Το ημερολόγιο δείχνει 24/9/2017. Ο Ολυμπιακός έχει πάρει την πρόκριση στους ομίλους του Champions League και πηγαίνει στο ΟΑΚΑ την 5η αγωνιστική στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς.
Όλα είναι ιδανικά, με τους Μάριν και Οφόε να βάζουν δύο γκολ και να οδηγούν την ομάδα τους στα αποδυτήρια με το υπέρ τους 2-0.
Τα πάντα αλλάζουν από έναν άνθρωπο: Τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο Στο 64′ μειώνει και στο 80′ με ένα απίστευτο φάουλ ισοφαρίζει και σπρώχνει την ομάδα του στη νίκη, όπως έκανε κι ο Μάνταλος πλασάροντας πάνω από τη γραμμή για το 3-2.
Είναι ο παίκτης που «πλήγωσε» τους Πειραιώτες φέρνοντας σωρεία αλλαγών στους «ερυθρόλευκους» με την απόλυση του Χάσι, το επεισόδιο με τον Καπίνο… Η ψυχολογία το Λιμάνι αλλάζει άρδην. Κι αυτός είναι η βασική αιτία του… κακού.
Λίγους μήνες αργότερα, η ζωή τα φέρνει έτσι κι ο Λάζαρος αφήνει την ΑΕΚ, μετά από μια άκρως επιτυχημένη σεζόν. Δεν είναι τυχαίο ότι αναδείχθηκε και MVP στα βραβεία του gazzetta.gr.
Τα πανιά του έχουν ανοίξει ήδη με προορισμό το Λιμάνι. Εκεί, όπου η προοπτική να αγωνιστεί με την ερυθρόλευκη ριγωτή φανέλα έχει προκαλέσει ήδη ενθουσιασμό.
Ο Χριστοδουλόπουλος, λοιπόν, θα παίξει -εκτός συνταρακτικού ενδεχομένου – στην ομάδα που υποστηρίζει από παιδί. Το δικό του κίνητρο τεράστιο: Να γίνει ο ηγέτης μιας ομάδας που θέλει να επιστρέψει εκεί όπου έχει μάθει όλα αυτά τα χρόνια, στην κορυφή. Εννοείται ότι χρειάζεται και απαραίτητο πλαισίωμα.
Τι θα κερδίσει ο Ολυμπιακός απ’ αυτήν τη μεταγραφή;
Το κάζο που κάνει σ’ έναν μεγάλο αντίπαλό του, παίρνοντάς του τον κορυφαίο του παίκτη είναι το λιγότερο.
Ο Λάζαρος είναι ένας παίκτης που κρατάει μπάλα, ξέρει να τη μοιράζει την κατάλληλη στιγμή, δημιουργεί παιχνίδι, έχει φαντασία στο παιχνίδι του, σπάει κλειστές άμυνες, δοκιμάζει το πόδι του, έχει στημένα, στο ψηλό παιχνίδι δεν τον λες κακό. Είναι ένας πολυδιάστατος παίκτης που μπορεί να αλλάξει το ρου ενός παιχνιδιού – ειδικά όταν αυτό στραβώνει για την ομάδα του. Δεν λέμε ότι είναι ότι είναι «CR7», αρκεί που είναι ο «LC7».
Ξεσηκώνει την εξέδρα, ο κόσμος στο Λιμάνι ήδη του έχει δείξει την αγάπη του (στο ματς της Εθνικής είχε αποθεωθεί μαζί με την κορούλα του) και είναι Ελληνας.
Ξέρει πολύ καλά την κατάσταση στο πρωτάθλημά μας, το πόσο σημαντικό είναι να νικάει ο Ολυμπιακός ΚΑΘΕ ΜΑΤΣ και μέσα στα αποδυτήρια στα 32 του χρόνια θα εκπνέει σεβασμό. Πράγμα που επίσης είχε χαθεί φέτος στου Ρέντη.
Ο ρόλος του θα είναι πολλαπλός. Δεν θα είναι απλά ένας παίκτης που θα έρθει για να σκοράρει και να ντριμπλάρει.
Στην καλύτερη φάση της καριέρας του ο Χριστοδουλόπουλος καλείται να δώσει λοιπόν στον Ολυμπιακό όλα όσα δεν είχε η ομάδα τη σεζόν που μόλις έφυγε.
Πάρντο, Σεμπά, Καρσελά δεν έδωσαν τίποτα απ’ όσα αναφέραμε όσον αφορά στο δημιουργικό και εκτελεστικό κομμάτι. Στα αποδυτήρια μάλλον δεν έπιασαν ποτέ τον παλμό του Ολυμπιακού και δεδομένα δεν είναι παίκτες που θα ανεβάσουν σκαλοπάτι την ομάδα σε μια τόσο μεταβατική περίοδο.
Αφήστε, δε, που στο ενδεχόμενο παραμονής του Κώστα Φορτούνη, στα καλά τους θα γίνουν… πραγματάκια. Δεν τίθεται ερώτημα για την ποιότητα του «Φόρτου». Το θέμα είναι να την θυμηθεί κι ο ίδιος και να βγάλει μαζί με τον ήδη συμπαίκτη του στην Εθνική τον ηγέτη από μέσα του. Ίσως αποτελέσει λοιπόν και τον παίκτη που θα δώσει κίνητρο στον εκ των αρχηγών του Ολυμπιακού να εμφανίσει το πολύ καλό του πρόσωπο.
Η προσμονή στον Ολυμπιακό για την έλευσή του μεγάλη. Μένει να δούμε όλα όσα προαναφέραμε στο χορτάρι.
