Αυτός είναι ο Φορτούνης που όλοι θέλουν!

Για τον Κώστα Φορτούνη η αλήθεια είναι πως η περσινή χρονιά δεν ήταν και η καλύτερή του. Προφανώς ήταν η πιο δύσκολη που είχε ποτέ στον Ολυμπιακό. Ακόμα πιο δύσκολη και πιεστική από την πρώτη του σεζόν στο Λιμάνι που έψαχνε τα… πατήματά του. Ως εκ των αρχηγών της ομάδας και Έλληνας διεθνής έφαγε το… ανάθεμα για μία χρονιά που ο Ολυμπιακός έχασε ντέρμπι με την ΑΕΚ, αποκλείστηκε στο Κύπελλο και τερμάτισε τρίτος στην Super League.

 

Φέτος ο ίδιος μπήκε… αγριεμένος και αυτό το είδαν και το κατάλαβαν όλοι στο 3-1 με την Μπέρνλι με την τοπ εμφάνισή του και αναμφίβολα το καλύτερό του ματς εδώ και καιρό. Δεν έχει να κάνει μόνο με την ατομική προετοιμασία και το πόσο δούλεψε με εξειδικευμένο γυμναστή από την Γερμανία. Ένας βασικός λόγος είναι η ανεβασμένη ποιότητα στα εξτρέμ φέτος. Με άκρα σαφώς καλύτερα από πέρυσι και παίκτες – διεμβολιστές και δημιουργικά πιο καλοί όπως οι Ποντένσε και Λάζαρος ο Φορτούνης παίρνει σημαντική βοήθεια. Σε τέτοιον βαθμό που να μπορεί να ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο στην φυσική του θέση και δείχνει το πόσο μπορεί να βοηθήσει τον Ολυμπιακό. Κόντρα στους Άγγλους ήταν ο Φορτούνης που όλοι θέλουν! Απόλυτος πρωταγωνιστής και μέσα και στα τρία γκολ. Και φαουλάρα και ασίστ για το τέρμα του Μπουχαλάκη και εύστοχο πέναλτι. Και ξέχωρα από αυτό διάθεση, καλά τρεξίματα και δημιουργία αρκετών ακόμα φάσεων. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

 

Ο «Φορτού» φέτος έχει μία μοναδική ευκαιρία. Να αναδειχθεί τόσο που να κάνει την κορυφαία του χρονιά ever στον Ολυμπιακό. Το ρόστερ από την πρώτη… ανάγνωση και τα όσα έχουμε δει έως τώρα είναι καλύτερο από πέρυσι ειδικά μεσοεπιθετικά, γεγονός που θα βγάλει ακόμα πιο καλές συνεργασίες στο μέλλον ενώ φαίνεται πως η τετράδα Ποντένσε – Λάζαρος – Φορτούνης – Γκερέρο έχει δουλευτεί αρκετά μαζί και έχει δουλευτεί καλά.

 

Ο Πέδρο Μαρτίνς όπως κάθε προπονητής ήθελε και παίκτες που ήξερε καλά και εμπιστευτόταν για νέα του ομάδα, τον Ολυμπιακό. Ο Πορτογάλος από την άλλη όμως απέδειξε πως είναι ένας τεχνικός που αξιοποιεί το ρόστερ του και ποντάρει στα καλά του χαρτιά. Ο Ίβηρας ήταν εκείνος που εξαρχής έλεγε πως δεν γίνεται να πάρει μεταγραφή ο Φορτούνης και ότι η ποιότητά του είναι τέτοια που ο Ολυμπιακός πρέπει να βασιστεί πάνω του. Ο Μαρτίνς ήταν αυτός που είδε στον Ομάρ τα χαρακτηριστικά ενός παίκτη που μπορεί να λειτουργεί ακόμα και ως μπακ – χαφ. Αποτέλεσμα; Η επιμονή του, η εμπιστοσύνη του και η στήριξή του μαζί με την δουλειά του με τους παίκτες αυτούς, τους… αναγέννησε. Και τον Φορτούνη και τον Ομάρ…

 

Ο Ντάνιελ Ποντένσε μπορεί να είναι ένας εξτρέμ που όσο και να έχει… κυνηγήσει το γκολ να μην του βγαίνει προς το παρόν, ωστόσο μιλάμε για ποιότητα που έχει να δει πολλά χρόνια ο Ολυμπιακός σε αυτήν την θέση. Παίκτης της μίας επαφής, με ασύλληπτη τεχνική κατάρτιση και εναλλαγές της μπάλας αλλά και ταχύτητα, θράσος και νεύρο. Παίκτης που επίσης είχε συμβολή σε γκολ του αγώνα και που από το ξεκίνημα του ματς ταλαιπωρούσε την αντίπαλη άμυνα.

