Διασκευάζω και διασκεδάζω: Το τραγούδι «Δεν υπάρχει ευτυχία» γράφτηκε το μακρινό 1971, το ερμήνευσε η Λίτσα Διαμάντη , σε στίχους Πυθαγόρα και μουσική Γιώργου Κατσαρού!
Η επίκαιρη διασκευή του έχει ως εξής:
«Δεν υπάρχει συμμαχία που να κόβεται στα τρία στην περίπτωση τους όμως δεν υπήρχε άλλος δρόμος»
Η περίφημη συμμαχία των «τριών» δεν δημιουργήθηκε για την κάθαρση του ελληνικού ποδοσφαίρου ! Θα πρέπει να είσαι πολύ αφελής για να πιστεύεις κάτι τέτοιο!
Εκτός αν η νόσος του οπαδισμού έχει προχωρήσει τόσο στον οργανισμό σου ώστε να σου έχει προκαλέσει πνευματική τύφλωση! Η συμμαχία των τριών (εσχάτως και… προσωρινώς των «δυο») δημιουργήθηκε ως ανάχωμα στην κυριαρχία του Ολυμπιακού εντός και εκτός γηπέδων!
Ιδιαίτερα όμως για το δεύτερο, το εκτός γηπέδων! Μόλις ο Ολυμπιακός βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο για να το πούμε λαϊκά, έξω από τα κόλπα, η συμμαχία δεν είχε κανένα λόγο ύπαρξης! Γιατί η πραγματική επιδίωξη ήταν αυτή! Να μην κάνει κουμάντο ο ένας!
Τώρα για το τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη μέρα , ο καθένας ξεχωριστά κάτι σημαντικό είχε στο μυαλό του αλλά για λόγους καθαρά επικοινωνιακούς το μέτωπο θα έπρεπε να φαίνεται τουλάχιστον προς τα έξω αρραγές και προσανατολισμένο σε ένα ιερό σκοπό!
Για τους επιχειρηματίες-παράγοντες πρώτης γραμμής του ελληνικού ποδοσφαίρου οι ομάδες αποτελούν το όχημα! Δεν είναι ο στόχος!
Από την στιγμή λοιπόν που οι συγκεκριμένοι παράγοντες δραστηριοποιούνται κυρίως σε άλλους τομείς (πολιτικούς-οικονομικούς- δημοσιογραφικών συγκροτημάτων-στοιχηματικών εταίρων κ.α) λογικό και επόμενο τα συμφέροντα αυτών των δραστηριοτήτων να υπερισχύσουν των αγαθών προθέσεων για την κάθαρση τα καταταλαιπωρημένου ελληνικού ποδοσφαίρου!
Και έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε! Οι «τρείς» να έχουν γίνει «δυο» (επιμένω, προσωρινώς) και να ζούμε την αναβίωση του περίφημου κόμικ « Ιζνογκούντ, Χαλίφης στην θέση του Χαλίφη», όπως πολύ σωστά επισήμανε με το άρθρο του πριν από λίγες μέρες ο συνάδελφος Δήμος Μπουλούκος!
Εγώ θα υποστήριζα ότι ζούμε μέρες Κοσκωτά! Στο ίδιο έργο θεατές, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές , διαφορετικές μεθοδεύσεις και διαφορετικές γεωγραφικές αναφορές!
Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες και σημαντικές! Θα δημιουργηθούν νέες ισορροπίες , νέοι συσχετισμοί δυνάμεων όχι απαραίτητα προς όφελος του ελληνικού ποδοσφαίρου αλλά σίγουρα προς όφελος αυτών που τις μεθοδεύουν.
Η υπόθεση κάθαρση δεν είναι αποστολή δυο ή τριών επιχειρηματιών παραγόντων! Πολύ περισσότερο αυτών που εκπροσωπούν τους ισχυρούς του αθλήματος. Η αποστολή αφορά όλους όσους εμπλέκονται στο άθλημα κυρίως τους λιγότερο ισχυρούς οι οποίοι αποτελούν την πλειοψηφία!
