Σε μία συζήτηση που έκανα με συνοδεία καφέ με τον Γιώργο «τον περιπτερά» τις προάλλες είχαμε καταλήξει πως είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζεις έναν αντίπαλο που προέρχεται από σερί νικών παρά από σερί ηττών.
Η κουβέντα είχε γίνει πριν να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός την Εφές η οποία προερχόταν από δύο σερί νίκες, επαναλήφθηκε (κι επιβεβαιώθηκε) πριν το ματς του Ολυμπιακού στο Μιλάνο αφού η Αρμάνι προερχόταν από συνεχόμενα θετικά αποτελέσματα.
Κι ήρθε η νίκη του Ολυμπιακού στη Βαλένθια να μας χαλάσει τη μανέστρα αφού οι Ισπανοί έφτασαν τις έξι σερί ήττες. Η νυχτερίδα είναι αυτή που πίνει το αίμα των άλλων, αλλά τα παιδιά του Πειραιά ήπιαν το αίμα της «νυχτερίδας».
Οι Πειραιώτες πέτυχαν την τέταρτη εκτός έδρας νίκη τους σε ένα παιχνίδι με μία σημαντική επιπλέον δυσκολία. Βλέπεται η παρουσία του Σπανούλη στις προπονήσεις και στην αποστολή έφερε μαζί και μία σιγουριά, μία ανακούφιση. Δεν ξέρω πότε έμαθαν οι συμπαίκτες του πως δε θα αγωνιστεί τελικά, αλλά σίγουρα δεν είναι εύκολο να το διαχειριστείς, ειδικά γνωρίζοντας πως ο Μάντζαρης βρισκόταν στην Αθήνα.
Ξαφνικά εκεί που υπήρχε στο μυαλό τους το… μαξιλαράκι της παρουσίας του αρχηγού τους, έπρεπε να μπουν σε άλλη διάσταση σκέψης.
Ε και; Ούτε η πρώτη φορά ήταν και δυστυχώς ούτε η τελευταία.
Αυτό εξάλλου είναι ένα από τα στοιχεία που κάνει ξεχωριστή τη συγκεκριμένη ομάδα. Παίζει το μπάσκετ της, μένει πιστή στο πλάνο της και «σημαδεύει» τα πλεονεκτήματα που εμφανίζονται στο παρκέ.
Αυτό έκανε (ξανά) ο Ολυμπιακός στη Βαλένθια.
Στο παρκέ ο Γκριν, ο παίκτης του τον κατέβαζε στο χαμηλό ποστ. Καλάθια και δημιουργία για έτοιμα… καλάθια λόγω της αδυναμίας του Αμερικανού να αμυνθεί στο low post.
Στο παρκέ ο Πλάις, φουλ του pick ‘n’ roll με Ρόμπερτς και Στρέλνιεκς. Ο Γερμανός δυσκολευόταν αρκετά να ακολουθήσει μακριά και όταν το έκανε η μπάλα με σωστές πάσες πήγαινε μέσα στη ρακέτα χωρίς να υπάρχει βοήθεια.
Δεν εχει βρεθεί παίκτης που να νικήσει μόνος του μία ομάδα. Οποιαδήποτε ομάδα. Πόσω δε μάλλον τον «σκληροτράχηλο» Ολυμπιακό.
Ο Σφαιρόπουλος ήξερε πως δε θα χάσει από τον Γκριν κι ας έβαζε 35 πόντους.
Ο Παπανικολάου έπαιξε εκπληκτική άμυνα πάνω του με εξαίρεση τρεις κατοχές, αλλά είναι πολύ μικρό ποσοστό. Κι ας έβαλε 26 πόντους ο Γκριν, ο «Παπ» προσπάθησε πολύ στην άμυνα. Όχι πως υστέρησε στην επίθεση βέβαια. Πραγματικά όμως με αυτόν στο παρκέ νόμιζες πως έπαιζες με παίκτη περισσότερο ο Ολυμπιακός όπως συμβαίνει στο πόλο.
Ο ΠΡΙΝΤΕΖΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ
Από τις σπάνιες περιπτώσεις που έγραψε κάτι σωστό ο Σαούλης, «Όσο δε παίζει ο αρχηγός, υπάρχει ο… αρχηγός. 12 πόντους και 14 ριμπάουντ με τα 7 να είναι επιθετικά». Η αυταπάρνηση του Πρίντεζη είναι γνωστή και δεν αμφισβητείται όπως επίσης είναι γνωστό πως όταν είναι άστοχος, θα βρει 3-4 άλλους τρόπους να βοηθήσει την ομάδα του.
Κι αν δεν καταφέρει να τη βοηθήσει, θα είμαστε ΟΛΟΙ ΣΙΓΟΥΡΟΙ πως έδωσε και την ψυχή του προσπαθώντας για αυτό.
Σε κάθε ματς….
Πάντα…
ΑΡΙΣΤΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΟΥΤΣΑΡΙΣΜΑ
Δεν υπήρχε ψεγάδι στον τρόπο που διαχειρίστηκε το παιχνίδι ο Σφαιρόπουλος. Ακόμη κι οι haters δεν μπορούν να βρουν κάτι να του καταλογίσουν. Σωστές αλλαγές, σωστά τάιμ άουτ, σωστό πλάνο και κυρίως κράτησε τους παίκτες του συγκεντρωμένους όταν πίεσε η Βαλένθια.
