Αυτήν η ΑΕΛ μπορεί!

Η ΑΕΛ του Ηρακλή και πόσο μάλλον της Πάτρας, πείθει πως μπορεί να κάνει το 10/10.

Γράφει ο Δημήτρης Πετρωτός

Τι σκατά τους έχει δώσει αυτός ο Σούλης δεν μπορώ να καταλάβω. Ο άνθρωπος έχει καταφέρει και έχει πάρει απ΄ όλους τους παίκτες του, το 100% των δυνατοτήτων τους σε λιγότερο χρονικό διάστημα από δύο μήνες. Έχει κερδίσει ακόμα και τους φροντιστές και αυτό φαίνεται άλλωστε και σε κάθε πανηγυρισμό της ομάδας.

Κάποτε, κάποιος, κάπου μου είχε πει. “Από τον τρόπο που μία ομάδα πανηγυρίζει ένα γκολ, μπορείς να καταλάβεις τι επικρατεί στα αποδυτήρια αυτής”. Υπάρχει ο πανηγυρισμός όπου οι παίκτες πανηγυρίζουν μόνοι τους τρέχοντας δεξιά και αριστερά, υπάρχει ο πανηγυρισμός όπου όλοι μαζί οι παίκτες πανηγυρίζουν, αλλά μόνοι τους και τέλος υπάρχει και το παράδειγμα της ΑΕΛ του Σούλη.

Ο πανηγυρισμός δηλαδή που ακόμα και οι υπεύθυνοι ασφαλείας γίνονται μια αγκαλιά. Αυτός ο τρόπος και μόνο δείχνει την υγεία που επικρατεί στο… αγωνιστικό τμήμα του συλλόγου.

Και τα παραδείγματα είναι πολλά εκτός των πανηγυρισμών των τερμάτων. Σε κάθε ευκαιρία οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΛ “στάζουν”… μέλι για τον Σούλη με τελευταίο παράδειγμα και οι σημερινές δηλώσεις του Δημήτρη Γιάντση. Η αγκαλία του Νεμπεγλέρα στον πάκγο μετά το 2 – 2 επίσης καταδεικνύει την ψυχολογία ενός ανθρώπου που έχοντας πατήσει τα 40, μοιάζει να παίζει για τον προπονητή του ή αν θέλετε ακόμα και η τρέλα του… παραγκονισμένου μέχρι πριν από δύο μήνες, Πασχάλη Μελισσά, που άρπαξε το μικρόφωνο του ΟΤΕ και τραγουδούσε στον Δημήτρη Κοντοδήμο πως είναι… “τρέλα με την βυσσινί φανέλα”!

Ε, λοιπόν εμένα αυτήν η ΑΕΛ ή καλύτερα αυτήν η ομάδα παικτών και το τεχνικό τιμ που υπερασπίζεται τα συμφέροντα της ΑΕΛ και φορούν την μπλούζα της, με πείθουν για την άνοδο.