Διαβάστε την συγκλονιστική εξομολόγηση του κορυφαίου παίχτη

Πριν μερικές ημέρες το ΝΒΑ Greece είχε παρουσιάσει αποσπάσματα από τη μεγάλη συνέντευξη του LeBron James στο περιοδικό του ESPN. Τώρα σας δίνει την δυνατότητα να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη του σταρ των Heat.

Ξεκουράστηκες καθόλου το καλοκαίρι;

Εκατσα για έναν μήνα. Τελειώσαμε στις 20 Ιουνίου και ξεκίνησα τις προπονήσεις στις 20 Ιουλίου. Μέχρι τότε δεν έκανα απολύτως τίποτε. Ηταν σκληρό. Η πρόκληση ήταν για μένα μεγάλη, γιατί στο μυαλό μου πάντα σκέφτομαι πως είμαι στο γήπεδο. Ομως αντιλαμβάνομαι πως πρέπει να δώσω στιγμές ανάπαυσης στο σώμα μου, μετά από την καταπόνηση και όλα που πέρασα τα τελευταία 2 ½ χρόνια. Οπότε, ξέρεις είναι μία πολύ λεπτή διαχωριστική γραμμή. Είναι όμως δύσκολο για μένα απλώς να κάτσω, όταν ξέρω πως μπορώ να κάνω κάτι, να δουλεύω πάνω στο παιχνίδι μου ή να πηγαίνω στο γυμναστήριο, πίσω στο σπίτι μου στο Akron και να δουλεύω στη φυσική μου κατάσταση ή να κάνω pilates ή οτιδήποτε. Πάντα προσπαθώ να είμαι στην τσίτα.

Ο ατζέντης σου, ο Rich Paul, είπε πως βρίσκεσαι στο 85% του παίκτη που μπορείς να γίνεις. Εσύ που θα το καθόριζες αυτό το ποσοστό;

Δεν γνωρίζω το ποσοστό, αλλά ξέρω πως έχω ακόμα περιθώρια βελτίωσης. Νιώθω πως μπορώ να βελτιωθώ στο σουτ μου, στον χειρισμό της μπάλας, στο παιχνίδι μου στο low post. Από τότε που ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ, βρίσκομαι στο low post μόνο για δύο χρόνια, τώρα, παίζοντας δηλαδή με πλάτη στο καλάθι. Οπότε αυτός ο τομέας χρειάζεται αρκετή βελτίωση, έτσι ώστε να είναι ισάξιος με τους υπόλοιπους του παιχνιδιού μου. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο νιώθω πως δεν το κάνω καλά, τότε προσπαθώ να επιστρέψω και να το κάνω καλύτερα.

Φέτος θα παίξεις περισσότερο μέσα στη ρακέτα;

Ναι. Οπωσδήποτε. Νομίζω πως είναι μία δυναμική που βοηθά την ομάδα μας, περισσότερο από κάθε άλλο. Δεν έχουμε αρκετούς κλασσικούς παίκτες που παίζουν το παιχνίδι στο low post. Προφανώς ο CB (Chris Bosh) μπορεί να πάει εκεί κάτω, αλλά είναι περισσότερο ένας παίκτης που του αρέσουν τα spot up, τα catch and shoot και γενικώς ό,τι βγαίνει μέσα από το ρυθμό του αγώνα. Ομως ήρθε μία νέα δυναμική στην ομάδα μας, όταν ξεκίνησα ν’ αλλάζω την πίτα του παιχνιδιού μου, με λιγότερη απειλή από την περιφέρεια, προσθέτοντας ταυτόχρονα το παιχνίδι μέσα στη ρακέτα.

Δεν σου άρεσε να παίζεις στη ρακέτα.

Δεν ήταν πως δεν μου άρεσε, απλά δεν ένιωθα άνετος με αυτό το παιχνίδι. Μπορώ να πω ότι τώρα είμαι άνετος. Και για μένα, οτιδήποτε προσθέτει αξία στην ομάδα και στους συμπαίκτες μου, τότε το αποδέχομαι. Αν η ομάδα γινοταν καλύτερη με μένα να παίζω χωρίς την μπάλα και να κόβω ή να διεισδύω περισσότερο, αν έπρεπε να είμαι πλέι μέικερ, αν έπρεπε να είμαι σένετερ, αν αυτά βοηθήσουν την ομάδα, τότε είμαι μέσα και θα τα κάνω. Ενιωα πως για να γίνει πιο δυναμική η ομάδα μας, έπρεπε να πάω στο low post. Δημιουργεί τόσα πολλά προβλήματα στα ματσαρίσματα. Οι ομάδες δεν μπορούν να με παίξουν ένας εναντίον ενός εκεί κάτω. Οπότε όταν έρχεται το double team, και σκεφτείς το πόσο ψηλός είμαι και το μπασκετικό IQ που διαθέτω, είμαι ικανός να βρω τους ελεύθερους συμπαίκτες μου. Ετσι είναι μία δυναμική, την οποία δεν την διαθέτουν πολλές ομάδες.

