Έτσι δεν πάμε πουθενά!

Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα! Δυστυχώς. Μία ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Με… “γιόμες” προσπαθώντας να βρει έναν εκ των Γκούρτσα Στεφανίδη και αν. Προσφέροντας… χαρά και πανηγυρισμούς σε ένα ακόμη… “χωριό”.

Ομάδα με ιστορία, τίτλους και ρόστερ αυτή τη στιγμή ανώτερο, από τις περισσότερες ομάδες στη Γ΄Εθνική, αν όχι όλες. Και όχι μόνο αυτό αλλά τελικά “ρεζιλεύονται”, από ομάδες που η… παλιά ΑΕΛ θα τις νικούσε πριν καν μπουν στο γήπεδο. Δεν μπορώ να ξέρω τι φταίει.

Όμως εδώ και καιρό η ομάδα έχει πάρει την κάτω βόλτα. Πρόκριση με το ζόρι, ισοπαλία με το ζόρι και τώρα… ήττα! Οι παίκτες φαίνεται να έχουν χάσει την όρεξή τους. Δεν έχουν φρεσκάδα και αυτό φαίνεται από αγώνα σε αγώνα! Τα διοικητικά δίνουν και παίρνουν, οι προπονητές αλλάζονται σαν τα… πουκάμισα! Και όλα αυτά δεν είναι εικόνα μιας υγιής ομάδας. Μια υγιή ομάδα που απολαμβάναμε επί Παναγόπουλου.

Η ομάδα χρειάζεται ένα γερό σοκ! Μακάρι αυτό να ήταν η σημερινή ήττα. Αν όχι τότε οι παίκτες με τον προπονητή πρέπει να λύσουν το πρόβλημα στο αγωνιστικό κομμάτι. Άντε να δούμε πότε θα ηρεμήσει επιτέλους αυτή η ομάδα…