ένωση έκανε νίκες στα ντέρμπι ακόμη και σε ματς τελικούς που έκριναν κούπα…
Η μεγαλύτερη απογοήτευση από το αποτέλεσμα της ΑΕΚ στην Λάρισα είναι πως επιβεβαιώθηκε αυτό που σημειώναμε όλο το προηγούμενο διάστημα: «μη τη φοβάσαι την ομάδα του Μανόλο στα δύσκολα, είναι δημιουργημένη για αυτά»! Δεν χρειάζεται παρά να πάρουμε μια προς μια τις γκέλες που έχουν χτυπήσει άσχημα για την ΑΕΚ προκειμένου να βγάλουμε το πλέον ασφαλές συμπέρασμα. Θαρρώ το ‘χουν ήδη καταλάβει και στην ομάδα, εννοώ στο τεχνικό τιμ, στη διοίκηση και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές.
Η πρώτη γκέλα της Ένωσης ήρθε στα Γιάννενα όπου ο ΠΑΣ του Πετράκη στην έδρα του στήθηκε πίσω από τη σέντρα και περίμενε την ΑΕΚ. Αποτέλεσμα; Λευκή ισοπαλία με τις δυο ομάδες να ‘χουν επί της ουσίας από 2-3 καλές στιγμές. Σούπα το… έργο! Έπειτα η αναμέτρηση με τον Αστέρα Τρίπολης όπου σε αυτό η ομάδα στερήθηκε πολλών σοβαρών ποδοσφαιριστών τις υπηρεσίες αλλά όπως είχε υπογραμμίσει ο τεχνικός των Αρκάδων «πήραμε ένα αποτέλεσμα παίζοντας σωστά στο να περιμένουμε την ΑΕΚ και να την ακυρώσουμε. Θα πρέπει να μάθουμε να κάνουμε και παιχνίδι όμως», είχε πει για τη μαζική άμυνα που είχε επιλέξει να επιβάλλει στο χορτάρι!
Το ίδιο… έργο με τον Ατρόμητο. Ένα παιχνίδι με ελάχιστες φάσεις απ’ τις δυο ομάδες. Η ΑΕΚ δυο σημαντικές στιγμές, η ομάδα του Περιστερίου μία και αυτή γκολ (0-1). Θα μπορούσε να είχε πάει άουτ, αλλά το 0-0 δεν θα άλλαζε και η γκέλα δεν θα είχε αποφευχθεί αφού ο τεχνικός του Ατρομήτου έβαλε την ομάδα του στημένη στο μισό γήπεδο και ακύρωσε (πάλι) το παιχνίδι της ΑΕΚ επιλέγοντας το αντιποδόσφαιρο το οποίο και τον δικαίωσε. Δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά και ο Παράσχος με τον Απόλλωνα. «Ναι, παίξαμε αντιποδόσφαιρο, το ξέρουμε» παραδέχτηκε ο Έλληνας κόουτς στο ΟΑΚΑ σε εκείνο το 0-0 όπου η ΄Ενωση δεν κατάφερε να βρει γκολ στα 11 παλικάρια που είχαν τοποθετηθεί στο μισό του γηπέδου με εντολή να μη… κουνήσουν προς το αντίπαλο μισό του αγωνιστικού χώρου.
Το ίδιο σκηνικό στην Λάρισα με την ΑΕΛ. Ο Φυντάνης έπαιξε με 4-1-4-1 και τον Ναζλίδη να πατάει στη σέντρα και όχι πιο κάτω από αυτή. Στο δεύτερο 45λεπτο οι γηπεδούχοι πήγαν να παρασυρθούν από το χώρο και την μπάλα που τους έδωσε η ΑΕΚ και να βάλουν γρήγορο ρυθμό. Έγιναν δυο υποψίες φάσεις για την Λάρισα και η Ένωση βρήκε χώρους να βγει γρήγορα (δίχως να απειλήσει τελικά) με τον τεχνικό της ΑΕΛ να φωνάζει στον γκολκίπερ του να παγώσει τον ρυθμό, να σβήσει το ματς και να το πάει στο τέμπο του πρώτου 45λεπτου που σημειώσαμε 3 (ο Θεός να τις κάνει) τελικές απ’ τις δυο ομάδες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Ένωση να μπλοκάρει και πάλι. Να μην έχει τις αγωνιστικές ιδέες να ανταποκριθεί. Και πάλι γκέλα και 0-0!
