Το 2-2 που έφερε χθες ο ΠΑΟΚ στην Τούμπα με τον Άγιαξ, θα ήθελε απόψε κι ο Ολυμπιακός στην Πόλη! Μία ισοπαλία εκτός έδρας και δη με δύο γκολ στον πρώτο αγώνα σου εκτός έδρας, συνεπάγεται ότι πας στη ρεβάνς για νίκη, αλλά ακόμη και για 0-0 και 1-1…
Ο Ολυμπιακός βεβαίως ασχολείται αποκλειστικά εδώ και ημέρες με την παρτίδα του με την Μπασάκσεχιρ κι ειδικά με το πρώτο παιχνίδι, στην Τουρκία, αλλά νομίζω ότι το χθεσινό παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τον πρωταθλητή Ολλανδίας Άγιαξ μας έδειξε πολλά και σοβαρά πράγματα από τα οποία μπορεί κάθε ομάδα που παίζει σε τέτοιο επίπεδο να βγάλει τα συμπεράσματα της.
Το πιο σημαντικό, ίσως: δεν γίνεται να παίζεις μέσα στο σπίτι σου και να τρως γκολ στις αρχές και των δύο ημιχρόνων, το ένα στο 10’ του α΄ και το άλλο στο 12’ του β΄! Πράγματι, ο ΠΑΟΚ μπορεί να επικαλείται την ατυχία, καθότι το 0-1 έγινε με αυτογκόλ και το 2-2 με καραμπόλα, με τα γκολ μάλιστα να προέρχονται και τα δύο από εκτελέσεις φάουλ από πλάγια, αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι ο Άγιαξ μπήκε στο γήπεδο και στα δύο ημίχρονα σαν να ήταν αυτός γηπεδούχος. Ειδικά δε στο α΄, μέχρι το 8’, που κέρδισαν το φάουλ για να μπει το πρώτο γκολ του αγώνα, οι Ολλανδοί πρέπει να είχαν κατοχή μπάλας τουλάχιστον 80-20!
Γενικά, στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα νόμιζες ότι το παιχνίδι γινόταν στο Άμστερνταμ κι όχι στη Θεσσαλονίκη…Εκεί που κατάλαβες ότι το ματς ήταν στο σπίτι του ΠΑΟΚ ήταν από το 10’ μέχρι το 45+3’, δηλαδή από το 0-1 έως το τέλος του ημιχρόνου. Εκεί ο ΠΑΟΚ όντως ήταν καλός και δικαίωσε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας και τη φιλοδοξία του να παίξει για πρώτη φορά στην ιστορία του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Έβγαλε πραγματικά καλή αντίδραση μετά το εις βάρος του σκορ και στρίμωξε τον Άργιαξ, εκμεταλλευόμενος και τα φάουλ που εύκολα έπαιρνε από τον Σλοβένο διαιτητή πολύ κοντά στην περιοχή του Ονάνα (με μηδέν κόρνερ σε 90 λεπτά, ο ΠΑΟΚ βρήκε πέντε στατικές φάσεις να γίνει επικίνδυνος, από…φάουλ!). Ισοφάρισε με ένα γκολ που θύμισε τρόπο παιχνιδιού Άγιαξ, δηλαδή καλή κατοχή και οργάνωση επίθεσης με τελική σέντρα από πλάγια και έβαλε και δεύτερο γκολ, αυτή τη φορά με τον κλασικό του τρόπο, με φάουλ και κεφαλιά του Μάτος, που έπιασε κορόϊδο τον Ολλανδό που τον μάρκαρε (Φέλτμαν).
Όποιος πρόσεξε τη φάση, θα παρατήρησε ότι ο Μάτος αρχικά είχε πλασαριστεί στο δεύτερο δοκάρι, αλλά κλάσματα δευτερολέπτου πριν την εκτέλεση έφυγε σφαίρα και πήγε και χώθηκε σε θέση σέντερ φορ (όπως του είχε «δείξει» να κάνει με την σχετική χειρονομία ο Μπίσεσβαρ…) με το Νο 3 του Άγιαξ να πιάνεται στον ύπνο. Ο Μάτος βγάζει πάντα προσωπικότητα στο παιχνίδι του, όμως δεν έχει νόημα κι αυτό που συμβαίνει σε κάθε ματς στην Ευρώπη να παίρνει και κάρτα.
Είναι αλήθεια ότι ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε μάλλον εύκολα να προηγηθεί και με 3-1 στο τρίλεπτο 40’-42’, ειδικά στη δεύτερη φάση, του Πέλκα, που έχασε τεράστια ευκαιρία, αλλά και στην πρώτη, που ο Φέλτμαν πήρε τη ρεβάνς για τη φάση του 2-2 κι έσωσε το 3-1 προ του Ελ Καντουρί. Κάπου ο Ολλανδός δεξιός μπακ θύμισε τον Έλληνα αριστερό μπακ, τον Γιαννούλη, που με την ασίστ του 1-1 «ισοφάρισε» το λάθος του στο 0-1…
Με 3-1 στο ημίχρονο δεν ξέρω τι παιχνίδι θα βλέπαμε στο β’. Αυτό που ξέρω είναι τι παιχνίδι είδαμε στο β΄ με 2-1 στο ημίχρονο…Κι εδώ ο ΠΑΟΚ ήταν ξεκάθαρα ο κομπάρσος. Οι τελικές στα πρώτα 45 λεπτά ήταν 7-4 και στα άλλα 45 λεπτά 2-13! Κι όσο τυχερός ήταν ο Άγιαξ για την ισοφάριση με την κόντρα, τόσο άτυχος ήταν με την μεγάλη ευκαιρία του Ζίγετς, που έγινε…Πέλκας και τον Χούντελαρ να χάνει εξ επαφής το γκολ.