Το κακό πεντάλεπτο με τη Φενέρ, το κακό με την Αρμάνι, δεν εμφανίστηκε στην Ισπανία. Οι Πειραιώτες έχουν μία μανία στο τέλος να «μουδιάζουν», αλλά στη Βαλένθια έμειναν ήρεμοι και ανταποκρίθηκαν περίφημα.
Αν αυτό δεν είναι δείγμα βελτίωσης μέσα από τη δουλειά, ποιο είναι;
ΠΕΡΙ ΓΚΡΙΝ
Το παιχνίδι απέδειξε δύο πράγματα τα οποία ισχυριζόμουν από τη στιγμή της απομάκρυνσης του Γκριν από τον Πειραιά.
Πρώτον, είναι παικταράς κι αν του δώσεις ελευθερία θα έχει 20+ πόντους μέσο όρο στην Euroleague.
Δεύτερον, δεν είναι παίκτης για ομάδα που θέλει να διεκδικήσει τίτλο. Γιατί πολύ απλά σε μία τέτοια ομάδα υπάρχουν ρόλοι κα σε καμία περίπτωση δεν υπάρχουν οι προαναφερόμενες ελευθερίες τις οποίες απολαμβάνει στην ισπανική ομάδα.
ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟ 1/3 ΤΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
Ολοκληρώθηκε το 1/3 της regular season στη διοργάνωση και ο Ολυμπιακός είναι στην κορυφή με ρεκόρ 8-2. Οι Πειραιώτες έκλεισαν έναν κύκλο 4 αγώνων ο οποίος περιλάμβανε τρία ματς μακριά από το ΣΕΦ και ένα εύκολο στην έδρα του. Δεν πίστευα στο 4/4, αλλά μικρή σημασία έχει τι πίστευα.
Σημασία έχει τι έγινε.
Τα δύσκολα πλέον θα έρθουν στο ΣΕΦ αφού τα δύο επόμενα παιχνίδια στον Πειραιά είναι με Ρεάλ και ΤΣΣΚΑ. Θεωρώ αδύνατο να κάνει το 2/2 γιατί και πολύ ποιοτικές ομάδες αντιμετωπίζει και γιατί δε φημίζεται για το «απόρθητο κάστρο» του.
Ηρεμία θέλει και δε χρειάζεται να αποπρασανοτιλστούν οι πρωταγωνιστές. Να ξεχάσουν το ρεκόρ και να αντιμετωπίσουν κάθε παιχνίδι ξεχωριστά.
Στο τέλος θα κάνουν ταμείο και θα δουν τι θα έχει μαζευτεί.
ΥΓ: Όπως όλοι έτσι κι εγώ θεωρούσα δεδομένη την παρουσία του Σπανούλη. Στο άκουσμα της είδησης πως δε θα αγωνιστεί λόγω νέων ενοχλήσεων… θορυβήθηκα. Στο άκουσμα των δηλώσεων του ησύχασα.
Τα έχουμε πει 100 φορές. Ο συγκεκριμένος ξέρει καλύτερα το σώμα του από οποιονδήποτε άλλο οπότε δεν υπήρχε λόγος να ρισκάρουν.
ΥΓ 2: Αυτό που κάνει ο Τολιόπουλος δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι. Με μικρό χρόνο συμμετοχής γενικά να μπαίνει στο παρκέ σε εκτός έδρας ματς και να μην «μασάει». Καλά τα σουτ που μπήκαν, αλλά και μόνο που πήρε τις προσπάθειες δείχνει το μέγεθος της επιθυμίας και της εμπιστοσύνης στον εαυτό του.
ΥΓ 3: Αυτό πάλι που κάνει ο Στρέλνιεκς είναι εύκολο ή τουλάχιστον έτσι έχει φροντίσει ο Λετονός να φαίνεται. Στα τελευταία πεντάλεπτα είναι απολαυστικός και καθοριστικός.
Να σας θυμίσω… 5 πόντους στο Τελ Αβίβ με τρίποντο και step back από τη γωνία, 3/3 τρίποντα στο Αλεξάνδρειο, κρίσιμα καλάθια κόντρα στη Φενέρμπαχτσε, 5 πόντους στη Βαλένθια στο 58-63.
Τυχαίο; Δε νομίζω.
ΥΓ 4: Πλησιάζει το παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ο Ιτούδης θα κάνει δήλωση για την άμυνα του Ολυμπιακού σε 5… 4… 3… 2… 1…
ΥΓ 5: Ο Σφαιρόπουλος δεν είναι μόνος του, έχει και συνεργάτες που προσφέρουν πολλά. Όλοι τους από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.
ΥΓ 6: Για να μη με περάσετε για κανένα άμπαλο, γνωρίζω πως «νυχτερίδες» λέγεται η ποδοσφαιρική ομάδα της Βαλένθια, αλλά μια φορά βρήκα έναν «έξυπνο» τίτλο και δεν ήθελα να το χαλάσω.