Προσέθεσες κινήσεις στο post στο παιχνίδι σου, το καλοκαίρι;

Δούλεψα σε πολλές κινήσεις στο post άνευ ντρίμπλας, έτσι ώστε να δημιουργώ χώρο και να τελειώνω με μία μόνο κίνηση. Ηθελα αν κάποιος μου στερήσεις μία κίνηση, να μπορέσω να κάνω κάτι άλλο. Να μπορώ δηλαδή να εκμεταλλευτώ όλες τις ευκαιρίες μέσα στο low post, ανεξαρτήτως αμυντικής κάλυψης. Θα έχει πλάκα εκεί κάτω για μένα, τη φετινή χρονιά.

Είπες πριν πως αν υπάρχει κάτι που δεν κάνεις καλά, προσπαθείς να δουλέψεις σε αυτό. Τι δεν κάνεις πολύ καλά;

Δεν θέλω να το μαρτυρήσω (ξεσπά σε γέλια). Δεν ξέρω. Τι λένε τα scouting reports για μένα; Να με ωθήσουν προς τ’ αριστερά; Νομίζω αυτά είναι, να με ωθήσουν στ’ αριστερά ή να με αναγκάσουν να σουτάρω.

Οι Spurs σε προκάλεσαν να σουτάρεις.

Οι Spurs με προκάλεσαν να σουτάρω κι έπιασε στα πρώτα παιχνίδια, σε σημείο που έγινε πνευματική πρόκληση για εμένα. Αρχισα να ξανασκέφτομαι. Σκεφτόμουν πάρα πολύ. Ομως όταν ξεπέρασα αυτή τη φάση, άρχισα να λέω στον εαυτό μου, “φίλε δούλεψες πάρα πολύ στο σουτ σου, για να κάνεις τώρα όπισθεν. Απλά βγες εκεί έξω και κάντο. Πήγαινε και πάρε τα ίδια σουτ που κάνεις στην προπόνηση, τα ίδια σουτ που δουλεύεις και απλά πίστεψε σε αυτά”.

Οπότε είχες αμφιβολίες για το σουτ σου;

Ναι, ναι. Ηταν περισσότερο πνευματικό το θέμα, στα πρώτα δύο παιχνίδια. Στο πρώτο ματς ήταν ΟΚ. Στο δεύτερο ματς δυσκολεύτηκα. Στο τρίτο ματς δυσκολεύτηκα από την περιφέρεια. Δεν ήταν καν το τζαμπ σουτ μου. Είχε να κάνει περισσότερο το πώς μ’ έπαιζαν άμυνα κι εγώ προσπαθούσα να κάνω ντράιβ στην καρδιά της άμυνάς τους, αντί απλά να πάρω όποια επιλογή μου έδιναν, από το να επιμένω σε τζαμπ σουτ. Μετά το τρίτο ματς ξαναείδα αρκετές φάσεις και είπα, “φίλε πήγαινε απλά εκεί έξω και παίξε. Κάνε αυτό που ξέρεις καλύτερα και απλά εμπνεύσου από το παιχνίδι κι άσε το να υποβάλει εκείνο τι πρέπει να κάνεις”.

Ο κόσμος μπορεί ν’ αναρωτηθεί, πώς γίνεται ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο να έχει αμφιβολίες;

Αν κάνεις κάτι σε υψηλό επίπεδο για τόσο πολύ καιρό και όταν κάτι δεν σου βγαίνει τότε ξεκινάς…δεν είναι πως αμφισβητείς τον εαυτό σου. Απλά έχεις αμφιβολίες και αναρωτιέσαι, “πράττω το σωστό; Να κάνω αυτό το σουτ ή να πάω σε διείσδυση; Νομίζω πως όλοι μας έχουμε αμφιβολίες”.

Ο πρώτος σου προπονητής στο high school, o Keith Dambrot, είπε πως είσαι μία διαννοούμενη ιδιοφυϊα στο παρκέ.

(Γελάει δυνατά και για αρκετή ώρα). Ξέρεις, δεν πρόκειται να πει κάτι κακό για μένα. Ηταν το πρώτο άτομο που μου είπε ότι μπορώ να γίνω ξεχωριστός, πολύ ξεχωριστός. Ηταν ο πρώτος που μου είπε ότι αν ήθελα θα μπορούσα να γίνω ο σπουδαιότερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών. Αυτό μου το είπε όταν ήμουν 15 ετών. Τον κοίταξα σα να είναι τρελός. Τότε ξεκίνησε να έρχεται στις προπονήσεις και να μου λέει, “αν συγκεντρώσεις το μυαλό σου κι εστιάσεις, τότε θα γίνεις ο καλύτερος όλων των εποχών”. Δεν το πίστευα όμως.

