Ο Ολυμπιακός επιτέλους άλλαξε πρόσωπο μακριά από το Καραϊσκάκη και κάπως έτσι επέστρεψε στις νίκες χθες στο Λουξεμβούργο, με μία εμφάνιση πειστική απέναντι σε έναν αντίπαλο που ο ίδιος ο Ολυμπιακός με την απόδοση του τον έκανε να φαίνεται πολύ αδύναμο, ενώ δεν είναι.
Αν θέλετε την γνώμη μου, μετά από…αμέτρητα χρόνια στο ρεπορτάζ του Ολυμπιακού: γι΄ αυτή την ομάδα όλα ξεκινάνε πάντοτε από την άμυνα! Όταν είναι καλά αμυντικά, όταν οι αμυντικοί κάνουν καλά τη δουλειά και πίσω, αλλά και μπροστά, τον Ολυμπιακό μην τον φοβάστε. Από πίσω ξεκινάνε οι επιτυχίες του Ολυμπιακού. Όταν πίσω δεν είναι καλά, εκεί υπάρχει πρόβλημα.
Χθες, οι δύο από τους τέσσερις καλύτερους παίκτες του Ολυμπιακού (Φορτούνης, Μπουχαλάκης οι άλλοι) ήταν αμυντικοί, ο Βούκοβιτς κι ο Τοροσίδης-κι ο Μπουχαλάκης βέβαια είναι αμυντικός μέσος, ε;…Κι οι υπόλοιποι αμυντικοί ήταν από πολύ καλοί (Σισέ) έως καλοί (Κούτρης), με τον γκολκίπερ Σα σε κατάσταση πλήρους ετοιμότητας από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό.
Μεγάλη σημασία είχε ο γυρισμός του Βούκοβιτς στα καλά του. Δεν ξέρω αν του έκανε καλό η εξέδρα που έφαγε στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ η, αν του έκαναν καλό οι ανάσες που πήρε, αλλά χθες είδαμε τον Βούκοβιτς που ήταν ο καλύτερος αμυντικός του Ολυμπιακού το δίμηνο Αύγουστος-Σεπτέμβριος κι όχι αυτόν που μας είχε απογοητεύσει στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ κι ΑΕΚ. Ο παίκτης που δίνει ασφάλεια πίσω, με την ποιότητα, την εμπειρία και την ηρεμία του. Πήρε όλες τις κεφαλιές στο χώρο του, είχε τέσσερις καίριες όχι εύκολες επεμβάσεις, βγήκε και ψηλά να μαρκάρει, πήγε πρώτος στην μπάλα και πέρασε και πολλές πολύ καλές, ακριβείς πάσες από πίσω, ακόμη και στο 91’ όταν βρήκε υπέροχα τον Φορτούνη σε φάση αντεπίθεσης με προοπτική ένα τρίτο γκολ. Νομίζω ότι ήταν αλάνθαστος σε ό,τι έκανε!
Δίπλα του ο Σισέ, απέδειξε γιατί είναι εξαιρετικά πολύτιμος κεντρικός αμυντικός. Πήρε κι αυτός όλες τις κεφαλιές στο χώρο του κι είχε άλλες τέσσερις πολύ σημαντικές επεμβάσεις. Κέρδισε σχεδόν όλες τις προσωπικές μονομαχίες και με την ταχύτητα του σταμάτησε επικίνδυνες αντίπαλες επιθέσεις. Έκανε αυτό που ξέρει πολύ καλά, να βγαίνει πρώτος στην μπάλα και να βγαίνει μακριά από την περιοχή να μαρκάρει καλά, υπέπεσε αυτή τη φορά μόνο σε ένα φάουλ και επέδειξε μεγάλη ψυχραιμία στις πάσες του. Έδειξε ότι όταν είναι συγκεντρωμένος και ήρεμος μπορεί να μεταφέρει πολύ σωστά την μπάλα, με χαμηλές μπαλιές, τόσο στα ακραία μπακ, όσο και στους πιο μπροστινούς παίκτες. Ένα διώξιμο σε κόρνερ ήταν άγαρμπο (που το έχει αυτό το πράγμα), πρέπει να βρει καλύτερο τάϊμινγκ όταν πηδάει για κεφαλιά στα στημένα υπέρ του Ολυμπιακού, πρέπει να μην χάνει τη συγκέντρωση του, όπως την έχασε προς το τέλος, αλλά γενικά μπορεί να είναι μεγάλη δύναμη για την ομάδα.
