Επτά παιχνίδια χωρίς ήττα μετρά ο Ατρόμητος στο πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα να παραμένει αήττητος. Σε αυτό το σημαντικότερο ρόλο έχει παίξει η πολύ καλή αμυντική λειτουργία. Κάτι που δεν θα υπήρχε χωρίς τα πολύτιμα και ταλαντούχα εργαλεία που έχει στα χέρια του ο Νταμίρ Κάναντι.
Βασικά, δεν μιλάμε μόνο για τρεις ποδοσφαιριστές που έχουν απλά δέσει στον Ατρόμητο και πάνε καλά, μιλάμε για μια πραγματική παρέα! Γιαννιώτης, Ρισβάνης, Χατζηισαΐας είναι πραγματική εγγύηση για την αμυντική λειτουργία του Ατρόμητου την φετινή σεζόν. Οι τρεις τους γνωρίζονται απ’ όταν βρίσκονταν στον Πανιώνιο.
Εκεί δέθηκαν αμέσως κι έγιναν… αχώριστοι. Μπορεί ο Ρισβάνης με τον Γιαννιώτη, να αγωνίστηκαν περισσότερα παιχνίδι μαζί στη Νέα Σμύρνη, όμως οι φιλίες και η εμπιστοσύνη χτίζονται στις προπονήσεις κι εκτός γηπέδων. Αυτό έγινε και με την περίπτωση των τριών αυτών παιδιών. Από την πρώτη στιγμή στον Πανιώνιο έγιναν παρέα. Μια παρέα που χωρίστηκε όταν ο Χατζηισαΐας ανηφόρισε για την Θεσσαλονίκη.
Τότε Γιαννιώτης και Ρισβάνης συνέχισαν κι έφτασαν τον Πανιώνιο μέχρι την Ευρώπη. Ήρθε η ώρα να… ανοίξουν τα φτερά τους και οι ίδιοι. Μαζί πήγαν στον Ολυμπιακό το περασμένο καλοκαίρι, μαζί έφυγαν κι από αυτόν! Ο πρώτος ελεύθερος κι ο δεύτερος δανεικός. Ο Ρισβάνης έκανε την αρχή, είχε ήδη ένα καλό κίνητρο στον Ατρόμητο. Εκεί βρισκόταν ο Χατζηισαΐας ως δανεικός από τον ΠΑΟΚ.
Δεν το σκέφτηκε πολύ ο Έλληνας αμυντικός, είπε το «ναι». Τον έπεισε και το πρότζεκτ και το πόσο τον ήθελε η ομάδα δεν λέμε, αλλά σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο για τον ίδιο και η παρουσία του «Χάτζη». Και ενώ το ρόστερ του Ατρόμητου έδειχνε γεμάτο, προς το τέλος της μεταγραφικής περιόδου άρχισε να ακούγεται και η πιθανή μεταγραφή του Γιαννιώτη.
Η παρέα ήταν πολύ κοντά στο να ξανά είναι κάθε μέρα μαζί. Τελικά αυτό έγινε! Η τριάδα αυτή αφού χωρίστηκε για λίγο, έσμιξε και πάλι πιο έμπειρη κι αποφασισμένη! Έχουν πλέον, εκτός των άλλων, και το ίδιο κίνητρο. Να δώσουν απαντήσεις σε όσους δεν τους πίστεψαν σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ.
Με την έλευση του Γιαννιώτη, ο Έλληνας γκολκίπερ πήρε την φανέλα του βασικού στο… σπίτι του. Μέχρι τότε ο Ατρόμητος σε δύο αγωνιστικές είχε δεχτεί τρία τέρματα. Πλέον σε επτά αγωνιστικές παραμένει στα ίδια γκολ παθητικό! Ακολούθησαν δύο 0-0, ένα 3-0, το 0-1 με τον Ολυμπιακό και το 1-0 με τον Αστέρα. Στο Περιστέρι γνώριζαν πως με τους τρεις αυτούς πίσω καλά και μαζί δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.
Τα δύο στόπερ έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στον τερματοφύλακα από πίσω τους κι αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό στο ποδόσφαιρο. Για τον λόγο αυτό ο Καρασαλίδης, αν κι είναι ένας πολύ καλός κεντρικός αμυντικός, δεν έχει καταφέρει για την ώρα να βρει θέση στην εντεκάδα. Ρισβάνης και Χατζηισαΐας βρίσκονται με… κλειστά τα μάτια. Καλύπτει ο ένας τον άλλον, μάχεται ο ένας για τον άλλον χωρίς να ζητήσει κάποιος κάτι. Σε όλα αυτά έρχεται και η σταθερότητα του Γιαννιώτη όποτε χρειαστεί για να… δέσει το γλυκό!
Καλά λοιπόν τα συστήματα, οι αναλύσεις η παρακολούθηση του αντίπαλου, όλα σημαντικά και όλα χρειάζονται πλέον στο ποδόσφαιρο. Όμως ένα ήταν, είναι και θα είναι πολύ σημαντικό σε αυτό όσα χρόνια κι αν περάσουν. Οι συμπαίκτες να είναι και φίλοι. Να δημιουργούν μια παρέα. Ο Ατρόμητος την έχει και συνήθως οι παρέες, πετυχαίνουν…
