Η Μακάμπι Τελ Αβίβ είναι από τα δυσκολότερα… μαγαζιά της Euroleague. Γιατί η σπουδαία παράδοση καλλιεργεί πίεση, γιατί επίσης το αίσθημα της ικανοποίησης αναπτύσσεται μόνο όταν η ομάδα κάθεται στην κορυφή της Ευρώπης. Κάθε άλλο αποτέλεσμα δεν είναι αποδεκτό από ένα απαιτητικό κοινό και κυρίως από έναν μπασκετικό οργανισμό που έχει συνηθίσει να βλέπει την ομάδα σε θέση διεκδίκησης τίτλου. Φανταστείτε λοιπόν, πόσο δύσκολη ήταν η τελευταία τριετία για την «ομάδα του λαού», της οποίας η πορεία στην Euroleague ήταν απογοητευτική. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η τελευταία παρουσία της Μακάμπι στα play offs ήταν τη σεζόν 2014-15, όταν η Φενέρμπαχτσε του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς την… σκούπισε με συνοπτικές διαδικασίες.
Από τότε, η Μακάμπι είναι σαν τον χαμένο ταξιδιώτη ο οποίος ψάχνει τη δική του Ιθάκη. Το βέβαιο είναι ότι δεν την έχει δικαιώσει η πολιτική της. Συμπεριλαμβανομένου και του Νέβιν Σπάχια, μέσα σε διάστημα τριών χρόνων οκτώ διαφορετικοί προπονητές κάθισαν στον πάγκο της. Ο Κροάτης προπονητής είναι ο μοναδικός που «έβγαλε» μια ολόκληρη σεζόν. Για την ακρίβεια, τις σεζόν 2015-16 και 2016-17 επτά διαφορετικοί άνθρωποι ήταν στον πάγκο. Σε διάστημα τεσσάρων αγωνιστικών σεζόν, 45 διαφορετικοί παίκτες έχουν φορέσει ή θα φορέσουν τη φανέλα της ομάδας. Κι αυτό το πλαίσιο των συντριπτικών αλλαγών κάθε καλοκαίρι, μέχρι στιγμής χαρακτηρίζεται αναποτελεσματικό.
Αυτό αποδεικνύεται στην πράξη. Στην απογοητευτική σεζόν 2015-16 όπου η Μακάμπι αποκλείστηκε στην κανονική διάρκεια της Euroleague με μόλις τέσσερις νίκες σε 10 αγώνες, τρεις προπονητές κάθισαν στον πάγκο. Γκάι Γκούντες, Άβιν Έβεν και Γιαν Τάμπακ. Θεωρητικά, ο τελευταίος θα εξελισσόταν σε αρχιτέκτονας της επόμενης μεγάλης Μακάμπι, αλλά στο τέλος εκείνης της σεζόν αποχώρησε από το Τελ Αβίβ.
Η επόμενη χρονιά (2016-17) εξελίχθηκε ακόμη χειρότερα. Η πρόσληψη του άλλοτε ομοσπονδιακού προπονητή Ερέζ Εντελσταϊν συνοδεύτηκε από την πεποίθηση ότι η Μακάμπι θα άλλαζε ρότα. Δύο ήττες στην Euroleague και μηδενικό επίπεδο στήριξης, έγραψε η ιστορία. Τον διαδέχθηκε ο Ραμί Χαντάρ. Ο απολογισμός του (5-5) στη διοργάνωση δεν ήταν κακός, τηρουμένων των αναλογιών. Ωστόσο, κρίθηκε ανεπαρκής. Έως ότου προσληφθεί ο Άιναρς Μπαγκάτσκις, ο άλλοτε πλέι μέικερ της Μακάμπι, Λιόρ Λούμπιν, κάθισε στον πάγκο και μέτρησε δύο ήττες. Ο Μπαγκάτσκις επίσης απέτυχε να οδηγήσει την Μακάμπι στα play offs της Euroleague και μάλιστα αποχώρησε πριν καν ολοκληρωθεί η σεζόν. Με πέντε νίκες σε 16 αγώνες κρίθηκε κι αυτός αποτυχημένος. Η δε Μακάμπι ολοκλήρωσε την πορεία της στην κανονική διάρκεια έχοντας τη 2η χειρότερη άμυνα.
Το περασμένο καλοκαίρι ο Νέβιν Σπάχια έκρινε αναγκαίες τις βαθιές τομές στο ρόστερ. Συμπεριλαμβανομένων και των φετινών αλλαγών, συνολικά 45 παίκτες φόρεσαν ή θα φορέσουν (σε λίγες ημέρες) τη φανέλα της Μακάμπι. Ο αριθμός είναι απίστευτα υψηλός αλλά και απαγορευτικός για μια ομάδα η οποία θέλει να αποκτήσει συνοχή. Βέβαια, οι πολλές αλλαγές έγιναν το περασμένο καλοκαίρι καθώς αποκτήθηκαν 11 παίκτες.
Φέτος, ο Σπάχια έβαλε μερικές επιπλέον πινελιές, ελπίζοντας στη δικαίωση. Πέρυσι η Μακάμπι τερμάτισε στη 10η θέση στην κανονική διάρκεια και ουσιαστικά πλήρωσε την κατάρρευση στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές. Μαζί επίσης με τις Αρμάνι Μιλάνο, Αναντολού Εφές, είχε τη χειρότερη άμυνα στη διοργάνωση.
2015-16
Γκάρι Γκούντες 1-3
Άβι Έβεν 0-1
Γιαν Τάμπακ 3-2
2016-17
Ερέζ Έντελσταϊν 0-2
Ραμί Χαντάρ 5-5
Λιόρ Λούμπιν 0-2
Άιναρς Μπαγκάτσκις 5-11
2017-18
Νέβιν Σπάχια 13-17