Ο Τοροσίδης με τη Μίλαν μας είχε «πει» ότι αμυντικά μπορεί ακόμη να είναι καλή εγγύηση. Χθες μας «είπε» ότι κι επιθετικά μπορεί να δώσει πάρα πολλά. Κατ΄ αρχάς με το γκολ σπεσιαλιτέ του από στατική φάση-και δεν ήταν καθόλου εύκολο, υποχρεώθηκε να «στρίψει» πάρα πολύ το κεφάλι του για να πιάσει την κεφαλιά, η δε μπάλα μπορεί να βρήκε μετά και στον ώμο του. Αλλά και με τις καθαρές ευκαιρίες για γκολ που έφτιαχνε στους συμπαίκτες του. Από δικές του σέντρες ακριβείας έχασαν δύο σπουδαίες ευκαιρίες ο Ναουέλ στο α΄ κι ο Φορτούνης (κεφαλιά) στο β΄ ημίχρονο, ενώ από τη δική του ασίστ με το κεφάλι έχασε ακόμη πιο μεγάλη ευκαιρία ο Λάζαρος. Κοινώς, εύκολα θα μπορούσε χθες ο Ολυμπιακός να νικήσει με 4-0, με ένα γκολ του Τόρο και τρεις δικές του ασίστ! Μπορεί να λένε κάποιοι ότι έχει αρχίσει να χάνει μαλλιά, αλλά δεν έχασε ούτε πίσω καμία κεφαλιά, για να επιβεβαιωθεί πόσο μεγάλη δουλειά είναι ο ακραίος μπακ να έχει ύψος κι αλτικότητα.
Ο Κούτρης δεν έχει ύψος, όμως είναι μεγάλος μαχητής, ακόμη και στον αέρα κι αυτό, το είδαμε και χθες. Το πάλεψε πολύ το παιχνίδι, κάπου μας έσπασε λίγο τα νεύρα με τις χαμηλού επιπέδου αυτή τη φορά επιλογές του, ιδίως στις σέντρες του, αλλά και σε ένα σουτ και σε μία κατεβασιά που έχασε την μπάλα την στιγμή που δεν έπρεπε σε φάση καρμπόν με μία του Τσιμίκα την Κυριακή στο Ηράκλειο, όμως πήρε το αίμα του πίσω στο β΄ ημίχρονο, με το έξοχο γύρισμα στη φάση του δοκαριού του Λάζαρου και με το επικίνδυνο σουτ με το οποίο θα μπορούσε να σκοράρει κι ο ίδιος ο Κούτρης. Νομίζω, πάντως, ότι αν ο Λεονάρντο θέλει να διεκδικήσει με μεγαλύτερες πιθανότητες τη θέση του Τσιμίκα στο αριστερό άκρο της άμυνας, πρέπει να είναι πιο καλός απ΄ ότι ήταν χθες.
Για τον Σα από την πρώτη στιγμή δεν έχω κρύψει ότι μου αρέσει. Χθες τρεις φορές χρειάστηκε να κάνει κάτι και το έκανε πάντα πολύ σωστά. Και βγήκε πάρα πολύ έγκαιρα σαν παγκότερμα και έδιωξε ένα κίνδυνο με τα πόδια και μάζεψε την μπάλα στον αέρα. Νομίζω ότι εμπνέει εμπιστοσύνη.
Αναφορικά με τον πράγματι άτυχο Γκερέρο, τα νέα δεν είναι καλά. Απλά περιμένουμε τις εξετάσεις να δούμε πόσο περισσότερο η, λιγότερο άσχημα θα είναι…