Το πιστεύεις τώρα;

Αυτός είναι ο στόχος μου. Αυτό μου δίνει συνεχώς κίνητρο, να κερδίζω πρωταθλήματα και να γίνω ο σπουδαιότερος όλων των εποχών. Αυτός είναι ο στόχος μου.

Τι χρειάζεται να κάνεις για να γίνεις ο καλύτερος όλων των εποχών;

Δεν ξέρω. Δεν γνωρίζω τι χρειάζεται από τους –λεγόμενους ειδικούς- και δεν είναι αυτό που έχω στο μυαλό μου. Ο στόχος μου είναι να γίνω ο καλύτερος όλων των εποχών και αυτό σημαίνει να μεγιστοποιήσω οτιδήποτε διαθέτω ως παίκτης. Νιώθω ότι αν μεγιστοποιήσω το παιχνίδι μου, τότε μπορώ ν’ αξιλογηθώ, αν όχι ο καλύτερος, ως ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών.Προφανώς θα πρέπει να συνεχίσω να νικώ. Είμαι νικητής. Πάντα νικούσα. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Νιώθω πως θα συνεχίσω να νικώ όσο παραμένω υγιής και είμαι κομμάτι κάτι ξεχωριστού.

Πολύς κόσμος νιώθει πως πρέπει να κερδίσεις πέντε δαχτυλίδια, σαν τον Kobe (Bryant) ή έξι δαχτυλίδια σαν τον Mike (Jordan).
Δεν το σκέφτομαι έτσι. Αυτό δεν σημαίνει κάτι ιδιαίτερο για μένα. Δεν παίζω κυνηγητό. Δεν προσπαθώ να πιάσω τον Magic (Johnson) ή τον Bird ή τον Kobe (Bryant). Αυτό που θέλω είναι να μεγιστοποιήσω αυτά που έχω, όσο βρίσκεται μπροστά μου η ευκαιρία. Επαιξα τα πρώτα δέκα χρόνια της καριέρας μου σε υψηλό επίπεδο και προσπαθώ να παίξω τα επόμενα δέκα χρόνια σε υψηλό επίπεδο ή σε όσο υψηλότερο μπορώ.

Στα μάτια πολύ κόσμου δεν ανταγωνίζεσαι με τον Kevin Durant και τον Carmelo Anthony, αλλά με τον Michael Jordan και σε μικρότερο βαθμό με τον Kobe Bryant.

Σωστά.

Οταν λες πως θες να θεωρείσαι ο καλύτερος όλων των εποχών, ο Jordan είναι εκείνος που όλοι θεωρούν πως είναι ο καλύτερος.

Ναι, εκείνον θεωρούν όλοι τον καλύτερο. Ομως πάντοτε θα υπάρχουν οι διαφωνίες. Στον κόσμο θ’ αρέσει ο Jordan, στον κόσμο θ’ αρέσει ο LeBron, o Kobe, o Magic, o Bird και πάει λέγοντας. Ομως εγώ δεν το πολυσκέφτομαι για να λέω, “ΟΚ, πρέπει να πιάσω τον MJ”. Λέω “θέλω να είμαι ο καλύτερος” και νομίζω πως έχω την ευκαιρία να το κάνω λόγω των προσόντων μου κι επειδή πιστεύω πως μπορώ να βελτιωθώ κι άλλο. Ομως σίγουρα βλέπω τον MJ σαν τον καλύτερο όλων των εποχών. Χωρίς τον MJ δεν υπάρχω εγώ. Μου έδωσε ελπίδα. Μου έδωσε έμπνευση σαν παιδί. Μέχρι σήμερα παρακολουθώ κασέτες του MJ. Παρακολουθούσα το Come Fly With Me και το Jordan’s Playground και το His Airness, στις καλοκαιρινές μου διακοπές. Οπότε τον παρακολουθώ συνεχώς, προσπαθώντας να μάθω από εκείνον. Είδα ένα κλιπ το περασμένο βράδυ, όταν σημείωσε 51 πόντους παίζοντας για την Ουόσιγκτον, ενώ στο προηγούμενο ματς είχε μονοψήφιο αριθμό πόντων. Σκόραρε 51 πόντους, απέναντι στους Hornets.

Πόσο συχνά παρακολουθείς κασέτες των άλλων παικτών;

Πολύ, πολύ. Παρακολουθώ τον Jordan περισσότερο από κάθε άλλο. Ομως θα παρακολουθήσω κασέτες και του AI (Allen Iverson). Δεν παίρνω κάτι από τον ΑΙ. Μάλλον παίρνω, την θέλησή του. Ελεγαν πως ήταν 1.83μ, αλλά ήταν περισσότερο κάτι σαν 1.78μ. Και να πούμε 82 με 85 κιλά; Μπορούμε να του δώσουμε τόσο βάρος; Κι έπαιζε σα να είναι ένας σούτινγκ γκαρντ 2.03 μ. .Ηταν ένας από τους καλύτερους που έχουμε δει στο να τελειώνει φάσεις. Ποτέ δεν μπορούσες ν’ αμφισβητήσεις την καρδιά του. Ποτέ. Εδωσε τα πάντα. Ο ΑΙ ήταν ο δεύτερος αγαπημένος μου παίκτης μεγαλώνοντας, μετά τον MJ.

Θα ευχόσουν να είχες μεγαλύτερη επαφή με τον Jordan;

Χμμμ. Δεν ξέρω. Είναι μία πονηρή ερώτηση. Θα ήθελα. Ανά στιγμές, θα ήθελα. Ξέρεις, είναι κάποιος που τον θαύμαζα μεγαλώνοντας και δεν έχω κάνει ποτέ μαζί του μία συζήτηση για το μπάσκετ. Θα γούσταρα να κάτσω κάτω μαζί του και να μάθω τι ακριβώς περνούσε και να μάθω ποιες ήταν οι σκέψεις του όλα αυτά τα ξεχωριστά του χρόνια. Καθ’ όλη τη διάρκεια των πόνων του, όπου ξέρεις δεν μπορούσε να περάσει το Ντητρόιτ και μετά όταν τελικά πέρασε το Ντητρόιτ. Ή να τον ρωτήσω “Γιατί αποχώρησες; Τι σ’ έκανε να γυρίσεις πίσω; Τι σ’ έκανε να ξαναγυρίσεις πίσω;”. Ξέρεις, όλα όσα νομίζουμε πως γνωρίζουμε για εκείνον. Να είχα μία συζήτηση. Και μετά να τον ακούσω να μιλάει για μένα. Θα ήθελα να ξέρω τι νομίζει για το παιχνίδι μου και να μου πει τρόπους για να γίνω καλύτερος. Ισως να νομίζει πως ακόμα μπορεί να με νικήσει στο ένας εναντίον ενός τώρα (γελάει). Ξέρω ότι μάλλον το πιστεύει. Ξέρω ότι σίγουρα ο MJ πιστεύει πως μπορεί να με νικήσει στο ένας εναντίον ενός τώρα!

Γιατί πιστεύεις ότι δεν έχετε αναπτύξει σχέση;

Νομίζω για το ότι είμαστε και οι δύο πολυάσχολοι. Προφανώς εγώ είμαι πολυάσχολος. Ο MJ έχει πολλά που κάνει. Δεν ξέρω τους λόγους, αλλά ποτέ δεν προέκυψε κάτι τέτοιο. Τον έχω δει κατά καιρούς. Φυσικά τον έχω συναντήσει μερικές φορές. Πήγα στο πάρτι για τα 50α γεννέθλιά του στο All Star Weekend. Πήγα στο πάρτι του για να δείξω σεβασμό και να υποβάλω τα σέβη μου στον καλύτερο. Είχα εκεί μία συζήτηση μαζί του. Είχε όμως πολύ κόσμο εκεί. Δεν ξέρω, δεν ξέρω.

Όταν ο κόσμος σκέφτεται για φονικό ένστικτο, πάντα λένε για τον MJ και τον Kobe. Μήπως ο κόσμος υποτιμά το φονικό σου ένστικτο; Λένε πως το έχεις, αλλά όχι όπως εκείνοι οι δύο. Νομίζω ότι το έχεις, όπως εκείνοι;

Θα στο θέσω έτσι. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να κυνηγήσεις. Βλε´πω συνέχεια το Discovery Channel και τα ζώα στην άγρια φύση. Ολα λοιπόν, πάνε για κυνήγι, για να ταϊσουν τις οικογένειές τους, με διαφορετικούς τρόπους. Ολα σκοτώνουν διαφορετικά. Τα λιοντάρια το κάνουν στρατηγικά, δύο θηλυκά ηγούνται και μετά έρχοντα τα υπόλοιπα. Οι ύαινες απλά τρέχουν για να σκοτώσουν. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να σκοτώσεις και δε νομίζω πως ο κόσμος το αντιλαμβάνεται. Ολοι θέλουν απ’ ολους να σκοτώνουν με τον ίδιο τρόπο. Ολοι θέλουν απ’ όλους να σκοτώνουν σαν τον MJ ή σαν τον Kobe. Ο Magic δεν σκότωνε όπως εκείνοι. Αυτό σημαίνει πως δεν είχε το φονικό ένστικτο; Ούτε ο Kareem (Abdul Jabbar). Αυτό σημαίνει πως ο Kareem δεν είχε φονικό ένστικτο; Το ίδιο με τον Bird. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διαθέτεις φονικό ένστικτο. Ο Tim Duncan δεν σκοτώνει όπως ο Michael Jordan ή ο Kobe Bryant, αλλά έπαιξα δύο φορές εναντίον του σε τελικούς του ΝΒΑ και ξέρω πως σίγουρα διαθέτει φονικό ένστικτο. Οπότε υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να σκοτώσεις. Ο MJ είχε σίγουρα φονικό ένστικτο. Αν όμως νομίζουν πως ο MJ δεν μιλούσε σε κανέναν και δεν χαμογελούσε στο παρκέ, τότε είναι τρελλοί. Τον έχω δει. Εβλεπα μία μέρα ένα βίντεο, εκείνον να κόβει τον Charles Barkley και να γελάνε στο παρκέ, για τη συγκεκριμένη φάση. Τώρα, αν κόψω τον Kevin Durant ή τον Carmelo Anthony και γελάσω γι’ αυτό; Nομίζω ότι θα με… σκοτώσουν γι’ αυτό (γέλια). Σίγουρα. Ομως υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να σκοτώσεις.

Πιστεύεις ότι θα προκαλέσεις τα μυαλά του κόσμου για ν’ αλλάξει αυτήν την άποψη;

Το ελπίζω. Το ελπίζω. Ελπίζω ο κόσμος να δει πως υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να κερδίσεις. Κι εγώ κερδίζω… δεν θα ήθελα να πω με τον δικό μου τρόπο. Το κάνω με τον δικό μου τρόπο, αλλά όχι εγωϊστικά. Θέλω να κερδίζω, διασκεδάζοντας κι έχοντας γύρω μου μία αδερφότητα, όπου όλοι έχουμε τους ίδιους στόχους και αυτοί είναι να βγαίνουμε στο παρκέ και να νικάμε. Αγαπάω το παιχνίδι και αυτό είναι που μου δίνει χαρά. Μία στο τόσο μου βγαίνει ένα σκληρό βλέμα, όπως στο 6ο ματς στη Βοστώνη το 2012. Ο κόσμος με ρωτάει, “γιατί δεν είσαι έτσι συνέχεια;”. Ειλικρινά δεν ξέρω. Δεν γνωρίζω ούτεγιατί πήρα αυτήν την έκφραση τότε. Κάποιος τράβηξε μία σπουδαία φωτογραφία. Η φωτογραφική μηχανή βρήκε την κατάλληλη στιγμή και μ’ έπιασε όταν ήμουν κουρασμένος και κοίταξα προς τα πάνω. Μπαμ, αυτή ήταν η έκφραση του προσώπου (γέλια). Είναι το look του LeBron ή το πρόσωπο του LeBron. Είμαι εντάξει με αυτό. Μη νομίσει όμως κανείς, ούτε στιγμή, πως δεν είμαι απολύτως συγκεντρωμένος όταν πρέπει να πάω να σκοτώσω το θήραμά μου.

Πάντα δείχνεις ότι αντιμετωπίζεις τους συμαπίκτες σου σαν οικογένεια. Αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που μεγάλωσες, ως μοναχοπαίδι;

Ακριβώς από εκεί προέρχεται. Πάντα ήθελα γύρω μου αδέρφια, γιατί ήμουν μοναχοπαίδι. Κι όταν είχα τους συμπαίκτες μου στο σχολείο, τουςS ion, Dru, Willie και Rome, είπα, αυτό θέλω. Το περίεργο είναι πως όταν έχεις γύρω σου τους φίλους σου, κι έχετε τους ίδιους στόχους εκτός παρκέ και μετά πηγαίνεις μαζί τους στο παρκέ, είναι έυκολο να παίξεις, γιατί έχεις αυτήν τη φιλία, αυτή τη σχέση και όλοι μαζί δουλεύουν σκληρά. Ετσι όταν μπαίνεις στο γήπεδο, ξέρεις ότι αυτό είναι το μοντέλο που πρέπει ν’ ακολουθήσεις. Αυτό είναι το μοντέλο που θέλω εγώ. Είναι αυτό το μοντέλο για όλους; Οχι. Ολοι είμαστε διαφορετικοί. Οταν όμως εγώ, είχα εκείνους τους φίλους μου και νικούσαμε στο γήπεδο και μακριά από αυτό διασκεδάζαμε και περνάγαμε καλά, γνώριζα πως αυτό το μοντέλο ήθελα. Κι αυτό μ’ έχει φέρει μέχρι εδώ που είμαι σήμερα. Από το Κλίβελαντ που ξεκίνησα, μέχρι τώρα που είμαι στο Μαϊάμι. Πληγώνομαιο όταν βλέπω κάποιον να προχωρά κάπου αλλού. Με πλήγωσε όταν έγινε χρήση του όρου της αμνηστίας στον Mike Miller, γιατί ήταν σαν αδερφός μου. Σαν αδερφός όλων μας. Ηταν εκεί μαζί μας από την πρώτη μέρα που πήγαμε στο Μαϊάμι, οπότε με πλήγωσε.