Με τέτοιο β΄ ημίχρονο, ο ΠΑΟΚ πρέπει να είναι ευχαριστημένος από το 2-2. Κι όσο δεν χάνεις στο πρώτο ματς, ακόμη κι εντός έδρας, πάντα θα έχεις την ελπίδα για τη ρεβάνς. Άλλωστε, ο Άγιαξ είναι μεν μία πολύ καλά δουλεμένη δημιουργικά ομάδα, αλλά δεν έχει σχέση, τουλάχιστον αυτή την εποχή, με την ομάδα που θαυμάσαμε την περασμένη άνοιξη στο Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας πουλήσει τους δύο καλύτερους παίκτες του αντί 150 εκ. Ευρώ κι έχοντας χάσει κι άλλες πολύτιμες μονάδες του.
Προσωπικά δεν θεωρώ ξεγραμμένο τον ΠΑΟΚ, εφόσον βέβαια μπορέσει στη ρεβάνς να αυξήσει το διάστημα της καλής του απόδοσης από 35’ σε έστω 60 λεπτά. Κι εφόσον οι παίκτες του βγάλουν τέτοια ποιότητα που κερδίσουν τις μικρές λεπτομέρειες, που εν τέλει κάνουν τη διαφορά.
Για παράδειγμα…
Ο Πασχαλάκης προφανώς αδυνατεί να αντιληφθεί ότι πρέπει να κόψει την πολύ μόστρα! Τα κάνει όλα πιο θεαματικά, διώχνοντας την μπάλα κι όχι μπλοκάροντας την. Ναι, έσωσε το 2-3 προ του Χούντελαρ στο τέλος, αλλά στη σέντρα από την οποία ξεκίνησε το 2-2, αντί να διώξει την μπάλα, θα μπορούσε, νομίζω χωρίς μεγάλη δυσκολία, να την μπλοκάρει.
Ο Βαρέλα ήταν αψεγάδιαστος σε όλο το ματς, είχε ξεκινήσει και τη φάση του 1-1 με την πολύ έξυπνη πάσα στον Μπίσεσβαρ, αλλά στη φάση του 2-2 ενήργησε χειρότερα κι από…Χατσερίδη, απομακρύνοντας την μπάλα πάνω σε αντίπαλο, που μάλιστα ήταν τόσο κοντά του.
Ο Ζάμπα εκεί που μπούκαρε, μετά το 0-1 στην περιοχή του Άγιαξ και κόπηκε ζητώντας πέναλτι, ακυρώνοντας μία πολύ καλή δουλειά των Ελ Καντουρί, Πέλκα, έπρεπε να σπάσει την μπάλα αριστερά στον Ακπόμ, που ήταν μόνος του. Ο Βραζιλιάνος εξτρέμ είναι επικίνδυνος, στην ευκαιρία που έχασε ο Πέλκας, έκανε όντως σπάνια ενέργεια, όμως ήταν η μοναδική του πραγματικά ουσιαστική στο ματς. Σε μία άλλη που χώθηκε από δεξιά, θα μπορούσε να τελειώσει καλύτερα το μπάσιμο του.
Κατά τα άλλα, ο Πορτογάλος Άμπελ Φερέϊρα στο ντεμπούτο του στον πάγκο του ΠΑΟΚ ακολούθησε το…νορμάλ, βάζοντας την περσινή ενδεκάδα με την προσθήκη μόνο του αμυντικού μέσου Εσίτι. Παρεμπιπτόντως, ο Νιγηριανός είναι αργός, κάνει εύκολα το φάουλ, αλλά ξέρει τη θέση, παίζει το ρόλο του κόφτη-τρίτου στόπερ, είναι πολύ δυναμικός κι έχει κάθετη πάσα. Από δε τις αλλαγές ο Λημνιός, παίζοντας και περισσότερο, ήταν πιο ζωντανός από τους Αουγκούστο και Στοχ, ενώ γενικά το παιχνίδι μας έδωσε την αίσθηση ότι «κάτι» λείπει από το ρόστερ του ΠΑΟΚ. Ίσως οι Μαουρίτσιο, Βιεϊρίνια, ίσως όμως μία επιθετική ενίσχυση…
Γενικά, πάντως, όσο ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να αξιοποιήσει τον παράγοντα έδρα στην Ευρώπη, κάτι που πολύ περισσότερο το κάνει ο Ολυμπιακός, δύσκολα θα καταφέρει σπουδαία πράγματα. Έχει μία σχεδόν…πάγια, εδώ και χρόνια πλέον, αδυναμία να κερδίζει στην Τούμπα μεγάλα παιχνίδια, κι ακόμη και το 3-2 πέρσι με την Σπαρτάκ Μόσχας ήρθε επί της ουσίας επειδή ο Πασχαλάκης έπιασε το πέναλτι στο β΄ ημίχρονο.
Εκτός έδρας είναι συχνά πιο αξιόπιστος ο ΠΑΟΚ σε τέτοια ματς! Ίσως επειδή του ταιριάζει πιο πολύ να «κλέβει» αποτελέσματα. Και υπό αυτή την έννοια δεν είναι τελειωμένος ενόψει της ρεβάνς. Με τον Άγιαξ να είναι, βέβαια, φανερά ανώτερη ομάδα. Κι αν ο Τάντιτς κι ο Ζίγετς στη ρεβάνς είναι πιο καλοί απ΄ ότι χθες…
