Εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι…

Μια νέα μόδα έχει ξεκινήσει στις “μεγάλες” κατηγορίες του Νομού μας. Αυτήν της επινοικίασης κάρτα προπονητού! Βέβαια το παράλογο στην σημερίνη μας “μίνι” ιστορία δεν είναι η ενοικίαση του διπλώματος του προπονητή (άλλωστε πολλές ομάδες προσφεύγουν σε μία τέτοια λύση) αλλά το γεγονός πως ο κανονικός προπονητής, εκείνος που δουλεύει σκληρά όλη τη χρονιά στην πράξη, στο φινάλε μένει απλήρωτος.

Μία εκ των κορυφαίων ομάδων του Νομού μας κατά την περσινή περίοδο είχε άλλον δηλωμένο ως προπονητή (κάποιον που είχε το σχετικό δίπλωμα) και άλλος έκανε ουσιαστικά κουμάντο στα αποδυτήρια.

Η αρχική συμφωνία της διοίκησης ήταν να πληρώνονται και οι δυό τους. Ο ένας γιατί βάζει το δίπλωμα και ο άλλος γιατί βάζει τον… ιδρώτα του. Στο φινάλε της σεζόν όμως, πληρωμένος τερμάτισε μόνον ο “διπλωματούχος”. Ο “ασκούμενος” έφαγε “καραμπίνα” που λένε και στο χωριό μου και οι δύο πλευρές εν τέλει τα σπάσανε.

Προς τα έξω όμως βγήκε ακριβώς ότι συνέφερε την διοίκηση. Κοινή συναινέσει λύσης της συνεργασίας.

Έτσι για το αρχείο και αυτός ο γρίφος…