Ήμουν και εγώ εκεί!

Ήμουν και εγώ εκεί… στο AEL F.C ARENA μαζί με έξι χιλιάδες περίπου ακόμα κόσμο, όπου φέτος και με διακοπή δύο χρόνων θα αποτελέσει και πάλι το “σπίτι” της ΑΕΛ και το στέγαστρο στο οποίο η ομάδα της Λάρισας επιστρέφει γεμάτη όνειρα και φιλοδοξίες που δεν αγγίζουν τίποτα το λιγότερο από την άνοδο της στα σαλόνια της Super League.

Το Σάββατο θύμισε ημέρα κάτι από τα παλιά, τότε που μία ολόκληρη πόλη ζούσε και ανέπνεε στου ρυθμούς της αγαπημένης της ομάδας, τότε που μία φορά την εβδομάδα συνήθως τα μεσημέρια μας “βάφονταν” βυσσινί, τότε που στο γήπεδο παρουσιάζονταν δύο ομάδες… η αγωνιστική και η ομάδα της κερκίδας, ο κόσμος της ΑΕΛ που σε κάθε παιχνίδι αποτελούσε το δωδέκατο παίκτη της ομάδας και τον πιο πιστό της που πάντα θα βρίσκεται εκεί!

Και αυτό ακριβώς ήταν το σκηνικό που εξελίχθηκε απόψε στο Θεσσαλικό “παλατάκι”. Άπαντες εκεί μέσα συνεργάστηκαν άψογα σε μία βραδιά που εξελίχθηκε ονειρικά για την ομάδα της Λάρισας, η οποία επικράτησε με σκορ 3 – 0 της Λαμίας και ξεκίνησε ιδανικά την προσπάθεια της για άνοδο στη Super League.

Η ομάδα εξαιρώντας κάποια χρονικά διαστήματα που παρουσίαζε στασιμότητα όσον αφορά την κυκλοφορία της μπάλας, έπαιξε πολύ όμορφο ποδόσφαιρο και για πρώτη φορά μετά και από τον υποβιβασμό της στις μικρότερες κατηγορίες δημιούργησε ουσιαστικές ευκαιρίες, παίζοντας με την μπάλα κάτω.

Όλοι οι παίκτες που πήραν έστω και κάποια λεπτά συμμετοχής παρουσίασαν ότι καλύτερο μπορούσαν στον αγωνιστικό χώρο, και δεν σταμάτησαν λεπτό διεκδικώντας τη μπάλα σε κάθε φάση.

Συνεργασία, ομαδικότητα, όρεξη και πάθος ήταν τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά στο σημερινό παιχνίδι, στο οποίο η εικόνα της ομάδας έπεισε άπαντες και σκόρπισε χαμόγελα αισιοδοξίας.

Δεν ξέρω αλήθεια ποια θα είναι η εξέλιξη αυτής της ομάδας από εδώ και πέρα και αν θα υπάρξει συνέχεια τόσο στις καλές εμφανίσεις, όσο και στην αποτελεσματικήσυνεργασία μεταξύ των παικτών, αυτό που ξέρω μόνο και μου αρκεί είναι η τελευταία εικόνα που αντίκρισα με το σφύριγμα της λήξης της αναμέτρησης, εκεί που παίκτες, παράγοντες και οπαδοί άφησαν να πλανάται η αίσθηση πως σήμερα, σε αυτό το γήπεδο, ίσως και να δημιουργείται κάτι μεγάλο και εξαιρετικά ελπιδοφόρο για τη συνέχεια.

Το έβλεπες στα μάτια τους όπου και να κοιτούσες, το άκουγες στη φωνή τους, το ένιωθες στον παλμό τους… πως η ΑΕΛ πέρα από ομάδα αποτελεί ιδέα, και κάθε ιδέα έχει τη δύναμη μέσα από την έμπνευση και προπάντων το κίνητρο να επιφέρει την αλλαγή!! Το ‘χουμε;