 

Ο δε Τσιμίκας είναι εάν όχι ο πιο γρήγορος παίκτης του ρόστερ των Πειραιωτών από τους ταχύτερους. Είναι ευτύχημα που ο Ολυμπιακός δεν έχασε αυτόν τον παίκτη που τον βλέπεις παντού μες στο γήπεδο και κάνει τόση δουλειά αμυντικά και επιθετικά. Ο Τσιμίκας δείχνει να είναι μία τρομερή… αποκάλυψη για φέτος, έχει πάρει φανέλα βασικού με το… σπαθί του αλλά θέλει ειδική διαχείριση διότι με την μεγάλη ένταση και τα τρεξίματα που έχει στο παιχνίδι του δεν μπορεί να αγωνίζεται έτσι διαρκώς. Από την άλλη δεν μπορεί κανείς να μην πιστώσει το 2-1 στον Ανδρέα Μπουχαλάκη με την πολύ καλή κεφαλιά σε ένα σημείο που ο Ολυμπιακός έψαχνε και ήθελε το γκολ. Και ο Μπουχαλάκης από μέρους του έδωσε και αυτός τις… απαντήσεις του σε αυτό το ματς και με σημαντικές βοήθειες στην μεταφορά μπάλας και γενικά στο δημιουργικό κομμάτι.

 

Από αργά το βράδυ της Πέμπτης γίνεται μεγάλη κουβέντα για τον διαιτητη Βίντσιτς. Προσωπικά πέραν όλων των άλλων στέκομαι κυρίως στην φάση του 29′ με την μη υπόδειξη του πεντακάθαρου πέναλτι του Λονγκ πάνω στον Ποντένσε. Σε ένα σημείο που θα γινόταν το 2-0 και τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά. Αντ’ αυτού ήρθε το 1-1. Και προφανώς αυτό επηρεάζει την εικόνα του αγώνα. Όσο για τον προπονητή της Μπέρνλι, Σον Ντάιτς, αν και τόνιζε πως όλοι πρέπει να σέβονται τον διαιτητή και τις αποφάσεις του στο σύνολο μαζί με την έξτρα συνέντευξη Τύπου μιλούσε μετά τον αγώνα για περίπου μία ώρα για τον Σλοβένο ρέφερι! Άρα προφανώς ήταν ανακόλουθος στο σκέλος του… σεβασμού προς τον διαιτητή.

 

Το αγγλικό στιλ ποδοσφαίρου είναι κάτι που δύσκολα αντέχουν οι ελληνικές ομάδες. Πολύ καλή φυσική κατάσταση, ψηλά και δυνατά κορμιά, μεγάλες αντοχές, πίεση και… πάνω κάτω στα 90 λεπτά αλλά και… ξύλο όσο μπορούν στο γήπεδο με τα ανάλογα μαρκαρίσματα. Ο Ολυμπιακός του β’ μέρους – παρότι προς το τέλος θα μπορούσε αλλά και θα έπρεπε ενδεχομένως να κάνει και το 4-1 – διαχειρίστηκε καλά την Μπέρνλι και άφησε υποσχέσεις. 

 

Επειδή όμως οι Βρετανοί έδειξαν σκληροτράχηλοι και δυσκολοκατάβλητοι ακόμα και με 10 παίκτες είναι… παγίδα εάν μείνει η ομάδα στο 3-1 του Καραϊσκάκη. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει το ματς στο Turf Moor σαν να είναι το πρώτο του ζευγαριού. Σαν να μην έχει διασφαλίσει τίποτα. Αυτός ο Ολυμπιακός του δουλευταρά και σοβαρού Πέδρο Μαρτίνς – που δείχνει να… χτίζει κάτι καλό και μακάρι να υπάρξει και ανάλογη συνέχεια – μπορεί να περάσει και από την έδρα της Μπέρνλι για την πρόκριση. Άλλωστε μόλις οι παίκτες του στην ανάπαυλα ηρέμησαν και απέβαλλαν τα νεύρα και την ένταση με τον διαιτητή έκαναν το παιχνίδι τους, πήραν ένα γρήγορο προβάδισμα και μετά κέρδισαν αρκετά εύκολα τον αγώνα… Και ήταν εξαιρετικά σημαντικό για τον Ολυμπιακό το πόσο σωστά λειτούργησε και αντέδρασε βγάζοντας ποδοσφαιρικό… σφυγμό μετά το 1-1 για να πάρει δίκαια την αναμέτρηση.