Ούτε μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι έχουμε καθαρό ποδόσφαιρο με τους αδύνατους να άγονται και να φέρονται από τις ορέξεις των ισχυρών , να παρακαλούν ή να επιδιώκουν με υπόγειες διαδρομές , να προσδεθούν σε κάποιο άρμα μπας και έτσι καταφέρουν και επιβιώσουν!
Το καθαρό ποδόσφαιρο είναι υπόθεση όλων των ομάδων , όλων των κατηγοριών! Σημαντική το δίχως άλλο η αρωγή των παραγόντων στην υπόθεση καθαρό ποδόσφαιρο αλλά η κάθαρση σαν διαδικασία και εφαρμογή, είναι πρωτίστως καθήκον και υπόθεση της Πολιτείας!
Αυτή έχει την κύρια και πρωταρχική ευθύνη! Το να αναλάβουν οι επιχειρηματίες –παράγοντες να καθαρίσουν το άθλημα είναι μια λανθασμένη ιεράρχηση την οποία βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα θα την βρούμε μπροστά μας!
Με τους θεσμούς, τους κανόνες, τα όργανα της η Πολιτεία οφείλει να δηλώνει παρούσα! Δεν είναι δυνατόν να εκχωρεί αρμοδιότητες της στους εκάστοτε ισχυρούς!
Ούτε να παρακολουθεί άπραγη τα διαγγέλματα κάθαρσης των επιχειρηματιών-παραγόντων! Μόνο η Πολιτεία ,ως εντολοδόχος της Κυβέρνησης, εγγυάται την ισόνομη και ισότιμη διεξαγωγή ενός πρωταθλήματος!
Όταν ένας ισχυρός οικονομικός παράγοντας αντιληφθεί ότι η δύναμη και η αποτελεσματικότητα του είναι μεγαλύτερη απ’ αυτή της Πολιτείας , γιατί να σεβαστεί τους νόμους , τους κανόνες , τις αρχές και να μην φτιάξει δικές του;
Καθήκον επίσης της Πολιτείας είναι να εκπαιδεύσει προς την σωστή κατεύθυνση το φίλαθλο κοινό! Να κατανοήσουν τον ρόλο τους , να διδαχθούν τις αρχές των αθλημάτων, του αθλητικού πολιτισμού, να τις στηρίζουν ακόμα και αν αυτές εναντιώνονται στα συμφέροντα των ομάδων τους!
Να εκπαιδευτούν να σέβονται την ιστορία των ομάδων τους , να σέβονται τον αντίπαλο, να μην ταυτίζονται με τα συμφέροντα του εκάστοτε παράγοντα, να μην δειλιάσουν να αντισταθούν όταν διαπιστώνουν ότι η «ιδέα» με την οποία ταυτίστηκαν ανιδιοτελώς από τα παιδικά τους χρόνια, ξεθωριάζει ή γίνεται υποχείριο στην εξουσία του εκάστοτε παράγοντα!
Όσο η Πολιτεία λοιπόν αδρανεί, η Κυβέρνηση κάνει πως ασχολείται για να μην έρθει σε ρήξη με οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα ή διαπλέκεται τότε μοιραία θα έχουμε ένα ποδόσφαιρο της διαπλοκής , των εκάστοτε ισχυρών, ανάξιο λόγου και σημασίας!
Χάρισμα σε όλους αυτούς τους επαγγελματίες οπαδούς, τους παράγοντες , τους παρατρεχάμενους αλλά και τους συναδέλφους δημοσιογράφους που θα συνεχίσουν να το υποστηρίζουν ως καλύτερη κατάσταση σε σύγκριση με όσα έχουμε ζήσει μέχρι τώρα και φυσικά να εθελοτυφλούν και να το υπηρετούν με το αζημίωτο!!!