Πώς δημιουργείς αυτήν την οικογενειακή ατμόσφαιρα στην ομάδα;

Δεν είναι πως πριν από τη σεζόν φτιάχνω ένα πλάνο ή έχω μία συνταγή για το πώς να δημιουργήσω την αδερφότητα ή την καλή σχέση μέσα στην ομάδα. Εχει να κάνει με το ποιος είμαι. Είμαι ένας superstar που δεν είμαι εγωϊστής και δουλεύω πολύ σκληρά. Νομίζω πως αυτό το δημιουργεί. Δεν λέω “Ας δουλέψουμε σκληρά, ας κάνουμε αυτό, ας θυσιαστούμε” και μετά εγώ δεν τα κάνω. Δεν δουλεύω σκληρά και δεν θυσιάζομαι. Κάνω ακριβώς ό,τι κηρύττω. Αυτό δημιουργεί την ατμόσφαιρα και μετά το ότι δεν είμαι εγωϊστής. Είναι απλά αυτός μου είμαι. Λατρεύω να βλέπω τις επιτυχίες των συμπαικτών μου. Λατρεύω την εμφάνιση του D-Wade στο 4ο ματς, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Πως ο κόσμος τον έλιωνε και τον έλιωνε και μετά εκείνος έρχεται με μία εμφάνιση του “Flash” στο 4ο ματς. Και μετά ο CB (Chris Bosh) και οι τρομερές φάσεις στο 6ο ματς. Οι δύο τάπες, στον Danny Green και τον Tony Parker και μετά το επιθετικό ριμπάουντ και η πάσα στον Ray Allen. Και ο Shane (Battier). Οταν τον Shane τον “σκότωναν” τα ΜΜΕ, γράφοντας και λέγοντας πως “Ο Shane δεν μπορεί να βάλει σουτ”. Και το επόμενο που βλεέπις, είναι να ευστοχεί σε έξι τρίποντα στο 7ο ματς της σειράς των τελικών. Αυτά τα λατρεύω περισσότερο απ ‘ όλα!

Γιατί δεν προσπαθείς να κυριαρχήσεις στα παιχνίδι σκοράροντας;

Στο τέλος της μέρας, νομίζω πως δεν θα μπορέσω να φτάσω μέχρι τους τελικούς, αν κάνω ό,τι μου λέει ο καθένας, “Γιατί δεν πασάρει στους συμπαίκτες του; Γιατί δεν βγαίνει εκεί έξω σκεφτόμενος να σκοράρει 40 ή 50 πόντους;”. Ετσι δεν θα μπορούσαμε να είμαστε το Νο 1 στην Ανατολή. Δεν μας βλέπω να πηγαίνουμε τελικούς και δεν με βλέπω να είμαι αυτός που είμαι.

Οι λεγόμενοι, γκουρού του μπάσκετ, θέλουν τον LeBron να είναι ο Bernard King. Δεν είμαι ο Bernard King. Δεν είμαι απόλυτος σκόρερ σαν εκείνο. Δεν είναι το μόνο που μπορώ να κάνω. Κάνω λίγο απ’ όλα. Είχα μ.ο 31 πόντους στον 3ο ή στον 4ο χρόνο μου στο Κλίβελαντ και αυτό δεν μας οδήγησε πουθενά. Ημουν πρώτος σκόρερ στο ΝΒΑ. Ο κόσμος τα ξεχνά αυτά. Ημουν μία χρονιά πρώτος σκόρερ και νομίζω ήμουν 2ος ή 3ος σκόρερ πίσω από τον Kobe και τον Allen Iverson μία άλλη χρονιά. Είναι σπουδαίο να μπορείς να σημειώνεις πολλούς πόντους, αλλά δεν θα είναι αυτή η υστεροφημία μου, δηλαδή το σκοράρισμα. Οταν θα λες “LeBron James”, δεν θα λες, “Α ήταν ένας μεγάλος σκόρερ”. Kάνω λίγο απ’ όλα. Μπορώ όμως και να σκοράρω (γέλια).

Τι μέσο όρο θα είχες αν ήθελες να είσαι μόνο σκόρερ;
Γύρω στους 35.

Ισως και περισσότερους.