Η ΑΕΚ έχει πρόβλημα σε αυτά τα ματς και όταν ο αντίπαλος έχει τη συγκεκριμένη τακτική. Να την περιμένει. Εκεί ο Μανόλο ελπίζει και περιμένει από το σούπερ ταλέντο των… μπροστινών του. Να κάνουν τα κόλπα τους και να κρύψουν την μπάλα πότε ο Αραούχο, πότε ο Λιβάια, πότε ο Λάζαρος και πότε ο Μπακασέτας (και πιο πριν ο Μάνταλος). Αν αυτό δεν συμβεί, τότε γκέλα… Αυτό έγινε και στον κάμπο.
Αντίθετα η ΑΕΚ με ομάδες που έπρεπε και εκείνες να παίξουν ποδόσφαιρο δεν είχε πρόβλημα. Με τον Ολυμπιακό, την Μπριζ, την Ριέκα εκτός, την Αούστρια εντός και πάλι τους Κροάτες. Με την Μίλαν… Η Ένωση δεν έχασε (πλην των αγώνων με τη σούπερ ΤΣΣΚΑ Μόσχας) κανένα άλλο μεγάλο παιχνίδι εντός και εκτός συνόρων. Γιατί πρόκειται για μια ομάδα που δύσκολα της δημιουργείς δύσκολες καταστάσεις στην άμυνά της και το ίδιο δύσκολα της βάζεις γκολ, βασικά την απειλείς και έπειτα αν σκοράρεις θα ‘χεις ματώσει, ή θα έχει επιτευχθεί ένα υπέροχο -ατομικής ποιότητας και μοναδικού ταλέντου- γκολ σε βάρος της ΑΕΚ.
Η ΑΕΚ επιβεβαιώθηκε απόλυτα πλέον ότι έχει ένα σημαντικό πρόβλημα στις ομάδες που την παίζουν… ταμπούρι. Αν δεν βρει τη λύση μέσα απ’ την ποιότητα των ”μπροστινών” της, τότε μοιάζει να στερείται ιδεών στο υπόλοιπο κομμάτι της δημιουργίας και της προσπάθειας επιθετικής ανάπτυξης και σωστής λειτουργίας. Δεν χρειάζεται να είναι δα και κανείς… προφέσορας του ποδοσφαίρου για να το καταλάβει. Προκύπτει από όσα σας προανέφερα και έχουμε δει να της συμβαίνουν τη χρονιά που διανύουμε. Άλυτο πρόβλημα για την ΑΕΚ το ταμπούρι και το αντιποδόσφαιρο…
Αντίθετα στα υπόλοιπα ματς κάνει αυτό που πρέπει. Δεν είναι τυχαίο πως η ομάδα του Μανόλο έχει να γνωρίσει την ήττα από τον Οκτώβριο και συνεχίζει αήττητη σε 17 αναμετρήσεις για όλες τις διοργανώσεις. Κάτι σημαίνει αυτό και δεν είναι λίγο… Όμως μπορεί στο τέλος να μη φτάσει, να μην της είναι αρκετό!
Υγ: Μετά τέτοιες γκέλες είναι σημαντικό πολύ (για την κάθε ομάδα) να ακολουθεί ματς. Κι αν αυτό είναι στο Φάληρο με τον Ολυμπιακό ακόμη καλύτερα για τους ποδοσφαιριστές (στη περίπτωσή μας) της ΑΕΚ αφού δεν έχουν την πολυτέλεια να μείνουν στη… στραβή και να μην εστιάσουν στο ντέρμπι. Σημαντικό ματς αυτό που έρχεται για το Κύπελλο για την Ένωση και για προάγγελος για όσα θα δούμε στο παιχνίδι πρωταθλήματος. Βέβαια διαφορετικά παιχνίδια που διαφορετικά θα τα προσεγγίσουν οι προπονητές έχοντας στόχο όμως πάντα το ίδιο αποτέλεσμα.
