Μέσα σε μια απίστευτη ατμόσφαιρα τα 14 άψυχα σώματα που παρέταξε ο Αλέκος Βοσνιάδης στο αγωνιστικό τερέν, δεν ανταποκρίθηκαν σε κανένα σημείο της αναμέτρησης, στην σημαντικότητα αυτής.

Γράφει ο Δημήτρης Πετρωτός

Ένα Αλκαζάρ όπου πριν από την έναρξη του αγώνα στην κυριολεξία “φλεγόταν” οι 14 “βυσσινί” ποδοσφαιριστές δεν ανταποκρίθηκαν ούτε μία στιγμή στην κρισιμότητα της συνάντησης, δείχνοτας πως ακόμη η ομάδα θέλει πολύ δουλειά για να γίνει… ομάδα.

Το σκηνικό της “γιόμας” από την 1η Σεπτεμβρίου χάλασε και τους 12.000 φιλάθλους που βρέθηκαν στις εξέδρες του Αλκαζάρ, κάνοντας “sold out” μετά και από το τελευταίο παιχνίδι με τον Πανιώνιο Νέας Σμύρνης τον Νοέμβριο του 2010.

Δεν θα ασχοληθώ με τεχνική ανάλυση. Αυτήν άλλωστε την έκανε ο Βασιλείου νωρίτερα. Εκεί που θα ήθελα να σταθώ και να επεκταθώ είναι πως κανείς μας δεν θα πρέπει να βγάζει εύκολα συμπεράσματα τόσο στις νίκες όσο και στις ήττες. Και το τονίζω αυτό διότι μετά την νίκη με 1 – 0 στην Βέροια οι περισσότεροι μιλούσαν για άνοδο της ομάδας στην SL από τα… αποδυτήρια.

Και ξαφνικά σήμερα η ομάδα δεν βλεπόταν. Η ΑΕΛ τις τελευταίες εβδομάδες έπεσε στο “τρυπάκι” των ανακοινώσεων του Ολυμπιακού Βόλου, χάνοντας την ηρεμία της.

Αρκετές ήταν οι φορές εκείνες όπου η ΑΕΛ δεσμεύτηκε στα λόγια να απαντήσει στις ανακοινώσεις του Ολυμπιακού Βόλου στο γήπεδο, απαντήσεις όμως οι οποίες δεν δόθηκαν ποτέ και τις θέσεις τους πήραν μόνον μεγάλα ερωτηματικά.

Και επειδή μεγάλη ομάδα είσαι και επειδή θέλεις να λέγεσαι και αφεντικό της κατηγορίας, “βουλώνεις” το στοματάκι σου, δουλεύεις τις επόμενες ημέρες με λίγο πιο νεανικό σχήμα… και πηγαίνεις ένα ωραίο απόγευμα στον Βόλο και αν είσαι μάγκας και έχεις όπως λες την εμπειρία των ποδοσφαιριστών σου, προκρίνεσαι και όλα μέλι… γάλα.

Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα…

Χορηγοί Μετάδοσης