Μάλλον περισσότερους. Θα μπορούσα να έχω 35 με 40 πόντους μ.ο. Θα μπορούσα να το κάνω. θα ήταν όμως κόλαση για το κορμί μου, να προσπαθώ να σημειώσω 40 πόντους κάθε βραδιά. Ομως μπορώ να σημειώνω 35 σε κάθε βραδιά. Εχω μέσο όρο 8 ασίστ. Αν κόψεις τις μισές και υπολογίσεις ότι σκοράρω κατά μ.ο 27.2 πόντους τώρα, καταλαβαίνεις ότι γίνεται.

Πριν από δύο χρόνια άρχισες ν’ απενεργοποιείς τα κινητά σου στη διάρκεια των playoffs.

Ναι, πριν από δύο χρόνια.

Παρακολουθείς αθλητικά στην στην τηλεόραση, στη διάρκεια των playoffs;
Οχι, όχι ιδιαίτερα. Δεν παρακολουθώ καθόλου αθλητικά στη διάρκεια των playoffs. Ολα μεγενθύνονται στη διάρκεια των playoffs και θέλω ν’ απομακρύνομαι όσο μπορώ από τέτοια πράγματα και σχετικές εκπομπές. Κλείνω το κινητό μου. Δεν υπάρχει επικοινωνία. Απλά παρακολουθώ ταινίες, σήριαλ και διαβάζω βιβλία.

Γιατί αποφάσισες κάτι τέτοιο;

Δεν ξέρω. Απλά για να συγκεντρωθώ. Ηθελα να το δοκιμάσω. Ηταν κάτι που απλά μου ήρθε ως σκέψη. Δεν με προέτρεψε κάποιος. Είπα πως τα playoffs ξεκινούν το Σάβατο και θα κλείσω τα τηλέφωνά μου την Παρασκευή. Να δω αν μπορώ να το κάνω. Μετά ξεκίνησα να διαβάζω. Είπα σ’ έναν φίλο μου να πάει να μου πάρει μερικά βιβλία που είχε ακούσει πως είναι καλά. Τα διάβασα και τ’ απόλαυσα. Δεν είναι για όλους, αλλά εγώ το απόλαυσα.

Τι σκέφτεσαι, όταν ο κόσμος λέει πως κόλωσες εναντίον του Ντάλας, στους τελικούς του 2011;

Σίγουρα δεν έπαιξα βάσει των ικανοτήτων μου, οπότε μπορείς να καταλήξεις σε οποιοδήποτε συμπέρασμα. οτι κόλωσα, ότι δεν εμφανίστηκα, ότι καθυστέρησα στην κηδεία μου (γέλια). Μπορείς να καταλήξεις στο δικό σου συμπέρασμα. Δεν μπορώ να διαφωνήσω με τίποτε από αυτά.

Ποιο ήταν το κομβικό σημείο της καριέρας σου;

Η ήττα στο 7ο ματς στον β’ γύρο των playoffs του 2008 από τη Βοστώνη. Ο αποκλεισμός από το Ορλάντο το 2009. Ο αποκλεισμός από τη Βοστώνη το 2010. Υπήρξαν πολλά κομβικά σημεία, όχι μόνο ένα. Με σκούπισαν στους τελικούς. Φτάνει ένα σημείο, όπου λές “αρκετά, μέχρι εδώ”. Νομίζω πως οι τελικοί με το Ντάλας, ήταν αυτό το σημείο.

Από πλευράς εικόνας, πιστεύεις πως επέστρεψες εκεί που ήσουν πριν το 2010 ή κι αν ακόμα βελτίωσες το image σου; Οχι στο Ακρον, αλλά σε όλη τη χώρα.
Θα έλεγα πως είδα την εικόνα του κόσμου ν’ αλλάζει σχετικά με το ποιος ήμουν το 2010 και το ποιος είμαι τώρα. Εχω αλλάξει σαν άνθρωπος. Ομως έχουν αλλάξει και τα πράγματα. Πιστεύω πως ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα και ο τρόπος που ξανάφτιαξα την ζωή μου και ο τρόπος με τον οποίο παίζω τα τελευταία χρόνια, βοήθησαν στην αλλαγή της εικόνας μου. Δεν είπα, “έτσι θα το κάνουμε. Ετσι θ’ αποκαταστήσουμε την εικόνα του LeBron”. Απλά περισσότερο αποφάσισα πώς θέλω να ζήσω την ζωή μου, πώς θέλω να παίξω μπάσκετ και τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους.

Εχεις πει πως έγινες καλύτερος άνθρωπος, καλύτερος πατέρας, καλύτερος συμπαίκτης και όλα αυτά. Αλλά δεν ήσουν ένας κακός τύπος πριν.

