«Μου αρέσουν τα όνειρα του μέλλοντος περισσότερο από την ιστορία του παρελθόντος», είχε πει ο τρίτος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τόμας Τζέφερσον.
Ο Γιώργος Γεμιστός εδώ και περίπου 1,5 μήνα ζει το δικό του ποδοσφαιρικό όνειρο, καθώς από την Ηλιούπολη και την Α΄ Αθηνών κατηγορία στην οποία αγωνίζονταν πραγματοποίησε το μεγάλο άλμα παίρνοντας μεταγραφή στη Λόβτσεν, η οποία μετέχει στην Α΄ κατηγορία του Μαυροβουνίου.
Παράλληλα έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο πρώτος Έλληνας, ο οποίος αγωνίζεται στο Μαυροβούνιο και μάλιστα σε μία ιστορική ομάδα.
Ο 22χρονος μεσοεπιθετικός στο πρώτο μισό της σεζόν κατέγραψε 20 συμμετοχές σε πρωτάθλημα και Κύπελλο σημειώνοντας 11 γκολ με τη φανέλα της Ηλιούπολης. Μάλιστα τα τελευταία πέντε χρόνια σκόραρε 49 τέρματα σε 134 ματς με τους «κυανέρυθρους».

Ο Γιώργος Γεμιστός, ο οποίος αγωνίζεται ως βασικός στη Λόβτσεν εξήγησε στο gazzetta.gr πως βρέθηκε από την Α΄ Αθηνών στη μεγάλη κατηγορία του πρωταθλήματος Μαυροβουνίου.
«Μέσω ενός γνωστού έγινε η γνωριμία και βρέθηκα στη Λόβτσεν. Με το που μου είπαν πως πρόκειται για ομάδα Α΄ κατηγορίας στο Μαυροβούνιο δεν το σκέφτηκα πολύ.
Δεν μπορούσα να μείνω ελεύθερος από την Ηλιούπολη παρά μόνο βρίσκοντας ένα παραθυράκι που σου επιτρέπει να αποχωρήσεις από τον σύλλογο εάν υπογράψεις επαγγελματικό συμβόλαιο σε ξένη ομάδα, όπως και έγινε».
Ένα video με τα κατορθώματα του Γεμιστού ήταν αρκετό για να το καλέσουν οι άνθρωποι της Λόβτσεν στο Τσέτινιε.
«Ουσιαστικά τους έστειλα ένα video για να με δουν και με κάλεσαν για να με δοκιμάσουν. Βρίσκομαι στη Λόβτσεν από τις 24 Ιανουαρίου και είμαι πολύ ευχαριστημένος. Μου παρέχουν όλα όσα συμφωνήσαμε. Είναι όλα επαγγελματικά στην ομάδα. Δεν περίμενα να είναι τόσο καλά».

Η ιστορική Λόβτσεν προσπαθεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα του Α΄ Γύρου προκειμένου να σώσει την παρτίδα και να διατηρηθεί στην μεγάλη κατηγορία.
«Η Λόβτσεν είναι η πιο ιστορική ομάδα του Μαυροβουνίου. Ιδρύθηκε το 1913 και έχει πάρει μέρος στο πρωτάθλημα της πάλαι ποτέ ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Είναι αρεστή ομάδα από όλους και εδρεύει στο Τσέτινιε. Στον πρώτο γύρο τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά, όμως προχώρησαν στην απόκτηση 8-9 παικτών και ο σύλλογος έχει αλλάξει πρόσωπο.
Σκέψου η μισή ενδεκάδα της ομάδας είναι πλέον διαφορετική. Στα τελευταία τρία παιχνίδια κάναμε δύο νίκες και φέραμε μία ισοπαλία.
Στο πρωτάθλημα μέχρι πρότινος υποβιβάζονταν τρεις, όμως επειδή θέλουν να μειώσουν τις ομάδας από 12 σε 10 φέτος θα πέσουν πέντε. Οι τρεις τελευταίοι απευθείας και οι άλλοι δύο με αγώνες μπαράζ με ομάδες από την Β΄ κατηγορία.
Εδώ υπάρχει η αισιοδοξία πως αν η ομάδα βρεθεί στις θέσεις των μπαράζ θα σωθεί γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας σε σχέση με τις ομάδες της Β΄ κατηγορίας. Υπάρχει πάντως αισιοδοξία».

Ο Έλληνας μεσοεπιθετικός κάνει λόγο στο gazzetta.gr για ένα πρωτάθλημα που βασίζεται στην ταχύτητα και την δύναμη.
«Το επίπεδο εδώ είναι πιο χαμηλό σε σχέση με την ελληνική Super League. Θα έλεγα πως το ποδόσφαιρο στο πρωτάθλημα Μαυροβουνίου είναι πιο αθλητικό, πιο physical. Βασίζεται κυρίως στη δύναμη και το τρέξιμο. Οι ομάδες είναι σχεδόν ισάξιες. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας. Για παράδειγμα στο τελευταίο ματς με την δεύτερη Μλάντοστ όπου αναδειχθήκαμε ισόπαλοι θα μπορούσαμε να έχουμε κερδίσει».
Ο Γεμιστός για σχεδόν έναν μήνα προπονούνταν με τη νέα του ομάδα προκειμένου να προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον.
«Έκανα 25 μέρες προετοιμασία για να μπω σιγά-σιγά στην ομάδα. Ασφαλώς και υπάρχει διαφορά στον τρόπο που είχα συνηθίσει να κάνω προπονήσεις. Ευτυχώς είχα χρόνο να προσαρμοστώ και όλα έγιναν ομαλά».

Ο πρώην παίκτης της Ηλιούπολης κάνει λόγο για ένα βήμα παραπάνω. Χάρη στη Λόβτσεν κατάφερε να αγωνιστεί σε επαγγελματικό επίπεδο.
«Το είδα ως μία ευκαιρία να ξεφύγω από το ερασιτεχνικό κομμάτι και να πάω σε επαγγελματικό επίπεδο. Είναι ένα βήμα παραπάνω. Επειδή δεν ήξερα τι θα συναντήσω υπέγραψα μέχρι το καλοκαίρι. Στόχος είναι να συνεχίσω στην Ελλάδα ή την Ευρώπη. Βλέποντας και κάνοντας».

Οι ιδιαιτερότητες των κανονισμών σε ότι αφορά τα ερασιτεχνικά σωματεία λίγο έλειψε να εγκλωβίσουν τον Γιώργο Γεμιστό στην Ηλιούπολη.
«Όταν πήγα στην Ηλιούπολη ήμουν 15-16 ετών και η ομάδα αγωνιζόταν στη Β’ Εθνική. Για δύο χρόνια έπαιζα στην U-20 στη Β΄ κατηγορία έχοντας στόχο να καθιερωθώ στην ανδρική ομάδα.
Η Ηλιούπολη όμως έπεσε και είχε κακό όνομα με αποτέλεσμα να εγκλωβιστώ εκεί και να μην μπορώ να φύγω. Αν η ομάδα είχε μείνει στις επαγγελματικές κατηγορίες θεωρώ πως θα μπορούσα να έχω διαφορετική πορεία».











