Η εμπειρία της παρακολούθησης ενός ευρωπαϊκού τελικού είναι ούτως ή άλλως μοναδική, ειδικά όταν έχεις την τύχη να βλέπεις μπροστά στα μάτια σου, δύο από τις πιο ιστορικές ομάδες της ηπείρου!

Με τη συνδρομή της amstel.gr, έζησα από κοντά όλες τις στιγμές ενός τελικού που ήταν σίγουρα διαφορετικός από τους άλλους. Το τρομοκρατικό χτύπημα στο Μάντσεστερ έριξε βαριά τη σκιά στον αγώνα του Αγιαξ με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και οι οπαδοί των δύο ομάδων ήταν πραγματικά… βουβοί!
Με τις φανέλες και τα διακριτικά, oι οπαδοί των δύο ομάδων, είχαν πλημμυρίσει από νωρίς το κέντρο της Στοκχόλμης αλλά οι φωνές και τα συνθήματα απουσίαζαν. Ακόμα και οι αντεγκλήσεις είχαν εξαφανιστεί και τη θέση τους είχε πάρει μία… βουβή προσευχή στη μνήμη των 22 θυμάτων. Μπροστά στον αναίτιο και τραγικό θάνατο, δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές παρά μόνο ενότητα! Η παρουσία της αστυνομίας ήταν έντονη και προχώρησε σε κάποιες συλλήψεις.

Ο έλεγχος στους φιλάθλους γινόταν από υπάλληλους σεκιούριτι. Τους έψαχναν όλους διακριτικά – όχι δηλαδή ότι έγινε στο Βόλο – και άνοιγαν τις τσάντες για να δουν το περιεχόμενο.

Η είσοδος στο γήπεδο ήταν το πρώτο έντονο συναίσθημα. Ένα υπέροχο και άκρως ποδοσφαιρικό στάδιο που κατασκευάστηκε το 2012 και φιλοξενεί την Εθνική ομάδα της Σουηδίας, αλλά και συναυλίες και σημαντικές εκδηλώσεις. Ξεχωρίζει η τεράστια μετακινούμενη οροφή που στη διάρκεια του χειμώνα κλείνει και μετατρέπει το γήπεδο σε ένα από τα μεγαλύτερα κλειστά γήπεδα του κόσμου. Για τις ανάγκες του τελικού του Europa League, η χωρητικότητα του είχε μειωθεί στους 48.000 θεατές.

Εκπληκτικός είναι και ο κεντρικός μηχανισμός με τις τέσσερις οθόνες, που κρέμεται στο μέσο του γηπέδου στα πρότυπα του ΝΒΑ και επιτρέπει σε όλους να βλέπουν καλύτερα τον αγώνα, αλλά και σε ριπλέι τις καλύτερες φάσεις. Αν χάσεις κάτι επειδή μιλούσες στο διπλανό σου, ή πήγες στην τουαλέτα, δεν υπάρχει πλέον λόγος να ανησυχείς…

Για τους φανατικούς οπαδούς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και του Αγιαξ, όλα αυτά βέβαια είναι λεπτομέρειες, καθώς το μόνο πράγμα που είχαν στο μυαλό τους ήταν η κατάκτηση της κούπας. Τη «μάχη» της εξέδρας πάντως την κέρδισαν οι Ολλανδοί που ήταν πιο θορυβώδεις, περισσότεροι οργανωμένοι με συνθήματα και ντυμένοι ομοιόμορφα με τις φανέλες του Αγιαξ.

Χάρη στους φίλους του «Αίαντα» υπήρχε και ελληνική παρουσία στο Friends Arena, καθώς λίγο πριν από τη σέντρα, ξεδίπλωσαν πανό με τους σταθμούς της φετινής ευρωπαϊκής πορείας και μέσα σε αυτές φυσικά υπήρχε η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη.

Αντιθέτως οι Αγγλοι ξεχώριζαν για τις σημαίες αλλά και τα πολλά πανό.

Αυτό το πανό ήταν για μένα το πιο ξεχωριστό και έδειχνε τη σειρά των προτεραιοτήτων που έχουν στη ζωή: Η ομάδα, τα παιδιά και μετά η… σύζυγος!

Για να μη νομίζουμε ότι μόνο εμείς έχουμε την πρωτοκαθεδρία στις ακραίες συμπεριφορές, στην αρχή του δεύτερου μέρους, οι Ολλανδοί άναψαν πολλά βεγγαλικά γεμίζοντας με καπνό το γήπεδο, ενώ μετά τη λήξη έσπασαν αρκετά καθίσματα και τα έριξαν στον αγωνιστικό χώρο.

Φυσικά στο αντίπαλο «στρατόπεδο» το πρόγραμμα είχε μόνο χαρές και πανηγυρισμούς, με το μεγάλο απόντα Ζλάταν να κάνει σα μικρό παιδί, μαζί με τους άλλους τέσσερις τραυματίες παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που βγήκαν στον αγωνιστικό χώρο με… πατερίτσες! Πρωταγωνιστής στους πανηγυρισμούς ήταν ο Πολ Πογκμπά, για μένα ο καλύτερος παίκτης του τελικού, που πήγαινε μπροστά σε μία παρέα με 10 άτομα που φορούσαν μπλούζα με το όνομα του και ήταν εμφανές ότι τους ήξερε και χόρευε χωρίς σταματημό!

Εκτός από το Γάλλο και οι υπόλοιποι παίκτες της Κυπελλούχου Ευρώπης, κατευθύνθηκαν στην πλευρά του γηπέδου που ήταν οι φανατικοί οπαδοί και το πανηγύρισαν μαζί τους. Δείτε στα βίντεο, τις μοναδικές αυτές στιγμές…
Κλείνοντας, θα καταθέσω και την άποψη μου για τον αγωνιστικό τομέα. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κέρδισε επειδή ήταν απλώς λίγο καλύτερη και φυσικά περισσότερο έμπειρη από τα μωρά του Αγιαξ. Και μπορεί ο Μουρίνιο να πετούσε από τη χαρά του στους επτά ουρανούς, αλλά πρέπει ακόμα να αλλάξει και να βελτιώσει πολλά, για να φτάσει την ομάδα στο πραγματικό επίπεδο που πρέπει να έχει. Οσο για την Αγιαξ, έδειξε ότι το τεράστιο ταλέντο των νεαρών παικτών του δεν ήταν αρκετό για να του χαρίσει την κούπα. Αυτή η ομάδα χρειάζεται προσθήκη κάποιων έμπειρων παικτών μεγάλου βεληνεκούς, που στις δύσκολες στιγμές θα κάνουν τη διαφορά…
Οπως και να έχει, ζήσαμε έναν υπέροχο αγώνα και μπαίνοντας στο αεροπλάνο της επιστροφής, η σκέψη είναι μία. Ευχαριστώ πολύ amstel.gr και του χρόνου! Αλλωστε κι εγώ δηλώνω proud fan of the Uefa Europa League!