Δεν ήμουν ποτέ κακός. Νομίζω πως όπως όλοι, όταν κάνεις λάθη, μετά παίζει ρόλο ο τρόπος με τον οποίο τ’ αντιμετωπίζεις. Ο τρόπος με τον οποίο επιστρέφεις μετά από αυτά. Εκανα ένα σχόλιο μετά την ήττα μας στους τελικούς από το Ντάλας, σχετικά με τον κόσμο που επιστρέφει στην κανονική του ζωή. Αφού τελείωσαν με την κριτική στον LeBron, θα πρέπει να επιστρέψουν στις δυσκολίες τους. Κι έμαθα από αυτό. Νιώθω πως αυτό ήταν ένα λάθος. Δεν ήμουν ο εαυτός μου. Δεν ξέρω από που ήρθε αυτό. Ηταν κάτι πολύ αναίσθητο, ειδικά όταν προέρχεται από ένα παιδί που μεγάλωσε χωρίς προνόμια κι έφτιαξε στη συνέχεια μία πργάνωση που βοηθά παιδιά και οικογένειες χωρίς προνόμια. Ενηλικιώθηκα μετά από αυτό. Στο παρκέ ωρίμασα σε σχέση μ’ εκείνον τον παίκτη που δεν ήταν στο πλευρό των συμπαικτών του στους τελικούς με το Ντάλας. Πιστεύω πως εκείνη η χρονιά και ο τρόπος με τον οποίο με αντιμετώπισε ο Τύπος και η εντύπωση πως ήμουν ο κακός, με άλλαξε προς το χειρότερο. Μετά από εκείνη τη σεζόν είπα, δεν είμαι εγώ αυτός. Δεν μου κάνει αυτός ο τρόπος ζωής. Επέστρεψα στο να είμαι και πάλι ο LeBron, εντός κι εκτός παρκέ.

Υπάρχει κάποιος superstar αθλητής ή μη, με τον οποίο μιλάς για όλα αυτά που αντιμετωπίζεις;

Οχι δεν υπάρχει κανείς που να του μιλάω. Αν ήθελα να μιλήσω στον Jay-Z για όλα αυτά, θα μπορούσα να το κάνω, αφού και ο ίδιος προέρχεται από ίδια κατάσταση. Ολοι πιστεύουν ότι πρέπει να είσαι ο σωτήρας και πρέπει εσύ να βρεις την ισοροπία. Είναι σαν τις τύψεις του επιβιώσαντα. Δεν θέλω να πω ότι τα κατάφερα μόνος μου, γιατί δεν τα έχω καταφέρει μόνος μου. Είχα τη συμπαράσταση των φίλων και της οικογένειάς μου. Αλλά ποτέ δεν μίλησα σε κάποιον γι’ αυτό, για το δρόμο μου προς την επιτυχία. Ελπίζω να μείνω σε αυτόν το δρόμο. Δεν προσπαθώ να βγώ από αυτόν.

Βρίσκεσαι πλέον σε μία διαφορετική εποχή. Με τα social media και το 24ωρο πρόγραμμα αθλητικών σε τηλεόραση και ραδιόφωνο. Κριτικάρεσαι για κάθε παιχνίδι σου ή για κάθε περίοδο του. Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε όταν έπαιζε ο MJ.

To βλέπω κάπως έτσι: O MJ δεν ήταν τέλειος. Ο MJ είχε άσχημα παιχνίδια. Εκανε λάθη σε αυτά. Είχε παιχνίδια που ένιωθε ότι θα μπορούσε να είναι καλύτερος. Αλλά νομίζω πως το σπουδαιότερο πράγμα με τον MJ ήταν που δεν φοβόταν ν’ αποτύχει. Και πιστεύω ότι γι’ αυτό πέτυχε τόσο πολύ, επειδή δεν φοβήθηκε ποτέ για το τι θα πουν οι άλλοι για εκείνον. Ποτέ δεν φοβήθηκε ν’ αστοχήσει στο τελευταίο σουτ, ποτέ δεν φοβήθηκε να κάνει λάθος με την μπάλα. Δεν φοβήθηκε ποτέ. Αυτό είναι που λατρεύω περισσότερο από εκείνον, εκτός φυσικά από τις πτήσεις του, το κρέμασμα της γλώσσας, τα νικητήρια καλάθια, τα παπούτσια και τα φαρδιά σορτς. Νομίζω ότι η θέλησή του και το ότι δεν φοβόταν ν’ αποτύχει ήταν αυτά που τον έφτιαξαν έτσι και θα ήταν απίστευτος ακόμα και σήμερα, εξ’ αιτίας αυτών.

Παλεύεις με τον φόβο της αποτυχίας;

Είναι ένας από τους μεγαλύτερα εμπόδιά μου. Φοβάμαι την αποτυχία. Θέλω τόσο πολύ να πετύχω, που αρχίζω να φοβάμαι την αποτυχία.

Πώς το αντιμετωπίζεις; Πώς το ξεπερνάς;

Απλά με τις νίκες (γέλια). Να συνεχίσω να νικάω κι έτσι να μην ανησυχώ. Να συνεχίσω να νικάω.