Υγ2: Για μένα υπάρχει πέναλτι και φαίνεται ξεκάθαρα στο ριπλέι και στις φωτογραφίες πάνω στον Λιβάια και ταυτόχρονα ακόμη μεγαλύτερο λάθος συνιστά η υπόδειξη οφσάιντ του ίδιου ποδοσφαιριστή απ’ τον βοηθό του Θεσσαλού Σκουλα που ήταν ο ρέφερι. Επίσης ακόμη μεγαλύτερα ήταν τα λάθη του διαιτητή στον πειθαρχικό έλεγχο. Όμως είναι λάθη τα άτιμα απλά… Όχι με σκοπό! Τουλάχιστον έτσι μου μοιάζουν. Θα μπορούσε να τα πάρει αυτά τα σφυρίγματα η ΑΕΚ και να μην έλεγε κανείς τίποτα… Όμως ακόμη κι αυτό να γινόταν δεν θα άλλαζε τη συνολική εικόνα της ομάδας απέναντι στο ταμπούρι του αντιπάλου. Και η συνολική εικόνα ήταν κακή για την Ένωση. Θα πει κανείς ότι το σφύριγμα δεν έχει να κάνει με την κακή απόδοση μιας ομάδας αφού αν γίνουν παραβάσεις κανονισμών πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη τιμωρία. Ναι, ΟΚ, αλλά δεν αλλάζει και δεν λύνει το πρόβλημα…
Υγ3: Δεν πήγε ο άξονας της ΑΕΚ… Ο Μοράν δεν έβγαλε αυτό που πρέπει για να πάει σωστά προς τα μπροστά η μπάλα για την Ένωση. Ναι, περιμένεις από την ποιότητα και το ταλέντο του Αραούχο, του Λάζαρου, του Λιβάια, του Μπακασέτα, αλλά πρέπει να φτάσει και σωστά η μπάλα σ’ αυτούς στο χώρο δράσης τους για να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα. Κι αυτό χθες έγινε μια φορά απ’ τον Μοράν στον Λιβάια στην φάση που λανθασμένα υποδείχτηκε οφσάιντ ο τελευταίος. Ο Κονέ με τον Βάσκο χαφ στο πλευρό του έχει άλλον ρόλο και λιγότερο δημιουργικό (δυτυχώς).
Υγ4: Είχαμε ένα θεματάκι με τις αλλαγές αλλά υπάρχει και λογική… Βγαίνει ο Λιβάια; Όταν τον βλέπεις κιτρινισμένο και εκνευρισμένο, ναι δεν το ρισκάρεις. Όμως η είσοδος του Γιακουμάκη στο 90′ να σε βοηθήσει πόσο για τρία και κάτι ψιλά λεπτά; Δεν την κατάλαβα αυτήν την κίνηση, όπως και την είσοδο του Κλωναρίδη!
Υγ5: Ο Μπακάκης σε άμυνα των τριών ως αριστερό στόπερ ανταποκρίνεται. Σε ρόλο αριστερού μπακ το ‘χει κάνει πολλές φορές, μα όταν πρέπει να αμυνθεί η ΑΕΚ και ο αντίπαλος διαθέτει καλούς μπροστά. Σε ματς με ομάδες που παίζουν ταμπούρι θες αριστερό μπακ που έχει φουλ επιθετική συμμετοχή. Και έχεις τέτοιον: τον Λόπες!
Υγ6: Όπως γνωρίζετε τις τελευταίες μέρες η ζωή μου άλλαξε. Η γυναίκα που κάνει κάθε στιγμή μου στο κομμάτι της προσωπικής μου ζωής πιο όμορφη, η Ηρώ μου που αποτελεί πραγματικά το άλλο μου μισό και σημαίνει τα πάντα για μένα, μου χάρισε έναν γιο. Έναν μικρό Θεό… Και έτσι ξαφνικά όλα άλλαξαν. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω το συναίσθημα. Είμαι γεμάτος από αγάπη. Λιώνω όποτε τον συναντώ. Υποφέρω όσο δεν είμαι κοντά του και δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο πέρα από αυτό το πλασματάκι. Κι ακόμα το ξέρω δεν έχω δει τίποτα… Σας ευχαριστώ για τα μηνύματά σας που είχαν κι αυτά τόση αγάπη για μένα, την Ηρούλα μου και τον μπόμπιρά μας. Να σας έχει ο Θεός καλά, εσάς και όλα τα αγαπημένα σας πρόσωπα…
