Δύο χρόνια χωρίς το “γελαστό” παιδί…

Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια ήταν που με το καλημέρα, χτύπησε το κινητό μου, και ενημερώθηκα για τον χαμό του “El Tano”.

Η καρδιά του ήταν αυτήν που τον πρόδωσε, και ενώ βρισκόταν σε στιγμές χαλάρωσης με την οικογένεια του στο σπίτι του. Η είδηση μέσα σε λίγες ώρες ταξίδεψε σε ολόκληρο τον πλανήτη. Όλοι μιλούσαν για ένα χαμογελαστό παιδί, άνθρωπο πάνω από όλα και έπειτα επαγγελματία. Η είδηδη του χαμού του έγινε πρωτοσέλιδα στα κορυφαία ξένα Μ.Μ.Ε., καθώς όλοι είχαν κάτι προσωπικό να προβάλλουν από τον Μεξικανό επιθετικό.

Μόλις 3 μήνες είχε στην ομάδα και παρόλα αυτά πρόλαβε και αγαπήθηκε από τον φίλαθλο κόσμο της Λάρισας, όσο αγαπήθηκε σε όσες ομάδες και εάν αγωνίστηκε ανά τον κόσμο.

Ένας άνθρωπος ο οποίος έφυγε εντελώς πικραμένος από την ποδοσφαιρική του ζωή, καθώς το τελευταίο παιχνίδι που αγωνίστηκε, ήταν αυτό με τον Άρη όπου και αποβλήθηκε με κόκκινη κάρτα.

Αντόνιο, και αν έφυγες από κοντά μας νωρίς, ζείς στις καρδιές μας, παντοτινά…

Και αν κάποιοι φύγαν απ’ την ζωή σου σε βλέπουν απ’ το ΚΛΑΜΠ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ…