Δεν άντεχες να την βλέπεις!
Σε πολλούς ο τίτλος μπορεί να φανεί υπερβολικός, αλλά σημερινή εμφάνιση της ΑΕΛ απέναντι στο Αγροτικό Αστέρα ήταν επιεικώς κακή. Και για να μην παρεξηγηθώ, όταν λέω κακή δεν εννοώ χειρότερη του αντιπάλου. Ήταν σαφώς καλύτερη της ομάδας του Παναγιώτη Διλμπέρη, ταυτόχρονα όμως ήταν χειρότερη της ΑΕΛ που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε ειδικά στην αρχή της χρονιάς.
Του Αχιλλέα Ζαχαρούλη
Ομολογώ ότι φέτος έχω παρακολουθήσει δια ζώσης μόλις τρεις από τους αγώνες της ομάδας. Ο πρώτος ήταν ο εντός έδρας αγώνας πρωταθλήματος απέναντι στην Δόξα Κρανούλας (4 – 0), ενώ ακολούθησαν το εκτός έδρας παιχνίδι κυπέλλου στην Κοζάνη (1 – 2) και το σημερινό με τον Αγροτικό Αστέρα. Τα υπόλοιπα μέσω ραδιοφώνου, λόγω δουλειάς σε άλλα γήπεδα του Νομού. Ακόμη κι έτσι όμως μπορείς να έχεις μια εικόνα. Η διαφορά που διαπίστωσα είναι μεγάλη… Πολλοί θα πούνε: “πως μπορείς να βγάζεις συμπεράσματα από τρία μόνο παιχνίδια;” Κι όμως μπορώ, γιατί όπως προείπα η διαφορά ήταν μεγάλη.
Δεν θα μπω στην διαδικασία να κάνω σύγκριση μεταξύ των προπονητών. Δεν έχω δει ούτε την δουλειά του κ. Παναγόπουλου, ούτε του κ. Στράντζαλη, αλλά δεν είμαι και ο πλέον αρμόδιος για να κάνω ανάλυση τακτικής των δύο τεχνικών. Θα αναφερθώ σύμφωνα με την εικόνα της ομάδας μέσα στο γήπεδο. Στο παιχνίδι με την Δόξα Κρανούλας έβλεπα μια ΑΕΛ που έβγαζε εμπιστοσύνη, έκανε κυριολεκτικά ότι ήθελε και σε έκανε να αισθάνεσαι ότι θα πετύχαινε γκολ ότι ώρα της το ζητούσες.
Στους δύο αγώνες με Κοζάνη και Αγροτικό Αστέρα δεν το είδα σε καμία περίπτωση αυτό. Η ομάδα έχει αλλάξει κατά πολύ τον τρόπο παιχνιδιού της (προς το χειρότερο). Παίζει με περισσότερες “γιόμες”, χωρίς υπομονή και με έλλειψη αυτοπεποίθησης, ενώ και τα αβίαστα λάθη ήταν πολλά και στους δύο αγώνες. Σε γενικές γραμμές οι κινήσεις των παικτών σε συνδυασμό με το κλίμα στις κερκίδες μου θύμισε την ομάδα που έπαιζε πέρυσι στο ΑΕL FC Arena. Οι ποδοσφαιριστές προχωρούσαν σε ανώριμες ενέργειες, αντί να τελειώνουν φάσεις έκαναν λανθασμένες μεταβιβάσεις μπροστά από την αντίπαλη εστία και γενικά θύμιζαν αυτό που κανείς μας δεν θέλει να θυμάται… Ίσως και ο κόσμος να ένιωσε το ίδιο…
Όλα αυτά βέβαια είναι αερολογίες. Περιθώριο βελτίωσης υπάρχει και σίγουρα ο προπονητής ξέρει πολύ καλύτερα από εμένα και τον απλό φίλαθλο τον τρόπο για να έρθει αυτή και μάλιστα άμεσα. Μακάρι η σημερινή να ήταν η τελευταία κακή εμφάνιση των “βυσσινί” για φέτος και από εδώ και πέρα να βλέπουμε την ΑΕΛ που είχαμε συνηθίσει από την αρχή της χρονιάς. Όλοι και όλα χρειάζονται τον χρόνο τους…
