Αλεξούλης: “Όλοι μαζί μπορούμε…”

Στη συνέντευξή τύπου της ΑΕΛ, που λαμβάνει τώρα μέρος, ο Γιάννης Αλεξούλης μίλησε… στη καρδιά των Λαρισαίων φιλάθλων.

Αναφέρθηκε στη συμβάν με τη φωτοβολίδα, αναφέρθηκε στις σχέσεις των παλαιμάχων με την τωρινή ΠΑΕ και φυσικά στο στοιχείο που κάνει την ΑΕΛ να ξεχωρίζει. Εισπράττοντας τα χειροκροτήματα όλων των παρευρισκόμενων.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του:

“Άραγε ξέρεις τι είναι να είσαι θύμα; Ήμουν από το ποδοσφαιριστές που το έζησαν. Όταν έφυγε η βολίδα και τον χτύπησε στο λαιμό τον Μπλιώνα, τον μετέφεραν μπροστά μου. Η εναλλαγή συναισθημάτων. Σε όλη μας τη πορεία φάγαμε ξύλο πολλές φορές από άνανδρα παλικάρια. Που νομίζουν ότι έτσι δείχνουν την αγάπη. 

Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί έχουν φύγει από το γήπεδο υψηλής ηθικής λόγω των συμβάντων. Να ξέρουν αυτοί προσφέρουν προβλήματα και μόνο στην ομάδα. Η ανοχή του φανατισμού από τους παράγοντες, ενθαρρύνουν την τον οπαδισμό και τον φανατισμό. Κυρίως στους μεγαλουπόλεις. 

Η κοινωνική έκρηξη πρέπει να έχει στόχο, όραμα και ελπίδα. Ζούμε την απόλυτη παρακμή του ποδοσφαίρου. Υπάρχουν πολλά θύματα. Οι παίκτες της κάθε ομάδας δέχονται βία. Το μεγαλύτερο θύμα είναι η ομάδα. Που ενδεχομένως να χάσει και βαθμούς. Θύμα είναι και η οικογένεια που θέλει να πάει στο γήπεδο και φοβάται. Και τέλος είναι ο ίδιος ο “δράστης”, αφού είναι καταδικασμένος. 

Τα παιδιά μας θέλουν πληροφορίες. Όχι γνώσεις. Για την παιδεία. Πρέπει να διασφαλιστεί η ασφαλής έκβαση του κάθε αγώνα. Αν κάποια “παιδάκια” ‘μπαίναν φυλακή, δεν θα τους ακολουθούσαν οι άλλοι. Οι αθλητές χρειάζονται να παρακεινούνται για να συμμετάσχουν σε δράσεις κατά της βίας και σε άλλες κοινωνικού είδους. 

Αυτή η ομάδα πασχίζει εδώ και χρόνια να βρει ισορροπία. Ίσως είναι από τις λίγες φορές, όπως και τότε στην αρχή του Πηλαδάκη που υπάρχει η ελπίδα. Αυτή η ομάδα αγαπήθηκε επειδή έπαιζε όμορφο αληθινό ποδόσφαιρο. Ο μόνος λόγος που πήγαμε ψηλά, ήταν επειδή ήμασταν όλοι μαζί. Ο μόνος τρόπος για να ξαναπάμε και πάλι ψηλά είναι να ήμαστε και πάλι μαζί.”