Έτσι, θα δούμε το ίδιο έργο…
Σήμερα στο Αρένα η ΑΕΛ έχασε την ευκαιρία να αναρυχηθεί στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα της Football league με την ήττα που γνώρισε από τον Εργοτέλη με 0 – 1. Μια ήττα που ίσως να έχει και αντίκτυπο στο τέλος της σεζόν και σε πιθανές ισοβαθμίες στην κούρσα της ανόδου. Δυστυχώς σήμερα ο κόσμος της ομάδας εξέφρασε και το παράπονο του, με έντονο τρόπο και στον προπονητή της ομάδας κ. Ζιώγα.
Πράγμα αναμενόμενο καθώς αν κάτι μας χαρακτηρίζει σαν λαό είναι η έλλειψη υπομονής και φυσικά το ότι έμεις πάντα ξέρουμε καλύτερα από τον άλλο. Δεν θέλω να εκφράσω άποψη αν τα παράπονα του κόσμου είναι δικαιολογημένα ή οχι, άλλωστε ο καθένας έχει το δικαίωμα της άποψης του. Δεν μπορώ όμως και να καταλάβω γιατί, μετά το πέρας της 11ης αγωνιστικής ο κ.Ζιωγας επιλέγει τον ίδιο τρόπο ανάπτυξης της ΑΕΛ. Αναφέρομαι βέβαια στο γνωστό σύστημα καμινάδα, δηλαδή σπάσιμο της μπάλας στα άκρα και σέντρα με στόχο το κεφάλι των επιθετικών.
Λυπάμαι που θα το πω αλλά αυτή η ανάπτυξη είχε επιτυχία την δεκαετία του 80′ όχι πια. Σε ένα πρωτάθλημα σαν της Football league έτσι δεν πρόκειται να πας πουθενά και λυπάμαι που το λέω. Ειδικά απέναντι στις κλειστές άμυνες που θα χρησμοποιήσουν οι περισσότεροι από τους αντιπάλους μας, στα εντός έδρας παιχνίδια. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο κ. Ζιώγας επιμένει τόσο πολύ σ΄ αυτό τον τρόπο παιχνιδιού ειδικά από την στιγμή, που οι περισσότερες ευκαιρίες και τα γκολ τις ομάδας, μέχρι τώρα εκτος των στημένων φάσεων, έχουν έρθει μέσα από στρωτό ποδόσφαιρο με γρήγορες εναλλαγές της μπάλας είτε από το κέντρο είτε από τα πλάγια.
Αποδίδω την επιμονή του αυτή σε έλλειψη τόλμης και ίσως και στο υπερβολικό άγχος που έχει. Τέλος στο κέντρο της ομάδας υπάρχει ο Νεμπεγλέρας, δεν γίνεται το παιχνίδι της ομάδας να μην περνάει από τα πόδια του και να αρκείται μόνο σε ανασταλτικά καθήκοντα. Ουσιαστικά κέντρο στην ΑΕΛ δεν υπάρχει, η ομάδα έχει δύο γραμμές την άμυνα και την επίθεση μεσαία γραμμή που να ανεβάζει την ομάδα στο επιθετικό κομμάτι δεν υπάρχει απλά υπάρχει μόνο για να αμύνεται. Επίσης είναι ακατανόητο από την μεριά μου, αυτό που συμβαίνει σε όλα τα β΄ ημίχρονα με την ομάδα να παίζει μονίμως κάτω από την σέντρα και αμύνεται μαζικά. Όσα γκολ έχουμε δεχτεί είναι λόγο αυτού του γεγονότος. Ειδικά σήμερα στο γκολ του, Εργοτέλη βρίσκονται μέσα στην περιοχή της ΑΕΛ σχεδόν και οι 11 ποδοσφαιριστές της ομάδας, με αποτέλεσμα ο Χάντι να σουτάρει ανενόχλητος χωρίς να υπάρχει κάποιος τριγύρω να πιέσει έστω το σουτ.
Τέλος σαφώς υπάρχει και πρόβλημα στο γκολ, αλλά αναρωτιέμαι μήπως το πρόβλημα αυτό προέρχεται από το γεγονός ότι Τσιμπάμπα και Ζεκίνια δείχνουν μια έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους…
