Δεν θέλουμε τα… “παιδιά” μας;

Και έρχεται η στιγμή η ΑΕΛ να επιστρέψει στα γνώριμα λιμέρια, δυστυχώς, της Γ΄Εθνικής. Όπως είναι λογικό, περιμένεις να δεις ένα σύνολο έμπειρων, αλλά και νέων ταλαντούχων παιδιών να αγωνίζονται για την επιστροφή της ομάδας και πάλι εκεί όπου ανήκει.

Του Μπάμπη Βασιλείου

Αμ δε! Είδαμε μόνον το ένα σκέλος! Μόνο έμπειρους παίκτες. Παίκτες τους οποίους ξέραμε πάνω-κάτω την αξία τους. Σε μία χρονιά όπου η ΑΕΛ μπορούσε να είχε κερδίσει πολλούς παίκτες. Είδαμε από την αρχή επί Παναγόπουλου, η μεγάλη έκπληξη του Δημήτρη Τζουμάκη.

Έκπληξη για όσους δεν ξέρανε τον παίκτη. Γιατί όσοι τον ξέραν μιλούσαν για ένα μεγάλο ταλέντο που έχει να προσφέρει πολλά. Όμως από τότε που έφυγε ο Παναγόπουλος χάλασε και αυτή η… «συνταγή». Καθώς πήρε από ελάχιστο εώς… καθόλου χρόνου. Ενώ ένα ακόμη ταλαντούχο «παιδί» της ΑΕΛ ο Τόλης Γαρυφαλλόπουλος, βρίσκεται ανάμεσα στη συμπλήρωση 18άδας ή εκτός αποστολής!

Τελευταίο «κρούσμα» αυτό του Βάιου Βαγενά. Που το ταλέντο του παιδιού έφτασε ως το… Μάντσεστερ, όπου και θα δοκιμαστεί από την Γιουνάιτεντ και στην ΑΕΛ απλά έκανε μερικές προπονήσεις με την ανδρική ομάδα (!) Γιατί αυτά τα παιδιά να μην παίρνουν χρόνο συμμετοχής; Γιατί οι προπονητές που διαδέχθηκαν τον Παναγόπουλο δεν έχουν το θάρρος να δώσουν σε αυτά τα παιδιά την ευκαιρία που τους αξίζει;

Τι μένει τελικά; Δύο πράγματα. Ότι η ΑΕΛ δεν έχει δείγμα… οργάνωσης σε αυτόν τον τομέα, χάνοντας μία χρονιά που ήταν μοναδική ευκαιρία για να βγάλει παιδιά από τις ακαδημίες της. Δεύτερον, η ΑΕΛ συνεχίζει να χάνει τα… «παιδιά» της, με αυτά τα παραδείγματα να είναι μερικά από τα πολλά που έχουμε τα τελευταία χρόνια.